Φιλοσοφία

Τι όμορφοι που είναι οι παράξενοι άνθρωποι..
Έχουν έναν δικό τους τρόπο να αντιλαμβάνονται την ζωή και τους ανθρώπους.
Έχουν την ψυχή τους καθαρή και την καρδιά τους ανοιχτή.
Κοιτάνε τους ανθρώπους και διαβάζουν στα μάτια τους την ίδια την ζωή.
Μιλάνε παράξενα και πολλές φορές τις λέξεις τους δεν μπορείς να τις αντιληφθείς απόλυτα.

Δεν θα τους δεις να κάνουν τίποτα συνηθισμένο και προβλέψιμο.
Θα τους δεις να περπατάνε στην βροχή χωρίς ομπρέλα και να το απολαμβάνουν.
Θα τους δεις να ξυπνάνε μέσα στην νύχτα και να αρχίζουν να γράφουν για όνειρα που μοιάζουν με την ζωή και μια ζωή που μοιάζει με όνειρο.

Θα δεις την ματιά τους να λάμπει κι αν δεν έχεις ίχνος τρέλας μέσα σου, δεν θα μπορέσεις να τους καταλάβεις..
Θα σε μαγέψουν, θα σε συνεπάρουν, αλλά δεν θα μπορέσεις ποτέ να τους καταλάβεις απόλυτα..
Θα σε καταλάβουν όμως εκείνοι.
Όχι αυτά που θα τους πεις. Όχι αυτά που θες να δείξεις. Αυτά που κρύβεις και νομίζεις πως τα έχεις κρυμμένα καλά.

Έχουν βρει την δύναμη να κάνουν την λύπη χαρά και να γιατρεύουν τις πληγές που τους άφησαν οι άπληστοι περνώντας.
Ξορκίζουν τον φόβο τους με ένα γέλιο δυνατό και τα δάκρυά τους δεν τα κρύβουν ποτέ.
Έχουν βρει την δύναμη να μην αλλοιώνονται στο πέρασμα των εκείνων που ποτέ δεν τους κατάλαβαν..

Έχουν έναν δικό τους τρόπο να αγαπούν οι παράξενοι άνθρωποι.
Δεν αγαπούν συμβατικά, δεν μπλέκουν σε ιστορίες.
Οι παράξενοι άνθρωποι, γράφουν τις δικές τους ιστορίες.
Δεν ψάχνουν τους τέλειους και τους ιδανικούς.. ψάχνουν εκείνους που οι ψυχές τους είναι εξίσου καθαρές και οι καρδιές τους ανοιχτές.

Έχουν έναν δικό τους τρόπο να ερωτεύονται οι παράξενοι άνθρωποι.
Ερωτεύονται και γίνονται φως.
Ερωτεύονται και γίνονται αέρας.
Συνεπαίρνουν τους ανθρώπους γύρω τους, τους γεμίζουν με το φως τους και τους ταξιδεύουν με τον αέρα τους.

Να τους αγαπάς τους παράξενους αυτούς ανθρώπους.
Να τους αγκαλιάζεις.
Μόνο, πρόσεχε.
Οι παράξενοι άνθρωποι, ερωτεύονται αληθινά κι απόλυτα, μόνο μια φορά.
Κι επειδή δεν έχουν μέσα τους την αίσθηση της εκδίκησης, θα γυρίσουν την πλάτη τους, θα βάλουν αέρα στα φτερά τους και θα χαθούν τόσο ξαφνικά όσο μπήκαν στην ζωή σου..

by Σοφία Παπαηλιάδου

by  Έλσα Νικολαΐδου

Σταματήστε να μπερδεύετε την ειλικρίνεια με την αγένεια.

Εσείς όλοι οι σύμμαχοι της ειλικρίνειας, να γνωρίζετε πως όσο πιο ειλικρινείς είστε, τόσο πιο αγενείς γίνεστε.

Κανείς δεν θέλει να έχει ανειλικρινείς ανθρώπους δίπλα του. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο!

Μάθετε όμως πως η ειλικρίνεια πρέπει να συνοδεύετε πάντα με την ευγένεια.

Τι σημαίνει αυτό άραγε;

Ο ειλικρινής-αγενής φίλος σου είναι πάντα έτοιμος να πει τη γνώμη του για όλα χωρίς να ερωτηθεί προηγουμένως σίγουρος πως κάνει κάποιο κατόρθωμα εκείνη τη στιγμή.

