Χωρίς αιτία πάνω σε ένα άσπρο άλογο

με ούριο άνεμο χωρίς επιστροφή

για ένα πέταγμα ψηλό

στις κορφές των βουνών,

στα σύννεφα και πιο ψηλά ακόμα,

στον ανεξερεύνητο γαλάζιο ουρανό,

στα αστέρια, στους πλανήτες,

τους μακρινούς τους κόσμους,

στο απέραντο της καρδιάς μου μυστήριο,

στον ίδιο τον Θεό?

Πάνω στους στίχους γλίστρησα

και σαν πορεία σε τσουλήθρα,

στο γραφείο μου πάνω ξύπνησα

με τα μαλλιά ανακατεμένα απ? το μακρύ ταξίδι.