Οι μούμιες στέκονται ακίνητες, όρθιες ή ξαπλωτές.

Οι μούμιες με το παγωμένο τους βλέμμα κοιτούν.

Οι μούμιες εδώ και χρόνια έχουν σχεδόν τα πάντα ξεχάσει.

Οι μούμιες να κλάψουν, διόλου δεν μπορούν.

Οι μούμιες αντί να περπατήσουν πάνω στο νήμα της ζωής,

δέθηκαν με αυτό.

Μάλιστα, το? δεσαν τόσο σφιχτά, που έσκασαν.

Οι μούμιες δεν φοβούνται το θάνατο,

αφού είναι ήδη νεκρές.

Ίσα ίσα τρέμουν τη ζωή.

Οι μούμιες κάποιο απόγευμα στο στόμα θα μας φιλήσουν,

τα μάτια μας θα παγώσουν μονομιάς,

η σιωπή θα μας πλημμυρίσει.

Κι ο θάνατος, με τα σάλια του να τρέχουν,

θα? ρθει να μας τυλίξει με το νήμα της ζωής

που τόσο απότομα οι μούμιες θα? χουν κόψει.

Και τότε, κυρίες και κύριοι, θα? χουμε τελειώσει.

Αμετάκλητα.