Αν δεν σε ρωτήσω αγαπημένη μου φίλη αν σου αρέσουν τα παπούτσια που φοράω, δεν υπάρχει κανένας λόγος να μου πεις από μόνη σου: «Μα καλά τι χάλια παπούτσια φοράς; Τι σκεφτόσουν όταν τα αγόραζες;».

Προφανώς για να τα φοράω μου αρέσουν. Προφανώς και πληγώνομαι από τα λόγια σου. Προφανώς και τα τόσο αληθινά και μέσα από την ψυχή σου λόγια σου δεν με βοηθάνε σε κάτι.

Αλλά ξέρεις κάτι; Και να σε ρωτούσα αν σου αρέσουν θα μπορούσες με πολλούς τρόπους να μου πεις όχι και να είσαι πολύ ευγενική.

«Νομίζω πως αυτά που φορούσες εχθές σου πηγαίνουν καλύτερα!». Έτσι μάλιστα.

Το αστείο είναι πως ο ειλικρινής-αγενής θεωρεί πως τα λόγια του ότι κι αν αφορούν είναι σε θέση να σώσουν την ανθρωπότητα.

Λάθος! Το ειλικρινές αλλά αρνητικό σχόλιο για τα μαλλιά της φίλης σου μόλις βγήκε από το κομμωτήριο μπορεί μόνο να την πληγώσει, εφόσον η αλλαγή έγινε.

Ο μόνος λόγος λοιπόν που είσαι δικαιολογημένος-η να βάλεις σε λειτουργία τα αληθινά και σκληρά σου λόγια είναι μόνο όταν δικός σου άνθρωπος κινδυνεύει πραγματικά.

Εκεί ναι, μπορείς να τον/την ταρακουνήσεις.

Όσοι επιλέγουν και απομακρύνονται από όλους αυτούς που με την τόσο αφιλτράριστη ειλικρίνειά τους πληγώνουν, δεν είναι επειδή δεν έχουν τη δύναμη να αντέξουν τα σκληρά τους λόγια, αλλά επειδή επιλέγουν δίπλα τους ανθρώπους που ξέρουν να λένε τις μεγαλύτερες αλήθειες με τον πιο όμορφο και κομψό τρόπο.

Ας μην ξεχνάμε πως η ειλικρίνεια αποτελεί χάρισμα, αρκεί να συνοδεύεται πάντα από ευγένεια και να έχει σκοπό.

Πηγή: thelifemaniacs.gr

Αν με ρωτήσεις τι μου λείπει περισσότερο απ’ τις ανθρώπινες σχέσεις, θα σου απαντήσω η ευγένεια.

Και δεν είμαι η μόνη, νομίζω. Δεν ξέρω αν έχουμε χάσει λίγο την μπάλα και την ανθρωπιά μας με τις νέες τεχνολογίες και τα συναφή, δεν ξέρω αν η υπερβολική αστικοποίηση έφερε την απομόνωση κι εν τέλει τη συμπεριφορά της χάβρας, δεν ξέρω αν η απογοήτευση της κοινωνικοπολιτικής κατάστασης κι η οικονομική δυσπραγία του καθενός, μας έκανε να χάσουμε λίγο απ’ την ευγένειά μας. Σε εκείνα τα απλά και καθημερινά, που τις περισσότερες φορές μας χαρακτηρίζουν.

Χάθηκε πλέον το χαμόγελο απ’ τους ανθρώπους, εκείνο που χωρίς να ξέρεις τον περαστικό σου φτιάχνει τη μέρα. Εκείνο που ανοίγει ο γείτονας την πόρτα του ασανσέρ κουνώντας συγκαταβατικά το κεφάλι, σου δίνει μια σακούλα που σου έπεσε απ’ τα χέρια και σου χαμογελά, απλώς γιατί σε βοήθησε σε κάτι.

Πού πήγε εκείνη η «καλημέρα», που πριν λίγα χρόνια την άκουγες απ’ τον πρώτο τυχόντα που θα συναντούσες εκτός σπιτιού; Πού πήγε εκείνη η τσίχλα, που σε κέρναγε ο περιπτεράς, όταν του έκανες σεφτέ; Το κουλούρι, που σου έδινε ο φούρναρης, γιατί σήμερα του έγιναν πολύ αφράτα!

