sntoumanis's blog

Από www.enet.gr

Του ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΝΩΛΙΚΑΚΗ Προέδρου του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών Actors Studio Drama School (Master in Fine Arts) στο Pace University της Νέας Υόρκης. Ισόβιου μέλους του Board of Directors του Actors Studio.
Επί πολλά χρόνια παρακολουθώ τις προσπάθειες, τους αυτοσχεδιασμούς και τις αλλαγές που γίνονται με στόχο τη βελτίωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος.
Ομως, τα αποτελέσματα των τελευταίων Πανελληνίων Εξετάσεων δείχνουν ένα εκπαιδευτικό σύστημα με τεράστια προβλήματα.

Τελευταία γράφονται πολλά για τις νέες αλλαγές που προτείνει το υπουργείο Παιδείας.

Η προχειρότητα, ο εντυπωσιασμός, ο ανταγωνισμός και η εξαλλοσύνη είναι από τα βασικά χαρακτηριστικά της πολιτικής μας ζωής. Οι αλλαγές πολιτικής συνοδεύονται από μεγαλεπήβολα σχέδια, ριζικές ανατροπές, βεγγαλικά και κομφετί κάθε είδους. Μοιάζουν με μπουλντόζα που έρχεται να ισοπεδώσει ό,τι βρει στο πέρασμά της.

Οι περισσότεροι υπουργοί όλων των κυβερνήσεων δεν έχουν επαρκή προσόντα σε σχέση με το αντικείμενο του υπουργείου τους. Παρ’ όλα αυτά, επιθυμώντας να βάλουν την προσωπική τους σφραγίδα, καλπάζουν προς ριζικές αλλαγές, παραβλέποντας τόσο το προσωρινό της υπουργικής θέσης τους όσο και τη δυσκολία των αλλαγών στην Ελλάδα. Σαν να έχουν έρθει από άλλη χώρα, επαναλαμβάνουν ο ένας τα λάθη του άλλου.

Ειλικρινά απορώ με το περιεχόμενο αλλά και με την έκταση των ριζικών αλλαγών που προτείνει το υπουργείο Παιδείας. Εάν ο σκοπός των αλλαγών αυτών είναι να επιφέρουν πολύχρονες αναταραχές στο χώρο της εκπαίδευσης μέσα από απεργίες, καταλήψεις, βανδαλισμούς και απώλεια σημαντικότατου χρόνου σπουδών για τους σπουδαστές, τότε οι μεγαλόστομες αναγγελίες του υπουργείου έχουν λογική. Εάν όμως ο σκοπός τους είναι να βελτιώσουν το εκπαιδευτικό σύστημα, τότε μάλλον δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα.

Το ότι ορισμένοι εκπρόσωποι του υπουργείου ταξίδεψαν στο εξωτερικό και αντέγραψαν πέντε πράγματα από τα εκεί πανεπιστήμια και το εκεί εκπαιδευτικό σύστημα δεν σημαίνει καθόλου ότι μπορούν να τα φέρουν πίσω μέσα στη βαλίτσα τους και να τα εφαρμόσουν στην Ελλάδα. Το εκπαιδευτικό σύστημα της Αμερικής, για παράδειγμα, δεν είναι σαν τα επώνυμα ρούχα που τα αγοράζεις στην Αμερική και τα φοράς στην Ελλάδα. Δεν φτάνει η αντιγραφή, χρειάζεται σοβαρότατη μελέτη των συστημάτων αυτών και δημιουργία προϋποθέσεων για να μπορούν να εφαρμοστούν στη χώρα μας.

Διαβάζω για διάφορες επιτροπές, συμβούλια, ανεξάρτητες αρχές αξιολόγησης που θα αντικαταστήσουν το τωρινό σύστημα διοίκησης. Ανεξάρτητες; Οσο τα κόμματα και οι κυβερνήσεις επεμβαίνουν στα ζητήματα των πανεπιστημίων, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτε, όποιο κι αν είναι το νέο σύστημα διοίκησης.

Διαβάζω επίσης ότι σχεδιάζουν να προσκαλέσουν πρόσωπα από το εξωτερικό για θέσεις καθηγητών και πρυτάνεων. Φαίνεται πως η δραματική ιστορία με τον Λαζαρίδη στη Λυρική δεν προβλημάτισε κανέναν. Τόση έλλειψη αυτογνωσίας; Ενώ τους απασχολεί να καλέσουν πρόσωπα απέξω, δεν αναλογίζονται το περιβάλλον στο οποίο τους καλούν να έρθουν.

Δηλαδή, θα προσκαλέσουν έναν ακαδημαϊκό, ο οποίος έχει συνηθίσει σε ένα εντελώς διαφορετικό εκπαιδευτικό σύστημα, με πανεπιστήμια στα οποία επικρατεί απόλυτη τάξη και οργάνωση, και θα τον ρίξουν σε ένα σύστημα όπου επικρατούν οι απεργίες, οι καταλήψεις, οι κομματικές συγκρούσεις, οι βανδαλισμοί και οι ξυλοδαρμοί καθηγητών και διοίκησης από σπουδαστές και μη.

Εξίσου άστοχη είναι και η πρόταση να συνυπολογίζεται η βαθμολογία των Β’ και Γ’ τάξεων του λυκείου στα τελικά αποτελέσματα των εισαγωγικών εξετάσεων. Πώς είναι δυνατόν αυτό να γίνει όταν οι βαθμολογίες από λύκειο σε λύκειο διαφέρουν τόσο σε ποιότητα όσο και σε αντικειμενικότητα; Πώς θα προστατευτούν οι εισαγωγικές εξετάσεις από τις σχολικές βαθμολογίες που μπορεί να προέρχονται από συμφέροντα, εύνοιες, ακόμη και ρουσφέτια;

Το δημοκρατικό δικαίωμα της ίσης ευκαιρίας υπαγορεύει οι εξετάσεις να είναι ανεξάρτητες της βαθμολογίας του λυκείου. Οποιος γράψει καλύτερα στις εισαγωγικές, αυτός να περάσει. Και, βέβαια, ο καθορισμός της βάσης των εισαγωγικών εξετάσεων δεν νοείται να βρίσκεται κάτω από το 10. Επίσης πρέπει να μπει ένα τέλος στην κολοκυθιά και το θέατρο που παίζουν όλα τα κόμματα με το πανεπιστημιακό άσυλο. Η ελευθερία της έκφρασης και διακίνησης των ιδεών είναι ισάξια σημαντική με την ποιότητα του χώρου και του χρόνου που έχει ανάγκη ο σπουδαστής για να αφιερωθεί απρόσκοπτα στις σπουδές του. Η ποιότητα και το κύρος των σπουδών πρέπει να είναι ανάλογη του επιπέδου των πτυχιούχων που επιθυμεί να έχει η χώρα.

Τα μεγαλεπήβολα πλάνα για ριζικές αλλαγές έχει αποδειχτεί πως οδηγούν σε συγκρούσεις και αδιέξοδα, που επαναλαμβάνονται κάθε φορά που αλλάζει η ηγεσία του υπουργείου. Δεν αμφισβητεί κανείς πως χρειάζονται πολλές αλλαγές για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα. Ομως απαιτείται μεθοδολογία και ιεράρχηση στην αντιμετώπιση των προβλημάτων.

Αυτό που θα έπρεπε αρχικά να απασχολήσει το υπουργείο Παιδείας είναι πώς θα λύσει τα απολύτως επείγοντα ζητήματα έτσι ώστε να βελτιωθούν οι συνθήκες και η ποιότητα των σπουδών ομαλά και σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Είναι εύκολο να παρουσιάζεις εντυπωσιακά αλλά ανεφάρμοστα πλάνα, το δύσκολο είναι, κάθε φορά, να εντοπίζεις τα απολύτως απαραίτητα και εφαρμόσιμα και να καταφέρνεις να τα υλοποιήσεις. Δηλαδή χρειάζεται μια σταδιακή προσέγγιση της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Αλλά, για να γίνει αυτό, απαιτείται πρώτα απ’ όλα βαθιά γνώση του αντικειμένου από τους αρμόδιους αλλά και ικανότητα συνεννόησης.

Από www.enet.gr

Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010

ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
Ολη η γνώση της Ε.Ε. σε μια βιβλιοθήκη
Περιορισμένη η συμμετοχή της χώρας μας στην ελεύθερη για όλους δικτυακή πύλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Europeana
Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από επαναστατικές αλλαγές στην επικοινωνία και την πληροφορία. Με αιχμή την τεχνολογία και τη διαρκώς αυξανόμενη χρήση του Διαδικτύου, αλλάζει η καθημερινότητα όπως τη θεωρούσαμε δεδομένη.

Δρ ΕΥΗ ΣΑΧΙΝΗ Προϊσταμένη Τμήματος Στρατηγικής και Ανάπτυξης του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης
Αλλάζει ο τρόπος που πληροφορούμαστε, εκπαιδευόμαστε, δημοσιεύουμε, εργαζόμαστε, επικοινωνούμε, ψυχαγωγούμαστε.

Το ψηφιακό περιεχόμενο αποτελεί πλέον βασική συνιστώσα της σύγχρονης κοινωνίας, επηρεάζοντας όλο το φάσμα των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Είναι πηγή έμπνευσης και δημιουργικότητας, αλλά και στοιχείο κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης.

Υπάρχει λοιπόν άμεση ανάγκη για αξιόλογο, αξιόπιστο, έγκριτο, ποιοτικό ψηφιακό περιεχόμενο, το οποίο θα διατίθεται ελεύθερα και θα μπορεί να το αναζητήσει και να το ανακτήσει εύκολα οποιοσδήποτε, από οπουδήποτε στο Διαδίκτυο. Ολο και περισσότερο μας απασχολούν θέματα όπως ανοικτή πρόσβαση στη γνώση, πνευματικά δικαιώματα, αποτελέσματα της επιστήμης ως δημόσιο αγαθό, μακροχρόνια διατήρηση περιεχομένου, δια-λειτουργικότητα πληροφοριακών συστημάτων, κοινωνική δικτύωση και περιεχόμενο που δημιουργείται από τους χρήστες.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χρηματοδοτεί «εμβληματικές πρωτοβουλίες» όπως η Europeana, που φιλοδοξεί να αποτελέσει την ψηφιακή βιβλιοθήκη για την επιστήμη και τον πολιτισμό της Ευρώπης και συγκεντρώνει σε μια πολύγλωσση δικτυακή πύλη (www.europeana.eu) σημαντικό μέρος της ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς, προσφέροντας ελεύθερη πρόσβαση για όλους. Οι συλλογές της περιλαμβάνουν περισσότερα από 12 εκατ. ψηφιοποιημένα έργα (βιβλία, εφημερίδες, έργα τέχνης, χάρτες, χειρόγραφα, επιστολές, φωτογραφίες, μουσική, ηχογραφήσεις, τηλεοπτικές εικόνες, αποσπάσματα από ταινίες και ηχητικές εγγραφές κ.ά.). Πρόκειται για σημαντικά πολιτιστικά, ιστορικά και επιστημονικά τεκμήρια από περισσότερους από 1.500 οργανισμούς.

Η έως σήμερα συμμετοχή της Ελλάδας στην Europeana είναι περιορισμένη, στηρίζεται σε πολιτιστικές συλλογές που έχει συνεισφέρει περιορισμένος αριθμός φορέων και υπολείπεται των δυνατοτήτων που έχουμε ως χώρα. Στο πρόσφατο παρελθόν, η χρηματοδότηση έργων δημόσιων και ιδιωτικών φορέων, κυρίως από κοινοτικούς πόρους, οδήγησε στην ψηφιοποίηση μεγάλου αριθμού υλικού: βιβλίων, συλλογών, αρχείων, οπτικοακουστικού υλικού, που καλύπτουν διάφορα θέματα και χρονικές περιόδους. Ως αποτέλεσμα, υπάρχει σήμερα στη χώρα πλούτος περιεχομένου, που παραμένει, όμως, σε μεγάλο βαθμό αναξιοποίητος, διασπαρμένος και δύσκολα προσβάσιμος.

Λόγω του στόχου της, η Europeana θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πλαίσιο για τις συντονισμένες ενέργειες που πρέπει να γίνουν από μεγαλύτερο αριθμό ελληνικών επιστημονικών και πολιτιστικών φορέων, ώστε να ενισχυθεί η παρουσία της χώρας και να αναδειχθεί η πολιτιστική μας κληρονομιά.

Το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης (ΕΚΤ), ένας από τους σημαντικούς φορείς που πρωτοστατεί στην ανάπτυξη, συγκέντρωση και ανάδειξη ποιοτικού ελληνικού ψηφιακού περιεχόμενου, συμβάλλει καθοριστικά στις προσπάθειες που γίνονται σε εθνικό επίπεδο. Λειτουργώντας εδώ και πολλά χρόνια ως συσσωρευτής του περιεχομένου που σχετίζεται με επιστήμη, τεχνολογία και πολιτισμό, το ΕΚΤ (www.ekt.gr) συνεργάζεται αποτελεσματικά με ερευνητικά κέντρα, πανεπιστήμια, βιβλιοθήκες, αρχεία και μουσεία.

Στο πλαίσιο του Εθνικού Πληροφοριακού Συστήματος Ερευνας και Τεχνολογίας (ΕΠΣΕΤ) που υλοποιεί τα τελευταία χρόνια, αναπτύσσει σύγχρονες υποδομές και υπηρεσίες για τη διάθεση ποιοτικού περιεχομένου με ανοικτή πρόσβαση. Το Εθνικό Αρχείο Διδακτορικών Διατριβών, το Αποθετήριο Ηλιος του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, το Αποθετήριο Πανδέκτης με συλλογές ιστορίας και πολιτισμού, η ψηφιακή Ζωφόρος του Παρθενώνα, καθώς και πέντε διεθνή Επιστημονικά Περιοδικά Ανοικτής Πρόσβασης στον τομέα των Ανθρωπιστικών Επιστημών, διατίθενται ήδη στο Διαδίκτυο.

Τα επόμενα χρόνια αναμένονται σημαντικές αλλαγές στην εκπαίδευση, τη διά βίου μάθηση και τον τρόπο που μια προσωπικότητα αναπτύσσεται στο νέο γνωσιακό περιβάλλον. Η ανάληψη συντονισμένων ενεργειών σε εθνικό επίπεδο και η εμπλοκή και συνεργασία πολλών φορέων απαιτείται άμεσα. Στόχος η αύξηση του ποιοτικού ελληνικού περιεχομένου στο Διαδίκτυο, που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας.

Από το www.tovima.gr

Ο μαθηματικός και συγγραφέας μίλησε, σε διάλεξή του στο Κυκλαδικό, για τη στενή σχέση των μαθηματικών με τις ρήσεις των απλών θνητών
ΜΑΡΙΑ ΘΕΡΜΟΥ | Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2010

Ο Απόστολος Δοξιάδης κατέληξε στο ότι μαθηματικά και ρητορική δομούνται από τους ίδιους κανόνες
Ποια είναι η σχέση ανάμεσα στο γνωστό μαθηματικό θεώρημα που λέει ότι το άθροισμα των γωνιών ενός τριγώνου είναι 180 και στη λαϊκή ρήση «μια ζωή την έχουμε»; Για τους απλούς θνητούς, καμία. Ο μαθηματικός και συγγραφέας Απόστολος Δοξιάδης όμως απέδειξε χθες- χωρίς μεγάλη προσπάθεια, είναι η αλήθεια, ότι η σχέση τους είναι στενότατη. Γιατί και τα δύο αποτελούνται από όμοια στοιχεία: δράση, περιγραφή, κανόνες.

Στην ομιλία του στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης ενώπιον πολυπληθούς και προφανώς ειδήμονος ακροατηρίου- αν κριθεί από τις ελάχιστες διαρροές- ο κ. Δοξιάδης χρησιμοποιώντας πλήθος μεθόδων προσέγγισης του κοινού και πειθούς (από τις βιντεοπροβολές, τους συσχετισμούς και τις αναφορές στην καθημερινότητα ως το χιούμορ) ανέμειξε μαθηματικά και ρητορική προκειμένου να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δομούνται από τους ίδιους κανόνες.

Θέμα της ομιλίας, που ήταν η πρώτη μιας σειράς συναντήσεων για τις πρόσφατες εξελίξεις στη μελέτη των αρχαίων ελληνικών μαθηματικών, ήταν η ανίχνευση του «Τι βρίσκεται ανάμεσα στον 6ο και τον 4ο π.Χ. αιώνα στην αρχαία Ελλάδα, ήτοι το πέρασμα στα ελληνικά μαθηματικά». Διότι μπορεί οι Αιγύπτιοι, ίσως και με βαβυλωνιακές επιρροές, να είχαν αναπτύξει ισχυρά υπολογιστικά μαθηματικά που επηρέασαν και τους Ελληνες από τον 6ο π.Χ. αιώνα, όμως τα μαθηματικά του 4ου π.Χ. είναι εντελώς διαφορετικά. Τι μεσολάβησε λοιπόν; «Μα ο 5ος αιώνας» , όπως εύστοχα παρατήρησε ο κ. Δοξιάδης, εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους αυτή η περίοδος προετοίμασε τα μαθηματικά του Ευκλείδη με την έννοια της αποδείξεως ως απαράβατης αρχής.

Ορόσημο για εκείνον αποτελεί άλλωστε μια χρονολογία, το 430 π.Χ. (συν- πλην 20 χρόνια), κατά την οποία πολλά σπουδαία συμβαίνουν στην ελληνική αρχαιότητα. Ανθηση της τραγωδίας, της ρητορικής και των μαθηματικών φυσικά. Γιατί όλα αρχίζουν από μια πρόταση και όλα καταλήγουν σε ένα συμπέρασμα, όπως επεσήμανε.

