Κλωτσάμε τα πεσμένα φύλλα στο πεζοδρόμιο

κι ο άνεμος τα κάνει ό,τι θέλει,

φεύγουν με τις σκέψεις μας για μακρινό ταξίδι.

Κατά μήκος του πεζοδρομίου κινούμαστε λοιπόν,

κόντρα στον άνεμο, κόντρα στα όνειρά μας.

Τα κλαδιά χαμηλώνουν και μας χαϊδεύουν το κεφάλι,

τις σκέψεις μας καθαγιάζουν, τις νυχτωμένες μας σκέψεις.

Και κατά μήκος του πεζοδρομίου κινούμαστε?

κι όπου μας βγάλει η άκρη, λέμε,

και στον περίπατο παραδινόμαστε.