1 Οκτώβριος 2008

Η αναμονή με είχε τρελάνει!

Τα πάντα γύρω μου κλοιός,

οι τοίχοι, το ταβάνι, το πάτωμα με τα κόκκινα χαλιά,

τα έπιπλα? κι εγώ ο ίδιος.

Έξω η νύχτα απολάμβανε τις φωνές των ποιητών

που ως το ξημέρωμα θα την υμνολογούσαν.

Εκείνη την ώρα, υπολόγιζα? οι τοίχοι θα με έχουν πλακώσει.

Αφήστε μια απάντηση

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση