sntoumanis's blog

Από το www.tovima.gr

ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ

Κακός σύμβουλος για τη μαθησιακή εξέλιξη των παιδιών στο νηπιαγωγείο και, αργότερα, στο δημοτικό σχολείο αποδεικνύονται τα «ελεύθερα παιχνίδια» στους παιδικούς σταθμούς, χωρίς αυστηρή επίβλεψη και σταθερή παρέμβαση των εκπαιδευτικών. Με δυο λόγια, αυστηρός παιδικός σταθμός σήμερα σημαίνει καλύτεροι μαθητές αύριο. Αυτό δείχνει νέα πανεπιστημιακή έρευνα που δημοσιεύεται στο τεύχος Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου της επιστημονικής επιθεώρησης «Child Development» στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Τα προνήπια ηλικίας ως και τεσσάρων ετών που από νωρίς έρχονται σε καθημερινή διαδραστική επαφή με τους δασκάλους τους, οι οποίοι «θέτουν κανόνες και όρια», είναι πιθανότερο να εξελιχθούν σε καλούς μαθητές, ιδίως στα μαθηματικά και τη γλώσσα. Η μελέτη, η οποία διενεργήθηκε από ερευνητές και παιδιάτρους του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Λος Αντζελες, έδειξε αντίστροφα πως τα παιδιά που κατά την παραμονή τους στον παιδικό σταθμό αναλώνονται σε ελεύθερες δραστηριότητες και διαρκές παιχνίδι, μεγαλώνοντας μάλλον θα υπολείπονται σε θέματα αντίληψης, σε σχέση με συμμαθητές τους.

«Οσο περισσότερο ποιοτικό χρόνο με σαφείς δραστηριότητες περνάει ένα παιδί με τη δασκάλα ή τον δάσκαλό του

τόσο ικανότερος μαθητής θα γίνει» τονίζει η επικεφαλής της έρευνας, παιδίατρος Νίνα Τσιέν. Και εξηγεί: «Ακόμη και το λεγόμενο ελεύθερο παιχνίδι μπορεί να αποβεί ποιοτικό, αν γίνεται ενταγμένο στη μαθησιακή διαδικασία, με την καθοδήγηση του δασκάλου. Λόγου χάρη, παιχνίδια μέσω ερωταπαντήσεων δεν είναι μόνο διασκεδαστικά, αλλά επίσης οξύνουν τον παιδικό νου».

Οπως επισημαίνουν οι συντάκτες της έρευνας, η ανεμελιά και το παιχνίδι δεν έρχονται απαραίτητα σε σύγκρουση με τη μάθηση και ένας καλός δάσκαλος μπορεί να βρει τη χρυσή τομή ανάμεσα στα δυο.

Οι ερευνητές μελέτησαν συνολικά 2.700 παιδιά σε δημοτικούς παιδικούς σταθμούς 11 αμερικανικών πολιτειών, καταλήγοντας σε μερικά ακόμη εξίσου χρήσιμα συμπεράσματα, όπως παραδείγματος χάριν ότι σε παιδιά που προέρχονται από οικογένειες με χαμηλά εισοδήματα συνίσταται ιδιαιτέρως η ατομική και όχι η ομαδική διδασκαλία.

Εν τω μεταξύ, μια δεύτερη σειρά μελετών από αμερικανικά πανεπιστήμια υποδεικνύει τη χρησιμότητα της ύπαρξης ενός δεύτερου δασκάλου σε ρόλο οιωνεί «προπονητή» (coach) δίπλα στον κανονικό δάσκαλο. Ενας «προπονητής» είναι επιφορτισμένος με το καθήκον να ελέγχει τον δάσκαλο στις κινήσεις του, αλλά και να συνεργάζεται μαζί του ή με τους μαθητές, όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο. Οι μελέτες καταδεικνύουν πως ένας «προπονητής» μέσα στη σχολική αίθουσα ανεβάζει κατακόρυφα το επίπεδο της μάθησης, συμβάλλει με τη φαντασία του στη δημιουργία νέων παιχνιδιών και είναι ικανός να σκαρφιστεί ακόμη πιο εφευρετικούς τρόπους εκμάθησης.

«Πολλοί παιδίατροι και εκπαιδευτικοί πλέον συμφωνούν πως η χρήση ενός δεύτερου δασκάλου

σε ρόλο “προπονητή” όχι μόνο βελτιώνει το επίπεδο διδασκαλίας του πρώτου δασκάλου, αλλά επίσης βοηθά να παιδιά να απορροφήσουν πράγματα ευκολότερα» τονίζει η Μίστι Σέιλορς από το Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Σαν Αντόνιο, ενώ η συνάδελφός της, από το Πανεπιστήμιο του Ντένβερ, Νάνσι Σάνκλιν, προσθέτει πως «σε λίγα χρόνια από τώρα ο δεύτερος δάσκαλος θα γίνει ένα αναπόσπαστο κομμάτι της εκπαιδευτικής διαδικασίας, κυρίως στις τάξεις του νηπιαγωγείου και του δημοτικού».

Από το www.tovima.gr

Οnline φροντιστήριο και μαυροπίνακας τέλος
«Ζωντανό φροντιστήριο» θα έχουν από εφέτος στα κομπιούτερ τους οι μαθητές της Γ΄ τάξης του Λυκείου για την προετοιμασία τους για τις πανελλαδικές εξετάσεις. Ταυτόχρονα όμως και οι μαθητές της Β΄ τάξης του Λυκείου θα μπορούν να παρακολουθήσουν καθηγητές να παραδίδουν online μαθήματα, σε όλα τα αντικείμενα, ενώ θα τους δίδεται η δυνατότητα να κάνουν ερωτήσεις στις οποίες θα παίρνουν απαντήσεις μία με δύο φορές την εβδομάδα.

Το «ψηφιακό σχολείο» μπαίνει από την εφετινή χρονιά σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και, όπως δηλώνει η υπουργός Παιδείας κυρία Αννα Διαμαντοπούλου στο «Βήμα», τοποθετεί τη χώρα μας ένα βαγόνι μπροστά στην «παγκόσμια ατμομηχανή». «Το μεγάλο στοίχημα είναι ανεξαρτήτως κρίσης και συνθηκών να ανταποκριθούμε στις νέες ανάγκες τού σήμερα και του αύριο» προσθέτει η κυρία Διαμαντοπούλου. «Το “ψηφιακό σχολείο” είναι η μεγάλη αλλαγή που αφορά όλα τα παιδιά» καταλήγει.

«Ολα αυτά δεν είναι λόγια. Οι αλλαγές αρχίζουν να φαίνονται από εφέτος. Εχει ξεκινήσει η μεγάλη ψηφιακή πλατφόρμα με διαδραστικό εκπαιδευτικό υλικό, καθώς και η επέκταση της ψηφιακής τάξης» προσθέτει μιλώντας στο «Βήμα» η υφυπουργός Παιδείας κυρία Εύη Χριστοφιλοπούλου .

Από την εφετινή χρονιά όλα τα μαθήματα της Ε΄ και της Στ΄ Δημοτικού καθώς και τα μαθήματα του Γυμνασίου και του Λυκείου βρίσκονται αναρτημένα στο Διαδίκτυο και σύντομα θα ανακοινωθεί η ιστοσελίδα στην οποία θα μπορούν να τα βρουν οι ενδιαφερόμενοι από ολόκληρη τη χώρα. Πρόκειται για ιστότοπο της νέας ηλεκτρονικής σελίδας του υπουργείου Παιδείας (www. minedu.gov.gr) ο οποίος ολοκληρώνεται αυτές τις ημέρες.

Μέσω αυτού ο μαθητής θα μπορεί, με διαδραστικό τρόπο, να περιηγηθεί στις σελίδες των βιβλίων του και να λύσει τις ασκήσεις τους με τεστ πολλαπλών επιλογών. Θα μπορεί όμως και να παρακολουθεί βίντεο με πειράματα ή παραδόσεις σε εργαστήρια, στα μαθήματα της Θετικής Κατεύθυνσης. Παράλληλα, από εφέτος οι διαδραστικοί πίνακες αντικαθιστούν τον γνωστό μας μαυροπίνακα και μπαίνουν πιλοτικά σε 1.250 γυμνάσια σε ολόκληρη τη χώρα.

«Στόχος είναι ο μαθητής στις τελευταίες τάξεις του Λυκείου να μη χρειάζεται φροντιστήριο, ούτε βοήθεια» δήλωσε χθες η κυρία Διαμαντοπούλου. «Το “ψηφιακό σχολείο” είναι μια δέσμη πολιτικών που αφορούν τη βελτίωση των υποδομών στα σχολεία, την προμήθεια των υπολογιστών, την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών για την παιδαγωγική χρήση νέων τεχνολογιών, την ανάπτυξη ψηφιακού περιεχομένου, αλλά- τελικά- και τη βελτίωση των διαδικασιών διοίκησης στα σχολεία» λέει σχετικά στο «Βήμα» ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας κ. Β. Κουλιάδης . Στο επίπεδο αυτό θα αρχίσει να λειτουργεί από εφέτος ο θεσμός της «κάρτας σχολείου», όπου θα καταγράφονται στο Διαδίκτυο οι ελλείψεις, τα προβλήματα αλλά και οι επιτυχίες κάθε σχολείου. Παράλληλα, το υπουργείο Παιδείας ολοκληρώνει σύντομα τη δημιουργία ψηφιακών βοηθημάτων γα παιδιά με ειδικές ανάγκες.

Η επιμόρφωση των εκπαιδευτικών

«Οι αλλαγές αρχίζουν να φαίνονται από εφέτος. Εχει ξεκινήσει η μεγάλη ψηφιακή πλατφόρμα με διαδραστικό εκπαιδευτικό υλικό, καθώς και η επέκταση της ψηφιακής τάξης» δήλωσε η υφυπουργός Παιδείας κυρία Εύη Χριστοφιλοπούλου
Σε εξέλιξη είναι όμως και μεγάλο πρόγραμμα επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών στις νέες τεχνολογίες που έχει ξεκινήσει από πέρυσι και από το οποίο έχει «περάσει» ήδη μεγάλος αριθμός εκπαιδευτικών.

«Σε όλους τους τομείς, δεν γίνεται να λες μεγάλα λόγια και να κάνεις μεγάλους νόμους, όταν δεν μπορούν να υλοποιηθούν. Πρέπει να δημιουργείς τον καμβά πάνω στον οποίο θα χτίζεις» δήλωσε η κυρία Διαμαντοπούλου. «Το “ψηφιακό σχολείο” αλλάζει πάρα πολλά πράγματα. Υπάρχει ένα ερώτημα που μπαίνει συχνά από τους δημοσιογράφους για τα προβλήματα υποδομών. Θα αφήσουμε μια γενιά παιδιών πίσω, θεωρώντας ότι πρέπει να κάνουμε πρώτα το τέλειο σχολείο, και μετά να βάλουμε τον υπολογιστή; Εμείς θέλουμε αυτή η γενιά να είναι μια γενιά που θα έχει στα χέρια της όλα αυτά που χρειάζεται για να ανταγωνιστεί σε παγκόσμιο επίπεδο» υπογράμμισε.

Σχετικά με τους φορητούς υπολογιστές που δόθηκαν πέρυσι σε μαθητές του Γυμνασίου, η κυρία Διαμαντοπούλου δήλωσε ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση ζητεί τα λεφτά πίσω, διότι δόθηκαν χωρίς να υπάρχει ψηφιακό περιεχόμενο, χωρίς να υπάρχει μάθημα και εκπαίδευση των εκπαιδευτικών.

Από τo www.tovima.gr

Αριστοι μαθητές με έξυπνη μελέτη
Σύμφωνα με αμερικανούς ερευνητές, το αποδοτικό διάβασμα επιτυγχάνεται με την ανατροπή καθιερωμένων συνηθειών
Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2010
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ Κάθε Σεπτέμβριο εκατομμύρια γονείς πασχίζουν να βρουν τον καλύτερο τρόπο για να ξαναβάλουν τα παιδιά σε πρόγραμμα και ρυθμούς σχολείου μετά την ανεμελιά των διακοπών. Οι συμβουλές είναι γνωστές: Δημιουργήστε έναν ήσυχο χώρο όπου θα μπορούν να μελετούν. Βάλτε πρόγραμμα για το διάβασμα στο σπίτι. Βάλτε τους στόχους. Βάλτε τους όρια.

Αλλά, αντίθετα από ό,τι πιστεύαμε ως σήμερα, για να εντυπωθεί καλύτερα η γνώση απαιτείται ένας βαθμός «επιθυμητής δυσκολίας» στη διάρκεια της μελέτης. Οπως λένε ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Αντζελες (UCLΑ), «όσο μεγαλύτερη είναι η πρόκληση για να αποθηκευτεί μια πληροφορίατόσο πιο δύσκολα σβήνεται από τη μνήμη αυτή η πληροφορία αργότερα».

Οι αμερικανοί ψυχολόγοι κατέληξαν σε ορισμένες «καλές συνήθειες» που αν καλλιεργήσουμε μικροί και μεγάλοι θα εξασφαλίσουμε το καλύτερο δυνατόν αποτέλεσμα. Με δυο λόγια, θα πετύχουμε την έξυπνη μελέτη.

Η πρώτη είναι να εναλλάσσουμε συχνά τον χώρο στον οποίο διαβάζουμε. Η ιδέα μπορεί να ακούγεται ανορθόδοξη, έχει όμως αποδειχθεί ότι η αλλαγή του χώρου όχι μόνο δεν αποσυντονίζει τον εγκέφαλο αλλά αυξάνει τις πληροφορίες που συγκρατούμε μελετώντας.

Φαίνεται λοιπόν ότι η συμβουλή που δίνουμε στους μαθητές να βρουν έναν συγκεκριμένο χώρο στο σπίτι ή μια ήσυχη γωνιά σε κάποια βιβλιοθήκη δεν βοηθάει το διάβασμά τους. Οι έρευνες δείχνουν ότι ο εγκέφαλος συνδέει, συχνά υποσυνείδητα, αυτό που μελετάμε με τα ερεθίσματα που δεχόμαστε από το περιβάλλον και το αποθηκεύει καλύτερα στη μνήμη. «Πιστεύουμε ότι όσο περισσότερο ποικίλλει το εξωτερικό περιβάλλοντόσο εμπλουτίζεται η πληροφορίααναγκάζοντας τον εγκέφαλο να κάνει περισσότερους συσχετισμούς… Ξεχνάμε πιο δύσκολα όσα έχουμε μάθει με αυτόν τον τρόπο» λέει ο Ρόμπερτ Μπιορκ, καθηγητής Ψυχολογίας στο UCLΑ. Κάτι ανάλογο ισχύει όταν εναλλάσσουμε τον τύπο του γνωστικού αντικειμένου που μελετάμε σε μια ημέρα. Αν, π.χ., ασχοληθεί κανείς με το λεξιλόγιο, την ανάγνωση κειμένου και ορισμένους γραμματικούς κανόνες μιας ξένης γλώσσας το ίδιο απόγευμα, οι γνώσεις αυτές θα εντυπωθούν καλύτερα στον εγκέφαλο από ό,τι αν μελετούσε μόνο λεξιλόγιο στη διάρκεια του απογεύματος.

«Τα αποτελέσματα αυτής της μεθόδου είναι εντυπωσιακά. O εγκέφαλος εκπαιδεύεται στο να αναγνωρίζει τη στρατηγική που απαιτείται κάθε φορά για την επίλυση ενός προβλήματος ή τη χρήση μιας πληροφορίας» λέει ο δρ Μπιορκ. Α ν και οι ερευνητές δεν αρνούνται ότι η εντατική και εξαντλητική μελέτη ενός και μόνο γνωστικού αντικειμένου σε μικρό χρονικό διάστημα μπορεί να εξασφαλίσει καλύτερη βαθμολογία σε κάποιο διαγώνισμα, παρομοιάζουν τη διαδικασία της μάθησης με το πακετάρισμα μιας βαλίτσας.

Οταν γίνεται χωρίς βιασύνη, τακτικά και σταδιακά, η βαλίτσα θα κρατήσει για περισσότερο καιρό το περιεχόμενό της χωρίς να διαλυθεί.

Οταν ο εγκέφαλος επανέρχεται σε γνώσεις που απέκτησε στο παρελθόν, αναγκάζεται να μάθει από την αρχή κάποια από τα στοιχεία που είχε απορροφήσει προτού προσθέσει νέες πληροφορίες σε μια πρακτική που εμπεδώνει τη γνώση.

Οσο για τα διαγωνίσματα, παρά τα αρνητικά συναισθήματα που συχνά τα συνοδεύουν, φαίνεται ότι κάνουν θαύματα: όταν αναγκάζεται κανείς να ανασύρει μια πληροφορία από τη μνήμη του, αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο αποθηκεύεται και κάνει την πρόσβαση σε αυτήν πιο εύκολη στο μέλλον.