Tα LED άναψαν στο σχολείο μας!

Τα led άναψαν στο σχολείο μας! Πρόγραμμα εκπαιδευτικής ρομποτικής με τη βοήθεια του μικροελεγκτή Arduino και το προγραμματιστικό περιβάλλον Scratch for Arduino. Οι μαθητές μας αναπτύσσουν τις βασικές αρχές προγραμματισμού, βασικά στοιχεία της υπολογιστικής σκέψης και την λογική των προσομοιώσεων. Αναπτύσσουν δεξιότητες δημιουργικότητας και συνεργασίας με άλλους μαθητές καθώς εργάζονται σε ομάδες. Φτιάχνουν κυκλώματα, χρησιμοποιούν αισθητήρες και προγραμματίζουν προκειμένου να επιλύσουν τα προβλήματα που τους έχουν ανατεθεί.

Το Πρόγραμμα ξεκίνησε το σχολικό έτος 2017-18 με τη συμμετοχή των μαθητών της ΣΤ’1 και της ΣΤ’ 2 τάξης.

Εμμανουέλα Βαμβακά – Καθηγήτρια Πληροφορικής (Τ.Π.Ε)

ΤΟ ΑΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ

Μέσα στον ‘Κύκλο των συναισθημάτων’ χώρεσε και «Το Ασυναίσθημα»…

Με τους μαθητές της Γ2 τάξης στα πλαίσια της Ευέλικτης Ζώνης συναντηθήκαμε με το παραμύθι της Εύης Μάμαλη «Το Ασυναίσθημα» (εκδ. Βακχικόν, 2016).  Μας συντρόφεψε στις χριστουγεννιάτικες διακοπές και αφήσαμε τις εικόνες του να μας πλημμυρίσουν. Παρακολουθήσαμε μαζί με το Ταυ, τις περιπέτειες του Άλφα, του παραμυθικού ήρωα, στο μακρύ ταξίδι του και μοιραστήκαμε χαρές και αγωνίες μαζί του. Είδαμε με ποιο τρόπο βρήκε νέους φίλους μέσα από τις δυσκολίες που αντιμετώπισε. Στη διαδρομή του ήρωα αναγνωρίσαμε τα συναισθήματα που ένιωσε. Στην αρχή εντοπίσαμε τα ονόματα των συναισθημάτων που υπάρχουν στο κείμενο και στη συνέχεια ανακαλύψαμε άλλα, κρυμμένα, που δεν κατονομάζονται. Επιχειρήσαμε να μπούμε στη θέση του Άλφα και να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τι νιώθει. Πολύ μας βοήθησε σ’ αυτό  ‘ο κύκλος των συναισθημάτων’ που κάθε πρωί για τέσσερις μήνες σχηματίζαμε στην τάξη μας. Εκεί ενώναμε τα χέρια και κάναμε λόγο για δικά μας συναισθήματα. Εκεί περιγράφαμε στους άλλους τις περιστάσεις στις οποίες τα αισθανθήκαμε καθώς και τις μορφές με τις οποίες εκδηλώνονταν. Στη συνέχεια τα αιτιολογούσαμε: «Ένιωσα μεγάλη λύπη, όταν …, επειδή….». Εκεί με παντομίμα και αναμνήσεις προσωπικών μας στιγμών επιχειρούσαμε να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας και τους άλλους… Εκεί μάθαμε ν’ ακούμε τον πόνο του άλλου. Εκτός των άλλων κάναμε και εργασίες φιλαναγνωσίας, στις οποίες συμπληρώσαμε ερωτήσεις για τους ήρωες του βιβλίου, τη θεματική του, καθώς και τα βιβλιογραφικά στοιχεία του. Γράψαμε τι μας έκανε εντύπωση απ’ όσα διαβάσαμε και στο τέλος ζωγραφίσαμε ό,τι μας κίνησε το ενδιαφέρον, δίνοντας έναν τίτλο στη ζωγραφιά μας. Οι εργασίες μας παρουσιάστηκαν στην τάξη. Κατόπιν με τις ζωγραφιές κατασκευάσαμε μία αφίσα που τοποθετήθηκε στον πίνακα βιβλιοπαρουσιάσεων της αίθουσας. Ευχαριστούμε τον Σύλλογο Γονέων του Σχολείου, που μας δώρισε ένα αντίτυπο στον κάθε μαθητή, επειδή πολύ διασκεδάσαμε με το παραμύθι «Το Ασυναίσθημα». Θα σας μεταφέρουμε εδώ τις δικές μας εντυπώσεις, μήπως σας παρακινήσουμε να το διαβάσετε κι εσείς. Κι ύστερα μας πείτε τις δικές σας…

Η δασκάλα της τάξης

Αναστασία Ν. Μαργέτη

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΜΑΘΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ

 

Μεγάλη εντύπωση μου έκανε το σημείο που το Α αρχίζει να αποκτά συναισθήματα απέναντι στα άλλα γράμματα! ΠΟΛ

Μου έκανε εντύπωση που όταν χώρισε το Α απο τα άλλα γράμματα και με την βοήθεια του Τ, ανακάλυψε την πραγματική ζωή. Ήταν ωραίο που δεν τα παράτησε και ήθελε να προχωρήσει και να γνωρίσει ολο τον κόσμο.Εκανε καινούριους φίλους. Πέρασε δύσκολα αλλά είδε οτι όλοι το βοηθούσαν. Στο τέλος ήταν πολύ χαρούμενος γιατί έπαιζε και έκανε φίλους που τον αγαπούσαν. ΑΓΓΕΛΟΣ Κ.

Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση και μου άρεσε ήταν οτι το Α έπαιξε πλατσουρίζοντας με το αφριστό νερό και άφησε τις αλμύρες του σταγόνες να κυλίσουν στο προσωπό του και να το ξυπνήσουν. Καθισμένος στην άκρη της θάλασσας κοίταξε το κύμα που χάιδευε και μαλάκωνε το σώμα του.Επίσης αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση ήταν ότι μια γη γλυκιά ξεδιπλωνόταν μπροστά του, με δέντρα βαριά από καρπούς, ανθοσκέπαστα λιβάδια και πηγές με πλούσια διάφανα νερά. Ήταν όμως αδύνατο να τη φθάσουν. ΑΜΠΙ

Τη μεγαλύτερη εντύπωση μου την έκανε ο θρόνος του Α .Το Α παραλίγο να καεί από τις φλόγες. Το Θ όμως το έσωσε από όλη αυτή την κατάσταση. ΔΙΟΝΥΣΗΣ

Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση σε αυτό το βιβλίο, είναι η βοήθεια και η στήριξη των άλλων γραμμάτων (ι,η,θ,σ,μ) της λέξης συναίσθημα, τη στιγμή που κινδύνευε το Α. Έτσι το Α από εκεί που ένοιωθε απέραντη μοναξιά,συνειδητοποίησε ότι έχει φίλους που στα δύσκολα το στηρίζουν. Για να το καταλάβει αυτό, πάλεψε με κύματα,  ανέμους, αστραπές, φωτιές… ΠΑΡΗΣ

Εντύπωση μου έκαναν οι πολύ ζωντανές περιγραφές.Νόμιζα οτι ζούσα μαζί με τα γράμματα την περιπέτεια. ΙΩΑΝΝΗΣ

Αυτό που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση απο το βιβλίο ήταν το τέλος γιατί όλα τα γράμματα είναι και πάλι μαζί. ΦΙΟΡΕΛΑ

Εμένα η μεγαλύτερη εντύπωση που μου έκανε το βιβλίο ήταν πως το Τ έκανε ακροβατικά και χτύπησε το Α που ήταν στερεωμένο. Μετά το Α έκανε πολύ καλούς φίλους και όπου πήγαινε το Αλφα τον ακολουθούσε το ταφ, γιατί το ταφ τον θεωρούσε φίλο του. ΒΑΛΕΝΤΙΝΟ

Την μεγαλύτερη εντύπωση από το βιβλίο αυτό μας την έκανε η σελίδα 30 που έχει πολλές μεταφορές και παρομοιώσεις. Έχει και πολύ ωραίο λεξιλόγιο.Οι πρωταγωνιστές στη σελίδα 30-31 είναι τι Σ, το Α, το Τ και το Ν.Το βιβλίο αυτό μας άρεσε πραγματικά και μάθαμε καινούρια πράγματα.Το βιβλίο αυτό είχε τίτλο Το Ασυναίσθημα. ΚΟΥΝΑΛ

Σε αυτό το βιβλίο μου έκανε πιο πολύ  εντύπωση ότι το Ασυναίσθημα άκουγε τα γράμματα μια από πίσω του και μια από την άλλη. Επίσης που ξεκινάει το άλφα και πάει να συναντήσει το ταυ, όπου και να πήγαινε συναντούσε μια αντίδραση καλή και κακή. Σαν χτυπημένο από κεραυνό κοιταζόταν με το ταυ, που περίμενε την αντίδραση του, πρώτη φορά που βρισκόταν μακριά από τη λέξη του και ένιωσε αβοήθητο. Περίμενε να δει τα άλλα γράμματα αλλά ούτε αυτά δεν έδωσαν σημασία. Κι έτσι πήγε μακριά πάνω στα βουνά μέσα στη θάλασσα. Και  το ταυ ακολουθούσε βήμα βήμα και το άλφα γύρισε το βλέμμα να δει τι υπάρχει πίσω από την πλάτη του. Το Άλφα όμως ήταν πάντοτε μπροστά, περπατούσε πάντα στο σώμα των γραμμάτων: πάνω στα βράχια, πάνω στα δέντρα, μέσα στα λουλούδια, μέσα στα φρούτα. Επειδή είχε μια δυσκολία με όλα τα γράμματα και φοβόταν μη χάσει την ισορροπία του, έφτασε μέχρι το τέλος και μάζεψε όλα τα δάκρυα και τα έχυσε σε μια στέρνα κι έτσι έβγαλε ρίζες και πάντα πήγαινε μπροστά. ΑΓΓΕΛΟΣ Ντ.

Άνοιγμα μενού
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση