Ξαφνική εμπλοκή στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης εκπαιδευτικών και δημοσίων υπαλλήλων

 

Το θέμα που ανέκυψε είναι πιθανό να οδηγήσει ακόμη και σε υποχρεωτική ανάκληση παραιτήσεων και ακύρωση συνταξιοδότησης δημοσίων υπαλλήλων, με πρώτους τους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι βάσει νόμου δήλωσαν τις παραιτήσεις τους στο διάστημα από 1η ως 11 Φεβρουαρίου 2022 και θα αποχωρήσουν αυτοδικαίως για σύνταξη στις 31/8/2022.

Ξαφνική εμπλοκή προέκυψε στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των δημοσίων υπαλλήλων για πρόωρη έξοδο στα 56 και τα 58. Οι αρμόδιες υπηρεσίες του Γενικού Λογιστηρίου ζητούν διευκρινίσεις από το υπουργείο Εργασίας για το αν θα διατηρηθεί η δυνατότητα αποχώρησης με καθεστώς μειωμένης σύνταξης για όσους συμπληρώνουν τις ηλικίες των 56 ή 58 ετών μετά την 1η/1/2022, την ώρα που ήδη έχουν υποβληθεί από πολλούς οριστικές παραιτήσεις για σύνταξη με αυτά τα όρια ηλικίας.

Η έξοδος με μειωμένη έχει μικρή ποινή στη σύνταξη κατά 115 ευρώ. Για παράδειγμα, υπάλληλος που έχει 35ετία και θα βγει στα 62, προτιμά να βγει στα 56 και ας πάρει 115 ευρώ λιγότερα.

Για ποιους

Το θέμα που ανέκυψε είναι πιθανό να οδηγήσει ακόμη και σε υποχρεωτική ανάκληση παραιτήσεων και ακύρωση συνταξιοδότησης δημοσίων υπαλλήλων, με πρώτους τους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι βάσει νόμου δήλωσαν τις παραιτήσεις τους στο διάστημα από 1η ως 11 Φεβρουαρίου 2022 και θα αποχωρήσουν αυτοδικαίως για σύνταξη στις 31/8/2022.

Πολλοί εκπαιδευτικοί, και κυρίως γυναίκες, υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους με το σκεπτικό ότι τα όρια ηλικίας των 56 ή 58 ετών ισχύουν και για όσους τα συμπληρώνουν το 2022, όπως συνέβαινε μέχρι και το 2021, αλλά τελικά κάτι τέτοιο θα πρέπει να το ξεκαθαρίσει το υπουργείο Εργασίας με οδηγίες για το τι ισχύει και τι δεν ισχύει προς τις αρμόδιες υπηρεσίες που ζήτησαν διευκρινίσεις.

Η δυνατότητα ανάκλησης των παραιτήσεων εκπνέει ένα μήνα μετά την υποβολή τους, που σημαίνει ότι σε περίπτωση που δεν ισχύσουν τα όρια των 56 ή 58 ετών για σύνταξη το 2022, οι εκπαιδευτικοί εν προκειμένω που είναι στην κόψη του ξυραφιού θα πρέπει να το γνωρίζουν άμεσα ώστε να ανακαλέσουν τις παραιτήσεις τους μέχρι 11 Μαρτίου 2022.

Εναλλακτικός… δρόμος

Η εναλλακτική επιλογή, για λόγους ασφάλειας δικαίου, σε περίπτωση που κλείσουν οι πόρτες εξόδου για όσους συμπληρώνουν τα 56 ή τα 58 είναι να τους δοθεί η δυνατότητα είτε να ανακαλέσουν με δήλωσή τους ως τις 31/8/2022 τη συνταξιοδότησή τους είτε να τους επιτραπεί να αποχωρήσουν με βάση τις διατάξεις που ήταν σε ισχύ μέχρι τη στιγμή που υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους. Στην προκειμένη περίπτωση δηλαδή, αν μπλοκάρει η έξοδος στα 56 και τα 58, αυτό να αφορά στις νέες από εδώ και πέρα αιτήσεις και όχι τις ήδη υποβληθείσες.

Το πρόβλημα είναι μεγάλο για τους εκπαιδευτικούς ενώ ούτε εργατολόγοι μπορούν να δώσουν ξεκάθαρη απάντηση, διότι το θέμα των πρόωρων συντάξεων στο Δημόσιο είναι σύνθετο και για να αλλάξει θα πρέπει να ανακληθεί η ερμηνευτική εγκύκλιος 920 της 7ης/1/2017, η οποία επί της ουσίας διατηρούσε τα όρια ηλικίας για μειωμένη σύνταξη όπως είχαν θεσπιστεί με το νόμο 3863/2010, δηλαδή στα 56 με 25ετία το 2011 και στα 58 με 25ετία το 2012 για άνδρες και γυναίκες.

Το πρόβλημα που πήγε να λύσει η εγκύκλιος ήταν ότι στο Δημόσιο δεν υπάρχει καθεστώς ορίων ηλικίας για μειωμένη σύνταξη όπως στο ΙΚΑ ή άλλα Ταμεία μισθωτών, παρά επιβάλλεται μόνο η ποινή μειωμένης σύνταξης που καταβάλλεται 5 χρόνια πριν το πλήρες όριο ηλικίας.

Η έξοδος στα 56 και 58 έχει αντίστοιχα όρια για πλήρη σύνταξη τα 61 και τα 63, εφόσον οι υπάλληλοι είχαν 25ετία το 2011 και το 2012. Τα όρια αυτά άλλαξαν με το νόμο 4336/2015 και σταδιακά ανέβηκαν στα 67, αλλά επειδή δεν νομοθετήθηκε το 62ο έτος για πρόωρη έξοδο, έμειναν τα 56 και τα 58 χωρίς αλλαγή, με δεδομένο ότι ο νόμος 4336/2015 τερματίζει τα μεταβατικά όρια ηλικίας στο 2021. Δεν υπήρξε, όμως, κατεύθυνση για το τι θα ισχύσει από το 2022 και εν προκειμένω αν οι ηλικίες των 56 και 58 για μειωμένη σύνταξη με 25ετία το 2011 και 2012 θα ισχύσουν για το Δημόσιο, και αν δεν ισχύσουν, από ποια ηλικία θα αντικατασταθούν.

Εξαγορά χρόνου

Σημειώνεται ότι το υπουργείο Εργασίας, με πρόσφατη ανακοίνωσή του και προκειμένου να διευκολύνει ασφαλισμένους να θεμελιώσουν δικαίωμα με τα μεταβατικά όρια ηλικίας του 2021, έδωσε τη δυνατότητα εξαγορών πλασματικού χρόνου μέσα στο 2022 για να πιάσουν τις προϋποθέσεις που θα έληγαν το 2021.

Για τις μειωμένες συντάξεις του Δημοσίου, όμως, δεν υπήρξαν διευκρινίσεις και θεωρήθηκε ότι παραμένουν και αυτές στο καθεστώς θεμελίωσης που ίσχυε ως το 2021, δηλαδή όσοι έχουν 25ετία το 2011 και 2012 μπορούν να αποχωρήσουν στα 56 ή 58 έτη όχι μόνον αν τα συμπλήρωσαν ως το 2021, αλλά (αν δεν καλύπτονται από άλλες διατάξεις) ακόμη και αν τα συμπληρώνουν μέσα στο 2022. Ελλείψει διευκρινίσεων και για να αποφεύγονται οι ερμηνείες, οι υπηρεσίες του Δημοσίου ζητούν διευκρινίσεις οι οποίες κατά τα φαινόμενα μπορεί να αργήσουν λόγω της πολυπλοκότητας του θέματος και σε κάθε περίπτωση, όποτε δοθούν, δεν θα πρέπει να αιφνιδιάσουν τους ασφαλισμένους και κυρίως εκείνους που ήδη υπέβαλαν αιτήσεις συνταξιοδότησης.

Υπέβαλαν αιτήσεις για έξοδο στα 56: Μαρτυρίες ασφαλισμένων

Η κυρία Α.Χ. είναι ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς που έκαναν αίτηση για σύνταξη στα 56 πριν λίγες μέρες και ιδού τι μας μεταφέρει: «Εχω κάνει αίτηση παραίτησης στις 7/2 για να φύγω με μειωμένη το 2022 και 56 χρόνων αφού συμβουλεύτηκα γνωστό εργατολόγο στην Αθήνα. Ομως, πριν δύο εβδομάδες επικοινώνησε μαζί μου και μου είπε ότι το ΓΛΚ έκανε ερώτηση στο υπουργείο Εργασίας αν θα ισχύσουν οι μειωμένες για τους εκπαιδευτικούς το 2022 και περιμένουν τη σχετική απάντηση του υπουργείου».

Αλλη μια εκπαιδευτικός, η κυρία Κ.Ε., μας λέει για το ίδιο θέμα: «Είμαι εκπαιδευτικός και έχω κάνει αίτηση παραίτησης ώστε να φύγω με πρόωρη σύνταξη το 2022, έχοντας ανήλικο το 2011 και 25ετία, καθώς και την ηλικία των 56 χρόνων που απαιτείται. Ομως, 2 εργατολόγοι μου είπαν να κάνω ανάκληση της αίτησης παραίτησης γιατί τα 56 χρόνια τα κλείνω το 2022 και όχι το 2021, και υπάρχει έντονη φημολογία ότι θα γίνουν αλλαγές. Τι θα γίνει με εμάς που κάναμε αιτήσεις;»

Τα όρια ηλικίας για σύνταξη από το Δημόσιο

  1. Με 25ετία το 2011
36 έτη συνολικά Ηλικία στα 36 έτη Οριο ηλικίας πλήρους σύνταξης Ηλικία για μειωμένη σύνταξη (25ετία το 2011)
Το 2018 58 60 56
Το 2019 58 60,5 56
Το 2020 58 61 56
Το 2021 58 61,5 56
Το 2022 58 62 και 40 έτη 56(*)

 Με 25ετία το 2012

37 έτη συνολικά Ηλικία στα 37 έτη Οριο ηλικίας πλήρους σύνταξης Ηλικία για μειωμένη σύνταξη (25ετία το 2012)
Το 2018 59 60,6 58
Το 2019 59 60,11 58
Το 2020 59 61.3 58
Το 2021 59 61,8 58
Το 2022 59 62 και 40 έτη 58(*)

(*) Εκκρεμότητα προς διευκρίνιση από τις υπηρεσίες. 

  1. Με 25ετία ως το 2010 (και 37 σύνολο)
37 έτη συνολικά Ηλικία στην 37ετία Οριο ηλικίας συνταξιοδότησης
Το 2018 55 58,6
Το 2019 55 59,5
Το 2020 55 60,3
Το 2021 55 61,2
Το 2022 55 62 και 40 έτη

Σύνταξη γονέων ανηλίκων με 25ετία το 2011

Ηλικία 52 ετών Οριο ηλικίας συνταξιοδότησης
το 2016 56,9
το 2017 58,5
το 2018 60,2
το 2019 61,1
το 2020 63,7
το 2021 65,3
το 2022 67

Σύνταξη γονέων ανηλίκων με 25ετία το 2012

Ηλικία 55 ετών Οριο ηλικίας συνταξιοδότησης
το 2016 58
το 2017 59,6
το 2018 61
το 2019 62,6
το 2020 64
το 2021 65,6
το 2022 67

 

Πηγή:  Κώστας Κατίκος – eleftherostypos.gr

Κατηγορίες: Χωρίς κατηγορία | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ξαφνική εμπλοκή στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης εκπαιδευτικών και δημοσίων υπαλλήλων

«Λύθηκε» το μυστήριο του Στόουνχετζ: Ιδού ο λόγος που κατασκευάστηκε το μεγαλιθικό μνημείο [video]

Tο μυστήριο του Στόουνχεντζ μπορεί τελικά να λύθηκε τελικά από ερευνητές που λένε ότι είναι ένα γιγάντιο ηλιακό ημερολόγιο που μπορεί να συνδέει το Ηνωμένο Βασίλειο με την αρχαία Αίγυπτο.

Σύμφωνα με το SkyNews, o καθηγητής Timothy Darvill, από το Πανεπιστήμιο του Μπόρνμουθ, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το μνημείο δημιουργήθηκε με βάση ένα ηλιακό έτος 365,25 ημερών για να βοηθήσει τους ανθρώπους να παρακολουθούν ημέρες, εβδομάδες και μήνες.

Οι εβδομάδες ήταν δέκα μέρες και οι μήνες ήταν περισσότεροι από αυτούς που έχουμε συνηθίσει σήμερα.

«Ένα τέτοιο ηλιακό ημερολόγιο αναπτύχθηκε στην ανατολική Μεσόγειο στους αιώνες μετά το 3000 π.Χ. και υιοθετήθηκε στην Αίγυπτο ως Πολιτικό Ημερολόγιο γύρω στο 2700 π.Χ. και χρησιμοποιήθηκε ευρέως στην αρχή του Παλαιού Βασιλείου περίπου το 2600 π.Χ.», είπε.

Είναι πιθανό το ημερολόγιο που παρακολουθούσε το Στόουνχετζ  να επηρεάστηκε από έναν από αυτούς τους πολιτισμούς.

Η τοποθεσία του Στόουνχετζ  είναι ευθυγραμμισμένη προς την κατεύθυνση της ανατολής του ηλίου του θερινού ηλιοστασίου και του ηλιοβασιλέματος του χειμερινού ηλιοστασίου, κάτι που από καιρό έχει ωθήσει τους ανθρώπους να προτείνουν ότι πρόκειται για κάποιο είδος ημερολογίου, είπε ο καθηγητής Darvill.

Το πιο εξωτερικό τμήμα του Στόουνχεντζ – ένας κύκλος από 30 όρθιες πέτρες sarsen – κατασκευάστηκε γύρω στο 2.500 π.Χ.

Ο καθηγητής Darvill βασίστηκε σε αυτή τη γνώση αναλύοντας τις πέτρες και συγκρίνοντάς τις με άλλα ημερολόγια αυτής της περιόδου.

«Το προτεινόμενο ημερολόγιο λειτουργεί με πολύ απλό τρόπο», είπε.

«Κάθε μία από τις 30 πέτρες στον κύκλο sarsen αντιπροσωπεύει μια ημέρα μέσα σε ένα μήνα, η οποία χωρίζεται σε τρεις εβδομάδες η καθεμία από 10 ημέρες.»

Οι χαρακτηριστικές πέτρες στον κύκλο σηματοδοτούν την αρχή κάθε εβδομάδας και το σχέδιο αντικατοπτρίζει επίσης μια μετάβαση την ημέρα κάθε τέσσερα χρόνια – που χαρακτηρίζεται από τις τέσσερις πέτρες σταθμών έξω από τον κύκλο sarsen, από τις οποίες έχουν απομείνει μόνο δύο.

Ένας πενθήμερος μήνας εισήχθη στο ημερολόγιο για να εναρμονιστεί με το ηλιακό έτος – που αντιπροσωπεύεται από τους πέντε τριλίθους στο κέντρο της τοποθεσίας.

Το τρίλιθο είναι μια κατασκευή που αποτελείται από δύο μεγάλες κάθετες πέτρες που στηρίζουν μια τρίτη πέτρα τοποθετημένη οριζόντια στην κορυφή.

Η ευθυγράμμιση του ημερολογίου με τον ήλιο σημαίνει ότι τυχόν σφάλματα στην καταμέτρηση των ημερών θα γίνουν εύκολα αντιληπτά καθώς ο ήλιος θα βρισκόταν σε λάθος θέση κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και του χειμερινού ηλιοστασίου.

Κατηγορίες: ΕΠΙΣΤΗΜΗ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «Λύθηκε» το μυστήριο του Στόουνχετζ: Ιδού ο λόγος που κατασκευάστηκε το μεγαλιθικό μνημείο [video]

Πώς φτάσαμε στον πόλεμο της Ουκρανίας

Πώς φτάσαμε στον πόλεμο της Ουκρανίας

Αλήθεια, πόσοι ναζί υπάρχουν ακόμα στην Ευρώπη, στις ευρωπαϊκές πλατείες και στις πολιτικές πρωτοβουλίες που οδήγησαν ορισμένες χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης στην αυτονομία; Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Φράνκο Φρακάσι, πολλοί, όπως αναφέρει στο βιβλίο του «IV Reich» (Τέταρτο Ράιχ). Είναι ένα ταξίδι στη λεγόμενη «Μαύρη Διεθνή», η οποία έχει ρυθμίσει τα παγκόσμια γεγονότα και έχει επιστρέψει αυτές τις μέρες που χαρακτηρίζονται από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Σύμφωνα με τον Φρακάσι, αυτή η οντότητα είναι η «κόρη» εκείνων των ναζί που κατέφυγαν στην Αμερική μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και των οποίων οι «γιοι», εκπαιδευμένοι στις Ηνωμένες Πολιτείες, έγιναν πρωταγωνιστές στις νέες ηγεσίες των χωρών που αποσχίστηκαν από την πρώην ΕΣΣΔ. Στη Λετονία, στην Εσθονία, στη Λιθουανία, στην Ουκρανία. Όλα, σύμφωνα με τον Φρακάσι, έχουν κοινό παρονομαστή τις «μαύρες» ομάδες, έτοιμες να διεισδύσουν στους δρόμους, στα κοινωνικά κινήματα και στις νέες κυβερνήσεις. Η υπόθεση της Ουκρανίας είναι, μεταξύ άλλων, πολύ επίκαιρη λόγω του πολέμου των τελευταίων ημερών.

Ο Φρακάσι είναι δημοσιογράφος που ασχολείται με τη γεωπολιτική. Άρχισε να γράφει το 1988, εργάστηκε για ιταλικές και διεθνείς εφημερίδες και στη συνέχεια έγινε πολεμικός ανταποκριτής (Βοσνία, Κόσοβο, Αγκόλα, Ιράκ, Αφγανιστάν). Έχει, επίσης, ασχοληθεί με μεγάλες έρευνες  που αφορούν στη διαφθορά, τη μαφία, την τρομοκρατία και τις μυστικές υπηρεσίες. Πολλές από τις έρευνές του έχουν μετατραπεί σε βιβλία ή ταινίες. Σκηνοθέτησε, επιπλέον, δεκαπέντε ερευνητικά ντοκιμαντέρ, τρία από τα οποία ήταν φιναλίστ για το βραβείο «Ilaria Alpi». Για το ένα, στον διαγωνισμό στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου κέρδισε το «Nastro d’Argento» ως το καλύτερο ιταλικό ντοκιμαντέρ.

Ο συγγραφέας υποστηρίζει στο βιβλίο του τη θέση ότι η ναζιστική οργάνωση «Οντέσσα» βρίσκεται στο κέντρο των εδαφικών διεκδικήσεων, στις αυριανές στρατηγικές της ΕΕ, στη σύνθεση των κυβερνήσεων που, για παράδειγμα στην Εσθονία εμποδίζουν το 40% του ρωσικού πληθυσμού να έχει διαβατήριο, και επομένως, να ψηφίσει. Τι Ευρώπη χτίζουμε; αναρωτιέται ο Φρακάσι. Και, κυρίως, με ποιο τίμημα για τη δημοκρατία και τις ατομικές ελευθερίες;

Όπως αναφέρει σε συνέντευξή του που παραχώρησε στο ιταλικό δίκτυο «Βyoblu24.com», «τα τάγματα των ναζί υπήρχαν και υπάρχουν ακόμα». Στην Ευρώπη -σύμφωνα με τον ίδιο- κλείνουμε τα μάτια γιατί πιστεύουμε ότι ο ναζισμός και ο φασισμός ανήκουν στο μακρινό παρελθόν.

Ο ίδιος περιγράφει τις έρευνες που έκανε για τους ναζί στην Ουκρανία αποκαλύπτοντας πως μπήκε σε «μαύρη λίστα», αυτός, η γυναίκα του και το παιδί του. Μάλιστα, όταν επισκέφτηκε την Ουκρανία , καλεσμένος του δημάρχου της Οδησσού, κατέληξε στη φυλακή λόγω των άρθρων του.

Αναφέρεται επίσης σε μια κωμόπολη των ΗΠΑ, στην περιφέρεια του Σινσινάτι, στην Πάρμα, όπου εκεί κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου μετακινήθηκαν οι χειρότεροι Ουκρανοί εγκληματίες πολέμου. Περιγράφει πώς όλοι αυτοί οι ναζί έφτασαν στην  κορυφή της πυραμίδας, συνεργάστηκαν με δυτικές μυστικές υπηρεσίες, με πολυεθνικές εταιρείες για να επιστέψουν έπειτα στην Ουκρανία και να την κατακτήσουν εκ νέου. Επίσης, αποκαλύπτει μεταξύ άλλων πως η γυναίκα του προέδρου της Ουκρανίας το 2004 ήταν ναζί, αφού – όπως επισημαίνει – υπάρχουν φωτογραφικά ντοκουμέντα.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της συζήτησης, ο Φρακάσι κάνει σαφές πως πίσω από τους ναζί και τους φασίστες κρύβονται οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, που τους χρησιμοποιούν για να πετύχουν τα σχέδιά τους.

Αναφέρεται ακόμα και στην Ιταλία, σε πραξικοπήματα που δεν έγιναν και τελευταία στιγμή ακυρώθηκαν επειδή, οι Αρχές το ανακάλυψαν. Σε σπουδαίες συνεντεύξεις με ναζί, οι οποίοι του αποκάλυψαν πώς υπήρχε διείσδυση σε Αριστερά κόμματα, προκειμένου να τα ελέγχουν. Μιλά για δημοσιογράφους, δικαστές, στρατιωτικούς, άτομα των μυστικών υπηρεσιών, τέκτονες και άνδρες της Ακροδεξιάς που εμπλέκονται σε όλα αυτά.

«Το 1991, όταν οι δημοκρατίες της Βαλτικής χωρίστηκαν από τη Ρωσία, το έκαναν με βίαιο τρόπο, με μικρούς εμφύλιους πολέμους. Και αυτοί που μάχονταν ενάντια στον Κόκκινο Στρατό της εποχής ήταν αυτοί. Ήταν ναζί και φασίστες από την Οδησσό. Στάλθηκαν χιλιάδες εκεί. Οι γιοι των SS των Λετονών, των Λιθουανών και των Εσθονών στάλθηκαν εκεί για να πολεμήσουν τους Ρώσους. Και αναρωτιόμαστε τώρα γιατί έχουμε προβλήματα με το μεταναστευτικό  και υπάρχουν χώρες στην Ευρώπη που αρνούνται την ποσόστωση. Γιατί υπάρχουν πάντα τέτοιες χώρες, που αρνούνται να λάβουν μετανάστες. Και λέμε η Ευρώπη είναι κακιά… μα κοιτάξτε τι συμβαίνει», λέει μεταξύ άλλων ο Φρακάσι και προσθέτει:

«Στην Ευρώπη αυτό συμβαίνει και κλείνουμε τα μάτια, διότι πιστεύουμε ότι ο ναζισμός και ο φασισμός ανήκουν στο μακρινό παρελθόν. Δεν είναι παλιά πράγματα, τα έχουμε τώρα στην Ευρώπη. Στην Ουγγαρία, την Πολωνία, την Τσεχία, την Εσθονία. Αντίθετα, είναι ένα πολύ επίκαιρο θέμα».

«Στη Λευκορωσία υπήρξε ένα μεγάλο δημοκρατικό κίνημα, που έφερε χιλιάδες ανθρώπους στους δρόμους ώστε να ανατρέψει την τελευταία δικτατορία που υπάρχει… του Λουκασένκο. Από έρευνες που έχω κάνει, ανακάλυψα ότι οι διοργανωτές αυτών των διαδηλώσεων είναι οι ίδιοι, όχι φίλοι αυτών… οι ίδιοι ακριβώς που οργάνωσαν το ναζιστικό πραξικόπημα στην Ουκρανία το 2013 -2014 και γύρισαν το 2019 στη Λευκορωσία. Πρέπει να αρχίσουμε να ανοίγουμε τα μάτια μας και να συνειδητοποιούμε σε τι κόσμο ζούμε και ότι οι συγκεκριμένες ιδεολογίες δεν ανήκουν στο παρελθόν», καταλήγει.

Παρακολουθήστε με ελληνικούς υπότιτλους όλα όσα είπε ο Ιταλός δημοσιογράφος:

Κατηγορίες: ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πώς φτάσαμε στον πόλεμο της Ουκρανίας

Τα χιόνια στη Λίμνη το Μάρτη του 1987

Κατηγορίες: ΕΛΛΑΔΑ, Χωρίς κατηγορία | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τα χιόνια στη Λίμνη το Μάρτη του 1987

Επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στους διαδραστικούς πίνακες

Υπουργείο παιδείας

Την επιμόρφωση  των εκπαιδευτικών στην ψηφιακή  τεχνολογία προανήγγειλε  σήμερα το υπουργείο Παιδείας, ανακοινώνοντας  την εγκατάσταση πάνω από 36.000 διαδραστικών στα σχολεία , συνολικής αξίας   148 εκ. ευρώ

Το έργο επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών θα ενταχθεί στο   Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας.

Ο κάθε  διαδραστικός πίνακας, σύμφωνα με τον προϋπολογισμό,  θα κοστίσει  περίπου  4.100 ευρώ .

Οι διαδραστικοί πίνακες   θα εγκατασταθούν  μόνο  σε   αίθουσες που διαθέτουν τη σχετική υποδομή.

Οι προδιαγραφές

  • Πατήστε εδώ για να δείτε τις προδιαγραφές που θα έχουν οι διαδραστικοί πόνακες

Ο προϋπολογισμός των 148 εκ. ευρώ   περιλαμβάνει:

  •     Διαδραστικά συστήματα μάθησης – διαδραστικοί πίνακες.
  •     Κατάλληλο λογισμικό δημιουργίας και προβολής ψηφιακών διαδραστικών μαθημάτων, καθώς και εμπλουτισμένα ψηφιακά πρότυπα μαθήματος, ώστε οι εκπαιδευτικοί να έχουν τη δυνατότητα να προετοιμάσουν το δικό τους πολυμεσικό υλικό για τα επόμενα μαθήματα.
  •     Εκπαιδευτικό υλικό για τη χρήση του προσφερόμενου λογισμικού, αναρτημένο στο διαδίκτυο (σε χώρο προσβάσιμο από τους εκπαιδευτικούς) για όλη την περίοδο εγγύησης και
  •     Υπηρεσίες εγκατάστασης και δικτύωσης.

Σύμφωνα με σημερινή ανακοίνωση του υπουργείου Παιδείας το εν λόγω έργο ενισχύει τον ψηφιακό μετασχηματισμό της εκπαίδευσης, καθώς εισάγει τη χρήση των νέων τεχνολογιών στην καρδιά της εκπαιδευτικής διαδικασίας, αυτή που λαμβάνει χώρα στην αίθουσα διδασκαλίας.

H ένταξη και αξιοποίηση των διαδραστικών πινάκων στη διδασκαλία του συνόλου των γνωστικών αντικειμένων , υπογραμμίζει το υπουργείο Παιδείας,αναμένεται  να:

  •     ενισχύσει ποσοτικά και ποιοτικά την αλληλεπίδραση μεταξύ εκπαιδευτικών και μαθητών/-τριών,
  •     προωθήσει συνεργατικές τεχνικές στην προσέγγιση και επεξεργασία του εκπαιδευτικού υλικού,
  •     τονώσει το ενδιαφέρον των μαθητών, ωθώντας τους να συμμετέχουν περισσότερο και ουσιαστικότερα στη μαθησιακή διαδικασία,
  •     διευκολύνει την οργάνωση και παρουσίαση του διαθέσιμου ψηφιακού υλικού προσδίδοντας στη διδασκαλία πολυαισθητηριακά χαρακτηριστικά,
  •     δημιουργήσει συνθήκες εκπαιδευτικής και παιδαγωγικής συμπερίληψης με διαφοροποιημένες προσεγγίσεις και εξατομικευμένες παρεμβάσεις σε μαθητές/-ήτριες με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες,
  •     προωθήσει συμμετοχικές διαδικασίες και κλίμα διαλόγου, συμβάλλοντας στην καλλιέργεια της δημιουργικότητας και την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης.
Κατηγορίες: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Επιμόρφωση των εκπαιδευτικών στους διαδραστικούς πίνακες

Πεζοπορία στη Μονεμβασιά τα Βάτικα και το Μαλέα

Κείμενο και φωτογραφίες: Τ. Αδαμακόπουλος

Μονεμβασιά-Βάτικα topoguide: Στη διαδρομή Προφήτης Ηλίας-Αγία Μαρίνα

Στη διαδρομή Προφήτης Ηλίας-Αγία Μαρίνα
Πατήστε για μεγέθυνση

Με την ευκαιρία μιας παλιότερης κινητοποίησης έχουν σηματοδοτηθεί μια δεκάδα διαδρομές ανάμεσα στα χωριά του Δήμου Μονεμβασιάς. Κορυφαία σκέλη του δικτύου αυτού είναι οι τρεις διαδρομές του Μαλέα, δηλαδή το αρχαίο μονοπάτι που οδηγεί στις μονές Αγίας Ειρήνης και Αγίου Γεωργίου Μαλέα και το μονοπάτι που εξυπηρετούσε το φάρο του Μαλέα.

