Κάποιο πρωί

ο άνεμος με έφερε σε μια πολιτεία·

στις στέγες των χαμηλών σπιτιών,

στις ταράτσες των κτιρίων των ψηλών,

στα σκονισμένα κεφάλια των περαστικών

και πάνω σε ψηλές κολόνες πιασμένες χέρι χέρι

κατακάθισα.

Κι ήταν ο ύπνος τους βαρύς, πρωτόγνωρος για μένα

και ? την αλήθεια για να πω ? φοβήθηκα λιγάκι·

ποιος ξέρει, μονολόγησα, μπορεί να κάνω λάθος, μάλιστα φοβερό

για τέτοια ηλικία ? ήμουν μεγάλος βλέπετε

με τσάντα και γραβάτα?

Ο άνεμος με έσπρωξε παραπέρα(!)