Ομιλία με θέμα: «Εργασιακό Άγχος, Διαχείριση Δύσκολων Καταστάσεων και Βιωματικές Τεχνικές Αυτορρύθμισης» που διοργάνωσε διαδικτυακά (WEBEX) η Ο.Κ.Π.Ε., με ομιλήτρια την κ. Καραβόλτσου Αθηνά.
-
Πρόσφατα άρθρα
Εργασιακό Άγχος, Διαχείριση Δύσκολων Καταστάσεων και Βιωματικές Τεχνικές Αυτορρύθμισης
Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Εργασιακό Άγχος, Διαχείριση Δύσκολων Καταστάσεων και Βιωματικές Τεχνικές Αυτορρύθμισης
Η δασκάλα της παράγκας
Την έλεγαν Κυρά-Ελένη. Στον Πόντο ήταν δασκάλα στο Παρθεναγωγείο της Τραπεζούντας. Είχε τελειώσει το Αρσάκειο. Μιλούσε ελληνικά, γαλλικά, και ποντιακά.
Στην Ελλάδα έγινε εργάτρια στο καπνομάγαζο. 14 ώρες τη μέρα να διαλέγει φύλλα καπνού. Τα δάχτυλα κίτρινα, τα μάτια θολά από τη σκόνη. Αλλά το βράδυ… το βράδυ γινόταν πάλι δασκάλα.
Η παράγκα της ήταν 3×3. Χώμα για πάτωμα. Τενεκές για σκεπή. Στον τοίχο είχε καρφώσει ένα μαυροπίνακα – ένα κομμάτι ξύλο βαμμένο με κάρβουνο. Κάθε απόγευμα, στις 6, χτυπούσε μια κατσαρόλα. Το «κουδούνι» και έρχονταν. 40 παιδιά, ξυπόλητα, με κουρελιασμένα ρούχα, παιδιά που το πρωί πουλούσαν κουλούρια στο λιμάνι, που μάζευαν κάρβουνα από τις γραμμές του τρένου.
Δεν είχαν τετράδια. Έγραφαν πάνω σε παλιά χαρτιά από το καπνομάγαζο. Δεν είχαν μολύβια. Έγραφαν με κάρβουνο.
Δεν είχαν βιβλία. Είχε ένα. Το Αναγνωστικό της Α’ Δημοτικού. Το είχε σώσει από τον Πόντο. Το φύλαγε στο στήθος της, μαζί με την εικόνα.
«Τι μάθημα έχουμε σήμερα, κυρία;» ρώτησε ο μικρός ο Λάζαρος. 9 χρονών. Ο πατέρας του πέθανε από τύφο το ’23.
«Σήμερα θα μάθουμε τη λέξη “Πατρίδα”, Λάζαρε», είπε η Ελένη.
Έγραψε στον μαυροπίνακα με το κάρβουνο: Π – Α – Τ – Ρ – Ι – Δ – Α
«Ξέρετε τι είναι η πατρίδα;» ρώτησε.
Σιωπή. Τα παιδιά κοιτάχτηκαν.
«Η Ελλάδα;» είπε δειλά ένα κοριτσάκι.
Η Ελένη χαμογέλασε. Τα μάτια της βούρκωσαν.
«Όχι, Μαρίκα μου. Η πατρίδα είναι εκεί που σε θάβουν. Ο παππούς σου είναι θαμμένος στον Πόντο. Άρα ο Πόντος είναι πατρίδα. Η μάνα σου είναι θαμμένη εδώ, στη Δραπετσώνα. Άρα και η Ελλάδα είναι πατρίδα. Εμείς, παιδιά μου, έχουμε δύο πατρίδες και πρέπει να τις τιμήσουμε και τις δύο.»
Έμαθαν να γράφουν. Έμαθαν να διαβάζουν. Έμαθαν την ιστορία του ’21. Αλλά κάθε Παρασκευή, η Ελένη τους έλεγε και μια ιστορία από τον Πόντο. Για τη Σουμελά. Για τον Διγενή. Για την Κερασούντα.
«Για να μην ξεχάσετε», έλεγε. «Γιατί αν ξεχάσετε, πεθαίνετε δεύτερη φορά.»
Το 1932 ήρθε ο Επιθεωρητής από το Υπουργείο.
«Ποια είστε εσείς που κάνετε μάθημα χωρίς άδεια;» φώναξε. «Αυτό είναι παράνομο!»
Η Ελένη σηκώθηκε. 35 χρονών, αλλά φαινόταν 50. Από την κούραση.
«Κύριε Επιθεωρητά», είπε ήρεμα. «Εγώ τελείωσα το Αρσάκειο Τραπεζούντας. Έχω δίπλωμα. Αν θέλετε, σας το δείχνω.»
Του έδωσε ένα χαρτί κιτρινισμένο, διπλωμένο στα τέσσερα.
Ο Επιθεωρητής το διάβασε. Κοίταξε τα 40 παιδιά, ξυπόλητα, πεινασμένα αλλά να γράφουν «Ελευθερία» στον μαυροπίνακα.
Έσκυψε το κεφάλι.
«Συνεχίστε, κυρία», είπε μόνο και έφυγε.
Την άλλη εβδομάδα ήρθαν 5 τετράδια από το Υπουργείο. Και 5 μολύβια.
Το 1950, η παράγκα έγινε διώροφο σχολείο. Το 1ο Δημοτικό Δραπετσώνας.
Στα εγκαίνια, ο Δήμαρχος φώναξε: «Κυρά-Ελένη, ελάτε να κόψετε την κορδέλα!»
Ήταν 60 χρονών. Με άσπρα μαλλιά. Τα χέρια της ακόμα κίτρινα από τον καπνό.
Έκοψε την κορδέλα και έκλαψε.
Από τα 40 παιδιά της παράγκας, τα 22 τελείωσαν το Γυμνάσιο. Τα 8 έγιναν δάσκαλοι. Ο Λάζαρος έγινε γιατρός. Η Μαρίκα έγινε νοσοκόμα.
Στο γραφείο της, μέχρι που πέθανε το 1978, είχε τον μαυροπίνακα. Το ξύλο με το κάρβουνο και από κάτω έγραφε: «Πατρίδα είναι εκεί που σε θάβουν και εκεί που σε μαθαίνουν γράμματα.»
Αυτές ήταν οι γυναίκες του Πόντου.
Δούλευαν σαν σκλάβες το πρωί. Και το βράδυ άναβαν το φως της γνώσης.
Γιατί ήξεραν: «Ο αμόρφωτος σκύβει. Ο γραμματιζούμενος δεν σκύβει ποτέ.»
Άννα Δανάλη
Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η δασκάλα της παράγκας
“Κενά παιδιά” , το άρθρο του ψυχιάτρου Λουίς Ρόχας Μάρκος
Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο που έγινε viral αλλά κυρίως, ένα άρθρο που αξίζει να διαβάσουμε όλοι οι γονείς. Το παραθέτω με τη μορφή του ακκορντεόν.
Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο “Κενά παιδιά” , το άρθρο του ψυχιάτρου Λουίς Ρόχας Μάρκος
Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με αναπηρία
3η Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία
Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, το 1992, ανακήρυξε την 3η Δεκεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, δίνοντάς μας την ευκαιρία κατανόησης σε θέματα αναπηρίας και ευαισθητοποίησης για τα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ατόμων με αναπηρία. Είναι μια μέρα που μας υπενθυμίζει την υποχρέωση διασφάλισης της ισότιμης πρόσβασης όλων των μαθητών στην εκπαίδευση, βασιζόμενοι στις αρχές της ενταξιακής εκπαίδευσης.
Η έννοια της ενταξιακής εκπαίδευσης αναφέρεται στη φιλοσοφία της αποδοχής και στην παροχή ενός πλαισίου, μέσα στο οποίο όλα τα παιδιά χωρίς εξαιρέσεις και αστερίσκους, μπορούν να εκτιμηθούν ισότιμα και να αντιμετωπίζονται με σεβασμό.
Ας δούμε αλλιώς τα πράγματα σαν κοινωνία, γιατί είναι πολλοί, δυστυχώς, αυτοί που υποφέρουν για να είμαστε εμείς “καλά” 🙄 …
Κι ας έχουμε κι εμείς μια καρέκλα (θέση) άδεια στην καρδιά μας …
Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με αναπηρία
Ο τυφλός και ο κυνηγός
Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο τυφλός και ο κυνηγός
ΑΔΥΜ (Ατομικό Δελτίο Υγείας Μαθητή)
Οι σχετικές εγκύκλιοι:
Τι είναι το ΑΔΥΜ;
- Το ΑΔΥΜ είναι υποχρεωτικό έγγραφο που προσκομίζεται στο σχολείο με την εγγραφή στην Α΄τάξη και με την έναρξη στην Δ΄τάξη (για το Δημοτικό). Καλύπτει μόνο τις αθλητικές δραστηριότητες του σχολείου και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογητικό για συμμετοχή του παιδιού στις εξωσχολικές δραστηριότητες ή αθλητικούς αγώνες.
- Έχει προληπτικό χαρακτήρα και αποσκοπεί στην προστασία και την προάσπιση της υγείας και της ζωής των μαθητών και των μαθητριών, καθώς και τη στήριξη αυτών με τη λήψη ανάλογων μέτρων. Δημιουργήθηκε από την ανάγκη να εξασφαλιστεί ότι τα παιδιά που θα συμμετέχουν σε αθλητικές ή άλλες δραστηριότητες του σχολείου δεν θα κινδυνέψει η υγεία τους από κάποια νοσηρή κατάσταση ή νόσημα που παραμένει σιωπηρό αλλά δύναται να απειλήσει σοβαρά την υγεία του παιδιού κάτω από ορισμένες συνθήκες σωματικής άσκησης.
- Συμπληρώνεται και υπογράφεται από τον παιδίατρο ή τον γενικό γιατρό (βλ. εγκύκλιο για τις εξαιρέσεις) και υποχρεωτικά και από γιατρό ειδικότητας που τυχόν σας παραπέμψουν αυτοί.
Αποτελείται από δύο φύλλα.
Το φύλλο που πρέπει να δοθεί στο σχολείο 👉
είναι αυτό που υπάρχουν μόνο τα στοιχεία του
παιδιού και η βεβαίωση από τον γιατρό ότι το
παιδί μπορεί, χωρίς ή με περιορισμούς, ή δεν
μπορεί να συμμετέχει στο μάθημα της Φυσικής Αγωγής.
Το φύλλο ιατρικής εξέτασης👉
έχει πληροφορίες που αφορούν
το ατομικό και το οικογενειακό
ιστορικό του παιδιού και μένει
ως ιστορικό αποδεικτικό στο
γραφείο του γιατρού και εξασφαλίζει,
όσο γίνεται περισσότερο, ότι δεν
ξέφυγε ένα σημαντικό πρόβλημα
υγείας που θα ταλαιπωρήσει ή
θα βάλει σε κίνδυνο
την υγεία του παιδιού στο σχολείο .
Πέρα από την ιατρική σημαντικότητα
που έχει, αποτελεί και έντυπο που τεκμηριώνεται
ότι ο παιδίατρος εξέτασε το παιδί, για την
περίπτωση που θα υπάρξει τραυματισμός
ή θάνατος του παιδιού και πιθανόν να
αναζητηθούν ιατρικά στοιχεία για το ποιος έχει την ευθύνη.
Για όλους αυτούς τους λόγους αγαπητοί γονείς, καλό θα είναι, όποτε σας ζητηθεί να προσκομίσετε το ΑΔΥΜ στο σχολείο, όχι μόνο να ζητήσετε από τον παιδίατρο να το συμπληρώσει, αλλά να επιμείνετε να εξετάσει με κάθε λεπτομέρεια το παιδί σας πριν το υπογράψει.
Σημειωτέον ότι το ΑΔΥΜ ζητάει να βεβαιωθεί ότι το παιδί βλέπει και ακούει καλά, και επομένως είναι μια καλή ευκαιρία αν δεν το έχετε κάνει, να προχωρήσετε σε προληπτικό οφθαλμολογικό και ακοολογικό έλεγχο του παιδού σας .
ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Κρίνεται σκόπιμο από τους παιδίατρους, για εσάς που έχετε μικρά παιδιά να κάνετε ένα πλήρη καρδιολογικό έλεγχο με τρίπλεξ και ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ}, μία φορά στην ηλικία των 5-6 ετών και μία στην ηλικία των 12.
Όσοι από εσάς έχετε παιδιά που κάνουν πρωταθλητισμό, εκτός από τον παραπάνω έλεγχο με τρίπλεξ καρδίας και ΗΚΓ, συνιστάται ετήσιος έλεγχος μόνο με ΗΚΓ και καλή κλινική εξέταση.
Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΑΔΥΜ (Ατομικό Δελτίο Υγείας Μαθητή)
Tο σπουργίτι που κρατούσε τον ουρανό!
Γιατί όλοι έχουμε το δικό μας κομμάτι ουρανού να συγκρατήσουμε …
Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Tο σπουργίτι που κρατούσε τον ουρανό!
Και αν είχες τα μάτια ενός ζωγράφου;
Η πραγματικότητα είναι μία. Ο τρόπος που τη βλέπουμε όμως, τα συναισθήματα και η ερμηνεία των γεγονότων διαφέρουν από άτομο σε άτομο.
Αν θέλετε, δείτε κι αυτό: Σκίτσα δείχνουν πώς βλέπουν την ίδια ημέρα μια μαμά και το παιδί της – διαφορετικό (diaforetiko.gr) από παλαιότερη ανάρτησή μου.
Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Και αν είχες τα μάτια ενός ζωγράφου;
Οι 6 τυφλοί και ο ελέφαντας
“Οι 6 τυφλοί και ο ελέφαντας” είναι ένας ινδικός μύθος που έτυχε να διαβάσω και μου άρεσε πολύ. Σα τους μύθους του Αισώπου, έτσι κι αυτός μέσα στην απλότητά του κρύβει έναν θησαυρό σοφίας που βρίσκει πρακτικό αντίκτυπο στη ζωή μας. Σας προτείνω να τον διαβάσετε/ δείτε στο παρακάτω βιντεάκι που έφτιαξα. Ένας μύθος για όλους μας! Με αγάπη και καλή πρόθεση…
Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Οι 6 τυφλοί και ο ελέφαντας
Το τσάι του βουνού
Κάποτε παραπονιόταν ένας άνθρωπος πως είχε βάσανα πολλά. Τον κάλεσε, που λες, στο σπίτι της κάποια σοφή γερόντισσα, έβαλε ένα τσουκάλι με νερό να βράσει κι έριξε μέσα ένα καρότο κι ένα αυγό.
Όταν έβρασαν καλά, έφτιαξε λίγο τσάι του βουνού και ρώτησε τον άνθρωπο:
– Τι βλέπεις;
– Ένα καρότο που έχει μαλακώσει από το βράσιμο κι ένα σφιχτό αυγό, της είπε κείνος.
– Και τι μυρίζει; ρώτησε η γερόντισσα.
– Μοσχοβολάει τσάι του βουνού! της απαντάει.
– Ε, λοιπόν, οι λύπες και οι στενοχώριες μοιάζουνε με νερό που βράζει λέει η γερόντισσα.
– Υπάρχουν άνθρωποι που νιώθουν δυνατοί, μα σαν τους βρουν αναποδιές, θαρρείς και πέφτουν στο βραστό νερό σαν το καρότο, που μαλακώνει και διόλου δύναμη δεν έχει πια. Άλλοι πάλι μοιάζουνε με το αυγό. Μέσα τους είναι αδύναμοι και μόνο ένα τσόφλι έχουν απ’ έξω να τους προστατεύει. Όταν έρθουν δύσκολοι καιροί, θαρρείς και πέφτουν στο βραστό νερό σαν το αυγό και, σαν αυτό, γίνονται κι από μέσα τους σκληροί. Μα είναι κι άλλοι που θυμίζουν το τσάι. Όταν τους βρίσκουν βάσανα, είναι κι εκείνοι σαν να πέφτουν σε βραστό νερό, μα ούτε σκληραίνουν, ούτε μαλακώνουν. Μεταλλάσσουν μόνο το νερό σε τσάι του βουνού που ευωδιάζει. Κι ευφραίνονται με τη μοσχοβολιά του όσοι βρίσκονται κοντά. Τις λύπες και τις στενοχώριες, πάει να πει, τις κάνουν γνώση, καλοσύνη και χαρά. Πήγαινε στο καλό λοιπόν …
του λέει η γερόντισσα
… και φρόντισε να είσαι σαν το τσάι.
—————————————————————————————————————
Προσαρμογή ιστορίας από το βιβλίο «Στη σκιά της πράσινης βασίλισσας»
Πηγή: multiplication
Δημοσιεύθηκε στη Χωρίς κατηγορία
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το τσάι του βουνού
