sntoumanis's blog

Aπό www.enet.gr

Της ΑΝΝΑΣ ΣΤΕΡΓΙΟΥ
Τα φρούτα «επιστρατεύονται» κατά της παιδικής παχυσαρκίας. Η σχολική τσάντα στο εξής θα περιέχει και ειδικές θέσεις για… μήλα, αχλάδια, πορτοκάλια, μανταρίνια, σταφύλια, νεκταρίνια αλλά και αγγουράκια και σταφίδα, προϊόντα υψηλής ποιότητας και ολοκληρωμένης διαχείρισης.
Οι πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι 1 στα 2 Ελληνόπουλα, 6-11 χρόνων, και 4 στους 10 εφήβους, 12-17 χρόνων, πάσχουν από παχυσαρκία. Η ανακοίνωση δρομολόγησης προγράμματος προώθησης φρούτων στα σχολεία έγινε πριν από λίγες ημέρες και πραγματοποιείται από τα υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης, Παιδείας και Υγείας, αλλά χθες αναρτήθηκε κι επισήμως στο Διαδίκτυο.

Το πρόγραμμα, που είναι συγχρηματοδοτούμενο, θα εφαρμοστεί πιλοτικά σε πρώτη φάση, σε δημόσια και ιδιωτικά σχολεία της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και του Πειραιά και αφορά 282.366 μαθητές Δημοτικού. Οι πιστώσεις είναι ύψους 2.218.083 ευρώ , εκ των οποίων εθνική δαπάνη 1.099.960 ευρώ (41%), που βαρύνει τον τακτικό προϋπολογισμό, και κοινοτική 1.118.121 ευρώ (59%), μέσω του Ειδικού Λογαριασμού Εγγυήσεων Γεωργικών Προϊόντων (ΕΛΕΓΕΠ).

Βασικός στόχος είναι: ν’ αλλάξουν ή έστω να βελτιωθούν διατροφικές συνήθειες των παιδιών, ώστε να μειωθούν τα ποσοστά παιδικής παχυσαρκίας. Μέσω του προγράμματος όμως, επιδιώκεται και ν’ ανατραπεί η φθίνουσα κατανάλωση φρούτων και να υπάρξει σταθεροποίηση του αγροτικού εισοδήματος.

Η παχυσαρκία αποτελεί μία από τις τρεις βασικές αιτίες θανάτου στις αναπτυγμένες χώρες. Καθώς η αλλαγή διατροφικών συνηθειών από τη σχολική ηλικία είναι καθοριστικής σημασίας για το μέλλον των παιδιών, οι μαθητές του Δημοτικού θα έχουν τη δυνατότητα να διδαχθούν τη σπουδαιότητα φρούτων και λαχανικών ακόμη και μέσα από: ενημερωτικό υλικό και φυλλάδια, DVD, διαλέξεις, προβολές, οργάνωση θεατρικών παραστάσεων, επισκέψεις σε αγροκτήματα, ώστε να γνωρίσουν τον τρόπο καλλιέργειας και παραγωγής φρούτων και λαχανικών, διαφημιστικές προβολές από την τηλεόραση, δημιουργία ιστοσελίδων κ.ά.

Από www.tanea.gr

Μια αμφιλεγόμενη μέθοδο για να περιορίσει τις «κοπάνες» που κάνουν οι μαθητές αποφάσισε να εφαρμόσει μια σχολική περιφέρεια στης Ηνωμένες Πολιτείες.

Οι «κοπανατζήδες» των γυμνασίων στην πόλη Άναχαϊμ της Καλιφόρνιας τίθενται υπό παρακολούθηση, καθώς οφείλουν να έχουν πάντα μαζί τους μια συσκευή GPS που εντοπίζει την θέση τους, ενώ για τους απείθαρχους ειδοποιείται η αστυνομία.

Το σύστημα, που εφαρμόζεται πιλοτικά για έξι εβδομάδες, έχει ήδη προκαλέσει πολλές αντιδράσεις.

Την απόφαση για την εφαρμογή του έλαβε η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Άναχαϊμ, που έχει στην δικαιοδοσία της 18 σχολεία. Το Άναχαϊμ είναι η πρώτη πόλη της Καλιφόρνιας που εισάγει την τεχνολογία GPS στα σχολεία.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «The Orange County Register», η αστυνομία και οι διευθυντές των σχολείων της περιοχής δηλώνουν «απογοητευμένοι» από τους μαθητές που κάνουν συστηματικά «κοπάνα».

