Στο παρόν blog μπορείτε να δείτε ορισμένες από τις δραστηριότητές μου στο πλαίσιο της εργασίας μου ως εκπαιδευτικός Θεατρολόγος στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Ακολουθεί σύντομο βιογραφικό σημείωμα.
Δρ. Τάνια (Σταματία) Νεοφύτου – Γεωργίου
Θεατρολόγος, Εκπαιδευτικός στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση Πειραιά
Η Σταματία (Τάνια) Νεοφύτου γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι αριστούχος διδάκτορας Θεατρολογίας (Ε.Κ.Π.Α.), κάτοχος Mphil (Ε.Κ.Π.Α.) και πτυχιούχος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών (Ε.Κ.Π.Α.). Η διδακτορική της διατριβή έχει τίτλο: Το Tερατώδες στην ευρωπαϊκή δραματουργία του 20ού αιώνα. Έχει συμμετάσχει με εισηγήσεις σε επιστημονικά συνέδρια και έχει δημοσιεύσει άρθρα για το ελληνικό και ευρωπαϊκό θέατρο του 20ού και 21ου αιώνα σε ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά: Το «Ιωνικό Θέατρο»: θεατρικά έργα και παραστάσεις για τη Μικρασία και τους πρόσφυγες (Πρακτικά Συνεδρίου ΤΘΣ ΕΚΠΑ, υπό έκδοση), Η Φαντασία, ο Ντελακρουά και το 1821: το Θέατρο συναντά την Ιστορία (Πρακτικά Συνεδρίου ΤΘΣ ΕΚΠΑ, 2026), Προσεγγίζοντας το ζήτημα της ενδοσχολικής βίας μέσα από θεατρικές δράσεις στο σχολείο (Πρακτικά Συνεδρίου ΤΘΣ ΕΚΠΑ, 2024), Queens of Syria: An Adaptation of Euripides’ The Trojan Women (Parabasis, 17-18/1, 2021), From Invisibility to Visibility. Biography as a historical source for the rise of the actor’s profession in Greece (from the 19th century to the 1930’s). Theoretical aspects, European encounters and biographical genres (Constantina Georgiadi, Tania Neofytou, Vania Papanikolaou, Maria Sehopoulou στο Études Balkaniques, LVІІ, 2021), Ο μόνος τόπος είναι ο δρόμος: Το τελευταίο Καραβανσαράι από το θέατρο του Ήλιου της Ariane Mnouchkine (Πρακτικά Συνεδρίου ΠΕΣΥΘ,2021), Βιογραφίες ηθοποιών: ιστορική πηγή ή λογοτεχνία; (Πρακτικά Συνεδρίου ΕΕΝΣ, 2018), Η θεατρική διαδρομή του Αλέξη Πάρνη (Παράβασις, 16/2, 2018), Humour in Surrealist Theatre (JLAS 10/6, 2020), Theatrical Traces of the Past in the Contemporary Theatre: the Case of Simos Kakalas and Horos Theatre Company (JLAS 7/3, 2017), Μελετώντας το τερατώδες στην ευρωπαϊκή δραματουργία του 20ού αιώνα (Πρακτικά Συνεδρίου ΤΘΣ ΕΚΠΑ, 2017), Η Γκόλφω του Σπ. Περεσιάδη και οι σκηνικές αναζητήσεις του Σίμου Κακάλα και του Νίκου Καραθάνου: φύση, φως και σκότος (Παράβασις 13/2, 2015), The semiotics of images in Romeo Castellucci’s theatre (The Visual in Performance Practice, 2012), Ο θάνατος στα θεατρικά έργα του Παύλου Μάτεσι (Πρακτικά Συνεδρίου ΠΕΣΥΘ, 2011), The Disfiguring Mirrors of Power in the Speculation of Evil: Despots and Tyrants in 20th Century Theatre (Interdisciplinary Perspectives, 2010), The Monster and the Herd: a Comment on Ionesco (Interdisciplinary Perspectives, 2009), Ο ρόλος του θεατρολόγου στο ανέβασμα μιας θεατρικής παράστασης με παιδιά και νέους (ΠΕΣΥΘ, 2006). Ως μεταδιδακτορική ερευνήτρια συμμετείχε το 20182019 στο πρόγραμμα Θ.ΙΣ.Β.Υ.(ΙΜΣ/ ΙΤΕ) με υπεύθυνη της ομάδας την Κωνσταντίνα Γεωργιάδη και το 2020 σσυμμετείχε στην ερευνητική ομάδα που εξέδωσε τον τόμο Ανθολόγιο Bιογραφιών Ελλήνων Ηθοποιών (ITE, 2020). Το 2007 συμμετείχε στη συγγραφική ομάδα του βιβλίου Τα παιδία παίζει… θέατρο: ευρετήριο θεατρικών έργων για παιδιά (Π.