Ο ύπνος σήμερα δε μας άφησε το δειλινό να χαρούμε.

Στις απαλές φτερούγες του μέσα

χάσαμε το ηλιοβασίλεμα,

το φεγγάρι νωρίτερα ξύπνησε από εμάς.

Σκοτείνιασε ο ουρανός,

έξω κρύο και στην καρδιά μας

και πίκρα που δεν έδυσε στον ήλιο πλάι.

Το χάσαμε το ηλιοβασίλεμα,

μας έχασε κι αυτό

και σ? άλλα μέρη θα μας ψάχνει τώρα ο ήλιος,

μάταια όμως,

αφού κάτω από τα σκεπάσματα κρυφτήκαμε

κι ούτε ο Χάρος δε μας είδε

που πέρασε κι άρπαξε νωρίς μια ανύποπτη ψυχή.

Γλιτώσαμε,

μας έχασε το ηλιοβασίλεμα,

μας έχασε ο Χάρος

κι ο ύπνος μας τύλιξε στις απαλές φτερούγες του

σε έναν ύπνο βαθύ που δεν ξυπνήσαμε το πρωί.