Λυσσομανά ο άνεμος μετά τη βροχή·

κρύος από τα βουνά κατέβηκε

και κύκλωσε την πόλη.

Σκόρπισε τα λιγοστά φθινοπωρινά φύλλα

και τα ανέβασε ψηλά,

εκεί που τα πανύψηλα κτίρια σταματούν.

Μετά πάλι ανώμαλα

στους βρεγμένους δρόμους τα προσγείωσε.

Τα ανύποπτα πέλματά μας τα τσαλαπάτησαν,

τα έκαναν ένα με τη λάσπη.

Και λασπωμένα εκεί, στους δρόμους,

λαχταρούν το πρώτο τους πέταγμα? και μοναδικό.

Κάπως έτσι κι οι ψυχές μας θα πετάξουν

και σε μια γωνιά παρατημένες

θα μείνουν να ξαποστάσουν.