sntoumanis's blog

Από www.kathimerini.gr

Από τις χειρότερες επιδόσεις μεταξύ 65 χωρών στον διαγωνισμό PISA
Του Αποστολου Λακασα

Ενας στους πέντε Ελληνες μαθητές διαβάζοντας ένα κείμενο αδυνατεί να αναγνωρίσει το κύριο θέμα του, να εντοπίσει μία με σαφήνεια διατυπωμένη πληροφορία εντός του κειμένου, να κάνει μια απλή συσχέτιση ανάμεσα στις πληροφορίες του κειμένου και σε κοινές, καθημερινές γνώσεις. Αυτό προκύπτει από την επιμέρους ανάλυση των επιδόσεων Ελλήνων μαθητών στον διαγωνισμό PISA που διενεργήθηκε το 2009. Οι 15χρονοι μαθητές 65 χωρών εξετάστηκαν στην κατανόηση κειμένου, τα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες. Ο διαγωνισμός διενεργείται ανά τριετία, και κάθε φορά από τον ΟΟΣΑ δίνεται βάρος σε μία μαθησιακή δεξιότητα. Φέτος ήταν η σειρά του αναγνωστικού εγγραμματισμού (κατανόηση κειμένου). Παρότι η Ελλάδα βελτίωσε τη μέση επίδοσή της σε σχέση με τον διαγωνισμό του 2006, αυτό δεν ανατρέπει την εικόνα, καθώς οι επιμέρους επιδόσεις των μαθητών στην ικανότητα να κατανοούν γραπτά κείμενα, να τα χρησιμοποιούν και να τα αξιοποιούν για την προσωπική τους γνωστική βελτίωση, δείχνουν ότι το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας πάσχει σοβαρά. Μάλιστα, οι χειρότερες επιδόσεις των Ελλήνων μαθητών είναι στον εντοπισμό της πληροφορίας (δηλαδή, την κριτική σκέψη), και την κατανόηση κειμένων που περιέχουν βοηθητικά σχήματα, π.χ. κόμικς, χάρτες. Δηλαδή, σε μία εποχή που η απόκτηση πληροφοριών γίνεται από πολλές πηγές, τα Ελληνόπουλα παρουσιάζονται προσκολλημένα στην παραδοσιακή μορφή του βιβλίου, το οποίο μάλλον… παπαγαλίζουν. Ειδικότερα, με βάση τα επιμέρους στοιχεία που παρουσιάζει η «Κ» για τις επιδόσεις των Ελλήνων μαθητών στην κατηγορία της κατανόησης κειμένου προκύπτουν τα ακόλουθα:

– Στη γενική κατηγορία της κατανόησης κειμένου στον διαγωνισμό του 2009 η Ελλάδα συγκέντρωσε 483 βαθμούς και βρέθηκε στην 31η θέση μεταξύ 65 χωρών. Στον διαγωνισμό του 2006 είχε 460 βαθμούς και ήταν στην 36η θέση μεταξύ 57 χωρών. Η ελληνική επίδοση βελτιώθηκε μόνο κατά 9 μονάδες συγκριτικά με τον διαγωνισμό του 2000 (ήταν 25η μεταξύ 31 χωρών), όταν και πάλι ο διαγωνισμός είχε δώσει βάρος στην κατανόηση κειμένου. Ομως, και τότε όπως και στον τελευταίο διαγωνισμό η Ελλάδα είναι στην ομάδα των χωρών που είναι κάτω από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ (493 βαθμοί το 2009).

– Ομως, το 21,3% των Ελλήνων μαθητών είχε επίδοση που δείχνει ότι αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα στην κατανόηση κειμένου. Συγκεκριμένα, βρέθηκε κάτω από το επίπεδο 2 (με ανώτατο επίπεδο το 6), το οποίο θεωρείται το κατώφλι για την ποιότητα του εκπαιδευτικού συστήματος. Στον ΟΟΣΑ κατά μέσο όρο το 18,8% των μαθητών είχαν επίδοση κάτω του 2.

– Στον αντίποδα, στα υψηλά επίπεδα 5 και 6 (δείχνουν τους άριστους μαθητές) βρέθηκε μόνο το 5% και 0,6% αντίστοιχα των Ελλήνων μαθητών, ενώ ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 7,2% και 0,8% αντίστοιχα. Να σημειωθεί πάντως ότι σε τρεις χώρες -Τουρκία, Μεξικό και Χιλή- κανένας μαθητής δεν βρέθηκε στο ανώτατο επίπεδο 6.

– Οι περισσότεροι Ελληνες μαθητές κινούνται στη μετριότητα, καθώς στο επίπεδο 2 βρέθηκε το 24% και στο επίπεδο 3 το 28,9% των μαθητών.

– Ως προς τις πέντε υποκατηγορίες, η χειρότερη επίδοση των Ελλήνων μαθητών ήταν στον εντοπισμό των πληροφοριών που περιέχει το κείμενο. Πήραν 468 βαθμούς έναντι 495 του μέσου όρου του ΟΟΣΑ.

– Εξίσου άσχημα πήγαν οι μαθητές στην κατανόηση μη συνεχών κειμένων (στα οποία παρεμβάλλονται βοηθητικά χάρτες, σχήματα, κόμικς κ.λπ.) όπου συγκέντρωσαν 472 έναντι 493 βαθμών του μέσου όρου.

– Πάλι χαμηλότερα -αλλά με μικρότερη απόκλιση- από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ ήταν οι επιδόσεις στη σύνθεση και ερμηνεία κειμένου (484 βαθμοί έναντι 493), στην κατανόηση συνεχών κειμένων (χωρίς γραφικά κ.λπ.) με 487 βαθμούς έναντι 494 του μέσου όρου, και στην αξιολόγηση ενός κειμένου (489-494).

Ρεπορτάζ:esos.gr

Έφυγε σήμερα, σε ηλικία 82 ετών,η Ζακλίν ντε Ρομιγύ η οποία “πάλεψε” να ενταχθούν σ’ όλα τα γαλλικά σχολεία τα Αρχαία Ελληνικά.Ηταν υπέρμαχος της διατήρησης και διάσωσης των ελληνικών γραμμάτων, της προάσπισης όλων των ιδεών που συμπυκνώνει ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός.
Δεν ήταν απλά φίλη της Ελλάδας υπήρξε Ελληνίδα, ανακηρύχθηκε μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, πρέσβειρα του Ελληνισμού, ενώ έλαβε την ελληνική υπηκοότητα το 1995.

« Η ίδια η Ζακλίν ντε Ρομιγύ πρόσφατα έγραφε πως έζησε πάνω από 80 χρόνια υπό την επιρροή των Ελλήνων συγγραφέων και πως ήθελε να μιλήσει και αυτή «για εκείνη τη δύναμη και το φως, για εκείνη την πιστή και την ελπίδα» που πάντοτε αντλούσε από αυτούς» αναφέρει στο συλλυπητήριο μήνυμα της , η πολιτική ηγεσία του υπ. Πολιτισμού.
Η υπ. Παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου για το θάνατο της Jacqueline de Romilly, δήλωσε:
Η Jacqueline de Romilly υπήρξε μεγάλη Γαλλίδα ακαδημαϊκός, μορφή του εκπαιδευτικού κινήματος στην Ευρώπη και πνευματικός φάρος για όλους μας.
Ο ελληνισμός έχασε μια μεγάλη φίλη και μια σταθερή σύμμαχο στις προσπάθειες για την προώθηση της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού.
Συλλυπητήριο μήνυμα της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΠΟΤ για το θάνατο της Ζακλίν ντε Ρομιγύ

Aπό www.enet.gr

Μύρια Γεωργίου, καθηγήτρια στο LSE: «Η τριτοβάθμια εκπαίδευση παύει να είναι δικαίωμα»
Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΝΙΑΩΤΗ
«Με την αύξηση των διδάκτρων στα βρετανικά πανεπιστήμια η κουλτούρα των πανεπιστημίων αλλάζει και η τριτοβάθμια εκπαίδευση παύει να είναι δικαίωμα», υποστηρίζει η Μύρια Γεωργίου, καθηγήτρια στο Τμήμα Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Πανεπιστημίου LSE, μιλώντας στην «Ε» για τον Δεκέμβρη του Λονδίνου.

«Ενας από τους μεγαλύτερους φόβους των πανεπιστημίων τώρα είναι η μείωση των Ευρωπαίων φοιτητών», λέει η Μύρια Γεωργίου στην «Ε»
Ο απόηχος της διαδήλωσης είναι τα βίαια επεισόδια. Πώς ήταν το κλίμα στην πορεία;

«Η πορεία της 9ης Δεκεμβρίου είχε δύο κύρια στοιχεία – την οργή και τη διαφορετικότητα. Η οργή κατά της απόφασης της κυβέρνησης να τριπλασιάσει τα φοιτητικά δίδακτρα εκφράστηκε με πολλούς τρόπους και με εκτεταμένες οργισμένες αντιδράσεις μπροστά στο Κοινοβούλιο. Βιώσαμε μία από τις πιο μαζικές εκδηλώσεις οργής στη δημόσια πολιτική σκηνή στη Βρετανία τα τελευταία χρόνια. Η έκταση των επεισοδίων παραμένει μικρή, ιδιαίτερα αν τη συγκρίνουμε με αντίστοιχες σε άλλες χώρες της Ευρώπης και κυρίως στην Ελλάδα. Για τη βρετανική πολιτική κουλτούρα οι οργισμένες, και σε κάποιες περιπτώσεις βίαιες, αντιδράσεις από μεγάλη μερίδα διαδηλωτών αποτελεί εξαίρεση. Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο της χθεσινής διαδήλωσης ήταν η διαφορετικότητα ανάμεσα στους συμμετέχοντες. Εκτός από τα συνδικάτα των ακαδημαϊκών, τις φοιτητικές ενώσεις απ’ όλη τη χώρα, στη διαδήλωση συμμετείχαν κάποια από τα μεγάλα εργατικά συνδικάτα, μαθητές, αλλά και ανένταχτοι ακαδημαϊκοί, οι οποίοι σπάνια στη Βρετανία κατεβαίνουν στους δρόμους».

Οι «προδότες» Φιλελεύθεροι

Τι σας λένε οι φοιτητές σας;

«Οι φοιτητές είναι πολύ οργισμένοι και τρέφουν μεγάλη αντιπάθεια όχι μόνο προς τους Συντηρητικούς, αλλά κυρίως προς τους Φιλελεύθερους. Τους θεωρούν προδότες γιατί προεκλογικά είχαν δεσμευτεί να καταψηφίσουν οποιαδήποτε αύξηση στα δίδακτρα, εξ ου και ψηφίστηκαν από φοιτητές. Κάποιοι από τους φοιτητές μας εκφράζουν μεγάλη απογοήτευση για όλο το πολιτικό σκηνικό. Λένε ότι πάντα οι νέοι κατηγορούνται ότι είναι “απολίτικοι”, αλλά όταν πολιτικοποιούνται η κοινή γνώμη και οι πολιτικοί στρέφονται εναντίον τους».

Πώς αντιμετωπίζει η ακαδημαϊκή κοινότητα το θέμα της αύξησης των διδάκτρων;

«Οι ακαδημαϊκοί σε μεγάλο βαθμό συμμερίζονται την οργή των φοιτητών. Υπάρχει μεγάλη ανησυχία ανάμεσα στην ακαδημαϊκή κοινότητα για το τι σημαίνει η τεράστια αυτή αύξηση των διδάκτρων. Σίγουρα τίθεται το κεντρικό ζήτημα της κοινωνικά απαγορευτικής αύξησης διδάκτρων για τα κατώτερα αλλά και τα μικρομεσαία στρώματα. Οι φραγμοί στην πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θα έχουν άμεσες αλλά και έμμεσες επιπτώσεις στον χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Οχι μόνο επειδή πολλοί νέοι θα επιλέξουν να μη σπουδάσουν, αλλά γιατί η κουλτούρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης θα αλλάξει συνολικά.

»Για τις νέες γενιές η τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν θα αποτελεί δικαίωμα. Αυτό σημαίνει ότι και ο ρόλος των πανεπιστημίων αλλάζει. Οι πανεπιστημιακοί θα βιώσουν την πίεση και την αλλαγή του επαγγελματικού τους ρόλου. Τα υψηλά δίδακτρα θα σημαίνουν ότι οι φοιτητές έχουν υψηλές απαιτήσεις για τις σπουδές τους, αλλά απαιτήσεις διαφορετικού τύπου. Δεδομένης της σύνδεσης των σπουδών με τους όρους της αγοράς (δηλαδή απολαμβάνεις αυτό το οποίο πληρώνεις) θα ενταθεί το κλίμα στα πανεπιστήμια όπου οι σπουδές αντιμετωπίζονται ως “υπηρεσίες” και ως προϊόν. Αυτό το νέο ήθος αναμένεται να πλήξει ιδιαίτερα τις ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες, οι οποίες δύσκολα “μεταφράζονται” σε προϊόν. Για τους ακαδημαϊκούς οι πιέσεις αυτές είναι πραγματικές και κρίσιμες και υπάρχει έντονη ανησυχία για την αλλαγή της κατεύθυνσης και του ρόλου του πανεπιστημίου και του πανεπιστημιακού».

Απώλειες πανεπιστημίων

Πιστεύετε ότι η αύξηση διδάκτρων θα επηρεάσει τον αριθμό των Ευρωπαίων φοιτητών που έρχονται για πρώτο πτυχίο, και των ίδιων των Βρετανών;

«Η μείωση των Ευρωπαίων φοιτητών αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους φόβους των πανεπιστημίων που κυρίως προσελκύουν φοιτητές από την ηπειρωτική Ευρώπη. Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι τα πανεπιστήμια αυτά είναι ιδίως αυτά που έχουν κύρος και διεθνή φήμη και τα οποία δεν φαίνεται να ανησυχούν ιδιαίτερα ότι θα χάσουν Βρετανούς φοιτητές (αν και ο κοινωνικός χαρακτήρας του φοιτητικού σώματος μπορεί να αλλάξει). Αλλά αυτή η βεβαιότητα χάνεται όταν κάποιος αρχίσει να σκέφτεται τα δεδομένα πέρα από τη Μάγχη».

Aπό το www.tovima.gr

Δεκάδες έλληνες φοιτητές μεταβαίνουν σε αναπτυσσόμενες χώρες για να κάνουν το πρώτο βήμα τους στην αγορά εργασίας
ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΕΛΛΗ ΙΣΜΑΗΛΙΔΟΥ | Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου 2010

ΜΕ ΤΟΥΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΣ «Για να καταγράψεις τις ανάγκες ενός λαού πρέπει να κατανοήσεις πρώτα τον τρόπο ζωής του» λέει ο εικονιζόμενος Κωνσταντίνος Αγγλούπας (στο κέντρο) σε επίσκεψή του σε χωριό ιθαγενών στο τροπικό δάσος της Τζουμέρκα. Ο νεαρός φοιτητής εργάστηκε για λογαριασμό του υπουργείου Τουρισμού της Ινδονησίας στην πόλη Πάτανγκ της Σουμάτρας
Το πάλαι ποτέ δύσκολο ερώτημα «μετά το λύκειο,τι;» έχει αντικατασταθεί στις ημέρες μας από το ακόμη σοβαρότερο «μετά το…πανεπιστήμιο,τι;». Στην πορεία κάθε φοιτητή φτάνει αναπόφευκτα η στιγμή κατά την οποία η ανεμελιά της ακαδημαϊκής ζωής τελειώνει και ο ίδιος καλείται να επιλέξει τον τρόπο με τον οποίο θα εισέλθει στην αγορά εργασίας. Η συντριπτική πλειονότητα, μάλιστα, επιλέγει την πρακτική άσκηση ως το καλύτερο μέσο για να αποκτήσει εργασιακή εμπειρία. Τη στιγμή όμως που οι περισσότεροι φοιτητές περιορίζουν τις επιλογές τους στα γεωγραφικά όρια της πόλης τους, υπάρχουν ορισμένοι που τολμούν να ανοίξουν τα φτερά τους προς χώρες μακρινές. Από την Ινδία ως τη Βραζιλία και από τις πολυεθνικές εταιρείες των ΗΠΑ ως τις ΜΚΟ της Ρουμανίας, 10.000 φοιτητές από όλον τον κόσμο εργάζονται κάθε χρόνο στα πιο απομακρυσμένα μέρη του πλανήτη μέσω της Διεθνούς Ενωσης Φοιτητών Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών (ΑΙΕSΕC). Η εν λόγω οργάνωση αριθμεί περισσότερα από 1.700 γραφεία σε ισάριθμα πανεπιστήμια σε 110 χώρες και δραστηριοποιείται στη χώρα μας ήδη από το 1956, ενώ τα τελευταία χρόνια κάνει δεκτές αιτήσεις για πρακτική και από φοιτητές άλλων ακαδημαϊκών τομέων.

Ο Κωνσταντίνος Αγγλούπας, 21 ετών, φοιτητής του Τμήματος Μηχανικών Οικονομίας και Διοίκησης στη Χίο, ονειρεύεται να ασχοληθεί με τη διοίκηση ξενοδοχειακών μονάδων. Αντί να επιλέξει για την πρακτική του ένα ξενοδοχείο των Κυκλάδων, ο ίδιος αποφάσισε το περασμένο καλοκαίρι να πάει «λίγο πιο μακριά» και να εργαστεί στο υπουργείο Τουρισμού της… Ινδονησίας, στην πόλη Πάτανγκ της Σουμάτρας. «Συμμετείχα σε μια ομάδα είκοσι νέων από όλον τον κόσμο που ανέλαβε να επινοήσει τρόπους ανάπτυξης του τουρισμού και βελτίωσης της τουριστικής προβολής της χώρας. Για τον σκοπό αυτόν έπρεπε πρώτα να χαρτογραφήσουμε την περιοχή, να συνεργαστούμε με όλες τις υπάρχουσες ξενοδοχειακές μονάδες,να κάνουμε ποιοτικούς ελέγχους και να ακούσουμε τα προβλήματα και τις ανάγκες τους.Στη συνέχεια παρουσιάσαμε μια σειρά προτάσεις που θα μπορούσαν να ενισχύσουν τον τουρισμόστο πλαίσιο του υπάρχοντος προϋπολογισμού» διηγείται ο Κωνσταντίνος μιλώντας προς «Το Βήμα». Η καταγραφή των προβλημάτων και η διατύπωση των προτάσεων, ωστόσο, ήταν κάθε άλλο παρά απλή υπόθεση, αν αναλογιστεί κανείς ότι σχεδόν… κανείς δεν μιλούσε αγγλικά. «Ηταν κι αυτή μία από τις προκλήσεις του εγχειρήματος.Χρησιμοποιούσαμε κάθε μέσο, διερμηνείς όποτε ήταν δυνατόν,ειδάλλως σχέδια και νοήματα» σχολιάζει ο Κωνσταντίνος.

Τα πράγματα δεν ήταν ευκολότερα για τον 21χρονο Γιάννη Μποτζιάρη. Ο εν λόγω φοιτητής του Τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας εργάστηκε σε μια ρουμανική ΜΚΟ η οποία παρείχε ευκαιρίες εναλλακτικής εκπαίδευσης σε παιδιά από μη προνομιούχες κοινωνικές ομάδες τα οποία εμφάνιζαν παραβατική συμπεριφορά και μαθησιακές δυσκολίες. «Δουλειά μας ήταν να οργανώσουμε δραστηριότητες και παρουσιάσεις που θα έδιναν σε αυτά τα παιδιά μια διαφορετική εικόνα για το μέλλον τους. Ηταν μεγάλη πρόκληση, ιδίως αν αναλογιστείτε ότι λίγα από αυτά μιλούσαν αγγλικά» αναφέρει. Στην ερώτησή μας γιατί δεν επέλεξε μια πρακτική άσκηση πλησιέστερη στο ουσιαστικό αντικείμενο των σπουδών του, ο Γιάννης αντιτείνει ότι οι δεξιότητες που απέκτησε στην εν λόγω εργασία είναι απολύτως απαραίτητες για όσους επιθυμούν να εργαστούν στη διοίκηση επιχειρήσεων. Ενώ οι περισσότεροι Ελληνες επικεντρωνόμαστε σε αυστηρώς τυπικά προσόντα, ο Γιάννης εξηγεί ότι «οι διεθνείς επιχειρήσεις αναζητούν στους νεοσύλλεκτους κατά πρώτο λόγο την “ηγετική ικανότητα” (πιο γνωστή με τον αγγλικό όρο “leadership”), δηλαδή την ικανότητα να εμπνέεις,να κινητοποιείς, να πείθεις, να αντιμετωπίζεις φαινομενικά αδιέξοδες καταστάσεις με δημιουργικές λύσεις».

«Σε κάθε περίπτωση η αλληλεπίδραση με άλλους πολιτισμούς και με ανθρώπους τόσο διαφορετικούς από εμάς οδηγεί στο άνοιγμα των οριζόντων και σε βελτιώνει τόσο ως άνθρωποόσο και ως μελλοντικό επαγγελματία» τονίζει η Γεωργία Μαβή, 23 ετών, απόφοιτη του Τμήματος Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής και Διακόσμησης του ΤΕΙ Αθηνών. Η ίδια εργάστηκε σε πολιτιστικές και αθλητικές δραστηριότητες με κωφάλαλα παιδιά στο πλαίσιο του προγράμματος ενός ιδρύματος της πόλης Τζαϊπούρ της Ινδίας. «Ηταν υπέροχο να αξιοποιώ το καλλιτεχνικό κομμάτι των σπουδών μου για να επικοινωνήσω με αυτά τα παιδιά.Εξίσου ενδιαφέρουσαωστόσοήταν η διαδικασία της επικοινωνίας και της συνεργασίας με τους υπόλοιπους φοιτητές της ομάδας- ο καθένας με τα δικά του ήθη και την κουλτούραγια να κατορθώσουμε όλοι μαζί να ολοκληρώσουμε με επιτυχία το πρότζεκτ» προσθέτει.

Το «πακέτο εργασίας» της ΑΙΕSΕC

ΣΕ ΡΟΥΜΑΝΙΚΗ ΜΚΟ «Χρειάζεται ηγετική ικανότητα για να κατορθώσεις να κινητοποιήσεις παιδιά από τη Ρουμανία που προέρχονται από υποβαθμισμένο περιβάλλον, εμφανίζουν παραβατική συπεριφορά και δεν μιλούν καν αγγλικά» λέει ο εικονιζόμενος με έναν όμιλο παιδιών Γιάννης Μποζιάρης Η πρακτική άσκηση διαρκεί από δύο μήνες ως έναν χρόνο Μπορεί να πραγματοποιηθεί σε 101 χώρες Εργοδότες είναι ΜΚΟ, πολυεθνικές εταιρείες, ιδρύματα, δημόσιοι οργανισμοί και πανεπιστήμια που συνεργάζονται με την ΑΙΕSΕC Υποψήφιος μπορεί να είναι κάθε φοιτητής που υποβάλλει αίτηση στα κατά τόπους γραφεία της ΑΙΕSΕC και περνά επιτυχώς τη συνέντευξη Καταβάλλεται ο βασικός μισθός της χώρας προορισμού ή καλύπτονται πλήρως η διατροφή και η διαμονή του φοιτητή
Αν και εσείς ενδιαφέρεστε…

Αν και εσείς επιθυμείτε να κάνετε την πρακτική σας άσκηση σε απομακρυσμένα μέρη του πλανήτη, δεν έχετε παρά να επικοινωνήσετε με το γραφείο της ΑΙΕSΕC του πανεπιστημίου σας. Οπως επισημαίνει ο κ. Γιάννης Χρηστίδης, υπεύθυνος Τύπου για την ΑΙΕSΕC Ελλάδος, «έλληνες φοιτητές έχουν εργαστεί σε κάθε ήπειρο και οι προϊστάμενοι ή οι εργοδότες τους μας στέλνουν τις καλύτερες εντυπώσεις για τις επιδόσεις τους, καθώς χαρακτηρίζονται από πάθος, εφευρετικότητα, διάθεση να αναλάβουν ευθύνες και να ασχοληθούν με νέα πράγματα». Το μόνο που πιθανώς να τους σταματά είναι… ο φόβος, καθώς «πολλοί Ελληνες φοβούνται να βγουν έξω από τις “ζώνες ασφαλείας” τους. Ετσισυχνά συναντούμε νέους που απορρίπτουν μια εξαιρετική ευκαιρία στην Ινδονησία για μια ήσσονος σημασίας θέσης στη Γαλλία ή στην Αγγλία!» σχολιάζει η κυρία Μαρία Κυριαζή, φοιτήτρια του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και υπεύθυνη Ανταλλαγών Φοιτητών για την ΑΙΕSΕC Ελλάδος. Οι συνθήκες ωστόσο αλλάζουν και με αργά βήματα κάθε χρόνο οι νέοι της χώρας μας γίνονται όλο και πιο θαρραλέοι. Ενώ το 2006 «έφυγαν» μόλις 36 έλληνες φοιτητές, το 2010 ο εν λόγω αριθμός άγγιξε τους 98. Την ίδια στιγμή περισσότεροι από 50 ξένοι φοιτητές επιλέγουν κάθε χρόνο τη χώρα μας για να εργαστούν, ενώ περισσότεροι από 9.500 κινούνται συνολικά σε ολόκληρη την υφήλιο στο πλαίσιο των ανταλλαγών της ΑΙΕSΕC.

