Ξαναγυρίζω πίσω στα παλιά σοκάκια,

στα καλντερίμια που δεν πέρασα

(κι έμεινα απ? έξω να συλλογίζομαι? τι άραγε να κρύβουν;)

και στο παιδάκι, που για να μεγαλώσει,

με παράτησε?

Λίγες θολές εικόνες,

σαν την αστραπή με ξαφνιάζουν.

Βαθιά θαμμένες μέσα μου

μοιάζουν να χάνονται,

κάτω από το βαρύ πέλμα του χρόνου.

Σκύβω από το ανοιχτό παράθυρο?

Δειλά οι ψιχάλες καταλήγουν στο νωπό έδαφος.

Μαζί τους θα μπλεχτεί και θα ποτίσει το χώμα

κι ένα δάκρυ,

που κατάφερε να γλιστρήσει

απ? τα πονεμένα μου μάτια.

?Ξαναγυρνώ πίσω στα παλιά σοκάκια, στο Ναύπλιο?