Οι επόμενες διαλέξεις

Στη δεύτερη διάλεξη (24 Νοεμβρίου) η κυρία Σεραφίνα Κουόμο του Πανεπιστημίου Μπίρκμπεκ του Λονδίνου θα αναφερθεί σε επιγραφές με λογαριασμούς του 5ου και 4ου αι. π.Χ. συνδέοντάς τες με την έννοια της αριθμητικής ικανότητας στην αρχαιότητα. Την 1η Δεκεμβρίου ο κ. Γιάννης Χριστιανίδης, καθηγητής του τμήματος Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, θα μιλήσει με θέμα «Μαθηματικά και παιδεία στην Υστερη αρχαιότητα: το έργο του Διοφάντου του Αλεξανδρέως» και τέλος στις 8 Δεκεμβρίου ο κ. Μιχάλης Σιάλαρος θα αναφερθεί σε δύο έργα που αποδίδονται στον Ευκλείδη, τα «Στοιχεία» και τα «Δεδομένα». (Οι διαλέξεις αρχίζουν στις 19.00 και η είσοδος είναι ελεύθερη με δελτία προτεραιότητας.)

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artid=366364&dt=11/11/2010#ixzz153SMBRtZ

Από το www.tovima.gr

Οι ειδικοί συμβουλεύουν τους γονείς ώστε να κάνουν το παιχνίδι της ανάγνωσης διασκεδαστικό και κομμάτι της καθημερινότητας
Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2010

Πόσο εύκολο είναι για ένα παιδί που δεν διαβάζει να ακονίσει τη φαντασία του; Τηλεόραση, Ιnternet, γιγαντιαίες οθόνες παντού και πουθενά η εικόνα γνώριμων προσώπων, του παππού ή της γιαγιάς, που να κάθονται σε μια καρέκλα και να διαβάζουν. Η εξάρτηση των παιδιών από την τεχνολογία σε συνδυασμό με την απουσία των γονιών τους πολλές ώρες από το σπίτι οδηγούν πολλές φορές σε συνήθειες που είναι δύσκολο να ανατραπούν.

Πώς θα μάθουν τα παιδιά να διαβάζουν όταν όλες οι πλευρές του σύγχρονου τρόπου ζωής οδηγούν στο αντίθετο αποτέλεσμα; Πρόσφατα, έρευνα του βρετανικού εκδοτικού οίκου Ρearson αποκάλυψε ότι οι γονείς καταφεύγουν σε λύσεις όπως η «δωροδοκία» για να πείσουν τα παιδιά τους να μελετούν. Το ένα τρίτο των γονέων (32,4%) παραδέχεται ότι επιτρέπει στα παιδιά να δουν τηλεόραση ή να χρησιμοποιήσουν το κομπιούτερ μόνο αν προηγουμένως έχουν διαβάσει τα μαθήματά τους, ενώ το 9,6% τους προσφέρει λιχουδιές (σοκολάτες, γλυκά) για να τα πείσει να «ανοίξουν τα βιβλία».

Στην Ελλάδα, σε μια προσπάθεια να αντιστραφεί ένα παρόμοιο κλίμα, το υπουργείο Παιδείας εισάγει εφέτος στα 800 ολοήμερα δημοτικά σχολεία που λειτουργούν σε πιλοτικό πρόγραμμα το μάθημα της Φιλαναγνωσίας, το οποίο θα διδάσκεται εκτός του σχολικού χρόνου. Τα παιδιά θα έρχονται σε επαφή με τα λογοτεχνικά βιβλία, ενώ αντίστοιχες δράσεις διοργανώνονται και με τους εκπροσώπους του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου. « Διάβαζα βιβλία στα παιδιά μου από όταν ήταν μικρά και ευτυχώς αποδείχθηκε τελικά κάτι φυσικό γι΄ αυτά να έχουν ένα βιβλίο στο χέρι τους αρκετά συχνά » λέει η κυρία Χριστίνα Μαρκάτου, σύζυγος του πρώην πρύτανη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου κ. Νίκου Μαρκάτου και μητέρα δύο παιδιών. « Υπάρχουν κάποια βιβλία που τους κινούσαν πάντα το ενδιαφέρον και αυτά τους έπαιρνα » λέει η κυρία Μαρκάτου. « Ο γιος μου διαβάζει πιο πολύ βιβλία στο στυλ του Χάρι Πότερ,φαντασίας με δράκους και κάστρα,ενώ η κόρη μου προτιμάει πιο κοριτσίστικα αναγνώσματα. Τους διάβαζα όμως πάντα παραμύθια,στο κρεβάτι,πριν κοιμηθούν και μετά άρχισαν να το κάνουν μόνα τους » καταλήγει. Την ίδια ευθύνη με τους γονείς έχουν όμως και οι εκπαιδευτικοί, όπως λέει η εκπαιδευτικός κυρία Κατερίνα Ρινάκη. « Το παιδί δεν μαθαίνει από τη μια μέρα στην άλλη να διαβάζει. Πρέπει να αποτελεί φιλοσοφία ζωής της οικογένειάς του,την οποία θα τη μάθει από νωρίς » λέει. « Μπορούμε να παροτρύνουμε τα παιδιά να γράφουν μόνα τους ιστορίες και αυτό είναι κάτι που το κάναμε συχνά στην τάξη. Δεν πρέπει όμως να συνηθίζουν στην εικόνα μιας οικογένειας που περνάει τις ώρες της κολλημένη μπροστά σε μια τηλεόραση » καταλήγει.

Αρχή από τη βρεφική ηλικία

«Μ ια καλή μέθοδος για να αγαπήσουν τα παιδιά τα βιβλία είναι να εξοικειωθούν με αυτά από πολύ μικρή ηλικία, πριν ακόμα μάθουν ανάγνωση » λέει μιλώντας στο «Βήμα» η ψυχολόγος και γνωσιακή ψυχοθεραπεύτρια κυρία Μίνα Χριστοπούλου (φωτογραφία). « Επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει ότι ο γονιός που διαβάζει συχνά στο παιδί του βιβλία έχοντάς το αγκαλιάσυμβάλλει ποικιλοτρόπως στη μεταγενέστερη γλωσσική, νοητική και συναισθηματική του ανάπτυξη » συνεχίζει.

Πώς θα το πετύχουμε αυτό; « Κάντε το παιχνίδι της ανάγνωσης διασκεδαστικό και αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς του » απαντάει η κυρία Χριστοπούλου. « Διαβάστε του με ενδιαφέρον και ενθουσιασμό για να αντιδράσει κι εκείνο αναλόγως. Είναι βέβαια σημαντικό να διαβάζουν και οι γονείς βιβλία. Για να τα αγαπήσουν και να ασχοληθούν τα παιδιά με τα βιβλία πρέπει να τα αγαπάνε πρώτα οι γονείς » προσθέτει. « Σε παιδιά μικρής ηλικίας μπορούμε να διαβάζουμε για παράδειγμα ένα βιβλίο για τη φύση και την ανάπτυξη των φυτών και στη συνέχεια να φυτέψουμε σπόρους ή και να κάνουμε μια βόλτα σε κάποιο πάρκο, να παρατηρήσουμε πράγματα για τα οποία είχαμε διαβάσει. Ακόμα όμως και στα παραμύθια και στα λογοτεχνικά βιβλία μπορούμε να επινοήσουμε ένα πρακτικό κομμάτι» καταλήγει η κυρία Χριστοπούλου

Από www.tovima.gr

Η τάση που επικρατεί σήμερα στην Ευρώπη- και την οποία, προς το παρόν, υποτιμά η Ελλάδα- είναι η… πολλαπλογλωσσία
ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΚΟΥΖΕΛΗ | Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2010

Η εποχή που τα αγγλικά συν ακόμη μία γλώσσα θεωρούνταν υπεραρκετά εφόδια έχει περάσει ανεπιστρεπτί
Η κατάκτηση μιας ή δύο ξένων γλωσσών σε επίπεδο φυσικού ομιλητή, κάτι που αποτελούσε ως τώρα στόχο της ξενόγλωσσης εκπαίδευσης, δεν είναι αρκετή στο σύγχρονο πολυπολιτισμικό περιβάλλον της κινητικότητας και των έντονων αλλαγών, υποστηρίζουν οι ειδικοί. Ο νέος όρος λοιπόν που επιστρατεύθηκε για να περιγράψει την τάση που επικρατεί σήμερα στην Ευρώπη σε ό,τι αφορά τη γνώση ξένων γλωσσών είναι «πολλαπλογλωσσία».

«Η ανάπτυξη δεξιοτήτων σε πολλές διαφορετικές γλώσσες και η χρήση τους στην επικοινωνία αποτελεί πλέον τη βάση για τον διαπολιτισμικό διάλογο, την κοινωνική συνοχή, την ενίσχυση της δημοκρατίας και την οικονομική πρόοδο» είπε ο Βάλντεμαρ Μαρτινιούκ, εκτελεστικός διευθυντής του Ευρωπαϊκού Κέντρου Σύγχρονων Γλωσσών (ΕΚΣΓ) του Συμβουλίου της Ευρώπης, σε ανοιχτή συζήτηση με θέμα «Οι νέοι και οι ξένες γλώσσες: Εκπαιδευτικές προκλήσεις και επαγγελματικές προοπτικές», που διοργανώθηκε χθες στο Ινστιτούτο Γκαίτε στην Αθήνα, από το ελληνικό παράρτημα της Ενωσης Μορφωτικών Ινστιτούτων της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕUΝΙC).

Με αυτούς τους στόχους ευθυγραμμίζεται η ενιαία εθνική γλωσσική εκπαιδευτική πολιτική και σχεδιάζεται η αναβάθμιση της ξενόγλωσσης εκπαίδευσης στα σχολεία της χώρας. Από τις πρώτες εμπειρίες από τα 800 δημοτικά με Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα προκύπτει πάντως ότι στα νέα προγράμματα γλωσσομάθειας δυσκολότερα προσαρμόζονται οι γονείς, σύμφωνα με την κυρία Βασιλική Δενδρινού, επιστημονική υπεύθυνη νέων προγραμμάτων για την ξενόγλωσση εκπαίδευση του υπουργείου Παιδείας.

Οι έλληνες γονείς θεωρούν ότι γνωρίζουν τι πρέπει να διδαχθεί το παιδί τους σε κάθε γλώσσα, πώς να τη διδαχθεί και πότε θα έχει «τελειώσει» με μια γλώσσα, αποκτώντας πτυχίο, και αντιστέκονται στη γλωσσική εκπαίδευση μέσω βιωματικών δραστηριοτήτων ή άλλων μέσων και χωρίς συγκεκριμένο εγχειρίδιο, επειδή αισθάνονται ανασφάλεια, ενώ υποτιμούν τη δημόσια εκπαίδευση σε σχέση με την ιδιωτική.

Στον νέο κόσμο των πολλαπλών γλωσσών που δημιουργείται, αισιόδοξες πάντως είναι οι δηλώσεις του κ. Μαρτινιούκ για το μέλλον των «μικρών» γλωσσών, όπως η ελληνική: «Είναι εκείνες που εκτιμώνται πλέον περισσότερο στον ακαδημαϊκό και στον επαγγελματικό χώρο όπου η αγγλική δεν αποτελεί προσόν γιατί θεωρείται δεδομένη» είπε, ενώ τόνισε τη σημασία κάθε γλώσσας ως εργαλείου σκέψης και έκφρασης συναισθημάτων, παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη στις πολιτικές προώθησης και υποστήριξης της γλωσσομάθειας στην Ευρώπη ανεξάρτητα από το οικονομικό ενδιαφέρον και τον αριθμό των ομιλητών κάθε γλώσσας.

Από www.tovima.gr

Η Ελλάδα απουσιάζει από τη λίστα των Times με τα καλύτερα πανεπιστήμια
Λονδίνο – Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2010 [ 17:04 ]

Κανένα ελληνικό πανεπιστήμιο δεν περιλαμβάνεται στα 200 καλύτερα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα του κόσμου, σύμφωνα με τον κατάλογο που καταρτίζει κάθε χρόνο από το 2004 το ειδικό ένθετο της βρετανικής εφημερίδας Times για την εκπαίδευση. Η λίστα περιλαμβάνει πάντως 82 πανεπιστήμια της Ευρώπης.

Για ακόμα μια χρονιά, κορυφαίο πανεπιστήμιο στον κόσμο ανακηρύσσεται το Χάρβαρντ στη Μασαχουσέτη. Ακολουθούν το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας (Caltech), το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT) και τα πανεπιστήμια Στάνφορντ και Πρίνστον.

Από τις δέκα πρώτες θέσεις, οι οκτώ καταλαμβάνονται από αμερικανικά πανεπιστήμια και δύο από βρετανικά -του Κέιμπριτζ και της Οξφόρδης.

Το πρώτο μη αγγλοσαξονικό πανεπιστήμιο βρίσκεται στην 15η θέση και είναι το Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο Τεχνολογίας στη Ζυρίχη.

Στην Ευρώπη, τη μερίδα του λέοντος κατέχει η Βρετανία με 29 πανεπιστήμια και ακολουθούν η Γερμανία (14), η Ολλανδία (10), η Σουηδία (6), η Ελβετία (6), η Γαλλία (4), η Δανία (3), η Ιρλανδία (2), το Βέλγιο (2), η Ισπανία (2), η Αυστρία (2), η Φινλανδία (1) και η Νορβηγία (1).

Από τις 13 χώρες της Ευρώπης που εκπροσωπούνται στη λίστα, αξιοσημείωτη είναι η απουσία πανεπιστημίων της Ιταλίας, μιας χώρας στην οποία βρίσκονται μερικά από τα αρχαιότερα εκπαιδευτικά ιδρύματα του κόσμου.

Στα 200 καλύτερα πανεπιστήμια τα περισσότερα προέρχονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες (72), ενώ αξιοσημείωτη είναι η αύξηση του αριθμού των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων από την Ασία σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές.

Κορυφαίο στην ασιατική ήπειρο είναι το πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ, ενώ η Κίνα εκπροσωπείται με αρκετά ιδρύματα.

Δύο εξασφάλισε η Τουρκία -πρόκειται για το Πανεπιστήμιο του Μπιλκέντ και το Τεχνικό Πανεπιστήμιο Μέσης Ανατολής.

Αν η λιστα δεν περιλαμβάνει κανένα πανεπιστήμιο τη Νοτίοτ Αμερικής, οι Times επισημαίνουν την εξαιρετική πρόοδο που έχουν σημειώσει τα τελευταία χρόνια τα ακαδημαϊκά ιδρύματα της Βραζιλίας.

Η Αφρική, τέλος, εκπροσωπείται από το πανεπιστήμιο του Κέιπ Τάουν (107η θέση) και το πανεπιστήμιο της Αλεξάνδρειας (147η).

Ως προς το αντικείμενο σπουδών: Στον τομέα μηχανικής και τεχνολογίας (Engineering and Technology) κορυφαίο πανεπιστήμιο είναι το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας. Στον τομέα επιστημών της ζωής (Life sciences) είναι το Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης, ενώ το Χάρβαρντ κυριαρχεί στον ιατρικό τομέα (Pre-Clinical and Health), τις φυσικές επιστήμες, τις κοινωνικές επιστήμες (Social Sciences), αλλά και στις τέχνες και τις ανθρωπιστικές επιστήμες (Arts and Humanities).

Ανάμεσα στα κριτήρια που έλαβαν υπόψη τους οι ειδικοί των Times είναι η ποιότητα της διδασκαλίας, ο αριθμός των δημοσιεύσεων κάθε ιδρύματος, ο όγκος της έρευνας και τα κίνητρα που δημιουργούνται στο ακαδημαϊκό περιβάλλον για διδάσκοντες και διδασκόμενους.

4uOWbWFJ

Από www.ethnos.gr

Οι πρυτάνεις των πανεπιστημίων της χώρας βάζουν «μαχαίρι» στον αριθμό των εισακτέων για το 2011. Η πρόταση για τη δραστική μείωση των φοιτητών που θα φθάνει έως και το 30%, «έπεσε» στο τραπέζι της τελευταίας Συνόδου του Οκτωβρίου στο Ρέθυμνο και βρήκε ευήκοα ώτα στο σώμα των πρυτάνεων. Αιτία, οι περικοπές κατά 33% στην κρατική χρηματοδότηση των ιδρυμάτων, που καθιστά οριακή ή και αδύνατη τη λειτουργία τους.

