Υπολογίζεται ότι το 10% όλων των πλαστικών που παράγονται στον κόσμο τελικά καταλήγουν σε υδάτινα οικοσυστήματα (Εικ. 1). Ως αποτέλεσμα, η μεγάλη πλειοψηφία των θαλάσσιων συντριμμιών είναι στην πραγματικότητα πλαστικά απόβλητα. Θεωρητικά αυτά τα πλαστικά νανοσωματίδια θα μπορούσαν να μεταφερθούν μέσω διαφόρων οργανισμών (φυκών ή ζωικού πλαγκτόν) σε μεγαλύτερα ψάρια. Μελέτη (Karin Mattsson, και συν. Brain damage and behavioural disorders in fish induced by plastic nanoparticles delivered through the food chain. Scientific Reports, 25 Σεπτεμβρίου 2017) από το Πανεπιστήμιο Lund της Σουηδίας δείχνει ότι πλαστικά νανοσωματίδια που αποτελούν μέρος της τροφικής αλυσίδας διασχίζουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και συσσωρεύονται σε εγκεφάλους ψαριών (Εικ. 2). Έπειτα, τα πλαστικά μπορεί να προκαλέσουν εγκεφαλικές βλάβες, οι οποίες είναι η πιθανή αιτία διαταραχών συμπεριφοράς που παρατηρούνται στα ψάρια. 

Στην εργασία οι ερευνητές αποδεικνύουν ότι τα πλαστικά νανοσωματίδια μειώνουν την επιβίωση του υδρόβιου ζωοπλαγκτού. Σε μια ευρύτερη προοπτική, τα ευρήματά της έρευνας καταδεικνύουν ότι τα πλαστικά νανοσωματίδια προκαλούν σοβαρή διατάραξη της λειτουργίας των φυσικών οικοσυστημάτων.