Η ανάπτυξη μαζικών διαδικτυακών ακαδημαϊκών μαθημάτων ανοίγει νέους δρόμους και προκαλεί αμφισβητήσεις
Του Τάσου Οικονόμου
Ένα νέο εκπαιδευτικό μονοπάτι γίνεται ψηφιακή λεωφόρος και το Coursera πρωτοπορεί στην ανάπτυξη των MOOCs (Massive Οnline Οpen Courses), παρά τις ενστάσεις ακαδημαϊκών. Ο διαδικτυακός τόπος του coursera.org παρέχει, μεταξύ άλλων, θεματικές για την Ψυχολογία, τον Προγραμματισμό, την Ιστορία, τη Φιλοσοφία, την Άλγεβρα και την Ψηφιακή Επεξεργασία του Ηχου χωρίς κόστος αλλά και χωρίς αναγνώριση. Συνεργάζεται με 87 πανεπιστήμια και κολέγια από όλο τον κόσμο, τα εγγεγραμμένα μέλη έχουν ξεπεράσει τα 4.800.000 και οι θεματικές του είναι λίγες παραπάνω από τις 440. Πρωτοστατώντας στο φαινόμενο των μαζικών διαδικτυακών ανοικτών μαθημάτων, ανακοίνωσε πρόσφατα ότι συγκέντρωσε 1.000.000 δολάρια από την παροχή επικυρωμένων πιστοποιητικών, στοχεύοντας στην αγορά της αναγνωρισμένης ανώτατης εκπαίδευσης. Άλλωστε, αυτό προσδοκούν και τα επενδυτικά κεφάλαια που χρηματοδότησαν το εγχείρημα με 65 εκατομμύρια δολάρια: ένα βιώσιμο οικονομικό μοντέλο.
Επί του παρόντος, οι δημιουργοί της ψηφιακής πλατφόρμας, οι καθηγητές Daphne Koller και Andrew Ng, επιδιώκουν «ένα μέλλον όπου όλοι θα έχουν πρόσβαση σε μια εκπαίδευση παγκοσμίου επιπέδου, η οποία μέχρι πρόσφατα ήταν διαθέσιμη σε λίγους εκλεκτούς». Ένας από τους πιο φημισμένους καθηγητής του Coursera, o Μάικλ Ροθ, πρόεδρος του αμερικανικού Πανεπιστημίου Wesleyan και διδάσκων της ενότητας «Μοντερνισμός και μεταμοντερνισμός», εξηγεί τους λόγους της συμμετοχής του: «Θέλαμε να κατανοήσουμε καλύτερα πώς διδάσκονται οι μαθητές σε αυτό το περιβάλλον, ακριβώς επειδή είναι τόσο διαφορετικό από το δικό μας».
Δεν θα συμμετέχει πια
Η αμφισβήτηση για αυτό το μαζικό εκπαιδευτικό πείραμα από την ευρύτερη ακαδημαϊκή κοινότητα εκφράστηκε και από έναν άνθρωπο του Coursera, τον επιφανή καθηγητή του Πρίνστον Mitchell Duneier, ο οποίος είχε 40.000 μαθητές στην ενότητα «Εισαγωγή στην Κοινωνιολογία». Ανακοίνωσε ότι θα σταματήσει να συμμετέχει στην πλατφόρμα καθώς ανησυχεί ότι θα έχει αρνητικό αντίκτυπο στη χρηματοδότηση της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης. «Νομίζω ότι θα αποτελέσει δικαιολογία για μείωση των κονδυλίων στην ανώτατη εκπαίδευση. Έχω σοβαρές αμφιβολίες για το αν μια ενότητα όπως η δικιά μου είναι παιδαγωγικά αποτελεσματική». Παρόμοιες απόψεις κατέθεσε στο δημόσιο διάλογο, μέσα από τις σελίδες του Guardian, και ο καθηγητής Πίτερ Σκοτ, μέλος του Ινστιτούτου Εκπαίδευσης της Μεγάλης Βρετανίας. «Μην κρατάτε την ανάσα σας. Τα MOOCs είναι μόνο μέρος της ιστορίας. Πρέπει να γίνει ένας πιο θεμελιώδης διάλογος για τη φύση των μαθημάτων του πανεπιστημίου και τη διδασκαλία σε μαζική κλίμακα. Πώς μπορούμε να κρατήσουμε ανοιχτή την πανεπιστημιακή ύλη σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο εκπαιδευτικό περιβάλλον;», τόνισε.
Τη δική της απάντηση δίνει η Μαρία Αρετουλάκη. Παρά το γεγονός ότι είναι κάτοχος μεταδιδακτορικού, μέσα σε ένα χρόνο ολοκλήρωσε 7 μαθήματα στο Coursera και θεωρεί την εμπειρία «καταπληκτική». «Εχω μάθει τόσα πολλά καινούργια πράγματα που δεν μπορούσα πότε να φανταστώ. Προφανώς οι ακαδημαϊκοί που το επικρίνουν δεν έχουν πάρει ποτέ κανένα μάθημα στο Coursera και άρα η άποψή τους δεν βασίζεται σε καμιά αλήθεια ούτε στη πραγματικότητα, αλλά στη δική τους ανασφάλεια για το επαγγελματικό τους μέλλον». Η κυρία Αρετουλάκη ζει τα τελευταία 13 χρόνια στο Μάντσεστερ και είναι ιδιοκτήτρια εταιρείας γλωσσικής τεχνολογίας.
«Το θεωρώ κάτι δικό μου»
Η ενασχόλησή της με την εκπαιδευτική πλατφόρμα την έκανε να «τη θεωρώ κάτι δικό μου. Και πιστεύω ή βλέπω στα φόρουμ, στα Hangouts, στα κοινωνικά δίκτυα ότι έτσι αισθάνονται κι άλλοι συμφοιτητές μου από την Αγγλία, την Αμερική, την Ινδία ή τη Νιγηρία».
Παρά τις αμφισβητήσεις για την εκπαιδευτική αξία του Coursera, ο ανταγωνισμός των MOOCs κορυφώνεται, καθώς η Google σε συνεργασία με την edX επιχειρεί να αλλάξει τα δεδομένα, δημιουργώντας το mooc.org. Με τη φιλοσοφία του youtube, η εν λόγω πλατφόρμα θα δίνει τη δυνατότητα να ανεβάζει όποιος θέλει σε αυτήν εκπαιδευτικές ενότητες. Η edX αποτελεί μια σύμπραξη του Χάρβαρντ και του ΜΙΤ καθώς και 28 ακαδημαϊκών ιδρυμάτων. Παράλληλα, το Ανοικτό Πανεπιστήμιο της Μεγάλης Βρετανίας, πρωτοπόρο στην εξ αποστάσεως εκπαίδευση από το 1970, δημιούργησε τη FutureLearn, μέσα από την οποία παρέχονται θεματικές ενότητες από 21 βρετανικά πανεπιστήμια και ήδη έχει μαθητές από 165 χώρες. Σύμφωνα με τον Σάιμον Νέλσον, CEO της FutureLearn, «θέλουμε να δημιουργήσουμε κάτι νέο, φρέσκο και ψυχαγωγικό ως εμπειρία για τον αποδέκτη. Δημιουργήσαμε τον δικτυακό τόπο ακολουθώντας αρχές όπως η αποτελεσματική εκπαίδευση, η αφήγηση, ο διάλογος και η πανηγυρική πρόοδος». Παράλληλα με το Coursera, δραστηριοποιείται και το Udacity με ενότητες εστιασμένες στον χώρο της πληροφορικής.
Αναπτύσσουν διάδραση
Η μεθοδολογία των μαθημάτων στο Coursera είναι βασισμένη σε μια σειρά από βίντεο-διαλέξεις που συμπληρώνονται από σχετικά συγγράμματα. Έχουν συγκεκριμένες ημερομηνίες έναρξης και λήξης ενώ, κατά τη διάρκειά τους, οι εξ αποστάσεως φοιτητές καλούνται να πιστοποιήσουν την πρόοδό τους μέσα από κουίζ και εργασίες. Κυρίως, όμως, να αναπτύξουν διάδραση μεταξύ τους αλλά και με το αντικείμενο του… πόθου, την παραγόμενη γνώση.
ΠΗΓΗ:portal.kathimerini.gr
