Άπλωσε το δίχτυ της η νύχτα.

Ένα χλωμό μισοφέγγαρο ήρθε να τη φωτίσει.

Έφερε και φίλους του,

νομίζω τα λένε αστέρια.

Και κράτησε ώρες το σκηνικό αυτό,

μέχρι να ξημερώσει.

Κι όταν το φως του ήλιου το πρωί

αφάνισε τη νύχτα

κι εξόρισε το σκοτάδι μακριά,

μια ανακούφιση απλώθηκε παντού:

η νύχτα έφυγε, η νύχτα έχει περάσει.

Και πήραν τους δρόμους? και χοροί? τραγούδια?

Η νύχτα όμως,

η νύχτα η αμείλικτη,

η νύχτα θα ξανάρθει?