Η προκατάληψη απέναντι στις γυναίκες που ασχολούνται με τα μαθηματικά είναι βαθιά ριζωμένη στην ιστορία. Επί αιώνες βρέθηκαν αντιμέτωπες με στερεότυπα, κοινωνικές προκαταλήψεις και θεσμικούς αποκλεισμούς ώστε να αναγκάζονται να αγωνίζονται για το αυτονόητο: το δικαίωμα στη γνώση και την αναγνώριση του έργου τους.
Οι ιστορικές μαρτυρίες για τις γυναίκες μαθηματικούς αποδεικνύουν ότι το ταλέντο τους δεν περιορίστηκε ποτέ από το φύλο αλλά μόνο από τις αντιλήψεις της εποχής.
Η Υπατία της Αλεξάνδρειας, μία από τις σημαντικότερες μορφές των μαθηματικών του 4ου αιώνα μ.Χ, όταν η γυναικεία μόρφωση θεωρούνταν εξαίρεση, δολοφονήθηκε . Η Sophie Germain χρησιμοποίησε ανδρικό ψευδώνυμο για να συμμετάσχει σε μαθηματικές σπουδές και η Emmy Noether(αρχές 20ου αιώνα), αντιμετώπισε θεσμικό αποκλεισμό από γερμανικά πανεπιστήμια λόγω φύλου, παρά τη σπουδαιότητά της. Αντίστοιχα οι «υπολογίστριες» του Χάρβαρντ ( 19ος–20ος αιώνας) που ανέλυαν ουράνια δεδομένα και παρήγαγαν θεμελιώδεις καταλόγους αστέρων, συχνά αναφέρονταν απλώς ως βοηθοί. Ακόμη και στον 20ό αιώνα, στη NASA, γυναίκες όπως η Κάθριν Τζόνσον, η Ντόροθι Βον και η Μέρι Τζάκσον που συνέβαλαν καθοριστικά στις πρώτες διαστημικές αποστολές αντιμετώπισαν διπλές διακρίσεις.
Ακόμη και σήμερα παρόλο που έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος, τα ιστορικά παραδείγματα αποκαλύπτουν ότι η προκατάληψη απέναντι στις γυναίκες μαθηματικούς είναι επίμονη και διαχρονική. Οι αγώνες τους όμως αποκαθιστούν την αλήθεια και δείχνουν πως, παρά τα εμπόδια, οι γυναίκες έχουν αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμα τους στη μαθηματική επιστήμη ανά τους αιώνες.
Μαθηματικά … ένας αόρατος κόσμος !!