Πού πήγε το χάδι των λέξεων στα αυτιά μας, η ομορφιά του λόγου κι η ευφορία της ψυχής μας; Πόσο καιρό έχεις να αισθανθείς όμορφα με τα λόγια κάποιου ανθρώπου; Ν’ ακούσεις ένα «παρακαλώ», ένα «ευχαριστώ» ή έστω έναν πληθυντικό ευγενείας που ν’ αποτελεί δείγμα σεβασμού κι ευγένειας; Πού πήγαν οι ωραίοι άνθρωποι, βρε παιδάκι μου; Ψάχνω, ψάχνω και μέσα στην οχλαγωγή τους μετράω με τη σέσουλα.

Μας έχουν λείψει οι άνθρωποι που φέρονται όμορφα στους γύρω τους. Εκείνοι που είναι όμορφοι εξωτερικά κι εσωτερικά. Εκείνοι που έχουν βαλθεί να ομορφύνουν τον κόσμο και ν’ αλλάξουν την ψυχολογία, έστω κι ενός ανθρώπου. Είναι λίγοι, το έχουμε πάρει πρέφα, αλλά είναι ξεχωριστοί κι ευδιάκριτοι. Λάμπουν από μακριά, όπως ο χρυσός. Κι η λάμψη τους είναι μεταδοτική.

Οι άνθρωποι με ευγένεια χειρίζονται το λόγο με λεπτότητα. Κρατάνε τις λέξεις στα χείλη τους με διακριτικότητα, γιατί τρέμουν μην τις πληγώσουν. Κι αν μια λέξη πληγωθεί, αν τη χρησιμοποιήσεις λάθος, αν δεν την εκφέρεις όμορφα, τότε ταυτίζεται με άσχημα συναισθήματα, με αρνητισμό, θυμό και πόνο. Θέλουν χάδι οι λέξεις, όπως και τα’ αυτιά μας.

Με τι λεπτότητα και τι χάρη σου συμπεριφέρονται λες κι είσαι κύριος επί των τιμών! Έτσι αισθάνεσαι δηλαδή, μιας και σπάνια πλέον σου συμπεριφέρονται με όμορφο τρόπο. Πες μου ποια ήταν η τελευταία φορά που κάποιος σου χάρισε ένα λουλούδι. Υπήρξε κάποιος που έγραψε για σένα ένα ποίημα; Κάποιος που σηκώθηκε για να τραβήξει την καρέκλα σου πριν καθίσεις; -Στις κυρίες πάει αυτό-. Κάποιος που σου άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου για να κατέβεις; Κάποιος που προσφέρθηκε να σε γυρίσει σπίτι γιατί ήταν αργά; Κάποιος που σε ευχαρίστησε απλώς για κάτι που του προσέφερες; Κάποιος που σου έστειλε ένα μήνυμα γιατί σε θυμήθηκε ή για να σου πει ένα «περαστικά»;

Οι ευγενείς άνθρωποι είναι υπό εξαφάνιση. Γι’ αυτό κι όταν μας φέρονται όμορφα, όπως θα έπρεπε να φερόμαστε όλοι στην καθημερινότητά μας, κυριαρχεί η έκπληξη και θεωρούμε ότι ανακαλύψαμε κάποιο θησαυρό.

Κοιτάξτε γύρω σας κι εντοπίστε τους. Φοράνε χαμόγελο, μοιράζουν ευχές, βοηθάνε απλόχερα και σου φτιάχνουν τη μέρα με τη γλυκύτητα και τον εκλεπτυσμένο λόγο τους. Άνθρωποι με ήθος που οι τρόποι τους είναι μιας άλλης εποχής, μιας εποχής που πολλοί θα θέλαμε να έχουμε ζήσει.

Η ευγένεια ανοίγει πόρτες, κλείνει στόματα με αποστομωτικό τρόπο, αποτελεί την πιο διπλωματική απάντηση σε μια άσχημη συμπεριφορά και το κυριότερο είναι ο πιο σίγουρος τρόπος να σ’ αγαπήσουν.

Να είστε ευγενείς, γιατί όπως έλεγε κι ο Πλούταρχος: «Ο ευγενής άνθρωπος δίνει αξιοπρέπεια σ’ όλες τις πράξεις».

