Στίχοι: Γιάννης Βεργιαννίδης
Μουσική: Θεολόγης Καρκαλέτσης
Με πείσανε να γίνω του κόσμου Υπνωτιστής
και άρχισα να γράφω σουξεδάκια,
ποτέ σου από τον λήθαργο να μην αφυπνιστείς,
λιοντάρια να βαπτίζεις τα γατάκια.
Χόρεψε ξημερώματα σε ξέφρενο ρυθμό, Ρεφραίν
μονάχα το μυαλό σου μην ζορίζεις
κι όταν της μετανάστευσης διαλέξεις αριθμό,
κλάψε που τη ζωή σου δεν ορίζεις.
Γράψε και κάτι μου ‘λεγαν που να ‘χει χωρισμό,
κάτι που να έχει δάκρυα και πόνο,
το σύστημα χρειάζεται αντιπερισπασμό,
το έργο πρέπει να ‘χει δολοφόνο.
Ρεφραίν
Μακάριοι οι έχοντες τω πνεύματι φτωχό,
ενίοτε με ζήλια τους κοιτάζω,
στην πλάτη του πλησίον τους φορτώσαν το σταυρό,
ενίοτε τους βλέπω και τρομάζω.
Ρεφραίν
