1 Οκτώβριος 2008
Γουργουρίζει ο βοριάς
πίσω από τις φαρδιές μας πλάτες.
Μας σπρώχνει μπροστά,
όμως το βήμα μας βαρύ, σχεδόν ασήκωτο
ανοίγεται στο δρόμο.
Φονικές υποψίες μας κυκλώνουν
και μας φράζουν τη στράτα.
Μοιάζουν να λένε
πως ο φονιάς ανάμεσά μας βρίσκεται.
Ο φονιάς; Ανάμεσα στον όχλο με τους αθώους;
Κι όλοι εύχονται?
το μοιραίο?
αν γίνεται, τυφλό να τους προσπεράσει.
Κάτω από Ποίηση | 0 Σχόλια