Πεζοπορία στη Μονεμβασιά, τα Βάτικα και το Μαλέα

Πεζοπορία στη Μονεμβασιά, τα Βάτικα και το Μαλέα: εποπτικός χάρτης των διαδρομών

Ενότητα Μολάων
Διαδρομές Μ1 & Μ1a

Οι Μολάοι είναι ο μεγαλύτερος οικισμός και το σημαντικότερο εμπορικό και διοικητικό κέντρο της περιοχής. Ο οικισμός συγκροτήθηκε στη βάση του όγκου Στρογγύλα, στην έξοδο μιας βαθιάς ρεματιάς, της οποίας τα άφθονα νερά συμπλήρωσαν τον πλούτο των αγροτικών πόρων των Μολάων.

Πεζοπορία στη Μονεμβασιά, τα Βάτικα και το Μαλέα

Πεζοπορία στη Μονεμβασιά, τα Βάτικα και το Μαλέα: αναμετρώντας την τελική πλαγιά της Στρογγύλας

Ακριβώς αυτή τη ρεματιά διατρέχει η κυκλική διαδρομή Μολάοι-Στρογγύλα, όπως και η διαδρομή Μολάοι-Βίγλα. Και οι δύο διαδρομές αξιοποιούν το άριστα διαμορφωμένο περιπατητικό πρώτο τμήμα της ρεματιάς, μετά όμως εμπλέκονται με τις δυσκολίες του άγριου αναγλύφου της Στρογγύλας, άρα απευθύνονται σε πεζοπόρους με καλή εμπειρία του ελληνικού ορεινού τοπίου.

Ενότητα Ζάρακα
Διαδρομές Ζ1, Ζ2 & Ζ3

Η ενότητα του Ζάρακα περιλαμβάνει τρεις διαδρομές, που δεν συνδέονται μεταξύ τους.

Πεζοπορία στη Μονεμβασιά, τα Βάτικα και το Μαλέα

Πεζοπορία στη Μονεμβασιά, τα Βάτικα και το Μαλέα: Ο όρμος του Ζάρακα με το χωριό Λιμάνι Γέρακα και το ογκώδες Γαϊδουροβούνι στο βάθος

Η βορειότερη από τις τρεις είναι η κατάβαση μέσα από το Φαράγγι Μπαλογκέρι από την Ρειχέα στην παραλία Μπαλογκέρι. Η διαδρομή παρουσιάζει κάποιες τοπικές τεχνικές δυσκολίες.
Πιο εύκολη είναι η μικρή κυκλική πορεία στον αρχαίο Ζάρακα, μια διαδρομή που συνδυάζει την περιπλάνηση στο ιδιαίτερο τοπίο του όρμου με το αρχαιογνωστικό ενδιαφέρον.
Η πολύ μεγαλύτερη πορεία Άγιος Ιωάννης-Λογγάρι-Κοντέικα μας οδηγεί στον – έρημο σήμερα – παλιό οικισμό Λογγάρι, όπου η κρυπτική και απομακρυσμένη τοποθεσία ανέλαβε τη φύλαξη της αυθεντικότητας της φυσιογνωμίας του δομημένου τοπίου.

Ενότητα Νεάπολης
Διαδρομές Δ1, Δ1a, Δ2, Δ5

Με αφετηρία την παραλιακή Νεάπολη, μπορούν να γίνουν αρκετές διαδρομές προς τα ορεινά χωριά.
Η διαδρομή Νεάπολη-Μεσοχώρι ακολουθεί κυρίως χωματόδρομους, όπως και η σύνδεση από το Μεσοχώρι προς το Φαρακλό.
Η παλιά σύνδεση Φαρακλό-Παραδείσι, που ήταν το καλύτερο μονοπάτι της περιοχής, έχει πολλά προβλήματα βατότητας.
Αντίθετα, ο διασκελισμός Μεσοχώρι-Προφήτης Ηλίας-Παραδείσι, που ακολουθεί κυρίως φυσικές γραμμές, παραμένει βατός και προσφέρει πολύ ωραία θέα στην ευρύτερη περιοχή.

Ενότητα Μαλέα
Διαδρομές Δ10, Δ11, Δ13 & Δ14

Μονεμβασιά-Βάτικα topoguide: Στο μονοπάτι προς τις μονές Αγίας Ειρήνης και Αγίου Γεωργίου

Στο μονοπάτι προς τις μονές Αγίας Ειρήνης και Αγίου Γεωργίου
Πατήστε για μεγέθυνση

Η βράχινη ακίδα του Μαλέα μοιάζει με αποκοτιά της τεκτονικής μέσα στα ταραγμένα βάθη του πόντου. Ο χθόνιος ενεργειακός παλμός που αναδίδει αυτή η απόκρημνη, άνυδρη και αφιλόξενη άκρη της Πελοποννήσου προκάλεσε την ανθρώπινη ψυχή ήδη από τη βαθιά αρχαιότητα και έσπρωξε τους ντόπιους να υψώσουν στο ακρότατο βατό σημείο ένα μαρμάρινο ιερό για να φωτίσουν το κενό και τη σκοτεινιά.
Η λάμψη της πνευματικότητας του αρχαίου τεμένους κάλεσε πολλούς αιώνες μετά τους ασκητές, που ήρθαν με τη σειρά τους να φωλιάσουν στη μόνη διαθέσιμη στέγη – τα σπήλαια. Με τον καιρό, οι ασκητές έχτισαν δύο μικρά μοναστήρια, τον Αγιώργη και την Αγία Ειρήνη.
Το μονοπάτι που ξεκινά από το μικρό λιμανάκι του Προφήτη Ηλία, περνά από την Αγία Μαρίνα και ολοκληρώνεται στον Αγιώργη, στο ύστατο σημείο όπου μπορεί να φτάσει άνθρωπος. Αυτή η διαδρομή μπορεί να γίνει σε δύο σκέλη, το τμήμα Προφήτης Ηλίας-Αγία Μαρίνα είναι μια ωραία παράκτια πορεία, που μπορεί να γίνει και ως κυκλική διαδρομή, ενώ το τμήμα Αγία Μαρίνα-μονή Αγ. Ειρήνης είναι ένα απαιτητικό μονοπάτι με πολύ ιδιαίτερο χαρακτήρα.

Μονεμβασιά-Βάτικα topoguide: Τα μονοπάτια του Μαλέα

Τα μονοπάτια του Μαλέα
Πατήστε για μεγέθυνση

Στην ανατολική πλευρά, είναι μια άλλη λάμψη που φωτίζει τη σκοτεινιά, λιγότερο πνευματική και πιο χρηστική: ένας φάρος. Το μονοπάτι που εξυπηρετεί το φάρο του Μαλέα, και που παλιά το ακολουθούσαν και τα κοπάδια που ζούσαν στις εσχατιές αυτές, αποτελεί το τελευταίο – και ενδοξότερο – σκέλος του Εθνικού Μονοπατιού Ο33. Εδώ το άδειο τοπίο αντηχεί αποκλειστικά τις φωνές από τα περιπλανόμενα θαλασσοπούλια.

Δύο ακόμα διαδρομές, ο διασκελισμός της Κρίθινας από τα Βελανίδια μέχρι την Αγία Μαρίνα και η ανάβαση στο Γερμανικό Παρατηρητήριο συμπληρώνουν τον πίνακα των κύριων πεζοποριών της ενότητας του Μαλέα.

Ενότητα Δαιμονιάς
Διαδρομή Α1

Πεζοπορία στη Μονεμβασιά, τα Βάτικα και το Μαλέα

Πεζοπορία στη Μονεμβασιά, τα Βάτικα και το Μαλέα: Ο αναστηλωμένος νερόμυλος των Ταλάντων

Στην περιοχή της Διαμονιάς έχει σηματοδοτηθεί μια διαδρομή, που συνδέει τα Τάλαντα με την παραλία Χαραχιά. Η διαδρομή ακολουθεί τη μεγάλη ρεματιά της Χαραχιάς, που αποτελεί το συντομότερο βατό άξονα.

Ενότητα Ξυλής-Ασωπού
Διαδρομές Α2 & Α3

Πεζοπορία στη Μονεμβασιά, τα Βάτικα και το Μαλέα

Πεζοπορία στη Μονεμβασιά, τα Βάτικα και το Μαλέα: Στη διαδρομή προς το φάρο της Ξυλής

Μια από τις ωραιότερες διαδρομές του όλου δικτύου (κωδικός Α2) διατρέχει τη χερσόνησο της Ξυλής. Προσφέροντας τη δυνατότητα επιστροφής από έναν εσωτερικό χωματόδρομο, η διαδρομή προτείνεται ως κυκλική.

Μια ακόμα πολύ ενδιαφέρουσα πορεία είναι η ανάβαση στο Παλαιόκαστρο Ασωπού. Η στέψη του μονόλιθου που φέρει το βυζαντινό οχυρό προσφέρει μαθήματα γεωγραφίας της περιοχής.

Πεζοπορικός οδηγός
για τη Μονεμβασιά, τα Βάτικα και το ακρωτήρι του Μαλέα

Ένας πεζοπορικός οδηγός της σειράς topoguide για τα Βάτικα και την περιοχή του Μαλέα είναι σε εξέλιξη. Ωστόσο, όλα τα μονοπάτια της περιοχής περιλαμβάνονται ήδη στους χάρτες της εφαρμογής topoguide Greece, διαθέσιμη τόσο για συσκευές Android, όσο και για συσκευές iOS (iPhone και iPad).

Κατηγορίες: ΕΛΛΑΔΑ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πεζοπορία στη Μονεμβασιά τα Βάτικα και το Μαλέα

Σε τι βάθος κινούνται οι συρμοί του Μετρό στην Αθήνα;

Μετρό

Το σημαντικότερο συγκοινωνιακό μέσο στην πρωτεύουσα είναι το μετρό με αρκετούς από τους σταθμούς του να βρίσκονται πολλά μέτρα κάτω από το έδαφος. Γιατί όμως;

Με μήκος που φτάνει σχεδόν τα 60 χιλιόμετρα οι δύο γραμμές του Μετρό (2 και 3) είναι το πιο σημαντικό έργο συγκοινωνίας που έχει κατασκευαστεί στο λεκανοπέδιο. Συμβάλλει στην πράξη καθημερινά στην αποσυμφόρηση των δρόμων της πρωτεύουσας με δεκάδες χιλιάδες αυτοκίνητα και λοιπά οχήματα να μένουν παρκαρισμένα. Οι ιδιοκτήτες τους χρησιμοποιούν τους γρήγορους και χρονικά αξιόπιστους συρμούς του, κάτι που μειώνει σημαντικά και κατά δεκάδες τόνους καθημερινά και τις εκπομπές ρύπων.


Το μετρό εξυπηρετεί την Μητροπολιτική περιοχή της Αθήνας, η οποία έχει πληθυσμό 3,5 εκατ. κατοίκων (απογραφή 2011). Παράλληλα συνδέεται με τον προαστιακό σιδηρόδρομο και το δίκτυο τραμ σχηματίζοντας έτσι έναν ενιαίο ιστό συγκοινωνίας που εξυπηρετεί το μεγαλύτερο μέρος του λεκανοπεδίου, με πρόσβαση και στο Διεθνές Αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Με την επέκταση της Γραμμής 3 προς Πειραιά (ολοκλήρωση και λειτουργία το καλοκαίρι του 2022) θα προσφέρει μια ακόμη μεγαλύτερη ανάσα στο κυκλοφοριακό χάος εξυπηρετώντας περί τους 130.000 πολίτες επιπλέον κάθε μέρα.

Αυτή τη στιγμή το σημαντικότερο συγκοινωνιακό μέσο της Αθήνας εκτείνεται σε 59,7 χλμ. και εξυπηρετεί σε καθημερινή βάση σχεδόν ένα εκατομμύριο επιβάτες.


Οι πρώτοι σταθμοί του αθηναϊκού μετρό τέθηκαν σε λειτουργία στην αλλαγή του αιώνα, τον Ιανουάριο του 2000 (τα πρώτα 13 χλμ. με 14 σταθμούς) με την επέκταση του να έρχεται από τότε σταδιακά, για να φτάσει στα σημερινά σχεδόν 60 χλμ., τα οποία θα αυξηθούν περαιτέρω έπειτα και από την κατασκευή της γραμμής 4, η ολοκλήρωση της οποίας αναμένεται προς τα τέλη της δεκαετίας.

Όπως είναι γνωστό οι σταθμοί του μετρό βρίσκονται σε βάθος αρκετών μέτρων, το οποίο σύμφωνα και με την εταιρεία ξεκινά από τα 15 περίπου μέτρα κάτω από την επιφάνεια.


Ο κύριος λόγος πίσω από αυτή την απόφαση είναι ο τεράστιος όγκος των αρχαίων που βρίσκεται κάτω από την Αθήνα (και όχι μόνο). Η Αττικό Μετρό, πήρε συνειδητά αυτή την απόφαση προκειμένου να ελαχιστοποιηθούν οι πιθανότητες να βρουν μπροστά τους οι μετροπόντικες σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα, κάτι που θα εκτροχίαζε στην κυριολεξία το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του έργου.


Φυσικά ακόμη και έτσι η κατασκευή του μετρό δεν κατάφερε να αποφύγει τα ευρήματα, κάτι που οδήγησε στη χρηματοδότηση αρχαιολογικών ανασκαφών έκτασης 69.000 τετραγωνικών μέτρων, οι οποίες είναι οι μεγαλύτερες που έχουν γίνει ποτέ στην Αθήνα. Πολλά από αυτά τα ευρήματα κοσμούν φυσικά και αρκετούς σταθμούς δίνοντας τους μια επιπλέον ιδιαίτερη αισθητική διάσταση. Ας δούμε όμως πόσο βαθιά βρίσκονται μερικοί από τους πιο χαρακτηριστικούς σταθμούς του μετρό.

Ο μεγαλύτερος σταθμός του μετρό είναι φυσικά εκείνος που βρίσκεται στην Πλατεία Συντάγματος. Εκεί διασταυρώνονται οι γραμμές Νο 2 και Νο 3, με την πρώτη να βρίσκεται σε βάθος 17 μέτρων και τη δεύτερη να πηγαίνει ακόμη πιο χαμηλά από την επιφάνεια και να βρίσκεται στα 28 μέτρα.

Ο σταθμός του μετρό στο Μοναστηράκι είναι εκείνος που διεκδικεί τα πρωτεία αναφορικά με το βάθος που βρίσκεται μεταξύ των σταθμών, καθώς φτάνει στα 32 μέτρα.


Σε γενικές γραμμές οι υπόγειοι σταθμοί του μετρό και ανάλογα και με το ανάγλυφο της επιφάνειας βρίσκονται σε βάθος μεταξύ 20-30 μέτρων κάτω από την επιφάνεια. Οι σταθμοί που θα βρίσκονται βαθύτερα στο έδαφος από τους υπόλοιπους αναμένεται να είναι οι νέοι που θα κατασκευαστούν μαζί με τη νέα γραμμή 4. Ειδικότερα στα 36,4 μέτρα ο βαθύτερος από όλους θα είναι ο σταθμός Ελικώνος, με δεύτερο βαθύτερο της γραμμής τον σταθμό Ιλίσια στα 34,7 μέτρα.

Σε γενικές γραμμές το μετρό της Αθήνας αλλά και εκείνο που θα κατασκευαστεί στη Θεσσαλονίκη, είναι ένα σχετικά «ρηχό» μετρό σε σύγκριση με άλλα που υπάρχουν στον υπόλοιπο κόσμο. Για παράδειγμα στο διάσημο μετρό του Λονδίνου, ο σταθμός Hampstead βρίσκεται στα 57,9 μέτρα κάτω από το έδαφος, ενώ ο σταθμός Arsenalna στο μετρό του Κιέβου απέχει από την επιφάνεια 105,5 ολόκληρα μέτρα (!) και βρίσκεται πίσω μόνο από σταθμό στο μετρό της πρωτεύουσας Pyongyang της Β. Κορέας (θεωρείται το βαθύτερο στο κόσμο), στα 109,72 μέτρα.

 

Κατηγορίες: ΕΛΛΑΔΑ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Σε τι βάθος κινούνται οι συρμοί του Μετρό στην Αθήνα;

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ

http://https://www.mysep.gr/?p=101641&fbclid=IwAR2BxCXtUYsMm9lk8OCvr5znKffkz4siAwBOwNn08E8IJin4xwtaH1u8u-0

Κατηγορίες: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ

Ο Διονύσης Σιμόπουλος στο thebest: «Δεν με τρομάζει τίποτα- Αυτός ο πλανήτης έχει δει τα πάντα»

Μία συζήτηση- εξομολόγηση για την ασθένεια που αντιμετωπίζει, για τα άστρα, για το σύμπαν, για το μέλλον

 Ο Διονύσης Σιμόπουλος στο thebest: «Δεν...

 Έφερε τα άστρα πιο κοντά μας, εκλαϊκεύοντας την επιστήμη του μέσα από τα βιβλία του και αυτό μας έδωσε τη δυνατότητα να τυλιχθούμε έστω για λίγο με… αστερόσκονη αλλά και να δούμε με άλλα μάτια τον κόσμο.

Το ραντεβού μας με το Διονύση Σιμόπουλο είχε δοθεί για την περασμένη Πέμπτη. «Τι μέρα και η σημερινή.  Πόλεμος, Τσικνοπέμπτη, Καρναβάλι, όλα τα έχει» μου λέει και μου εξομολογείται, «έχω έναν συναισθηματικό δεσμό με το thebest.gr. Έφυγα για την Αμερική από το σπίτι που νοικιάζαμε εκείνη την εποχή, το οποίο βρισκόταν στην οδό Σαχτούρη 55 Α. Είχα διαβάσει παλιότερα ότι το thebest, ξεκίνησε 100 μέτρα πιο κάτω. Πέρα από αυτό, είναι ο Νάσος Νασόπουλος (σ.σ. ο ιδρυτής του μέσου που έφυγε από τη ζωή πριν ένα χρόνο)  που σε δύσκολες στιγμές της αρρώστιας μου τα τελευταία τρεισήμισι χρόνια, με είχε βοηθήσει με τα κείμενα του. Μου λείπουν».