ΙΝFΟ ΑΙΕSΕC

Πανεπιστήμιο Πειραιά 211 7509.048

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης 2310 246165 Πανεπιστήμιο Αιγαίου 22710 35097 Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών 210 3689.829

Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών 210 8203.268

Πανεπιστήμιο Μακεδονίας 2310 891562 Πανεπιστήμιο Πατρών upatras@aiesec.net

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=1&artId=324861&dt=10/12/2010#ixzz17nROoRSd

Από www.kathimerini.gr

Δραστική περικοπή των Τμημάτων Αθλητικής Διευκόλυνσης (ΤΑΔ) αποφάσισε το υπουργείο Παιδείας για φέτος, εξαγγέλλοντας παράλληλα αλλαγή του θεσμού από το 2011-2012. Φέτος θα λειτουργήσουν ΤΑΔ μόνο όταν έχει συμπληρωθεί ο ελάχιστος προβλεπόμενος αριθμός μαθητών, όταν υπάρχει ο απαραίτητος αριθμός μονίμων καθηγητών φυσικής αγωγής και όταν έχει εξασφαλισθεί η ασφαλής μεταφορά των μαθητών από και προς τους χώρους προπόνησης. Στόχος του υπουργείου είναι η εξοικονόμηση κονδυλίων και προσωπικού. Ενδεικτική είναι η περίπτωση σχολείου στη Νέα Φιλαδέλφεια, όπου για τα μαθήματα τένις τοποθετήθηκε ένας καθηγητής για δύο μαθητές. Ειδικότερα, ο θεσμός των Τμημάτων Αθλητικής Διευκόλυνσης σε γυμνάσια και λύκεια καθιερώθηκε στο τέλος της δεκαετίας του ’80 με σκοπό τη διευκόλυνση των μαθητών που ασχολούνται με τον αθλητισμό σε υψηλό επίπεδο. Μέσω ενός ιδιαίτερου ωρολογίου προγράμματος, οι μαθητές-αθλητές μπορούν να προπονούνται και να παρακολουθούν τα μαθήματα χωρίς να υστερούν ούτε στους αθλητικούς στόχους ούτε στα μαθήματα. «Σήμερα διαπιστώνεται ότι αποκλίνουν κατά πολύ από τον σκοπό για τον όποιο συστάθηκαν. Το υψηλό κόστος λειτουργίας σε συνδυασμό με την παντελή απουσία των αρμόδιων αθλητικών ομοσπονδιών κατά το σχεδιασμό, την εφαρμογή και την αξιολόγησή τους, κατέστησαν τα ΤΑΔ αντιπαραγωγικά και αντιπαιδαγωγικά», ανέφερε χθες η αρμόδια υφυπουργός Παιδείας, Εύη Χριστοφιλοπούλου.

Το 2009 – 2010 λειτούργησαν 905 τμήματα ΤΑΔ με 12.060 μαθητές σε 29 αθλήματα. Στα ΤΑΔ απασχολήθηκαν –με αναγωγή πλήρους ωραρίου– 2.036 εκπαιδευτικοί (μόνιμοι, αναπληρωτές και ωρομίσθιοι γυμναστές και εκπαιδευτικοί άλλων ειδικοτήτων).

Aπό το www.tovima.gr

Ν. ΧΑΣΑΠΟΠΟΥΛΟΣ | Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010 [ 12:34 ]

Το γεγονός ότι ορισμένοι μαθητές, των σχολείων της Αττικής δεν μπορούν να συγκεντρωθούν την ώρα της διδασκαλίας στα σχολεία τους οφείλεται σε ένα μεγάλο μέρος, στη ρύπανση της ατμόσφαιρας και στους… μαρκαδόρους που χρησιμοποιούν. Η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στα σχολεία δημιουργεί προβλήματα «μαθησιακής ικανότητας στους μαθητές», αναφέρει έκθεση που παρουσιάσθηκε στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής.

Οι σχολικές αίθουσες, τα χειρουργεία και τα κέντρα διασκέδασης συγκαταλέγονται στους πιο ρυπογόνους εσωτερικούς χώρους της χώρας, σύμφωνα με μετρήσεις του Πανεπιστημίου Αθηνών, που συμπεριελήφθη στην Τελική Εκθεση της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής για αέρα και ρύπανση. Πρόκειται για μία έκθεση σοκ, όπως την χαρακτήρισε ο πρόεδρος της διακομματικής επιτροπής για το Περιβάλλον, βουλευτής του ΠαΣοΚ κ. Κ. Καρτάλης, ο οποίος μάλιστα ζητεί να ληφθούν άμεσα μέτρα για την υγεία των μαθητών, των ασθενών, αλλά και του πληθυσμού του Λεκανοπεδίου Αττικής.

Τα στοιχεία από μετρήσεις που πραγματοποίηση το Πανεπιστήμιο Αθηνών σε περισσότερα από 1000 κτήρια σε όλη τη χώρα (κατοικίες, σχολεία, νοσοκομεία, κλινικές, γραφεία, μουσεία, αθλητικά κέντρα) αποδεικνύουν ότι στους πιο βεβαρυμένους εσωτερικούς χώρους, συγκαταλέγονται -σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάσθηκαν στη Βουλή- οι σχολικές αίθουσες.

Ειδικότερα για τις σχολικές αίθουσες στο 75% των σχολείων που εξετάσθηκαν παρουσιάζεται συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα κατά πολύ μεγαλύτερη από το όριο των 600-700 ppm (μερικές φορές φτάνει και στα 2500-3000 ppm). Αυτό έχει ως συνέπεια την έλλειψη συγκέντρωσης των μαθητών κατά την διάρκεια της διδασκαλίας και τη μείωση της μαθησιακής τους ικανότητας. Επιπρόσθετα η συγκέντρωση οργανικών πτητικών ενώσεων στα σχολικά κτίρια ξεπερνά τα όρια στα περισσότερα σχολικά κτίρια.

* Η συγκέντρωση, μάλιστα του διοξειδίου του άνθρακα στα ελληνικά σχολικά κτίρια ξεπερνά κατά πολύ το όριο των προτύπων. Το γεγονός αυτό δημιουργεί σημαντικά προβλήματα συγκέντρωσης και μαθησιακής ικανότητας στους μαθητές.

* Τα επίπεδα του αερισμού στο 70% των σχολικών κτιρίων είναι μικρότερα από τα οριζόμενα από τα πρότυπα.

* Η χρήση των μαρκαδόρων μέσα στις σχολικές άιθουσες δημιουργεί σοβαρή αύξηση στις συγκεντρώσεις πτητικών ενώσεων, ενώ θεωρείται αναγκαία η χρήση φωτοκαταλυτικών βαφών για τους εσωτερικούς χώρους των σχολείων.

Όσον αφορά την τους ρύπους που επικρατούν στα μπαρ, η έκθεση του Πανεπιστημίου που παρουσιάσθηκε (και υιοθετήθηκε) από τη Βουλή των Ελλήνων αναφέρει:

* Εγιναν μετρήσεις σε 10 νυχτερινά μπαρ. Παρατηρήθηκαν συγκεντρώσεις αιωρούμενων σωματιδίων που φτάνουν έως τα 1.600 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο με όριο τα 40. Στην πραγματικότητα, όπως επισημαίνεται, « ένας νέος ο οποίος παρέμεινε στο μπαρ για κάποιες ώρες ήταν σαν να είχε καπνίσει περίπου 100 τσιγάρα, έστω και αν δεν κάπνισε».

Τα χειρουργεία των νοσοκομείων και των κλινικών είναι επίσης ρυπογόνα: Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε 17 χειρουργεία σε νοσοκομεία στην Αττική τα επίπεδα των οργανικών πτητικών ενώσεων υπερβαίνει τα όρια, αγγίζοντας τα όρια της τοξικής έκθεσης. Ειδικότερα σε αίθουσα του νοσοκομείου Παίδων η συγκένρτρωση -με όριο το 0,02,- μετρήθηκε στο 40 και στο 50 για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Σύμφωνα με την έκθεση οι κύριοι ρυπαντές στις αστικές περιοχές της Ελλάδας είναι η κυκλοφορία των οχημάτων, η βιομηχανία και η θέρμανση, με την παρατήρηση ότι η κυκλοφορία των οχημάτων είναι με μεγάλη απόσταση σημαντικότερη αυτή την στιγμή. Από μετρήσεις που ξεκίνησαν να πραγματοποιούνται από το 1985 άρχισε να γίνεται φανερό ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση και κυρίως η σωματιδιακή έχει δυσμενείς επιδράσεις στην υγεία άμεσες και μακροχρόνιες (υποκλινικά συμπτώσματα, μεθωμένη αναπνευστική ικανότητα κτλ).

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=371761&dt=07/12/2010#ixzz17nPoxTMm

Aπό το www.tovima.gr

Μαξ Νικίας

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΑΧ. ΧΕΚΙΜΟΓΛΟΥ | Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2010 [ 08:22 ]

Δείτε το slideshow 1 από 4
O νέος πρύτανης του μεγαλύτερου ιδιωτικού πανεπιστημίου της Δυτικής Ακτής των ΗΠΑ είναι απόφοιτος του EΜΠ και μιλάει στο «Βήμα»

Είναι πρόσφυγας από την Αμμόχωστο.

Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, έφυγε για την Αμερική και σήμερα κατέχει τα ηνία του μεγαλύτερου ιδιωτικού Πανεπιστημίου της Δυτικής Ακτής των ΗΠΑ. Είναι ο Μαξ Νικίας, ο νέος πρύτανης του ξακουστού University of Southern California (USC). Μόνο ο προϋπολογισμός του USC κόβει την ανάσα: 2,7 δισ. δολάρια κατ’ έτος! «Παρ’ όλα αυτά κοιμάμαι ήσυχα το βράδυ. Ούτως ή άλλως, είμαι καθηγητής σε αυτό το πανεπιστήμιο επί 19 ολόκληρα χρόνια. Είναι το μεγαλύτερο ιδιωτικό πανεπιστήμιο δυτικά του Μισισιπή και διαθέτει 35.000 φοιτητές, 4.000 καθηγητές και 15.000 προσωπικό!» τονίζει. Ο κ. Νικίας αποφοίτησε από το ιστορικό 1ο Γυμνάσιο Αμμοχώστου. «Ηταν ξακουστό σχολείο. Τότε, παρ’ όλο που η περίοδος ήταν ασταθής, ήταν πολύ όμορφα χρόνια» διηγείται. «Πήγα στο ΕΜΠ μετά τον στρατό και σπούδασα ηλεκτρολόγος μηχανικός. Ηταν δύσκολα χρόνια τότε. Οι οικογένειές μας είχαν γίνει πρόσφυγες και τα έχασαν όλα. Πήγαμε στο Λονδίνο και μετά πήρα υποτροφία για τη Νέα Υόρκη. Αυτό ήταν και το εισιτήριό μου για την Αμερική» τονίζει.

Ο κ. Νικίας μιλάει με ικανοποίηση για τη σταθερά ανοδική πορεία του Πανεπιστημίου του USC. «Κάθε χρόνο παίρνουμε όλο και καλύτερους φοιτητές και η ποιότητά τους ανεβαίνει κατακόρυφα. Επίσης, οικονομικά, είμαστε σε πολύ καλή θέση» σημειώνει. Οι αριθμοί του USC είναι ενδεικτικοί. «Λαμβάνουμε 36.000 αιτήσεις τον χρόνο από υποψήφιους φοιτητές, δεχόμαστε όμως μόλις 2.600. Επίσης, δίνουμε βάση στην ποιότητα των καθηγητών μας. Είναι αυτό που λέμε στην Αμερική: It’s all about the people! Αν καταφέρεις να ανεβάσεις την ποιότητα, τότε συμβαίνουν θαύματα» υπογραμμίζει. Η άτυπη ονομασία όλων όσοι έχουν φοιτήσει στο USC είναι «Τρώες» (όπως αυτοαποκαλούνται εδώ και δεκαετίες οι απόφοιτοι του πανεπιστημίου), το οποίοι διακρίνονται για τη στενότητα των σχέσεών τους. Μάλιστα, διεθνής έρευνα αξιολόγησης των δικτύων αποφοίτων κατέδειξε ότι οι πρώην σπουδαστές του USC ήταν δεύτεροι στον κόσμο έπειτα από εκείνους της Οξφόρδης!

«Ολα αυτά τα χρόνια αντιμετώπισα πάρα πολλές πιέσεις από διαφόρους οργανισμούς,

οι οποίοι ζητούσαν να ανοίξει το USC ένα κάμπους στη χώρα τους ή να δίνουμε πτυχία στη Σιγκαπούρη μέσω παραρτήματος. Ε, είμαι εναντίον! Γιατί η ανώτατη εκπαίδευση δεν μπορεί να γίνει franchise όπως τα McDonalds και η Pizza Hut!» αναφέρει με πάθος. «Η γεύση του χάμπουργκερ μπορεί να είναι παντού η ίδια. Η εμπειρία όμως που μπορείς να έχεις ως φοιτητής στο USC δεν μπορεί να εξαχθεί, ούτε είναι δυνατόν να αναπαραχθεί. Είμαι εναντίον στην πώληση πτυχίων» σημειώνει ο κ. Νικίας. «Αυτό που σε καθορίζει ως πανεπιστήμιο είναι ο πυρήνας των αξιών σου, όπως η ελευθερία της έκφρασης, η ισότητα των φύλων, η επιχειρηματικότητα. Ποιος σού εγγυάται ότι σε μια ξένη χώρα θα προστατευθούν αυτές οι αξίες;» διερωτάται.

Οταν η συζήτηση πηγαίνει στο εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας, τα συναισθήματα αλλάζουν. «Μου ραγίζεται η καρδιά. Στην Ελλάδα έχουμε και κρίση κουλτούρας. Στην εποχή μας το εκπαιδευτικό σύστημα ήταν πραγματικά άριστο. Υπήρχε η κουλτούρα τού να είσαι καλός στα μαθήματα, αλλά και η εκτίμηση στην εκπαίδευση και στην Παιδεία» σημειώνει. «Βλέπω ότι η νεολαία στην Ελλάδα είναι κάπως μπερδεμένη. Πιστεύω ότι η Παιδεία είναι ο μεγαλύτερος εξισορροπιστής των κοινωνικών ανισοτήτων. Αν κοιτάξεις την Αμερική, τα παιδιά των μεταναστών και των μη προνομιούχων καθίστανται ισότιμα, μέσα από την εκπαίδευση» υπογραμμίζει ο κ. Νικίας. Ο πρύτανης του USC υπερασπίζεται την Παιδεία που έλαβε σε Κύπρο και Ελλάδα. «Αποτέλεσε το θεμέλιο πάνω στο οποίο έχτισα την πορεία μου. Στο Πολυτεχνείο χρωστάω τα πάντα. Δεν ήταν μόνο η μεταφορά γνώσης, ήταν και η κουλτούρα του σχολείου, οι προκλήσεις, οι δύσκολες εξετάσεις και το ήθος, που μας βοήθησε πολύ. Νιώθω πολύ υπερήφανος που είμαι απόφοιτος του ΕΜΠ» υπογραμμίζει.

«Απλούστερη έρευνα – καλύτερα αποτελέσματα»

Ο κ. Νικίας υποστηρίζει ότι στην Ευρώπη κάνουμε λάθος που επενδύουμε σε πολύ εφαρμοσμένη έρευνα και όχι στη βασική. «Το Κογκρέσο χρηματοδοτεί εδώ και 65 χρόνια τη μακροπρόθεσμη, θεμελιώδη έρευνα, μέσα από ερευνητικά προγράμματα, τα οποία μπορεί να μην έχουν άμεση εφαρμογή, αλλά δύνανται να ανοίξουν καινούργια πεδία σε 10 – 20 χρόνια. Από αυτά προκύπτουν καινοτομίες που εγκαινιάζουν νέους τομείς της οικονομίας» εξηγεί. Οπως αναφέρει, το πρώτο ήμισυ του 21ου αιώνα θα είναι αφιερωμένο στην Ιατρική και στη Βιολογία. «Θα έχουμε συνεργασίες μεταξύ μηχανικών και γιατρών, μέσα από τη βιοτεχνολογία. Αυτή είναι η περιοχή όπου θα δούμε την ταχύτερη ανάπτυξη στην παγκόσμια οικονομία τα επόμενα 20-30 χρόνια» υποστηρίζει. ?

«Κινηθείτε προς ανατολάς»

«Ο,τι ήταν η Νέα Υόρκη στον 20ό αιώνα για τον Ατλαντικό,

θα είναι η Καλιφόρνια στον 21ο για τον Ειρηνικό» αναφέρει ο κ. Νικίας. «Από γεωγραφικής πλευράς το USC είναι στρατηγικά τοποθετημένο και αποτελεί χωνευτήρι για τις αναδυόμενες χώρες του Ειρηνικού» εξηγεί και συμφωνεί με την εξής άποψη: ότι τόσο η Καλιφόρνια όσο και η Ελλάδα μαζί με την Κύπρο αποτελούν τις τελευταίες εστίες της Δύσης στα σύνορα με την Ανατολή. «Κινηθείτε προς ανατολάς» συμβουλεύει. Ο κ. Νικίας σημειώνει ότι η χώρα μας διαθέτει εξαιρετικό επιστημονικό δυναμικό, όπως όμως ισχυρίζεται, χρειάζεται ανάπτυξη. «Χρειάζεται να σκεφθείτε εκτός των υπαρχόντων πλαισίων. Για το γεγονός ότι η νεολαία είναι ανήσυχη φταίει το ότι δεν βλέπει μέλλον και ευκαιρίες» τονίζει. Η οικονομική ανάπτυξη, όπως εξηγεί, θα λειτουργήσει και ως ανάχωμα στην απορρόφηση εγκεφάλων που υφίσταται η Ελλάδα.

Ποιος είναι

Ο 58χρονος έλληνας πανεπιστημιακός πέρασε το σύνολο της ακαδημαϊκής καριέρας του στην Αμερική, αρχικά στο πολιτειακό πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης Μπάφαλο και στη συνέχεια στο Κονέκτικατ, στο North East και αργότερα στην Καλιφόρνια. Ερευνητικό πεδίο του αποτέλεσε η ψηφιακή επεξεργασία σήματος, οι τηλεπικοινωνίες, τα πολυμεσικά συστήματα και η βιοϊατρική. Πριν από λίγο καιρό εξελέγη πρύτανης του USC και είναι ο 11ος στην ιστορία του ιδρύματος. Είναι παντρεμένος από το 1976 με τη σύζυγό του Νίκη και έχει δύο κόρες: τη Γεωργιάνα και τη Μαρία. Το κανονικό του όνομα είναι Χρυσόστομος, το οποίο, όπως αναφέρει, είναι δύσκολο να προφερθεί στα αγγλικά, γι’ αυτό και το μετέτρεψε σε Μαξ!

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=369996&dt=26/11/2010#ixzz16bNiaw7P

Aπό www.kathimerini.gr

Τα παιδιά μαθαίνουν να «αποσπώνται» από τη μία ασχολία στην άλλη χωρίς τελικά να εστιάζουν σε τίποτα
The New York Times

Λίγες ημέρες πριν αρχίσει την τελευταία του χρονιά στο Λύκειο, ο Βισάλ Σιχ κλήθηκε να διαλέξει: βιβλίο ή ηλεκτρονικός υπολογιστής.

Ο Βισάλ, ένας πανέξυπνος δεκαεπτάχρονος, έπρεπε να διαβάσει ένα μυθιστόρημα κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών. Παρά την πάροδο δύο μηνών από την τελευταία ημέρα στο σχολείο, δεν κατάφερε να προχωρήσει πέρα από τη 43η σελίδα. Προτιμά, είναι η αλήθεια, να μπαίνει στο Ιντερνετ, στο ΥouTube και στο Facebook και να φτιάχνει τα δικά του αριστοτεχνικά ψηφιακά βίντεο. Ακριβώς αυτά έκανε και τούτο το απόγευμα του Αυγούστου. Παράτησε σε μια άκρη το βιβλίο, μπήκε στο YouTube και άρχισε να επιλέγει τη μουσική. Την επόμενη ημέρα, λοιπόν, ξεκινά η τελευταία χρονιά του Λυκείου κι ο Βισάλ ελπίζει ότι θα βελτιώσει τη βαθμολογία του χωρίς, ωστόσο, να διαβάσει το βιβλίο που έπρεπε.

«Στο YouTube μπορείς να παρακολουθήσεις την υπόθεση του βιβλίου μέσα σε έξι λεπτά -εξηγεί ο νεαρός- ενώ για να διαβάσεις το βιβλίο χρειάζεσαι πολύ χρόνο. Προτιμώ αυτό που θέλω να γίνεται αμέσως».

Ανέκαθεν οι μαθητές έρχονταν αντιμέτωποι με πράγματα και καταστάσεις που τους αποσπούσαν την προσοχή. Τα κομπιούτερ και τα κινητά τηλέφωνα και η πλημμύρα ερεθισμάτων που αυτά μεταφέρουν αποτελούν μια εντελώς νέα πρόκληση τόσο στις ικανότητες συγκέντρωσης που διαθέτουν τα παιδιά όσο και γενικότερα στις διαδικασίες μάθησης.

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα νέα τεχνολογικά μέσα αποτελούν πόλο έλξης για τους ενηλίκους και ασκούν ακαταμάχητη γοητεία στα παιδιά. Ο κίνδυνος, όμως είναι ότι ο εγκέφαλος των παιδιών που βρίσκεται στο στάδιο της ανάπτυξης μαθαίνει με μεγάλη ευκολία να «αποσπάται» από τη μία ασχολία στην άλλη και τελικά να μην εστιάζεται σε τίποτα.

«Στην πραγματικότητα εγκέφαλος των νεαρών παιδιών ανταμείβεται όχι για να επικεντρωθεί σε ένα καθήκον, μια ασχολία, μια εργασία αλλά για να «τρέχει διαρκώς από τούτο σε εκείνο», εξηγεί ο Μάικλ Ριτς, αναπληρωτής καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και γενικός διευθυντής του Κέντρου για τα ΜΜΕ και την Παιδική Υγεία, στη Βοστώνη. «Η ανησυχία μας είναι ότι μεγαλώνουμε, διαπαιδαγωγούμε μια γενιά παιδιών μπροστά στις οθόνες, μια γενιά με εγκέφαλο διαφορετικό από το δικό μας», καταλήγει ο δρ Ριτς.

Ο Βισάλ είναι παιδί της εποχής του. Παρά τη νεαρή του ηλικία έχει γίνει ειδικός στη τεχνολογία. Στην αρχή της προτελευταίας χρονιάς στο Λύκειο ανακάλυψε ότι του αρέσει να δημιουργεί ταινίες και σιγά σιγά οι φίλοι και οι καθηγητές τού αναγνώρισαν το ταλέντο του. Επίσης, είναι ο άνθρωπος που επιδιορθώνει τις ηλεκτρονικές συσκευές της οικογένειας, βοηθάει, παραδείγματος χάριν, τον πατέρα του να ξαναβρεί κάποια έγγραφα που έχει χάσει στο κομπιούτερ, και τη μητέρα του, υπεύθυνη ασφάλειας του αεροδρομίου του Σαν Φρανσίσκο να αποκτήσει τη δική της ιστοσελίδα.

Ομως, παρά το βαρύ σχολικό του πρόγραμμα, περνά τουλάχιστον δέκα ώρες την εβδομάδα παίζοντας βιντεοπαιχνίδια, ενώ συχνά αναρτά σχόλια στο Facebook στις 2 τα ξημερώματα.

Οι καθηγητές τον θεωρούν έναν από τους πιο ευφυείς μαθητές του σχολείου και αναρωτιούνται γιατί δεν έχει καλύτερους βαθμούς,

«Είναι ένα παιδί παγιδευμένο ανάμεσα σε δύο κόσμους», εξηγεί ο διευθυντής του σχολείου του Βισάλ, Ντέιβιντ Ράιλι, «τον εικονικό και τον πραγματικό».

Ξυπνούν το ενδιαφέρον των μαθητών χρησιμοποιώντας τη νέα τεχνολογία
Παρότι γονείς και εκπαιδευτικοί εκφράζουν την ανησυχία τους για την «ψηφιακή διατροφή» των παιδιών τους, η χρήση τεχνολογίας στην τάξη ενισχύεται, καθώς πολλοί εκπαιδευτικοί πιστεύουν ότι αποτελεί τρόπο για να έρθουν σε επαφή με τα παιδιά να τα βοηθήσουν να αποκτήσουν κάποιες ικανότητες. Στις ΗΠA, τα σχολεία εξοπλίζονται με ηλεκτρονικούς υπολογιστές, πρόσβαση στο Διαδίκτυο και κινητά έτσι ώστε το «παιχνίδι της μάθησης» να γίνει με τα όπλα που αγαπούν και χρησιμοποιούν τα ίδια τα παιδιά.

Στο σχολείο του Βισάλ στη Σίλικον Βάλεϊ πολλά παιδιά από το πρωί έως το βράδυ στέλνουν εκατοντάδες μηνύματα στα κινητά, παίζουν βιντεοπαιχνίδια ή χρησιμοποιούν το Facebook.

Ο διευθυντής του σχολείου ο 37χρονος Ντέιβιντ Ράιλι δεσμεύεται να κάνει ό,τι μπορεί για να ξυπνήσει εκ νέου το ενδιαφέρον για μάθηση σε αυτούς τους μαθητές του 21ου αιώνα. Ζήτησε από τους καθηγητές να φτιάξουν ιστοσελίδες επικοινωνίας με τους μαθητές, οι οποίοι μπορούν να παρακολουθήσουν ειδικά μαθήματα για τη χρήση των νεώτερων μορφών τεχνολογίας για την καταγραφή της μουσικής. Κατάφερε να εξασφαλίσει χρηματοδότηση για ipad και εισέπραξε 3 εκατομμύρια δολάρια για την κατασκευή του κέντρου πολυμέσων.

Το σχολείο ανοίγει τις θύρες του στις 9 το πρωί, διότι όταν ξεκινούσαν τα μαθήματα νωρίτερα,τα παιδιά εμφανίζονταν με βλέφαρα σχεδόν κλειστά, αφού όλα σχεδόν είχαν ξενυχτήσει μπροστά στην οθόνη του κομπιούτερ. Η ανεξέλεγκτη χρήση των ψηφιακών συσκευών είναι δυνατόν να δημιουργήσει μια απόκοσμη πραγματικότητα.Τα παιδιά θα αποκτήσουν εξάρτηση από τον κυβερνοχώρο και τελικά θα χαθούν διά παντός σε αυτόν.

«Προσπάθώ να τα ξανακερδίσω, και να κινήσω το ενδιαφέρον τους, να τα “παρασύρω” μακριά από τα κινητά και τα κομπιούτερ. Και για να το επιτύχω αυτό χρησιμοποιώ τεχνολογία», εξηγεί ο κ. Ράιλι.

Ισορροπίες, όχι απαγόρευση
Μπορεί τα παιδιά να επιλέγουν την υψηλή τεχνολογία αφήνοντας πίσω τους τη «συμβατική» και σε πολλές περιπτώσεις ανιαρή σχολική μελέτη, αλλά η αλήθεια είναι ότι μόλις τώρα οι νευρολόγοι άρχισαν να αποκρυπτογραφούν τι συμβαίνει στους νεανικούς εγκεφάλους που έχουν διαρκή σύνδεση στο Διαδίκτυο και βρίσκονται σε επαφή – επικοινωνία με άλλους χρήστες του.

Για τις ανάγκες ενός πειράματος που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας το 2007, αγόρια ηλικίας από 12 έως 14 ετών έπαιζαν επί μία ώρα κάθε βράδυ, αφού τελείωναν τα μαθήματά τους, βιντεοπαιχνίδια, ενώ κάθε δύο βράδια μπορούσαν να παρακολουθήσουν μια συναρπαστική κινηματογραφική ταινία όπως «Xάρι Πότερ» ή «Σταρ Τρεκ». Στόχος των ερευνητών ήταν να δουν με ποιον τρόπο επιδρούν στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και η τηλεόραση.

Οπως διαπιστώθηκε, η ενασχόληση με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια επιδεινώνει την ποιότητα του ύπνου και μειώνει την ικανότητα των παιδιών να επαναφέρουν στη μνήμη τους τη δουλειά του σχολείου που είχαν προετοιμάσει στο σπίτι τις τελευταίες ημέρες. Συχνά, μάλιστα, δεν μπορούν να θυμηθούν καινούργιες λέξεις που απομνημόνευσαν.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Ρediatrics και προκάλεσε το ενδιαφέρον τόσο γονιών όσο και εκπαιδευτικών.

Οι νευρολόγοι δεν γνωρίζουν γιατί συμβαίνει αυτό, αλλά, σύμφωνα με τον δρα Μάρκους Ντβόρακ, ερευνητή στο Χάρβαρντ, κατά πάσα πιθανότητα ο εγκέφαλος των παιδιών όταν δέχεται κατακλυσμό πληροφοριών καλείται να επιλέξει ποιες θα αποθηκεύσει και ποιες θα πετάξει κυριολεκτικώς στα σκουπίδια. Προφανώς, διατήρησε τις πιο ενδιαφέρουσες. Επίσης, όπως αποδεικνύεται από άλλες μελέτες, ο εγκέφαλος για να απορροφήσει τη νέα γνώση χρειάζεται μια περίοδο ανάπαυσης. «Τα παιδιά βρίσκονται διαρκώς σε μια κατάσταση διέγερσης», εξηγεί ο δρ Ριτς της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ. Βέβαια, δεν προτείνει να πετάξουν οι νέοι τους υπολογιστές από τη ζωή τους και το σπίτι τους. Πρέπει, ωστόσο, να βρουν τις σωστές ισορροπίες όσον αφορά στην προσέγγιση που επιλέγουν προς αυτά τα νέα τεχνολογικά μέσα.

Από www.kathimerini.gr

Πρόσφατες μελέτες αποδεικνύουν ότι οι νέοι άνθρωποι –και ιδιαίτερα οι έφηβοι– χρησιμοποιούν τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και το Διαδίκτυο για να διασκεδάσουν, να παίξουν να ψυχαγωγηθούν και όχι για να αυξήσουν τις γνώσεις τους.

Η δικαιολογημένη αυτή νεανική τάση μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική για τις σχολικές επιδόσεις, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για παιδιά οικογενειών με χαμηλό εισόδημα, υποστηρίζει ο Τζέικομπ Λ. Βίγκντορ, καθηγητής Οικονομικών του Πανεπιστημίου Ντιουκ, ο οποίος συντόνισε τη σχετική μελέτη. Μάλιστα, όταν οι γονείς δεν παρακολουθούσαν για ποιους λόγους χρησιμοποιούσαν τα παιδιά τα κομπιούτερ τους, αυτά έκαναν ό,τι ήθελαν, χωρίς να φροντίσουν να είναι επιμελή στο σχολείο.

Επίσης, αρκετές έρευνες έδειξαν ότι οι μαθητές έχοντας συνηθίσει να «πετιούνται» από το ένα στο άλλο, ασχολούνται πότε με τα μαθήματά τους και πότε παίζουν παιχνίδια. Το Kaiser Family Foundation διαπίστωσε ότι οι μισοί μαθητές ηλικίας από 8 έως 18 ετών την ώρα που μελετούν τα μαθήματά τους χρησιμοποιούν το Ιντερνετ ή βλέπουν τηλεόραση.

Η ευρύτερη χρήση της τεχνολογίας δεν δημιούργησε μόνο νέες συνήθειες, δημιούργησε και νέους «τύπους» μαθητών. Στο παρελθόν, στα σχολεία υπήρχαν οι «σπασίκλες» και οι «αθλητές», ενώ σήμερα έχουν εμφανιστεί και άλλοι τύποι, όπως αυτοί που δεν αποχωρίζονται το κινητό τους, οι μανιώδεις με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, οι εθισμένοι στο Facebook και όσοι δεν ξεκολλάνε από το YouTube.

Ψηφιακή διαφυγή
Επίσης, όπως προειδοποιούν οι ειδικοί, η τεχνολογία και ιδιαίτερα η δικτύωση δεν καθιστά αυτομάτως πιο κοινωνικό τον μαθητή.

Η διαφυγή στον κόσμο των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, βέβαια, χαρίζει στους εφήβους τη δυνατότητα να ελέγχουν κάπως τη χαώδη ζωή τους, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις τούς δίνει ηρεμία και ησυχία από τον περιβάλλοντα κόσμο.

Επίσης η ύπαρξη των νέων, πανίσχυρων κινητών τηλεφώνων επιτρέπει τη συνέχιση της διαδραστικής εμπειρίας σε κάθε χώρο όπου κινούμαστε, τόσο εμείς όσο και τα παιδιά. Ανάμεσα στα μαθήματα, την ώρα που τρώνε το μεσημεριανό τους στο σχολείο, όποτε και όπου επιτρέπεται η χρήση τέτοιων ηλεκτρονικών συσκευών, οι μαθητές μαζεύονται σε ομάδες, μιλάνε μεταξύ τους και ταυτόχρονα στέλνουν μηνύματα. Αλλοι κάθονται μόνοι και παρακολουθούν βίντεο, ακούν μουσική ή σχολιάζουν τις διάφορες αναρτήσεις και φωτογραφίες στο Facebook.

Βέβαια, πολλοί γονείς πιστεύουν ότι η σχέση των παιδιών τους με τους υπολογιστές είναι μια θετική εμπειρία ακόμα και όταν δεν ωφελεί την εκπαίδευση και γενικότερα τη μόρφωσή τους. «Οποιος δεν κατακτήσει την τεχνολογία, δεν θα μπορέσει να κατακτήσει ποτέ τη σύγχρονη ζωή ούτε να αναρριχηθεί στα ύπατα επαγγελματικά αξιώματα», λένε πολλοί γονείς και αφήνουν τα παιδιά εντελώς ανεξέλεγκτα μπροστά στις οθόνες των κομπιούτερ…

Aπό www.tanea.gr

∆ιχάζει τους καθηγητές ο τρόπος αξιολόγησης των µαθητών στην πρώτη βαθµίδα της εκπαίδευσης

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Ζωή Λιάκα Κατερίνα Βουτσινά
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010

Ακούει συχνά τη λέξη «βαθµός» από τα χείλη των παιδιών της, ειδικά όταν τα ρωτά πώς ήταν η µέρα τους στο σχολείο. «Η δασκάλα βάζει σε όλους Α, ακόµα και σε εκείνους που δεν διαβάζουν πολύ», της παραπονιέται ο 10χρονος γιος της Αντώνης.

Οπωςλέειστα«ΝΕΑ»ηκ.Αννα Παυλίδου, χωρίς το κίνητρο του καλού βαθµού ο Αντώνης συχνά δεν αισθάνεται ότι υπάρχει λόγος να µελετά περισσότερο, αφού θα έχει την ίδια αντιµετώπιση µε τους συµµαθητές του που δεν προσπαθούν όσο εκείνος.

Για την κ. Παυλίδου και µεγάλη µερίδα των γονέων, η βαθµολόγηση της σχολικής επίδοσης των παιδιών είναι σηµαντικό εργαλείο.

∆εν είναι όµως λίγοι και εκείνοι που πιστεύουν ότι οι βαθµοί δεν προσφέρουν στα παιδιά. Ηδη σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες γίνεται συζήτηση για την επαναξιολόγηση της χρήσης της βαθµολόγησης στην πρώτη βαθµίδα της Εκπαίδευσης, µε φανατικούς υποστηρικτές και της µιας και της άλλης άποψης. Το ελληνικό υπουργείο Παιδείας, πάντως, φαίνεται διατεθειµένο να επανεξετάσει τον τρόπο της βαθµολόγησης ή ακόµη και την κατάργηση των βαθµών.

Από το 1995 έχει καθιερωθεί βαθµολόγηση τριών ταχυτήτων στο δηµοτικό: στις δύο πρώτες τάξεις γίνεται µόνο «περιγραφική αξιολόγηση», στις τάξεις Γ’ και ∆’ εκτός από την περιγραφική αξιολόγηση χρησιµοποιείται κλίµακα βαθµολογίας µε µέγιστο το Αριστα (Α) και κατώτατο το Σχεδόν Καλά (∆) και στις δύο τελευταίες τάξεις ισχύει η αριθµητική κλίµακα που αρχίζει από το Αριστα (9-10) και καταλήγει στο Καλά (5-6).

«Στον παγκόσµιο εκπαιδευτικό χώρο είναι αδιανόητο να βάζεις σε ένα 10χρονο παιδί βαθµούς, γιατί δεν πρέπει να µάθει να συγκρίνει τον εαυτό τουµε τους άλλους. Οι έρευνες δείχνουν ότι κίνητρα εξωγενή όπως ο βαθµός δεν επιδρούν θετικά στους µαθητές όσο τα ενδογενή, δηλαδή η κινητοποίηση να διαβάσει για τον εαυτό του», λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Ελένη Καρατζιά, επίκουρος καθηγήτρια Εκπαιδευτικής Αξιολόγησης στο Παιδαγωγικό Τµήµα ∆ηµοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστηµίου Πατρών.

Το 2003, από τη θέση της αναπληρώτριας πρόεδρου του Τµήµατος Ποιότητας της Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, η κ. Καρατζιά και µια οµάδα εκπαιδευτικών είχαν εισηγηθεί την καθιέρωση της περιγραφικής βαθµολόγησης σε όλες τις τάξεις της Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης. Ωστόσο η εισήγησή τους, λέει η κ. Καρατζιά, δεν έγινε ποτέ υπουργική απόφαση, αλλά έµεινε στο επίπεδο της συµβουλευτικής παρότι κατάφερε να επηρεάσει τη συγγραφή των µετέπειτα βιβλίων του δηµοτικού.

Η δηµιουργική µάθηση
«Οταν οεκπαιδευτικός υποχρεώνεται να βάλει βαθµούς, συνήθως επικεντρώνεται στα µαθήµατα κορµού όπως η Γλώσσα και τα Μαθηµατικά και υποβιβάζει τον αθλητισµό και µαθήµατα όπως η Μουσική και τα Καλλιτεχνικά. Ετσι, χάνονται οι δηµιουργικές πλευρές της µάθησης», λέει η κ. Καρατζιά και προσθέτει πως οι µαθητές της Πρωτοβάθµιας Εκπαίδευσης πρέπει να αξιολογούνται µε περιγραφικά σχόλια, αντί για αριθµητικό ή γραµµατικό βαθµό, όπως γίνεται στο βρετανικό εκπαιδευτικό σύστηµα. «Στη Βρετανία, ο εκπαιδευτικός δεν βαθµολογεί τους µαθητές του µε αριθµό αλλά µε σχόλια, βάσει της παρακολούθησης και των εργασιών τους καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς». Οπως επισηµαίνει, θεωρείται αντιπαραγωγικό να προωθούµε τον ανταγωνισµό ανάµεσα στα παιδιά. «Μπορούµε να συζητούµε για βαθµούς µόνο όταν τίθεται ζήτηµα εισαγωγής των µαθητών στην Ανώτατη Εκπαίδευση».

Η κ. Παυλίδου πάντως είναι από τους γονείς που επιθυµούν λεπτοµερέστερη βαθµολογία στο δηµοτικό. «Να βαθµολογούνται τα παιδιά και µάλιστα αυστηρά. Για παράδειγµα, όσον αφορά τη Γραµµατική είµαι κάθετη. Τα λάθη θα τα βρίσκουν πάντα µπροστά τους», λέει παρότι συµπληρώνει ότι στόχος δεν είναι ο βαθµός αλλά η µάθηση. «∆εν θέλω ο γιος µου να είναι µόνο καλός µαθητής. Με νοιάζει να µην έχει κενά. Αν µου φέρει στο σπίτι ένα διαγώνισµα, στο οποίο πήρε 6 και δω ότι του αξίζει, θα είµαι ευχαριστηµένη γιατί θα έχει έτσι ένα κίνητρο να το αυξήσει την επόµενη φορά σε 8, 9 ή και 10».

Οι αλλαγές του υπουργείου
«Επειδή αλλάζουµε ριζικά τα προγράµµατα, θα προωθήσουµε και ανάλογους τρόπους για την αξιολόγηση των µαθητών. Στο πλαίσιο αυτό εξετάζεται και το σύστηµα βαθµολόγησης των µαθητών του δηµοτικού, που ενδεχοµένως να περιλαµβάνει και την κατάργησή της», λέει στα «ΝΕΑ» ο γενικός γραµµατέας του υπουργείο Παιδείας, ∆ιά Βίου Μάθησης και Θρησκευµάτων, κ. Βασίλης Κουλαϊδής.

«ΕργαζόµαστεµετοΠαιδαγωγικό Ινστιτούτο για την αναµόρφωση των προγραµµάτων σπουδών τόσο της Πρωτοβάθµια όσο και της ∆ευτεροβάθµιας Εκπαίδευσης. Τα προγράµµατα σπουδών είναι πολυσύνθετες κατασκευές, που περιλαµβάνουν την επιλογή του περιεχοµένου (τι θα διδάξουµε), την επιλογή των µεθόδων διδασκαλίας (πώς θα διδάξουµε), τον χρόνο που αφιερώνουµε για κάθε ένα από τα στοιχεία του περιεχοµένου που έχουµε επιλέξει, αλλά και την αξιολόγηση των µαθητών» τονίζει ο κ. Κουλαϊδής. Γι’ αυτό τον λόγο, επισηµαίνει ο γενικός γραµµατέας, το υπουργείο έχει αποτυπώσει όλες τις πρακτικές αξιολόγησης σε όλες τις χώρες της Ευρώπης.

Τι λένε οι ειδικοί
«Η βαθµολογία λειτουργεί πιεστικά στον ψυχισµό των παιδιών, ιδιαίτερα των ευαίσθητων, µε αποτέλεσµα να τους προκαλεί συµπτώµατα άγχους», επισηµαίνει η ψυχολόγος – παιδοψυχολόγος κ. Αλεξάνδρα Καππάτου. «Η αξιολόγηση ειδικά στο δηµοτικό επιδρά ποικιλοτρόπως και εξαρτάται από διαφορετικές παραµέτρους όπως η ωριµότητα, τα βιώµατα του παιδιού, αλλά και η σχέση που έχουν µαζί του οι γονείς. Οι προσδοκίες και οι απαιτήσεις από το οικογενειακό περιβάλλον παίζουν καθοριστικό ρόλο στον τρόπο που το παιδί εισπράττει την αξιολόγησή του». Ο βαθµός, επισηµαίνει η κ. Καππάτου, διαµορφώνει µια βαθµοθηρική στάση και συνείδηση και από το παιδί και από την οικογένεια, η οποία το αποµακρύνει από τον στόχο του που πρέπει να είναι η αγάπη για τη γνώση.

∆ΕΝ ΕΠΙ∆ΡΟΥΝ ΘΕΤΙΚΑ
Οι έρευνες δείχνουν ότι κίνητρα εξωγενή, όπως ο βαθµός, δεν επιδρούν θετικά στους µαθητές