Τρία από τα πολυπληθέστερα πανεπιστήμια, το Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), το Δημοκρίτειο της Θράκης (ΔΠΘ) καθώς και το Πανεπιστήμιο Αιγαίου ήταν τα πρώτα που συμφώνησαν να προχωρήσουν στο κόψιμο των εισακτέων, εάν ισχύσει τελικώς και για τα ΑΕΙ η περικοπή κονδυλίων. Ζητούν από το υπ. Παιδείας να σταματήσει να βάζει φοιτητές σε Ιδρύματα που… υποχρηματοδοτεί.
Προ ημερών, μάλιστα, το ΑΠΘ, που είναι το δεύτερο σε φοιτητές ΑΕΙ στη χώρα, εξέδωσε ψήφισμα, ζητώντας από την κυβέρνηση να εξαιρέσει τη χρηματοδότηση της ανώτατης εκπαίδευσης από την πολιτική της λιτότητας, προκειμένου τα ανώτατα ιδρύματα να ανταποκριθούν στις βασικές ακαδημαϊκές και λειτουργικές τους ανάγκες.
Η Σύγκλητος του ΑΠΘ διαπίστωσε την αδυναμία λειτουργίας του Πανεπιστημίου μετά την περικοπή κατά 33% του τακτικού προϋπολογισμού, καθώς και την αναμενόμενη μείωση, μεγαλύτερη του 50%, των δημοσίων επενδύσεων.
«Ζητούμε να εξαιρεθεί η ανώτατη εκπαίδευση από τη λιτότητα. Η υποχρηματοδότηση της Παιδείας ανατροφοδοτεί την ύφεση», λέει στο «Εθνος της Κυριακής» ο πρύτανης του ΑΠΘ κ. Ιωάννης Μυλόπουλος, συμπληρώνοντας: «Το κονδύλιο του τακτικού προϋπολογισμού που εγκρίθηκε για τη φετινή χρονιά δεν επαρκεί ούτε για την κάλυψη των ανελαστικών δαπανών».
Επιδείνωση
«Η κατάσταση επιδεινώνεται εξαιτίας του υψηλού κόστους του έκτακτου προσωπικού, προκειμένου να καλυφθούν τα μεγάλα κενά σε πάγιες και διαρκείς ανάγκες, κι εξαιτίας της αύξησης του φοιτητικού πληθυσμού, ως αποτέλεσμα των νέων διατάξεων περί μεταγραφών.
Δεν ζητούμε χρήματα για μας, αλλά για τα παιδιά. Μειώνεται η χρηματοδότηση αλλά συνεχίζουν να αυξάνονται οι δαπάνες. Με τις μετεγγραφές φέτος, διπλασιάστηκε ο αριθμός των φοιτητών μας.
Σε πολλές σχολές του Πολυτεχνείου και των Παιδαγωγικών τμημάτων, είχαμε αύξηση φοιτητών από 70% έως και 100%! Ξεχειλίζουν οι αίθουσές μας. Εάν λοιπόν δεν αυξηθεί η χρηματοδότηση, αναγκαστικά θα προχωρήσουμε στη μείωση των εισακτέων. Η πολιτεία έχει κάνει την επιλογή για ένα μαζικό πανεπιστήμιο, κι αυτή την επιλογή της πρέπει να τη στηρίξει οικονομικά».
Πανεπιστήμια στο νοίκι, σχολές χωρίς εργαστήρια κι επιστημονικό αντικείμενο, φοιτητικές εστίες ανύπαρκτες, τμήματα σπαρμένα σαν τα μανιτάρια από νησί σε νησί και από πόλη σε πόλη, χωρίς καμιά σύνδεση μεταξύ τους, «ιπτάμενοι» καθηγητές και χρέη παντού. Αυτή είναι σήμερα η εικόνα των εκτός Αθηνών ΑΕΙ.
ΔΙΟΓΚΩΣΗ ΔΑΠΑΝΩΝ
Η πολυδιάσπαση του Πανεπιστημίου Αιγαίου επιβάλλει τη διάθεση μεγάλου ποσοστού του προϋπολογισμού για τη φοιτητική μέριμνα (σίτιση και στέγαση). Επιπλέον η ύπαρξη 6 Πανεπιστημιακών Μονάδων επιβάλλει τη διασπορά υπηρεσιών και υποδομών, αποτέλεσμα της οποίας είναι το αυξημένο κόστος συντήρησής τους.
Για τα μισθώματα 41 ενοικιαζόμενων κτιρίων δίνονται: Μυτιλήνη: 645.192 ευρώ, Σάμος: 142.518 ευρώ, Χίος: 393.504 ευρώ, Σύρος: 157.447 ευρώ. Σύνολο: 1.999.460 ευρώ. Επίσης, η στέγαση των φοιτητών σε Μυτιλήνη, Ρόδο και Σάμο κοστίζει 1.020.322 ευρώ.
Για να σωθούν
Κόβουν από σίτιση και στέγαση
Ενα εκατ. ευρώ πληρώνει το Πανεπιστήμιο Αιγαίου για τη στέγαση των φοιτητών του και 2 εκατ. ευρώ για ενοίκια αιθουσών διδασκαλίας! Δύο εκατ. ευρώ για ενοίκια πληρώνει και το AΠΘ, ενώ παρόμοια ποσά δίνουν το Πανεπιστήμιο Κρήτης, το Ιόνιο, το Δ. Μακεδονίας, το Θεσσαλίας και το Θράκης.
«Λειτουργούμε οριακά Δεν έχουμε περιουσιακά στοιχεία για να επιβιώσουμε, όπως έχουν τα κεντρικά Ιδρύματα. Με περικοπές έως 33% κόβουμε από παντού, από τη σίτιση και τη στέγαση φοιτητών. Θα αναγκαστούμε για το 2011 να μειώσουμε μέρος των εισακτέων. Εάν τελικώς ισχύσουν οι περικοπές θα ζητήσουμε οπωσδήποτε δραστική μείωση των φοιτητών που δεχόμαστε ετησίως», μας λέει ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αιγαίου κ. Πάρις Τσάρτας.

Από www.tanea.gr

Της Μάρθας Καϊτανίδη
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2010

Κονσερβοποιηµένο παιχνίδι: αυτή την εντύπωση µου έδωσε η πρόσφατη βόλτα στην παιδική χαρά. Κυριακή πρωί, µε τη θερµοκρασία να επιµένει σε καλοκαιρινά επίπεδα, οι γονείς είχαν ξεχυθεί µε τα πιτσιρίκια τους στην πλατεία.

Η παιδική χαρά ήταν παραγκωνισµένη σε µια γωνία – το προαύλιο της εκκλησίας και η τσιµεντένια πλατεία δεν άφηναν περιθώρια για αίγλη.

Ουρές σχηµατίζονταν στις κούνιες, στην τραµπάλα, στις δύο τσουλήθρες, στον µύλο. Η αγωνία ζωγραφιζόταν στα πρόσωπα των µικρών οι οποίοι διεκδικούσαν µια θέση στη διασκέδαση.

Τραβούσαν την µπλούζα της µαµάς ή του µπαµπά δείχνοντας το αγαπηµένο τους παιχνίδι στο οποίο ήθελαν να ανεβούν. «Υποµονή», τα συµβούλευαν. «∆εν έχει έρθει η σειρά σου. Τώρα, κάνει κούνια το αγοράκι», έλεγαν. Τι; Πώς να είναι ένα παιδάκι υποµονετικό, όταν στερείται το αυτονόητο.

Κάποια, πιο ήσυχα πάλι, παραιτήθηκαν από τη διεκδίκηση. Πήραν τα αρκουδάκια τους, τα λαστιχένια ζωάκια, την µπάλα τους και αποµακρύνθηκαν. Το ένα περιεργαζόταν το άλλο, όµως ελάχιστα ήταν αυτά που ένωσαν τα παιχνίδια και τη διάθεσή τους.

Το «πώς σε λένε; Εµένα µε λένε Ελένη. Θες να παίξουµε;», ήταν ένας διάλογος που δεν ειπώθηκε.

Είτε παρέµεναν αφοσιωµένα στη µοναξιά τους ή στα χάδια των γονέων τους ή στην πρόσκαιρη ικανοποίηση που προκαλεί η ζαλάδα από τον µύλο που γυρίζει µε φόρα.