Με προειδοποιεί ότι είναι «πολυλογάς» και μία συζήτηση- εξομολόγηση για την ασθένεια που αντιμετωπίζει, για τα άστρα, για το σύμπαν, για το μέλλον, ξεκινά…

Δεν ξεχνιέται το άρωμα που εξέπεμπε η Πάτρα πριν από χρόνια, ένα άρωμα γιασεμιού, γαζίας και αγιοκλήματος

Πόσο συχνά ανατρέχετε στις μνήμες της παιδικής σας ηλικίας στην Πάτρα;

Καθημερινά. Η δεκαετία του ’50 που οι εμείς ήμασταν έφηβοι, είναι κάτι το οποίο μας κυνηγάει σε όλη μας τη ζωή, με την καλή έννοια. Για εμάς η Πάτρα περιοριζόταν από το ένα νεκροταφείο στο άλλο, από το Πυροσβεστείο μέχρι το Σκαγιοπούλειο, από τη θάλασσα και το μόλο μέχρι τα σύνορα. Η Εγλυκάδα ήταν εξοχή, το Γηροκομειό ακόμα περισσότερο. Έχω εκατοντάδες καρναβαλικές αναμνήσεις από την πόλη. Στην εποχή μας δεν υπήρχε το Πανεπιστήμιο, οπότε δεν υπήρχε αυτή η πληθώρα των Καρναβαλιστών. Η παρέα μου, καμιά 15αρια άτομα, είχε απλές στολές. Ήταν το κουστούμι που φορούσαμε σαν έφηβοι με μία κόκκινη καμέλια στο πέτο και ένα καπελάκι. Με αυτή τη στολή κυκλοφορούσαμε από τα Υψηλά Αλώνια μέχρι το μόλο και τούμπλαλιν. Γύρω στα μέσα της δεκαετίας του ’50, είχαμε τους παιδικούς χορούς, τις καντρίλιες που μαθαίναμε από τον Μορφωτικό Σύλλογο Κυριών της Πάτρας. Νοικιάζαμε στολές και συμμετείχαμε λοιπόν στους παιδικούς χορούς στο Πάνθεον, στο Δημοτικό Θέατρο. Το να ξεχωρίσεις μία συγκεκριμένη ανάμνηση είναι δύσκολο γιατί όλες έρχονται και μας στοιχειώνουν εμάς τους παλαιότερους, πάλι με την καλή έννοια…

Δεν ξεχνιέται το άρωμα που εξέπεμπε η Πάτρα πριν από χρόνια, ένα άρωμα γιασεμιού, γαζίας και αγιοκλήματος. Παρόλη τη φτώχεια που εμείς δεν καταλαβαίναμε, ήταν ένα άρωμα αθωότητας, αγάπης. Ήταν μία εποχή με οικονομικές διαστρωματώσεις, όμως όλοι φορούσαμε την ίδια στολή στους προσκόπους… Αν θέλει κανείς να γνωρίσει τη δική μου Πάτρα, της εποχής μου, πρέπει να διαβάσει το βιβλίο του Θανάση Κούστα, «Αγκινάρες με αλάτι». Εκεί είναι η Πάτρα που δεν πρόκειται να σβήσει από τη ψυχή μας.

Το πώς θα έρθει το τέλος είναι το πιο σημαντικό. Το πρώτο πράγμα που ρώτησα τον γιατρό όταν μου είπε ότι έχω καρκίνο τον ρώτησα δύο πράγματα. Πόσο χρόνο έχω και πώς θα είναι το τέλος

Ποια είναι η σχέση σας με τον χρόνο;

Θα πω ένα ανέκδοτο. Συναντιούνται δύο καλοί φίλοι. Χαθήκαμε λέει ο ένας, άσε έχω πολλές εκκρεμότητες απαντάει ο άλλος. Βρίσκονται λοιπόν σε ένα νεκροταφείο και λέει ο πρώτος. Τους βλέπεις όλους αυτούς; Και αυτοί είχαν εκκρεμότητες.

Μερικές φορές αναπολώ την εποχή της δεκαετίας του ’50 γιατί ως έφηβος και εγώ και οι φίλοι μου, είχαμε την ευκαιρία να διαβάζουμε πράγματα που δεν είχα ανακαλύψει ακόμα, μεταξύ των οποίων και τους αρχαίους προγόνους μας. Αυτός μου έκανε εντύπωση ήταν ο Επίκουρος. Δεν έχουμε πολλά γραπτά ενώ περισσότερο αναφέρονται σε αυτόν άλλοι συγγραφείς και φιλόσοφοι. Είχε μία υπέροχη αντιμετώπιση για το χρόνο, για την αρχή και το τέλος, άρα και το θάνατο ενός ατόμου. Ποτέ δεν θεώρησα, από 16-17 χρονών, ότι πρέπει κανείς να φοβάται το θάνατο. Γιατί, όπως έλεγε και ο Επίκουρος, όσο ο θάνατος είναι μακριά, δεν μας ενδιαφέρει. Όταν επέλθει όμως ο θάνατος όπως σε καθετί που γεννιέται και άρα πεθαίνει, εμείς δεν το παίρνουμε χαμπάρι γιατί έχουμε φύγει.

Παρόλο όμως που από μικρός είχα αυτή την επικούρεια αντίληψη υπήρξαν ορισμένες φορές όπου κάποιες καταστάσεις με συγκλόνιζαν. Όταν αντιμετώπιζα δυσκολίες μεγάλες, με φόβιζε η ανυπαρξία. Άλλο να αντιμετωπίζεις το θάνατο με ευχέρεια και άλλο να αισθάνεσαι την ανυπαρξία. Πεθαίνεις και δεν υπάρχεις, δεν αισθάνεσαι τίποτα. Υπήρξαν 4-5 φορές σε όλη τη διάρκεια της ζωής μου που σκεφτόμουν έτσι. Η τελευταία ήταν πριν από 20 χρόνια.

Ακόμα και τώρα που αντιμετωπίζω αυτό το  σοβαρό πρόβλημα υγείας τον καρκίνο, σκέφτομαι ότι όλοι μία μέρα θα φύγουμε. Το πώς θα έρθει το τέλος είναι το πιο σημαντικό. Το πρώτο πράγμα που ρώτησα τον γιατρό όταν μου είπε ότι έχω καρκίνο τον ρώτησα δύο πράγματα. Πόσο χρόνο έχω και πώς θα είναι το τέλος. Η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα είναι πώς θα είναι δύσκολο. Ο καθένας αντιμετωπίζει διαφορετικά μία τέτοια κατάσταση.  Εγώ δεν θέλω να χάσω την αξιοπρέπεια μου όταν φτάσει το τέλος, αυτό με νοιάζει.

Δεν δημοσιοποίησα την ασθένεια μου για τα “likes” ή για τη συμπάθεια- Πολλές φορές αντιμετωπίζουμε την ασθένεια ως ταμπού, όμως ο καρκίνος πολεμάται, αρκεί να υπάρχουν οι δυνατότητες

Πήρατε την απόφαση να μιλήσετε δημόσια για την ασθένεια σας…

Ναι, έγινε απρόσμενα, και δεν έγινε για τα “likes” ή για τη συμπάθεια. Δύο από τους φίλους που έχω είναι από τους πιο εκλεκτούς γιατρούς που υπάρχουν διεθνώς. Και οι δύο σε διαφορετικές στιγμές μου είπαν ότι επειδή κάπως με ξέρει ο κόσμος, αν μιλούσα γι’ αυτή την περιπέτεια, θα βοηθούσα ανθρώπους που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα. Έχω δει όντως περιπτώσεις ανθρώπων που βοηθήθηκαν.

Πολλές φορές αντιμετωπίζουμε την ασθένεια ως ταμπού, όμως ο καρκίνος πολεμάται, αρκεί να υπάρχουν οι δυνατότητες. Υπάρχουν όμως ακόμα δεισιδαιμονικές αντιλήψεις στην κοινωνία. Αν η γνωστοποίηση του προβλήματος μου βοήθησε έστω έναν καλώς έγινε, και ξέρω ότι βοήθησε δεκάδες ανθρώπους….

 

Δεν έχουμε καμία απόδειξη, ούτε καν ένδειξη για την ύπαρξη ζωής και κάπου αλλού στο σύμπαν

Μια ζωή ασχολείστε με το σύμπαν… Ισχύει ότι ο κόσμος έχει αρχίσει να ενδιαφέρεται περισσότερο τα τελευταία χρόνια για το σύμπαν;

Η επιστήμη μας ήταν πάντα παρεξηγημένη επιστήμη. Οι περισσότεροι θεωρούσαν ότι είναι κάτι δύσκολο. Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι το σύμπαν είναι κατανοήσιμο, κατανοητό από όλους και δε χρειάζεται να έχεις ειδικές γνώσεις και ενδιαφέροντα. Το σύμπαν περιλαμβάνει και εσένα μέσα. Παρόλα αυτά υπήρχε αυτή η παρανόηση. Το 1990, μεγάλα τηλεσκόπια στην επιφάνεια της Γης και στο διάστημα, μας χάρισαν ορισμένες εκπληκτικές φωτογραφίες- έργα τέχνης κι έτσι ο κόσμος άρχισε να μπορεί να κατανοεί καλύτερα το σύμπαν. Έτσι άρχισε και να διαβάζει περισσότερα πράγματα.   Ανάμεσα στο ’75 και το ’95, αναπτύχθηκε αυτό το ενδιαφέρον του κοινού για το σύμπαν.

 Τελικά είμαστε μόνοι στο σύμπαν;

Είναι ένα κλασικό ερώτημα που κανείς πρέπει να θέτει από καιρό σε καιρό, για να λαμβάνει την ίδια απάντηση. Δεν έχουμε καμία απόδειξη, ούτε καν ένδειξη για την ύπαρξη ζωής και κάπου αλλού στο σύμπαν. Ίσως να υπάρχει μία υποτυπώδη μορφή ζωής, είτε τώρα είτε στο παρελθόν σε κάποιο πλανήτη, όμως ανεπτυγμένη μορφή ζωής, σίγουρα δεν υπάρχει. Αν κοιτάξει κανείς το σύμπαν σαν σύνολο, αποτελείται από ένα τρισεκατομμύριο γαλαξίες. Κάθε Γαλαξίας αποτελείται από 100-200 δισεκατομμύρια αστρικά συστήματα. Στο σύμπαν έχουν τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων πλανήτες.

Φαντάζεστε, μόνο ένας να είναι ο τυχερός που δημιούργησε ζωή μερικά εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια μετά τη γέννηση του. Πριν από 4 δισεκατομμύρια χρόνια, γεννήθηκε η πρώτη μορφή ζωής πάνω στον πλανήτη μας. Στο μεταξύ καταστράφηκε εκατοντάδες φορές. Πέντε από αυτές η καταστροφή ήταν τρομακτική. Η τελευταία συνέβη πριν από 66 εκατομμύρια χρόνια, όπου καταστράφηκε το 70-75% όλων των ειδών ζωής που υπήρχαν στον πλανήτη μας. Η εξελικτική πορεία της ζωής σε έναν πλανήτη δεν είναι εύκολη. Για να δημιουργηθεί ζωή κάπου, πρέπει να υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις. Μία είναι η απόσταση που έχει ο πλανήτης από το μητρικό του άστρο. Οι πιθανότητες είναι ενάντια στη ζωή. Παρόλα αυτά, υπάρχει μία μερίδα επιστημόνων που θεωρεί ότι αν και δεν μπορούμε να το αποδείξουμε, ότι δεν είμαστε μόνοι στο σύμπαν.

