1 Οκτώβριος 2008
Αμέριμνος κοιμάμαι?
Ξάφνου? τραγούδια, χοροί, παιχνιδίσματα, φωνές ακούγονται
και με ξυπνούν.
Τρομάζω. Τι να? ναι άραγε;
Στο ίδιο μου το σπίτι, στη μυστική μου τη φωλιά,
στο απόμερο λημέρι μου, στο άντρο μου το φτωχικό
τραγούδια, χοροί, παιχνιδίσματα και φωνές να ακούγονται;
Τι να? ναι άραγε;
Ποια φοβερή συμφορά μου χτυπά την πόρτα,
για άλλη μια φορά ζητά να με ξεσηκώσει;?
Γυρίζω πλευρό·
δεν πα να πνιγούν οι άχρηστοι!
Τίποτα αλήτες του δρόμου θα? ναι!
Κάτω από Ποίηση | 0 Σχόλια