1 Οκτώβριος 2008
Χρόνια τώρα μόνοι σε βράχο, σε φωτιά,
χρόνια ο φάρος καίει στην ακροθαλασσιά.
Φωτίζει, φωτίζει τη μαύρη μου καρδιά,
σκοτάδια και νύχτες που? φύγαν μακριά.
Παλιά τραγούδια το? λεγαν πως θα? ρθει εκείνη η ώρα
και σαν κοιτάζω τη βροχή, θαρρώ πως είναι τώρα.
Μη μου μιλάτε άνθρωποι,
τα χρόνια έχουν στρώσει
χαλί για την ώρα τη στερνή,
που ο αγέρας θα τη σπρώξει?
Κάτω από Ποίηση | 0 Σχόλια