Για το λόγο αυτό, αποφάσισαν να στραφούν στον εντοπισμό τους μέσω GPS, θέλοντας να διασφαλίσουν ότι οι μαθητές θα έρχονται στην τάξη.

Πώς λειτουργεί

Το πρόγραμμα, που έχει στόχο να πιάσει τους καθ’ έξιν «κοπανατζήδες», προβλέπει ότι οι μαθητές γυμνασίου που κάνουν τέσσερις αδικαιολόγητες απουσίες θα εφοδιάζονται με μια ειδική συσκευή εντοπισμού, στο μέγεθος ενός κινητού τηλεφώνου, την οποία πρέπει να έχουν πάντα μαζί τους.

Η συσκευή θα λειτουργεί με την τεχνολογία GPS (Global Positioning System), το εξαιρετικά διαδεδομένο σήμερα παγκόσμιο σύστημα εντοπισμού θέσης μέσω δορυφόρου.

Κάθε πρωί, θα δέχονται στο τηλέφωνό τους μια αυτοματοποιημένη κλήση που θα τους υπενθυμίζει ότι… πρέπει να πάνε στο σχολείο στην ώρα τους.

Επιπλέον, θα πρέπει να δίνουν το «στίγμα» τους καθ’ όλη την διάρκεια της ημέρας, εισάγοντας στην συσκευή έναν κωδικό που θα καταγράφει αυτόματα την θέση τους.

Στην ενέργεια αυτή είναι υποχρεωμένοι να προβαίνουν πέντε φορές την μέρα: το πρωί όταν φεύγουν από το σπίτι, την ώρα που φτάνουν στο σχολείο, στο μεσημεριανό διάλειμμα για φαγητό, όταν σχολάνε, και στις 8 κάθε βράδυ.

Κάθε συσκευή GPS κοστίζει από 300 έως 400 δολάρια (220-293 ευρώ). Το πρόγραμμα θα στοιχίσει στα σχολεία συνολικά 18.000 δολάρια – 8 δολάρια την ημέρα για κάθε μαθητή.

Διδάσκει την… «αρετή της πειθαρχίας»

Αυτή η διαδικασία, λένε οι εμπνευστές της, «διδάσκει στους μαθητές την αρετή της πειθαρχίας».

«Δεν πρέπει να το δουν ως τιμωρία, αλλά ως μια παρέμβαση που θα τους βοηθήσει να υιοθετήσουν καλύτερες συνήθειες και να πηγαίνουν στο σχολείο», υποστήριξε ο Σίλβαν Μίλερ, περιφερειακός διευθυντής της AIM Truancy Solutions (σε ελληνική μετάφραση… «AIM Λύσεις για Κοπάνες»), εταιρείας που υλοποιεί το πρόγραμμα παρακολούθησης των μαθητών μέσω GPS.

«Δεν θέλουμε να ποινικοποιήσουμε τα παιδιά ή να τους φορέσουμε βραχιόλι ή κάτι άλλο γύρω από τον αστράγαλο τους, διότι αυτό θα τους στιγμάτιζε», τόνισε ο κ. Μίλερ, εξηγώντας γιατί οι μαθητές καλούνται να κουβαλούν μαζί τους -και όχι να φέρουν επάνω τους- το μηχάνημα εντοπισμού.

Θα καλείται η αστυνομία

Όταν ρωτήθηκε τι θα συμβαίνει στην περίπτωση που οι «κοπανατζήδες» επιμένουν να μην εμφανίζονται στο σχολείο, ο υπεύθυνος της εταιρείας είπε: «Θα επικοινωνούμε με το σχολείο, το οποίο θα ακολουθεί την προβλεπόμενη διαδικασία».

Η «προβλεπόμενη διαδικασία» περιλαμβάνει, σε ορισμένες περιπτώσεις, την επέμβαση της αστυνομίας. «Ο αστυνομικός ψάχνει τον μαθητή και τον οδηγεί στην τάξη», εξήγησε ο κ. Μίλερ.

«Αυτή είναι η τελευταία τους ευκαιρία. Οτιδήποτε μπορεί να βοηθήσει ώστε αυτά τα παιδιά να πάνε στην τάξη είναι καλό», δήλωσε η Κίρστεν Λέβιτιν, διευθύντρια στο γυμνάσιο Ντέιλ του δυτικού Άναχαϊμ.

Πρακτικές «Μεγάλου Αδερφού»

Ορισμένοι μαθητές -και οι γονείς τους- συναίνεσαν στο πρόγραμμα και προσφέρθηκαν να συμμετάσχουν εθελοντικά. Αρκετοί, όμως, διαμαρτυρήθηκαν έντονα, κάνοντας λόγο για παραβίαση των προσωπικών δεδομένων, πρακτικές «Μεγάλου Αδερφού» και «στιγματοποίηση».

«Νιώθω ότι μας αντιμετωπίζουν με πολύ μεγάλη σκληρότητα. Το να αναγκάζουν τα παιδιά να κουβαλούν κάτι που τα εντοπίζει είναι ακραίο. Τα κάνει να μοιάζουν με κοινούς εγκληματίες», τόνισε ο Ραφαέλ Γκαρσία, ο γιος του οποίου έχει έξι αδικαιολόγητες απουσίες.

Επικριτικά ήταν και τα περισσότερα σχόλια χρηστών του Διαδικτύου. «Είναι απολύτως παράλογο. Δώστε χρήματα για τα παιδιά που θέλουν να μάθουν, αυτό που κάνετε είναι αηδιαστικό», έγραψε ο χρήστης Trevor, στον ιστότοπο του CBS, ενώ ο χρήστης Indignant ζήτησε να εφαρμοστεί το σύστημα στους… εκπαιδευτικούς. «Απολύστε όποιον δάσκαλο έλειπε έχοντας πει ψέματα ότι ήταν άρρωστος», σημείωσε.

Κάθε κοπάνα και «καμπάνα»

Η κοπάνα αποτελεί αδίκημα στο Άναχαϊμ. Οι παραβάτες μαθητές μπορεί να οδηγηθούν ενώπιον δικαστηρίου και οι κηδεμόνες τους αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο να τους επιβληθεί χρηματικό πρόστιμο έως 2.000 δολάρια.

Η επίμαχη τεχνολογία έχει χρησιμοποιηθεί πιλοτικά σε σχολεία στο Σαν Αντόνιο και τη Βαλτιμόρη, με «θεαματικά» αποτελέσματα. Όπως υποστηρίζουν οι υπεύθυνοι για την εφαρμογή του προγράμματος, τα κρούσματα «κοπάνας» μειώθηκαν κατά 77%-95% σε αυτές τις περιοχές.

Aπό www.kathimerini.gr

Η συμπεριφορά του «νταή» οφείλεται στην προσπάθεια να γίνει αποδεκτός από τους συμμαθητές του
The New York Times

Για πολλούς εφήβους, κάθε ημέρα είναι ένας αγώνας για να γίνουν αποδεκτοί στις πιο δημοφιλείς παρέες του γυμνασίου. Πρόσφατη έρευνα καταδεικνύει ότι ακόμα και μαθητές σχετικά δημοφιλείς μπορούν να βρεθούν στο στόχαστρο των συμμαθητών τους και να γίνουν αποδέκτες της επιθετικής τους συμπεριφοράς. Τα συμπεράσματα της πιο πρόσφατης έρευνας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, που θα δημοσιευθούν στην επιθεώρηση American Sociological Review, αποκαλύπτουν μια άλλη «προοπτική» της διαστρωμάτωσης των εφηβικών κοινωνικών ομάδων. Η νέα μελέτη αμφισβητεί τα στερεότυπα της γυμνασιακής κοινότητας: τον «νταή» της τάξης και το αδύναμο και «περίεργο» θύμα.

Ασφαλώς οι πιο γνωστές υποθέσεις κακοποίησης (μπούλιινγκ) αφορούν μαθητές που βρίσκονται στο περιθώριο της σχολικής κοινότητας. Οι τελευταίες έρευνες υποδεικνύουν ότι υπάρχουν διαφορετικές μορφές επιθετικής συμπεριφοράς σε όλα τα σκαλοπάτια της κοινωνικής κλίμακας στη μαθητική κοινότητα. Ο «νταής» του σχολείου δεν είναι απαραίτητα από τη φύση του επιθετικός ή απροσάρμοστος και η συμπεριφορά του συχνά οφείλεται στην προσπάθεια να γίνει αποδεκτός από τους συμμαθητές του. Ετσι, ακόμα και παιδιά που είναι δημοφιλή στο σχολείο βρίσκονται στο στόχαστρο κάποιων συμμαθητών τους σε έναν ατέρμονα αγώνα για την ανέλιξη στην ιεραρχία.

Στη μελέτη του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας έλαβαν μέρος 3.722 μαθητές που φοιτούσαν από τη δευτέρα γυμνασίου έως την πρώτη λυκείου σε τρεις κομητείες της Βόρειας Καρολίνας. Ολοι κλήθηκαν να απαριθμήσουν τους πέντε καλύτερους φίλους τους και στη συνέχεια να αποκαλύψουν κατά πόσον είχαν υπάρξει θύματα σωματικής κακοποίησης, παρενόχλησης, εάν τους εξύβρισαν ή αν είχαν γίνει στόχοι κακόβουλων σχολίων ή είχαν απομονωθεί, και τέλος να «ομολογήσουν» αν ποτέ προέβησαν σε τέτοιες πράξεις. «Δεν έχει σημασία πόσους φίλους έχει κάθε παιδί, αλλά και ποιοι είναι αυτοί οι φίλοι», εξηγεί ο Ρόμπερτ Φάρις, αναπληρωτής καθηγητής Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας. «Τα παιδιά για τα οποία συζητάμε βρίσκονται στο επίκεντρο της δράσης».

Μετά τη δημιουργία των σχετικών προτύπων, οι ερευνητές κατέγραψαν τι συνέβαινε στους πιο επιθετικούς μαθητές. Οπως διαπίστωσαν, η άνοδος στην κοινωνική κλίμακα και η ενίσχυση της θέσης κάθε παιδιού σχετίζονταν πάντα με αύξηση της επιθετικότητάς του. Οταν τα παιδιά βρίσκονταν στην κορυφή της κλίμακας της δημοτικότητας -στο 2% των περιπτώσεων- σταματούσαν να επιδεικνύουν επιθετικότητα. Κατά πάσα πιθανότητα, αυτό συμβαίνει διότι δεν υπάρχει ανάγκη να είναι επιθετικά αφού ήδη έχουν κατακτήσει την κορυφή της κοινωνικής σκάλας. Περισσότερη βίαιη συμπεριφορά θα ήταν αντιπαραγωγική και θα εξέφραζε ανασφάλεια.

Συνολικά το ένα τρίτο των μαθητών έχει, κατά καιρούς, επιδείξει βίαιη συμπεριφορά. Σε μια άλλη μελέτη που πραγματοποιήθηκε φέτος, ο δρ Φάρις απέδειξε ότι η κακοποίηση έχει κατά κύριο λόγο τους «κοινωνικούς αντιπάλους» του «νταή».

«Μέχρι σήμερα μελετούμε τους νταήδες των σχολείων και επικεντρώνουμε το ενδιαφέρον στα προβλήματα ψυχικής υγείας που ίσως έχουν. Πρέπει να δούμε με ποιον τρόπο η βίαιη συμπεριφορά των παιδιών εντάσσεται μέσα στον κοινωνικό ιστό της σχολικής κοινότητας», καταλήγει ο συντάκτης της έκθεσης.

Τα συμπεράσματα της έρευνας θεωρούνται πολύ σημαντικά καθώς η κακοποίηση μαθητών από τους συμμαθητές τους λαμβάνει πολύ μεγάλες διαστάσεις. Πολλοί εκπαιδευτικοί πιστεύουν ότι και τα παιδιά -τα πιο δημοφιλή- είναι δυνατόν να βοηθήσουν, αν όχι στην εξάλειψη, στον περιορισμό του φαινομένου. Τέτοια πιλοτικά προγράμματα έχουν αποδειχθεί άκρως επιτυχή.

Από www.tanea.gr

Φοιτητές και σπουδαστές τρέχουν να καλύψουν τα κενά τους για να περάσουν τα τελευταία τους µαθήµατα

Είναι από τους λιγοστούς σπουδαστές που παραδέχονται ότι απευθύνθηκαν σε φροντιστήριο για ενισχυτική διδασκαλία. Για τον Ανέστη Αβραµίδη,τεταρτοετή στα ΤΕΙ Πληροφορικής και Επικοινωνιών στις Σέρρες, η λύση στο προσωρινό, όπως αποδείχθηκε, µπλοκάρισµα των σπουδών του ήρθε µέσα από την εξωσχολική υποστήριξη που αναζήτησε από πέρυσι.

«Αν είσαι καθηµερινά στις παραδό σεις και διαβάζεις κατά τη διάρκεια του εξαµήνου, τότε είσαιεντάξει. Οµως καθώς οι περισσότεροι φοιτητές συνήθως δεν µπαίνουν από την αρχή σ’ ένα πρόγραµµα, τα πράγµατα στην πορεία δυσκολεύουν. Ετσι κι εγώ, ύστερα από δύο χρόνια στη Σχολή διαπίστωσα πως είχα µείνει αρκετά πίσω. Μου ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να αρχίσωτη διαδικασία διαβάσµατος. Μου έλειπαν και πολλές βασικές γνώσεις, οπότε δεν ήξερα από πού να ξεκινήσω. Ευτυχώς, οι γονείς µουείχαν µάθει γιαένα φοιτητικό φροντιστήριοστη Θεσσαλονίκη. Αρχισα, λοιπόν, µε Μαθηµατικά και Φυσική και φέτος κάνω κυρίως Προγραµµατισµό…» λέει στα «ΝΕΑ».

ΜΕ ΒΙΝΤΕΟΔΙΑΣΚΕΨΗ. Εκ του αποτελέσµατος εκτιµά ότι η επιλο γή του αυτή δεν πηγαίνει χαµένη. Ούτε και τα χρήµατα που δαπανά για τα δίδακτρα, συνολικά περίπου 250-375 ευρώ γιατις απαιτούµενες 10-15 ώρεςδιδασκαλίας ανά µάθηµα (25 ευρώ ηώρα). «Τογεγονός ότικάνω τα µαθήµατα από το σπίτι µου, µε βιντεοδιάσκεψη, µου αφαίρεσε και πολύ άγχος. ∆εν ξέρω πώςθα ένιωθαµέσα σεµια αίθουσα, ύστερα και από τα τόσα φροντιστήρια στη Γ’ Λυκείου. Το σηµαντικότερο, ωστόσο, για µένα είναι ότι µπόρεσα πια νακαταλάβω πώς πρέπει να διαβάζω, πώς να εµβαθύνω σε κάποιεςέννοιες» εξηγεί.

ΚΑΙ ΑΓΧΟΛΥΤΙΚΑ. Χείρα… φροντιστηριακής βοηθείας λαµβάνει εδώ και τέσσερις µήνες και η συµπολίτισσά του ΕιρήνηΠαπαντωνίου, σπουδάστρια τωνΤΕΙ, στο Τµήµα Λογιστικής. Πέρασε την πόρτα φροντιστηρίου στη Θεσσαλονίκη µόλις πληροφορήθηκε από συµφοιτητές της για τη λειτουργία πανεπιστηµιακών τµηµάτων. «Ηµουν λιγάκι αγχωµένη µε τις σπουδές µου, καθώς είµαι στο έβδοµο έτος και θέλω να πάρω το πτυχίο µου.Χρειαζόµουν κάτι πιο αποτελεσµατικό για να περάσω επιτυχώς και τα λίγα τελευταία αλλά πολύ δύσκολα µαθήµατα που χρωστάω…» αναφέρει.

«ΑΥΞΑΝΟΜΕΝΗ Η ΖΗΤΗΣΗ».
Είκοσι χρόνια στον χώρο των φροντιστηρίων αµιγώς σε φοιτητές, µε έδρα στους Αµπελοκήπους της Αθήνας, ο κ. Εδουάρδος Λαγανάς γνωρίζει άριστα το προφίλ και τις απαιτήσεις των φοιτητών που έχουν γίνει πλέον και µαθητές του. Σεετήσια βάση, το φροντιστήριό του εξυπηρετεί κατά µέσον όρο 250-300 φοιτητές από τις Σχολές Θετικών Επιστηµών και Τµήµατα του Πολυτεχνείου. «Εχουν παρέλθει οι εποχές που µε δυοτρεις µέρεςδιάβασµα έπαιρνες το “πενταράκι”. Οιπερισσότεροι προσέρχονται µε ανησυχία και ανασφάλεια για το µέλλον τους:έχουν διαπιστώσει ότι παρά τον χρόνο που δαπανούν για τις σπουδές τους δεν κατορθώνουν εύκολα να τιςολοκληρώσουν. Συχνά παραπονούνταιότι η πανεπιστηµιακή παράδοση δεν συνάδει µε το επίπεδο των θεµάτων εξετάσεων. Αλλοι, ιδιαίτερα οι πρωτοετείς, επιθυµούν µια πιο οµαλή ροή σπουδών που ενδεχοµένως λείπει από το ελληνικό Πανεπιστήµιο. Οι αριστούχοι, τέλος, που αναζητούν την ακόµα υψηλότερη βαθµολογία είναι µια άλλη, σηµαντική συνιστώσα…» επισηµαίνει.

Περίπου 25 ευρώ την ώρα κοστίζει κάθε το µάθηµα µε συνολική διάρκεια 10-15 ώρες

Interactive µάθηµα στην Πάτρα

ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ η τεχνολογία είναι σύµµαχος των φοιτητών που απευθύνονται σεφροντιστήρια για την περαιτέρω επιµόρφωσή τους. «∆ίνουµε τη δυνατότητα και σ’αυτόν που έχει λίγα µαθήµατα γιανα πάρειτο πτυχίοτου και θέλει να ξενοικιάσει ή σεόποιον δεν θέλεινα σπαταλά τον χρόνο του σε περιττές διαδροµές να παρακολουθήσει καιζωντανό interactive µάθηµα, µε τη χρήση οπτικοακουστικών µέσων, όπου καθηγητής και φοιτητής έχουν επαφή µέσω κάµερας και full-duplex ήχου. Με τη χρήση white board, εξάλλου, αυτό που γράφει ο καθηγητής το βλέπει ο φοιτητής και αντίστροφα…» λέει ο κ. Ανδρέας Κοσµάτος, υπεύθυνος Σπουδών σε φροντιστήρια της Πάτρας τα οποία από το 2004 έστρεψαν το ενδιαφέρον τους αποκλειστικά στον φοιτητόκοσµο. Μετρούν σήµερα τέσσερα παραρτήµατα – σε Αθήνα, Πάτρα, Γιάννινα.

Aπό www.tanea.gr

Αυτό δείχνει βρετανικό πείραµα µε µαθήµατα σε τάξη που είχε δύο δασκάλους, τρεις βοηθούς και… 71 µαθητές

Την παγιωµένη αντίληψη ότι όσο λιγότεροι µαθητέςβρίσκονται σε µία τάξη τόσο καλύτερο µάθηµα γίνεται ανέτρεψε ένα δηµοτικό σχολείο στη Βρετανία. Εβαλε 71 µαθητές της Τρίτης και της Τετάρτης Τάξης σε µια αίθουσα και τα αποτελέσµατα ήταν εντυπωσιακά.

Στα κοινά µαθήµατα που ξεκίνησαν το 2009, οι µαθητές χωρίζονταν πότε σε πέντε γκρουπ, πότε άκουγαν όλοι µαζί ένα µάθηµα καιπότε εργάζονταν ανεξάρτητα, ανάλογα µε τις απαιτήσεις κάθε µαθήµατος.Η επιτροπή αξιολόγησης Ofsted (Office for Standards in Education)έκρινε πριν από λίγο καιρό ότι η διδασκαλία µε το µοντέλο αυτό υπήρξε καλή και ενίοτε εξαιρετική, σε αντίθεση µε την κρίση της το 2007 που ήταν απογοητευτική! Οπως ήταν επόµενο, το δηµοτικόσχολείο τηςBure Valley, στην πόλη Aylsham του Νόρφολκ, έγινε θέµα σε αρκετές βρετανικές εφηµερίδες, που επισήµαναν ότι κατάφερε να ανατρέψει τη ρήση «το µικρό είναι όµορφο».

Το µυστικό, λέει οδιευθυντής του σχολείου Τζον Στάρλινγκ, είναι ότι ο κόσµος «συνήθως συγχέει τον αριθµό µαθητών στην τάξη µε την αναλογία δασκάλων – µαθητών. Ετσι, όταν ακούνε για τάξη µε 71 παιδιά, υποθέτουν ότι υπάρχει µόνο ένας δάσκαλος και καταλαµβάνονται από φρίκη! Αλλά στην πραγµατικότητα έχουµε δύο δασκάλους, δύο ανωτέρου επιπέδου βοηθούς καιέναν βοηθό εκπαιδευτικού, οπότε ολόγος του επαγγελµατικού προσωπικού προς τους µαθητές είναιπολύ υψηλός!».

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Για τον γραµµατέα της ∆ιδασκαλικής Οµοσπονδίας Μιχ. Χαζίρη, το πείραµα στο Νόρφολκ αποτελεί µια πρόκληση και για τη χώρα µας, καθώς η συνεργατική µάθηση µπορεί να έχει εξαιρετικά αποτελέσµατα: «Θα µπορούσαµε να εφαρµόσουµε τέτοια πειράµατα στα πρότυπα ή πειραµατικά σχολεία, που µάλιστα αναµορφώνονται του χρόνου. Οµως, χρειάζεται προσοχή και δυστυχώς δεν έχουµε τον θεσµό των βοηθών εκπαιδευτικών, χωρίς τους οποίους θα ήταν ανέφικτο το πείραµα και στην Αγγλία. Θυµίζω επίσης ότι στα τριθέσια δηµοτικά των περιφερειών όπου γίνονται κοινά µαθήµατα υπάρχουν καλά αποτελέσµατα και, αν υπήρχαν δύο δάσκαλοι, ίσως γίνονταν και εξαιρετικά».

Ανάλογη είναι η γνώµη του προέδρου των ιδιωτικών εκπαιδευτικών και γραµµατέα εκπαίδευσης της ΓΣΕΕ Μιχάλη Κουρουτού: «Η δουλειά, όταν οι µαθητές εργάζονται σε οµάδες, µπορεί να είναι εκπληκτική. Σε πειραµατικό επίπεδο θα µπορούσαµε να εφαρµόσουµε τέτοιες µεθόδους κατόπιν µελέτης και επιµόρφωσης, ειδικά στις τάξεις που το έκαναν και οι Βρετανοί, καθώς η Τρίτη και η Τετάρτη ∆ηµοτικού έχουν πολλά κοινά στοιχεία».

Το παράδειγµα τουσχολείου στο Νόρφολκ δεν είναι µοναδικό. Ενα άλλο σχολείο, του Αγίου Ιωσήφ στο Λονδίνο, που έχει υιοθετήσει σύστηµα ταυτόχρονης διδασκαλίας από δύο δασκάλους σε τάξεις των 40 µαθητών, έχει λάβει κορυφαίες διακρίσεις. Ο καθηγητής Παιδαγωγικής στο Πανεπιστήµιο Ιωαννίνων Γιώργος Μαυρογιώργος τονίζει: «Ο συγκεκριµένος πειραµατισµός προωθεί την ιδέα µιας ρευστής και ευέλικτης µεγάλης οµάδας / τάξης, η οποία µε τη µεσολάβηση και τη συνεργασία πολλών εκπαιδευτικών αναλαµβάνει την οργάνωση εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων που είναι παράλληλες ή και συµπληρωµατικές ή και ανεξάρτητες. Κάτι τέτοιο στην Ελλάδα, µάλλον, συµβαίνει µόνο στις ηµερήσιες εκδροµές».

Η οµαδική διδασκαλία δεν εφαρµόζεται ούτε στη Βρετανία

Δεν θα φέρουν συνωστισμό μαθητών

δεν αλλάζει ο νόµος που προβλέπει 25 µαθητές ανά τάξη στην Πρωτοβάθµια και 30 στη Δευτεροβάθµια Εκπαίδευση, ωστόσο στόχος της κυβέρνησης φαίνεται πως είναι να δηµιουργηθούν µεγάλα σχολεία 300 και 400 µαθητών. Η Αννα Διαµαντοπούλου ξεκαθάρισε ξανά χθες – µιλώντας στον ραδιοσταθµό του Σκάι – ότι οι επικείµενες συγχωνεύσεις σχολείων που θα γίνουν τον Μάρτιο δεν θα οδηγήσουν σε συνωστισµό µαθητών: «Δεν πρόκειται να αλλάξουν τα δεδοµένα και να ταξιδεύουν τα παιδιά 40 χλµ. Οταν έχουµε σε ένα χωριό ένα σχολείο µε 20 παιδιά και 22 καθηγητές και στο διπλανό χωριό, µε απόσταση µικρότερη από 15-20 χλµ., έχουµε πάλι ένα µικρό γυµνάσιο µε 20-25 παιδιά, καταλαβαίνετε ότι πρέπει να γίνουν ένα σχολείο. Το σηµαντικό είναι να δούµε τι συµφέρει τα παιδιά. Είναι καλύτερα τα µεγάλα σχολεία στα οποία οι µαθητές έχουν πολλές δυνατότητες – και όταν λέω µεγάλα σχολεία, εννοώ πάλι µε όρια, 300, 400 παιδιά», είπε η υπουργός Παιδείας.