Αναρωτιέμαι πόσο «αθώοι» μπορεί να είναι μερικοί άνθρωποι όταν νομίζουν ότι θα αποικίσουμε των Άρη τα επόμενα 10 με 15 χρόνια. Αυτά είναι όνειρα θερινής νυκτός,

Υπάρχει κάτι που σας τρομάζει στον κόσμο μας;

Για να είμαι ειλικρινής, τίποτα. Αυτός ο πλανήτης έχει δει τα πάντα. Για παράδειγμα εγώ γεννήθηκα κατά τη διάρκεια της κατοχής, στον πόλεμο όπου ο κόσμος πέθαινε κυριολεκτικά από την πείνα. Ακολούθησε ένας εμφύλιος πόλεμος και η δεκαετία του ’50 που ήταν δύσκολη, κι ας μην το καταλαβαίναμε εμείς τα παιδιά. Ακολούθησε και μία περίοδος δικτατορίας.  Έχουμε δει σεισμούς, καταποντισμούς, πανδημίες. Τι να φοβηθούμε;

Ποιες είναι οι μεγάλες αλλαγές, σε επιστημονικό επίπεδο, που θα δούμε τα επόμενα χρόνια;

Οποιαδήποτε προσπάθεια προβλέψεων, ειδικά τη σημερινή εποχή, με μία τεχνολογία και μία επιστημονική δυνατότητα να καλπάζει κυριολεκτικά, είναι αδύνατον να το ξέρει κανείς. Ωστόσο, έχουμε κάποιες τάσεις. Μία τάση που βλέπουμε είναι η ανάπτυξη της τεχνολογίας και της  τεχνικής νοημοσύνης. Αυτό για τα επόμενα 20-30 χρόνια θα είναι κάτι το καταπληκτικό. Η επικοινωνία και η διασκέδαση, η τηλεόραση, τα τηλέφωνα θα είναι διαφορετικά όχι σε 50 ή 100 χρόνια από σήμερα αλλά σε 15 χρόνια, ίσως και νωρίτερα. Υπάρχει η διαφοροποίηση των μέσων επικοινωνίας. Οι τηλεοράσεις θα είναι τελείως διαφορετικές. Όταν έγινε ο πανικός με τηλεοπτικές άδειες, γελούσα γιατί προσέφεραν κυριολεκτικά εκατομμύρια για κάτι που σε 10 χρόνια από σήμερα, δε θα υπάρχει. Δεν θα είναι η έννοια των καναλιών όπως την έχουμε σήμερα, ούτε καν το YouTube θα έχει τη θέση που έχει τώρα.

Η ανάπτυξη της επιστήμης, ευτυχώς καλπάζει γιατί η επιστήμη του σήμερα είναι η λύση των προβλημάτων που θα αντιμετωπίσουμε στο μέλλον. Είναι η αρχή της τεχνολογίας αν αυτή χρησιμοποιηθεί για καλούς σκοπούς και από σωστούς ανθρώπους. Όμως για ποια επιστήμη μιλάμε; Μιλάμε για την ανάπτυξη των νευροεπιστημών, της έξω-βιολογίας, της κοσμολογίας. Με τα όργανα που έχουμε και τα οποία δημιουργούνται συνεχώς έχουμε νέες δυνατότητες. Για παράδειγμα θα αρχίσει να λειτουργεί πλήρως ένα διαστημικό τηλεσκόπιο, από το καλοκαίρι και μετά, και θα μας δείξει τα όρια του σύμπαντος. Όλα αυτά θα αναπτύξουν την κοσμολογία αλλά και την ανθρώπινη σύνδεση σε αυτό που ονομάζουμε σύμπαν.

Από εκεί και πέρα αναρωτιέμαι πόσο «αθώοι» μπορεί να είναι μερικοί άνθρωποι όταν νομίζουν ότι θα αποικίσουμε των Άρη τα επόμενα 10 με 15 χρόνια. Αυτά είναι όνειρα θερινής νυκτός, στην καλύτερη περίπτωση. Ναι, θα επισκεφθεί ο άνθρωπος τον Άρη. Θα περπατήσει στην επιφάνεια του, αλλά τη δεκαετία του 2070, σε πενήντα χρόνια. Και μιλάμε μόνο για μία επίσκεψη. Θα γίνει και η επιστροφή του ανθρώπου στη Σελήνη. Η απόσταση που μας χωρίζει από αυτήν είναι τρεις μέρες. Μπορούμε να εγκαταστήσουμε εκεί μεγάλες εγκαταστάσεις. Για παράδειγμα ο Ευρωπαϊκός διαστημικός Οργανισμός υπολογίζει ότι γύρω στο 2050 θα έχει εγκαταστήσει εργαστήρια 50 ατόμων στη Σελήνη. Για να πας όμως  στον Άρη, χρειάζεσαι έξι- οκτώ μήνες για να πας και άλλους τόσους για να γυρίσεις και πρέπει να μείνεις και μέχρι η Γη και ο Άρης να έχουν μικρότερη απόσταση.

Παρόλα αυτά τον Ιούλιο που μας έρχεται, θα έχουμε στην Ελλάδα, την ευκαιρία να φιλοξενήσει η χώρας μας τη διαστημική Ολυμπιάδα. Θα έρθουν από όλο τον κόσμο 4.000 από τους καλύτερους διαστημικούς επιστήμονες του κόσμου…

Το καλύτερο αποτέλεσμα όλης αυτής της ζωής είναι ότι είμαι ακόμα παντρεμένος με την ίδια γυναίκα

Έχετε δηλώσει ότι δεν πρέπει να κρίνει κανείς τον εαυτό του από τα βραβεία που έχει πάρει αλλά από το πώς τα έχει καταφέρει στη ζωή του. Ποια θεωρείτε ότι είναι η μεγαλύτερη σας χαρά και επιτυχία;

Τα τρία μου παιδιά και τα πέντε μου εγγόνια. Το καλύτερο αποτέλεσμα όλης αυτής της ζωής είναι ότι είμαι ακόμα παντρεμένος με την ίδια γυναίκα, τα τελευταία 54 χρόνια. Στην προσωπική μου εξέλιξη αυτά είναι τα πιο σημαντικά. Επαγγελματικά, υπήρξαν αρκετές επιτυχίες αλλά και αποτυχίες…

Κατηγορίες: ΕΠΙΣΤΗΜΗ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο Διονύσης Σιμόπουλος στο thebest: «Δεν με τρομάζει τίποτα- Αυτός ο πλανήτης έχει δει τα πάντα»

Νίκος Εγγονόπουλος: Εκθεση με 148 αριστουργήματα στο Ιδρυμα Θεοχαράκη [εικόνες]

πινακας ορφεας ευριδικη

«Ο Νίκος Εγγονόπουλος κάνει ποίηση ζωγραφίζοντας και δημιουργεί εικαστική τέχνη με την ποίησή του» λέει η Ελένη Γλυκατζη Αρβελέρ.

Ζωγράφος, σκηνογράφος και ποιητής, ο Νίκος Εγγονόπουλος θεωρείται ένας από τους μείζονες εκπροσώπους της γενιάς του ’30, ενώ αποτέλεσε και έναν από τους κύριους εκφραστές του υπερρεαλιστικού κινήματος στην Ελλάδα.

Μετά την έκθεση για τον Θεόφιλο, ένα μεγάλο αφιέρωμα στο έργο του Νίκου Εγγονόπουλου στήνεται στο Ιδρυμα Θεοχαράκη. Την Τετάρτη, 9 Μαρτίου, θα εγκαινιαστεί από την Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, η έκθεση Νίκος Εγγονόπουλος. Ο Ορφέας του Υπερρεαλισμού, στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη.

Εκατόν σαράντα οκτώ και πλέον πολύτιμα έργα του Εγγονόπουλου στο Ιδρυμα Θεοχαράκη, δανεισμένα από τις συλλογές του Ιδρύματος Ωνάση, της Alpha Bank, του Τελλογλείου Ιδρύματος Τεχνών Α. Π. Θ., της Δημοτικής Πινακοθήκης Ρόδου, της Λεβεντείου Πινακοθήκης, καθώς και πολλών ιδιωτικών συλλογών, όπως του Δ. Ν. Π., του κυρίου Κρίτωνα Ιωαννίδη, της κυρίας Ειρήνης Παναγοπούλου, του κυρίου Μπάμπου και της κυρίας Άντζελας Οικονομίδη και του Μ. Μ., ολοκληρώνουν τη φυσιογνωμία της μεγάλης αυτής έκθεσης.

πινακας
Νίκος Εγγονόπουλος, Μεσογειακή Μούσα, 1984, Λάδι σε μουσαμά

Κορυφαία έργα όπως Ορφεύς, Ερμής και Ευρυδίκη, 1949, Αργώ, 1948, Ορφεύς, 1957, Οι Αδιάφθοροι, 1967, Ο ζωγράφος και το μοντέλο του, 1970, Ορφεύς, 1968, Ομηρικό με τον ήρωα, 1938, Ολυμπία, 1970, Ο Μερκούριος Μπούας, 1971, Nico hora ruit, 1939, Συναυλία, 1960, Ο Καβάφης, 1948, Καζανόβας, 1968, Μεσογειακή Μούσα, 1984, Οι αδιάφθοροι, 1967, μεταξύ των άλλων, αποκαλύπτουν το πολυεπίπεδο έργο του.

πινακας
Νίκος Εγγονόπουλος, Nico hora ruit, 1939, Λάδι σε μουσαμά

Η κυρία Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ γράφει στον ομότιτλο κατάλογο της έκθεσης: «Αν με ρωτούσαν ποιος είναι για μένα ο απόλυτος υπερρεαλιστής (δεν λέω σουρεαλιστής για να μην στρεβλώσω την έννοια του όρου), ξένος ή Έλληνας, αδίστακτα θα απαντούσα ο Νίκος Εγγονόπουλος.

Έκανε τη λέξη ως ποιητής και την εικόνα ως ζωγράφος να υπακούσουν στη δική του σύνταξη και γραμματική και να συνθέτουν μια ιδιαίτερη στοχαστική και αισθητική πραγματικότητα. Αν πάλι με ρωτούσαν ποιόν θεωρώ ποιο σπουδαίο, τον Εγγονόπουλο ποιητή ή τον Εγγονόπουλο ζωγράφο, θα έλεγα ότι η ερώτηση είναι ανεδαφική. Ο Εγγονόπουλος κάνει ποίηση ζωγραφίζοντας και δημιουργεί εικαστική τέχνη με την ποίησή του.

Ο άρρηκτος αυτός συνδυασμός μου δίνει το δικαίωμα να τον ονομάσω τον απόλυτο υπερρεαλιστή που πολέμησε να πει ποιητικά ότι “η Τρίτη γύφτισσα είναι ο στρατηγός Θεόδωρος Κολοκοτρώνης”, και ότι “τα αγάλματα κάνουν μεταφυσικές επεμβάσεις” και να ζωγραφίσει την “Μεταθανάτια αυτοπροσωπογραφία του”. Άλλοι, πολύ πιο ειδικοί, καλλίτεροι γνώστες από εμένα, θα γράψουν για το ζωγραφικό έργο του Εγγονόπουλου. Ως προς αυτό το θέμα, νοιώθω σαν “τον υδραίο στρατηγό του Εγγονόπουλου που βρέθηκε στη Λάρισα”. Να τονίσω μόνο ότι η λαμπρότητα των χρωμάτων του Εγγονόπουλου, το μπλε Κοβάλτιο, το Κάδμιο κίτρινο, το εκτυφλωτικό κόκκινο με όλες του τις αποχρώσεις συντείνουν στο να γίνεται μυθικό το κάθε μυθολογικό θέμα που εικονογραφεί ο ζωγράφος Εγγονόπουλος. Παρεμπιπτόντως άλλωστε να σημειώσω, αντίθετα ίσως από τους ξένους ομότεχνούς του, ότι ο Εγγονόπουλος ζωγραφίζει σκηνές, θέματα με υπερρεαλισμό βέβαια τρόπο, χωρίς να έχει απαραίτητα ανάγκη από ένα τίτλο ή μια επεξηγηματική λεζάντα με προέλευση υπερρεαλιστική».

πινακας
Νίκος Εγγονόπουλος, Ο ζωγράφος και το μοντέλο του, 1970

Ο επιμελητής της έκθεσης, Τάκης Μαυρωτάς, επισημαίνει στον ίδιο κατάλογο: «O Εγγονόπουλος με λογισμό και όραμα, κινείται από το παρόν στο παρελθόν, από το όνειρο στον μύθο και από την πραγματικότητα στη φαντασίωση. Αδιαπραγμάτευτα ειλικρινής και ανιδιοτελής απέναντι στη ζωή, αντιμετώπισε με θάρρος τους επικριτές και πολέμιούς του, αντιπαραθέτοντας τη ζωγραφική και την ποίησή του, οι οποίες είναι έντονα συνδεδεμένες με τα όνειρα και τους ονειρικούς μηχανισμούς, με το παράλογο και τη “ζούρλια”, μια λέξη που συχνά χρησιμοποιούσε ο ίδιος. Αυτό το μυστηριακό σύμπαν εκφράζει τη δική του αλήθεια, έναν απέραντο κόσμο, που αντανακλά το πάθος του για καθετί ωραίο, αλλά και την κριτική του στάση απέναντι στα μεγάλα λάθη. Έτσι, οι μνήμες από τα δύσκολα χρόνια της κατοχής έγιναν εικόνες και στίχοι με ενάργεια και συναισθηματική ένταση.(…)

πινακας
Νίκος Εγγονόπουλος, Καζανόβας, 1968

Πώς δούλευε ο Εγγονόπουλος
Η ζωγραφική για τον Εγγονόπουλο ήταν μια άσκηση πνευματικής ελευθερίας. Δούλευε καθημερινά με μαεστρία, ενίοτε ελαιογραφίες, με τον ίδιο τρόπο που δούλευε την αυγοτέμπερα, χρησιμοποιώντας λιγοστά καθαρά και λαμπερά χρώματα, όπως την ώχρα, το μπλε του κοβαλτίου ή το ούλτρα μαρίν, το βαθύ πράσινο και το κόκκινο και άλλοτε υδατογραφίες, όπου σε αρκετές από αυτές προσέθετε σινική μελάνη.

Ξεκινούσε πάντα με ένα bozzetti, όπως ο ίδιος το αποκαλούσε, δηλαδή με την απόδοση του οράματός του σε χαρτί, μικρών διαστάσεων, ζωγραφισμένο από υδατοχρώματα και σινική μελάνη, ακόμη και χρωματιστά μολύβια. Στη συνέχεια, προχωρούσε στην ακριβή αποτύπωση του σχεδίου, χρησιμοποιώντας μολύβι ή κάρβουνο ή και τα δύο μαζί.

Έτσι, με ακρίβεια, το αποτύπωνε το σχέδιο πάνω στον μουσαμά, το ξύλο ή το χαρτόνι για να ολοκληρώσει, με την επιλογή των χρωμάτων, τους μνημειακούς του πίνακες. Πρωταγωνιστές του ήταν οι ανθρώπινες μορφές. Ευθυτενείς, καλλίγραμμες, με δηλωτικές κινήσεις, αλλά με ανύπαρκτα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του προσώπου τους. Αυτές οι απρόσωπες μορφές μας βυθίζουν στον χρόνο, φέρνοντας μας αντιμέτωπους με μοναχικούς ήρωες ή ερωτικά ζευγάρια, από την μυθολογία και τη λογοτεχνία, την ιστορία και την ποίηση, με αναφορές άλλοτε στον Ορφέα, στην Ευρυδίκη, στον Ερμή, στην Ιώ, στον Ηρακλή, στον Οδυσσέα, στην Καλυψώ, στην Θέτιδα και στον Πηλέα, στον Ιάσωνα, στην Μήδεια και άλλοτε στον Άνθιμο τον Τραλλέα και στον Ισίδωρο τον Μιλήσιο.»

πινακας
Νίκος Εγγονόπουλος, Ομηρικό με τον ήρωα, 1938

Ο Νίκος Εγγονόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1907 και πέθανε το 1987. Σπούδασε στη ΑΣΚΤ με δασκάλους τους Κωνσταντίνο Παρθένη, Δημήτριο Μπισκίνη, Θωμά Θωμόπουλο και Γιάννη Κεφαλληνό. Στη συνέχεια, χάρη στην μαθητεία του κοντά στο Φώτη Κόντογλου και τον καθηγητή Αλέξανδρο Ξυγγόπουλο ήλθε σε επαφή με την παράδοση και την ουσία της βυζαντινής και μεταβυζαντινής τέχνης. Το 1967 διορίστηκε καθηγητής στην έδρα της ζωγραφικής στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Μετσόβειου Πολυτεχνείου, όπου από τα τέλη της δεκαετίας του 1930 εργαζόταν ως επιμελητής. Το 1939 παρουσίασε την πρώτη ατομική του έκθεση, στην οικία του Ν. Καλαμάρη, προκαλώντας τις έντονες αντιδράσεις της κριτικής, και ακολούθησε σειρά ατομικών παρουσιάσεων και συμμετοχών σε ομαδικές και διεθνείς εκθέσεις. Το 1954 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην Μπιενάλε της Βενετίας και ένα χρόνο αργότερα πήρε μέρος στην Μπιενάλε του Σάο Πάολο. Το 1958 τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο Ποίησης του Υπουργείου Παιδείας και το 1966 του απονεμήθηκε ο Χρυσός Σταυρός του Γεώργιου Α΄ για το ζωγραφικό του έργο.

πινακας
Νίκος Εγγονόπουλος, Ποιητής και Μούσα, 1965

πινακας

Νίκος Εγγονόπουλος, Συναυλία, 1960

πινακας

Νίκος Εγγονόπουλος, Ορφεύς, Ερμής και Ευρυδίκη,1949
Επιμέλεια έκθεσης: Τάκης Μαυρωτάς

Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα-Κυριακή 10:00-18:00, Πέμπτη 10:00-20:00 (Οκτώβριο έως Μάιο)

Σε όλη τη διάρκεια της έκθεσης, έως τις 19 Ιουνίου 2022, θα τηρηθεί το υγειονομικό πρωτόκολλο ενάντια στη μετάδοση του Covid-19 και η χρήση μάσκας θα είναι υποχρεωτική.

Νίκος Εγγονόπουλος, Ο Ορφέας του Υπερρεαλισμού. Ιδρυμα Θεοχαράκη 9/3-19/6/2022<p>Πηγή: <a target=”_blank” href=”https://www.iefimerida.gr”>iefimerida.gr</a> – <a target=”_blank” href=”https://www.iefimerida.gr/politismos/nikos-eggonopoylos-ekthesi-sto-idryma-theoharaki”>Νίκος Εγγονόπουλος: Εκθεση με 148 αριστουργήματα στο Ιδρυμα Θεοχαράκη [εικόνες] – iefimerida.gr</a></p>

Κατηγορίες: ΤΕΧΝΗ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Νίκος Εγγονόπουλος: Εκθεση με 148 αριστουργήματα στο Ιδρυμα Θεοχαράκη [εικόνες]