Πηγή: www.pillowfights.gr

Bushido είναι ο κώδικας συμπεριφοράς των Σαμουράι. Σύμφωνα με την παράδοση, οι αρετές του bushido δεν αφορούν μόνο τον στρατιώτη στη μάχη, αλλά και κάθε πολίτη, στον καθημερινό αγώνα του για επιβίωση. Αν κάποιος θέλει να ξεχωρίζει από τα ζώα, πρέπει να φέρεται σαν Σαμουράι. Πρέπει να είναι θαρραλέος, γενναιόδωρος, ειλικρινής, πιστός και γεμάτος ανδρισμό, αυτοσεβασμό και αυτοπεποίθηση. Παράλληλα πρέπει να είναι έτοιμος να αυτοθυσιαστεί.

1. Ακεραιότητα των Σαμουράι

Να είσαι τολμηρά ειλικρινής όταν συναναστρέφεσαι με ανθρώπους. Να πιστεύεις στη δικαιοσύνη, αλλά μην την περιμένεις από τους άλλους, μόνο από τον εαυτό σου. Ο πραγματικός πολεμιστής οφείλει να λαμβάνει υπ’ όψιν του την ειλικρίνεια, τη δικαιοσύνη και την ακεραιότητα κάθε γνώμης. Οι πολεμιστές αναλαμβάνουν την ευθύνη των αποφάσεών τους.

2. Σεβασμός

Οι πραγματικοί πολεμιστές δεν έχουν λόγο να είναι σκληροί. Δεν νιώθουν την ανάγκη να αποδείξουν τη δύναμή τους. Οι πολεμιστές δείχνουν ευγένεια, ακόμη και προς τους εχθρούς τους. Χαίρουν σεβασμού, όχι μόνο για τις δεξιότητές τους στη μάχη, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο συναναστρέφονται με άλλους. Η πραγματική δύναμη του πολεμιστή φαίνεται στις δύσκολες στιγμές.

3. Ηρωικό Θάρρος

Το να κρύβεται κανείς σαν τη χελώνα στο καβούκι του δεν είναι ζωή. Ο πραγματικός πολεμιστής πρέπει να χαρακτηρίζεται από ηρωικό θάρρος. Είναι κάτι πραγματικά επικίνδυνο, που κάνει τη ζωή γεμάτη και υπέροχη. Το ηρωικό θάρρος δεν είναι τυφλό. Είναι έξυπνο και δυνατό.

4. Τιμή του Σαμουράι

Οι πολεμιστές έχουν μόνο έναν κριτή της τιμής και του χαρακτήρα τους, τον εαυτό τους. Οι αποφάσεις που παίρνουν και η επιτέλεσή τους, αντανακλούν τον πραγματικό χαρακτήρα τους. Δεν μπορείς να κρυφτείς από τον εαυτό σου.

Απ’ όλους τους Μεγάλους Αρχαίους Παραδοσιακούς Πολιτισμούς έχουν διασωθεί και καταγραφεί κείμενα ή προφορικές παραδόσεις. Σε αυτά το κυρίαρχο στοιχείο είναι ο Άνθρωπος – Ήρωας. Στην Ιλιάδα είναι ο Αχιλλέας και στην ελληνική Μυθολογία, μεταξύ άλλων, αναφέρονται ο Ηρακλής, ο Θησέας, ο Περσέας, ο Βελλεροφόντης, ο Ιάσων και αρκετοί άλλοι. Στη Μεσοποταμία υπάρχει το Έπος του Βασιλιά Γιλγαμές. Είναι ίσως το αρχαιότερο γραπτό επικό ποίημα που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα. Στην ιστορία της αρχαίας Ευρώπης πιο γνωστός είναι ο μύθος του Βασιλιά Αρθούρου και των 12 Ιπποτών του. Στην Ινδία υπάρχει ένα από τα μεγαλύτερα επικά έργα το Ραμαγιάνα με κεντρικό Ήρωα τον Ράμα και το πολύ γνωστό Μαχαμπάρατα.  Τμήμα του οποίου είναι η Μπαγκαβάτ Γκίτα με κεντρικό ήρωα τον Αρζούνα, με τον οποίο θα ασχοληθεί το συγκεκριμένο άρθρο.