Μια µητέρα µε την οποία µοιραζόµασταν το ίδιο παγκάκι εξέφρασε την ανησυχία της. «Ηθελα τον γιο µου πιο δυναµικό. Πιο κοινωνικό. Πιο χαρούµενο», δήλωσε και µετά έδωσε η ίδια την απάντηση στον εαυτό της: «Μεγαλώνει µε µεγάλους, παίζει µε µεγάλους, µιλάει µε µεγάλους…».

Αυτό που δεν ειπώθηκε είναι ότι οι µεγάλοι έχουνε µάθει – ή έχουν βολευτεί – να αγοράζουνε παιχνίδια (βιβλία, µπογιές, µπάλες, επιτραπέζια, αυτοκινητάκια, κούκλες)…

Από www.zougla.gr

Κάθε επάγγελμα έχει τις δυσκολίες του… Ένα από αυτά είναι και του εκπαιδευτικού ειδικά όταν προσπαθεί να επιβληθεί σε άτακτους μαθητές.

Έτσι λοιπόν, ένα απίστευτο περιστατικό συνέβη και στην Joyce Walters, η οποία είναι δασκάλα σε Δημοτικό σχολείο της Βρετανίας.

Η 50χρονη δασκάλα μπαίνοντας στην αίθουσα προσπάθησε να επιβάλει την τάξη, αλλά δυστυχώς για εκείνη οι έντονες φωνές δεν της βγήκαν σε καλό.

Η άτυχη εκπαιδευτικός έχασε τη φωνή της! Λίγη ώρα αργότερα επισκέφθηκε έναν γιατρό, ο οποίος της συνέστησε αφωνία.

Έξι μήνες αργότερα, τα αποτελέσματα της θεραπείας είναι αποθαρρυντικά για εκείνη αφού η βλάβη στις φωνητικές της χορδές είναι μόνιμη.

Η Joyce Walters μπορεί να μιλήσει μόνο για 5 λεπτά και μετά να παραμείνει σιωπηλή για 3 ώρες.

Όπως είναι φυσικό, η Joyce παραιτήθηκε, ενώ το βρετανικό υπουργείο παιδείας την αποζημίωσε με το ποσό των 150.000 δολαρίων.

Από το www.tovima.gr
Τετάρτη 3 Νοεμβρίου 2010 [ 19:10 ]

Λονδίνο

Οι μισοί γονείς αναγκάζονται να «δωροδοκούν» τα παιδιά τους για να διαβάσουν. Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει έρευνα του βρετανικού εκδοτικού οίκου Pearson για τη (όλο και πιό δύσκολη) σχέση των σημερινών παιδιών με το βιβλίο, σχολικό και μη.

Από την ερευνα, που έγινε σε δείγμα 1.100 ατόμων στη Βρετανία, προκύπτει ότι η εξάρτηση των σημερινών παιδιών από τη σύγχρονη τεχνολογία και τα θαυματουργά ηλεκτρονικά «γκάτζετ» τα έχει απομακρύνει από την ανάγνωση, και γι΄ αυτό το λόγο οι απελπισμένοι γονείς καταφεύγουν σε «αθέμιτες» μεθόδους, όπως η δωροδοκία με γλυκά ή η άδεια να δουν περισσότερη ώρα τηλεόραση, για να τα πείσουν να ανοίξουν ένα βιβλίο.

Τα ένα τρίτο των γονέων (32,4%) παραδέχεται, λοπόν, ότι επιτρέπει στα παιδιά να δουν τηλεόραση ή να χρησιμοποιήσουν το κομπιούτερ μόνο αφού προηγουμένως έχουν διαβάσει τα μαθήματά τους, ενώ το 9,6% προσφέρει στα παιδιά λιχουδιές (σοκολάτες, γλυκά) για να τα πείσει να διαβάσουν. Ενα ακόμη 5,9% αναφέρει ότι δίνει άλλα κίνητρα προς επίτευξη του ιερού σκοπού της ανάγνωσης.

Οι έξι στους δέκα γονείς (59,4% των ερωτηθέντων) και το 85,4% των εκπαιδευτικών πιστεύουν ότι τα παιδιά προτιμούν να μπουν στο κομπιούτερ τους παρά να διαβάσουν ένα βιβλίο. Το 57,2 % των γονέων ανησυχεί που τα ψηφιακά μέσα έχουν αντικαταστήσει το διάβασμα, ενώ το 76,6% πιστεύει ότι τα παιδιά του σήμερα δυσκολεύονται να μάθουν να διαβάζουν πολύ περισοτερο απ’ ότι οι ίδιοι όταν ήταν μικροί.

Τόσο οι γονείς όσο και οι εκπαιδευτικοί που πήραν μέρος στην έρευνα αναφέρουν ότι τα παιδιά θα διάβαζαν περισσότερο εάν είχαν πρόσβαση σε μέρος της σχολικής ύλης τους μέσα από τον υπολογιστή. Και σχεδόν οι εννέα στους δέκα εκπαιδευτικούς (88,7%) ανησυχούν που το διάβασμα γίνεται ολοένα και λιγότερο ελκυστικό για τα σημερινά παιδιά.

Οι υπεύθυνοι της έρευνας ζήτησαν επίσης από τα παιδιά να διατυπώσουν τις δικές τους απόψεις για το διάβασμα και διαπίστωσαν ότι στην πλειοψηφία τους προτιμούν να παίξουν ένα παιχνίδι στο κομπιούτερ, να σερφάρουν στο Internet και να δουν τηλεόραση από το να διαβάσουν ένα βιβλίο. Σε ποσοστό 61,9% τα παιδιά αναφέρουν ότι αυτές οι δραστηριότητες είναι πιο ενδιαφέρουσες από το διάβασμα, ενώ το 37,3% αναφέρει ότι θα προτιμούσε το διάβασμα των σχολικών βιβλίων να έμοιαζε με ένα βιντεοπαιχνίδι. Το 22% δηλώνει ότι βρίσκει βαρετό το διάβασμα των σχολικών βιβλίων.

Το αποκορύφωμα είναι ότι πολλά από τα παιδιά που ερωτήθηκαν ανέφεραν πως θα ήθελαν να διαβάζουν περισσότερα βιβλία – αλλά με πρωταγωνιστές τους αγαπημένους τους ήρωες από την τηλεόραση!

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=364711&dt=03/11/2010##ixzz14FD0OPjX