1 Οκτώβριος 2008
Ένα δάκρυ κύλησε απόψε,
μας θύμισε τα παιδικά μας κλάματα
αλλά και τα ανέμελα χαμόγελα ενός κόσμου
φυλακισμένου στο κεφάλι μας·
νοσταλγία μας πλημμύρισε γι? αυτά που έφυγαν,
που τόσο θα θέλαμε να ξαναρθούν,
που όμως θα χαθούν για πάντα.
Το δάκρυ στέγνωσε σιγά σιγά?
στο πρόσωπό μας χάραξε αυλάκι που ο χρόνος θα κυλά?
Κάτω από Ποίηση | 0 Σχόλια