Ολόγυρα, από κάθε γωνιά, παντού

μια φλόγα το δρόμο μας φράζει.

Κι απεγνωσμένα διέξοδο ζητάμε,

ψάχνουμε τη λύση, το μονοπάτι

που θα μας λυτρώσει με το κρυφό του πέρασμα

και το φονικό κλοιό θα ρεζιλέψει?

Τη νύχτα ο Θάνατος μας αγγίζει,

μας γλύφει η φλόγα η αχόρταγη

και φαίνεται πως έτοιμη είναι ,

μια χαψιά σχεδόν μας έχει, ολόκληροι,

απ? την κορφή ως τα νύχια δικοί της να γίνουμε?

Οι τελευταίες σκέψεις, οι αφορμές να μας καταβροχθίσει?

Το ξημέρωμα,

οι καπνοί που αναδύονται από τις στάχτες

στους περαστικούς τίποτα δε θυμίζουν.