1 Οκτώβριος 2008

Λίγο πριν το ξημέρωμα

απ? τον ύπνο πετάχτηκα

και μέσ? την αγωνία μου

σε μια επιθυμία υποτάχτηκα:

 

Το τελευταίο τραγούδι,

το τελευταίο τραγούδι να ακούσω, που? ναι λυπητερό.

Κι οι τοίχοι να σπάσουν,

συντρίμμια να γίνουν

και στάχτη στον άνεμο.

Κι ο θάνατος, που όλη τη νύχτα την πόρτα χτυπά,

με σκυφτό το κεφάλι να φύγει

κι ελεύθερος να πετάξω? σαν πουλί.

Αφήστε μια απάντηση

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση