1 Οκτώβριος 2008
Λίγο πριν τον πόλεμο, πριν την καταστροφή,
λίγο πριν το χάος,
άξαφνα ένα αηδόνι ακούστηκε.
Με φωνή μελαγχολική, σε ένα σκοπό άγνωστο
τραγούδησε.
Κι έμοιαζε το τραγούδι του με θρήνο,
το θλιβερό του τέλος προοιώνιζε.
Έπειτα πέταξε ψηλά, πολύ ψηλά,
αφήνοντας την ανυποψίαστη πόλη να βουλιάζει αργά?
στο βούρκο?
και χάθηκε?
Κάτω από Ποίηση | 0 Σχόλια