Ε.ΣΥ.Θ., Ντουντούμης). Διδάσκει ως μέλος ΣΕΠ στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Θεατρικών Σπουδών του Ανοικτού Πανεπιστημίου της Κύπρου καθώς και στο Πρόγραμμα Ελληνικός Πολιτισμός του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. Έχει διδάξει Δραματολογία και Ιστορία του Θεάτρου σε Τμήματα Υποκριτικής Δ.Ι.Ε.Κ. Στο θέατρο έχει συνεργαστεί ως βοηθός σκηνοθέτη και έχει συμμετάσχει σε σεμινάρια σκηνοθεσίας και υποκριτικής. Συμμετέχει ως σκηνοθέτης σε ερασιτεχνικές θεατρικές ομάδες, έχει δημιουργήσει τη θεατρική ομάδα του ΕΠΑΛ Κορυδαλλού και έχει σκηνοθετήσει έργα των Μπρεχτ, Ντάριο Φο, Ντύρενματ, Iονέσκο, Γκόγκολ, Στρατίεβ, Σκούρτη, Μποστ, Καμπανέλλη, κωμωδίες του Αριστοφάνη κ.α. Έχει, επίσης, συμμετάσχει σε σεμινάρια θεατρικού παιχνιδιού και συνέδρια για το θέατρο στην εκπαίδευση. Την περίοδο 1998-2000 υπήρξε υπεύθυνη της Θεατρικής Ομάδας για τη δραματοποίηση και παρουσίαση παραμυθιών με τη μορφή θεατρικής παράστασης σε συνεργασία με τον εκδοτικό οίκο Μίνωας. Από το 2003 εργάζεται ως θεατρολόγος στην Εκπαίδευση, είναι εμψυχώτρια θεατρικού παιχνιδιού, διδάσκουσα του μαθήματος της θεατρικής αγωγής σε Δημοτικά Σχολεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά και αναλαμβάνει τη διδασκαλία και οργάνωση θεατρικών παραστάσεων με σχολικές θεατρικές ομάδες στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.
Η διδασκαλία της επιχειρεί να προωθήσει την ενεργητική, βιωματική, συνεργατική μάθηση, η οποία στοχεύει στην ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας των παιδιών, προωθεί την κριτική σκέψη και αναπτύσσει το αίσθημα κοινωνικής ευθύνης. Στο μάθημά της εφαρμόζει το θεατρικό παιχνίδι, τη δραματοποίηση και κυρίως τη διερευνητική δραματοποίηση. Λαμβάνοντας υπόψη τις θεωρίες των Lev Vygotsky και Jerome Bruner για τη «ζώνη επικείμενης ανάπτυξης» και τη «σκαλωσιά» αντίστοιχα, η εκπαιδευτικός δίνει τη δυνατότητα στα παιδιά μέσω της συμβολικής μεταμόρφωσης και της φαντασιακής κατάστασης να αποκτήσουν αντίληψη της πραγματικής κοινωνικής ζωής. Οι αρχές της διδασκαλίας της συνδυάζουν τη μέθοδο του Στανισλάβσκι και του Μπρεχτ. Πιο συγκεκριμένα, από τον Στανισλάβσκι αξιοποιεί τις έννοιες της ταύτισης, της αλήθειας και της πίστης, με στόχο τη συναισθηματική εμπλοκή των παιδιών στο ρόλο τους και τη βίωση της δραματικής κατάστασης και από τον Μπρεχτ αξιοποιεί την αποστασιοποίηση και τον κριτικό στοχασμό με στόχο οι μαθητές να επεξεργαστούν νοητικά και να συνειδητοποιήσουν όσα βίωσαν. Κατά την εφαρμογή της διερευνητικής δραματοποίησης, έχει ως αφετηρία της τις αρχές της Dorothy Heathcote για τη μάθηση με την έννοια της κατανόησης του εαυτού μας αλλά και του κόσμου. Για τη Heathcote το ζητούμενο δεν είναι να αναπαραστήσουν τα παιδιά διάφορες πράξεις αλλά να διερευνήσουν το νόημα αυτών των πράξεων, για να μπορέσουν να προχωρήσουν σε μια διαδικασία αλλαγής. Άλλωστε, σύμφωνα με την εκπαιδευτικό θεατρικής αγωγής, αυτός πρέπει να είναι και ο ρόλος της εκπαίδευσης γενικότερα.
Παρακάτω μπορείτε να δείτε άρθρα και επιστημονικές δημοσιεύσεις: