https://youtu.be/if_PTrX1dNA

 

Μια φορά κι έναν καιρό
σ ένα όμορφο σχολειό,
η δασκάλα η κυρία γραμματική
περνούσε δύσκολα πολύ.

Είχε για μαθητές τα 24 γράμματα της άλφα βήτα,
που ήταν ζωηρά πολύ
και τσακώνονταν για μια θέση στην γραμμή.

Προσπαθούσε να τους κάνει να μονιάσουν,
χρήσιμα να γίνουν και να αλλάξουν
αυτή τη στάση και συμπεριφορά
που μόνο διχόνοια έφερνε και σαματά.

Να μάθουν να μπαίνουν στη σειρά.
Να γίνουν πειθήνια και σωστά.
Να ακολουθούν τις εντολές,
για να μπει ένα νόημα στις κουβέντες τις πολλές.

Αλλά του κάκου…..
Φυσούσε ξεφυσούσε
μα η αλφαβήτα τις εντολές της δεν τις ακολουθούσε.

Το μυαλό τους ήταν συνέχεια στον τσακωμό,
για το ποιο γραμματάκι θα μπει πρώτο και καλό.

Απελπισία την έπιασε μεγάλη.
Γυρνούσε πέρα δώθε και έσπαγε το κεφάλι
μια λύση για να βρει
και το πρόβλημα ευθύς να διορθωθεί.

Αποφάσισε να τα χωρίσει
και κανόνες να ορίσει.
Ποια θα φωνάζουν πιο πολύ
και ποια θα είναι ήσυχα αλλά η δύναμη η σταθερή.

Τα φωνακλάδικα από τη μια,
τα σιγανά από την άλλη,
φίλοι προσπάθησαν να γίνουν
και ήρεμοι να παραμείνουν.

Όμως και πάλι το μυαλό το είχανε στον τσακωμό.
Το ω ήθελε να μπει μπροστά απ’ το ο
και τον δρόμο τον έβρισκε κλειστό.
Το α έκανε τραμπάλα
και ήθελε να κατέβει από τη σκάλα.

Τα σύμφωνα θεωρούσαν πως ήταν μεγαλύτερα σε αριθμό
και έπρεπε αυτά να κάνουν το κουμάντο το σωστό.
Τα φωνήεντα έλεγαν πως χωρίς αυτά
τα σύμφωνα ήταν ανούσια και περιττά.

Σκέφτηκε τη διχόνοια για να λύσει
πως η σωστή συνεργασία θα ναι η λύση.
Τα βάλε λοιπόν σε ομαδούλες
και έφτιαξε μικρές φωνούλες.

Έτσι όταν η λεξούλα έλεγε πως κάποιος κάνει κάτι
το έψιλον γιώτα έμπαινε στην άκρη.
Ενώ όταν φωνάζουν οι πολλοί
το όμικρον γιώτα μπαίνει στην γραμμή.

Το γγ ανέβηκε στο φεγγαράκι
και το τζ χώθηκε στο τζάκι.
Το μπ άπλωσε την μπουγάδα
και το ντ είπε μια μαντινάδα.

Η κυρία γραμματική είπε «τελικά τα κατάφερα μια χαρά!!»
Και πήδηξε ψηλά!!!
κ τέλος πήρε μια ομπρέλα
και ανέβηκε στον ουρανό
και εκεί ξέρετε ποιόν συνάντησε???
Το ου το ξακουστό!!!χαχαχα