Μάχη καλού-κακού

Κοινό στοιχείο όλων αυτών των αναφορών είναι η μάχη μεταξύ του καλού και του κακού.  Μεταξύ τού άσπρου και του μαύρου, του άσχημου και του όμορφου, της ζωής και του θανάτου. Πρωταγωνιστής σε αυτή τη μάχη είναι ένας ήρωας – Πολεμιστής ο οποίος μετά από σκληρές δοκιμασίες – μάχες νικά το σκοτάδι και φέρνει το φως. Αυτή η μάχη γίνεται σε δύο επίπεδα. Ένα εξωτερικό που διαδραματίζεται μέσα στον κόσμο και ένα εσωτερικό μέσα στον ίδιο τον Άνθρωπο, τον Πολεμιστή του Φωτός.

Ο ήρωας της Μπαγκαβάτ Γκίτα

Ο Αρζούνα, ανήκει στην τάξη των Αρχόντων – Πολεμιστών που ονομάζονται Ξατρίγια. Από αυτόν εξαρτάται ή έκβαση της μάχης μεταξύ των Παντάβας (καλό) και των Κουράβας (κακό), για την κατάκτηση της πόλης Χαστιναπούρα (Σοφία). Μια μάχη που θα γίνει στη μεγάλη πεδιάδα του Κουρουτσέτρα (υλικός κόσμος, σπηλιά του Πλάτωνα).

Χαστιναπούρα σημαίνει, στα σανσκριτικά, ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΕΛΕΦΑΝΤΩΝ. Στην Ινδία ο ελέφαντας συμβολίζει τον Θεό της Σοφίας Γκανέσα. Είναι λοιπόν η πόλη της ΣΟΦΙΑΣ και συμβολίζει το ανώτερο επίπεδο της Συνείδησης του Ανθρώπου. Γι αυτή την πόλη πολεμούν οι δύο στρατοί, αυτοί που την αξίζουν και αυτοί που θέλουν να την σφετεριστούν.

Οι σφετεριστές της ανώτερης συνείδησης του Ανθρώπου είναι οι ΚΟΥΡΑΒΑΣ, που μέσα στον άνθρωπο είναι τα κατώτερά του στοιχεία. Τα αρνητικά πάθη, τα ένστικτα, οι εγωιστικές επιθυμίες και οτιδήποτε άλλο που προσπαθεί να νικήσει το Πνεύμα και να υποτάξει τον Άνθρωπο στην ύλη.

Οι ΠΑΝΤΑΒΑΣ συμβολίζουν το Πνεύμα του Ανθρώπου, το Καλό, την Αγάπη, το Ουράνιο μέρος του. Είναι οι Αρετές και οι Ανθρώπινες αξίες που τείνουν να εξαφανιστούν σήμερα. Είναι οι αληθινοί Άρχοντες της ΧΑΣΤΙΝΑΠΟΥΡΑ.

Ο Κρίσνα είναι μία θεότητα της Ινδίας ανάλογη του Όσιρη της Αιγύπτου, του Δία στην Ελλάδα, και του Χριστού στον Δυτικό κόσμο. Συμβολίζει τον Εσωτερικό Δάσκαλο του κάθε Ανθρώπου, που κατοικεί στο ανώτερο και πιο πνευματικό μέρος του. Συμβολίζει και τον εξωτερικό Δάσκαλο. Αυτόν που είναι ικανός να οδηγήσει έναν Μαθητή και να του δείξει τον Πραγματικό Δρόμο του αληθινού Πολεμιστή του φωτός.

Τι συμβολίζει ο ήρωας στη Μπαγκαβάτ Γκίτα

Ο Αρζούνα συμβολίζει την συνείδηση του ανθρώπου που καλείται να αποφασίσει ποιο δρόμο θα διαλέξει. Όπως ο Ηρακλής , μπροστά στο σταυροδρόμι, πρέπει να διαλέξει αν θα πάρει τον δύσκολο δρόμο της Αρετής ή Κακίας τον εύκολο δρόμο. Έτσι και ο Αρζούνα στέκεται ανάμεσα στα δύο αντίπαλα στρατόπεδα. Αμφιβάλλει, είναι αναποφάσιστος, ζυγίζει τα υπέρ και τα κατά των Παντάβας (καλό) και τον Κουράβας (κακό). Συμβολίζει τον Άνθρωπο που πρέπει να διαλέξει ποιο δρόμο θα ακολουθήσει. Πρέπει να αποφασίσει αν θα ακολουθήσει έναν ανοδικό δύσκολο δρόμο που οδηγεί στην Κορυφή. Ή θα ακολουθήσε έναν οριζόντιο εύκολο δρόμο που εγκλωβίζει τον άνθρωπο κάτω χαμηλά. Θα διαλέξει το Μπλε ή το Κόκκινο χάπι; (Μάτριξ).

Η Διάκριση, η ικανότητα απόφασης να διαλέξει τον δύσκολο και ανηφορικό Δρόμο. Η Ανδρεία του να αμφιβάλλει και όμως να ψάχνει την σωστή απάντηση. Η Ταπεινότητα να ακούσει τον εσωτερικό και εξωτερικό Δάσκαλό του (Κρίσνα). Όλα αυτά μετατρέπουν τον Αρζούνα σε έναν Πολεμιστή – Φιλόσοφο. Πολεμιστή γιατί δίνει την εσωτερική μάχ. Αντιστέκεται στα αλλοτριωμένες και σκοτεινές φωνές που προσπαθούν να τον παρασύρουν και Φιλόσοφο. Ακούει την φωνή του Δασκάλου του, την ξεχωρίζει και επιλέγει τελικά το σωστό. Ο πόλεμος μόλις αρχίζει και αρχίζει καλά γιατί έχει κερδηθεί η πρώτη μάχη, το να διαλέξει τον ανηφορικό δρόμο που οδηγεί σε πολλές συγκρούσεις – υπερβάσεις εμποδίων για την κορυφή.

Ο καταλύτης που δίνει την ποιότητα και την αξία σε αυτόν τον Δρόμο ονομάζεται Ορθή Δράση. Σύμφωνα με την Μπαγκαβάτ Γκίτα ο άνθρωπος της Ορθής Δράσης δεν δρα προσκολλημένος στα αποτελέσματα. Δεν είναι δέσμιος της επιτυχίας ή της αποτυχίας.
Ο Πολεμιστής του Φωτός ορίζει έναν Δρόμο, δείχνει μια στάση ζωής, είναι ένα πρότυπο Ανθρώπου που κοιτά ψηλά χωρίς να τον εμποδίζει η λάσπη που βρίσκεται ανάμεσα στα πόδια του. Ακολουθεί έναν Δρόμο που έδειξαν οι διάφοροι ήρωες διαφορετικών πολιτισμών.
Από τον Οδυσσέα έως και τον Βασιλιά Αρθούρο, από τον Ηρακλή μέχρι τον Μέγα Αλέξανδρο και από τα Ιπποτικά Τάγματα του Μεσαίωνα μέχρι τον σημερινό Άνθρωπο που καταφέρνει να ξυπνήσει μέσα του την Ζωντανή Δύναμη του να είναι Πολεμιστής του Φωτός.

Ο Πολεμιστής του Φωτός

Ο Αρζούνα – Πολεμιστής του φωτός, βρίσκεται μέσα σε κάθε Άνθρωπο και απλά περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να εκδηλωθεί. Άλλα για να γίνει αυτό πρέπει η ψυχή του ανθρώπου να ξεδιπλώσει τις μικρές και αδύναμες φτερούγες της, να τις κουνήσει για να δυναμώσουν και να κάνει το άλμα για να πετάξει ελεύθερη όσο πιο ψηλά και γρήγορα μπορεί σαν τον Γλάρο Ιωνάθαν. Δεν θέλει πολύ σκέψη, δεν θέλει πολύ συζήτηση, θέλει αποφασιστικότητα και τόλμη για ένα ταξίδι αναζήτησης του Φιλόσοφου Πολεμιστή μέσα μας και γύρω μας.

Όλοι οι άνθρωποι παίρνουν αποφάσεις που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην μετέπειτα ζωή τους. Τι επάγγελμα θα ακολουθήσουν, ποιόν ή ποια θα παντρευτούν, τι φίλους θα κάνουν, αν θα ταξιδέψουν ή όχι. Αλλά υπάρχει μια απόφαση που πρέπει να πάρουν κάποια στιγμή που θα αλλάξει όλη τη ζωή τους. Από αυτή την απόφαση εξαρτάται αν θα παραμείνουν μέσα στη μάζα, αν θα εγκλωβιστούν μέσα στο κοινωνικό σύστημα ή αν τελικά θα καταφέρουν να σηκώσουν ψηλά το κεφάλι και θα γίνουν ένας Αρζούνα, ένας Πολεμιστής του Φωτός.

Πηγή: ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ – nea-acropoli.gr