Και η ψησταριά “Το περίπτερο” έγινε πλέον, Περίπτερο & Σία!!!
;-D

Χιχιχιχιχι (ρε συ, εγώ ξέχασα να πάρω την δική μου!!!!!! ΘΕΛΩ ΤΗΝ ΜΠΟΜΠΟΝΙΕΡΑ ΜΟΥ!!)
;-D

Και αφού πήραμε το δυναμωτικό μας…

…απολαύσαμε το κλασσικό Ολυμπαίϊκο συρτάκι!!!
;-D

Η πίστα άνοιξε και για τους υπόλοιπους!
;-D

;-D

Χτυπήσαμε τα παλαμάκια μας…

… για τον φιότσο (και όχι μόνο…)!!!!
;-D

Άντε, παιδιά, (είπαμε δεν την σταυρώνουμε αυτή καλέ…. δεν είναι βασιλόπιτα…) ζήτω το καινούριο κεφάλαιο της ζωής σας!!!
;-D

Νά ‘ναι πάντα γλυκό!!!
;-D

Οι φεστιβαλικοί ρυθμοί αρχίζουν να επιταχύνονται, και ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία του Φεστιβάλ, η κλήρωση για το ποιά παιδιά θα συμμετέχουν στις κριτικές επιτροπές, τα κινηματογραφικά εργαστήρια, και το Ζιζάνιο! (Πστ… μόνο εσείς θα μας τραβάτε, σας τραβάμε κι εμείς!!!!)
;-D

Pick me, pick me!!!
;-D

Tα παιδιά εκεί, όλο αγωνία για τα αποτελέσματα… Κλήροι με νούμερα, χαρτάκια με όνειρα… Ποιά άραγε κρύβουν τους επόμενους μεγάλους σκηνοθέτες, τους επόμενους ποιητές, συγγραφείς, κινηματογραφιστές,τις φρέσκες ματιές στον δικό τους κόσμο που ελπίζουμε να μας αφήνουν να μοιραστούμε μαζί τους!
;-D

Και το βράδυ, συναυλία Μικρούτσικου – Πασχαλίδη – Αντωνοπούλου!!! Χιχιχιχιχι!!! Για να κάνουμε μια επανάληψη από τα περσινά αν και φέτος, λείπανε οι πατερίτσες από το τραπέζι!!!
;-D

To πιο ενδιαφέρον, το sound check πριν την συναυλία…
;-D

– (Psst… Θάνο, έμαθα ότι μπορεί να τραγουδήσει…)
– (Σττ… αποκλείεται… αναφέρεται στον μεγάλο Γιώργη Παυλόπουλο που μόλις έφυγε… Είναι σοβαρό το θέμα..)

Και σύμφωνα με τα λόγια του Μικρούτσικου, να το τιμάτε το Φεστιβάλ και να το προσέχετε γιατί είναι κάτι πολυ σημαντικό…. (Pssst… τ’ ακούτε εσείς εκεί έξω????)
;-D

Καταπληκτική φωνή και σκηνική παρουσία!!!
;-D

– Ρε, δεν σου είπαμε να κάτσεις κάτω, αμάν πια με τις φωτογραφίες…
-Τι λες παιδί μου, αφού είμαι σε εντεταλμένη υπηρεσία!!!!
– Καλά, τότε μην τρως τα φυστίκια…
;-D

AAAAAAAAAAAA!!!!

;-D

Και μετά την συναυλία, η καθιερωμένη διαδρομή για το Λεβεντοχώρι με το κονβόι, όπου κατά γενική ομολογία, ο Μικρούτσικος κουβαλάει καλύτερα τα πιάτα από τον Αντρέα!!!!
– Τι κάνει εδώ αυτό το μπουκάλι??
– Είναι για να ανασαίνει το κρασί…
– Μα αυτό, είναι άδειο…
-Ε, ναι, το κρασί ανασαίνει στην καράφα και το μπουκάλι ανασαίνει άδειο..
…..
– Μια ασημένια Mercedes είναι κανενός?
– Όχι, αλλά δεν θα είχαμε αντίρρηση να είναι!!!
…..
-ΧΑΧΑΧΑ, ούτε ένα μπουκάλι δεν μπορεί να σπάσει!!
-Δεν είναι ότι δεν μπορεί, είναι ότι δεν θέλει!!
…..
-Συγνώμη, ο Βρυνιώτης είναι στο δρόμο για την Ολυμπία?
-Α, ναι, εκεί που πας για Ολυμπία, κάνεις μια στάση στον Άγιο Ανδρέα!!
;-D

Και συνέχεια με έκθεση φωτογραφίας της Νέλλης Τραγουστή στην Παλιά Αγορά με παιδικές στιγμές…. Απλά φανταστική…
;-D

Τώρα, πείτε μου κι εμένα… αυτές οι καρέκλες εκεί πάνω, κάνουν κάτι??
;-D

Και παράλληλη εκδήλωση, ρεσιτάλ κλασσικής κιθάρας, και ταξίδι στο άπειρο της μουσικής…
;-D

Για να μην ξεχνιόμαστε όμως, οι πρώτες προβολές του Ελληνικού Τμήματος του Camera Zizanio, σήμερα το απόγευμα!!!! Και τα δικά μας τα ταινιάκια, θα δούνε την μεγάλη οθόνη!!! BE THERE!!! (Είδατε, είδατε, δεν είμαι καθόλου απόλυτη!!)
;-D

“Το σχολείο πρέπει να βγάζει ευτυχισμένους ανθρώπους”, και τα λόγια του 80άχρονου παππού, πνίγηκαν στα χειροκροτήματα, ακόμα και όλων αυτών που από την ασφάλεια της καρέκλας και της εξουσίας τους, θεωρούν επιτυχία το να είσαι δικηγόρος, εφέτης ή γιατρός… (ή πολιτικός??? Θεωρείται επιτυχία αυτό???). Μια βουτιά στο παρελθόν, στα θρανία που καθίσαν ο Γιώργος Παυλόπουλος, ο Τάκης Σινόπουλος, ο Μίκης Θεοδωράκης, αλλά, το πιο σημαντικό, άνθρωποι απλοί, άνθρωποι που κλειστήκαν στα υπόγεια φυλακισμένοι, άνθρωποι που λιώσαν τα μάρμαρα στα σκαλιά με τα βήματά τους, άνθρωποι που ήταν και είναι γύρω μας, καθημερινοί άνθρωποι…
Μπράβο στα παιδιά (και τους μεγάλους) για την ταινία που κάνανε, και ακόμα ένα μεγαλύτερο μπράβο, στον καταπληκτικό παππού, που έχοντας απέναντί του συμπυκνωμένη την υποκρισία μιας κοινωνίας, έσβυσε με μερικές λέξεις τις αυταπάτες με τις οποίες αυτή λειτουργεί… Το να είσαι διακεκριμένος δεν λέει τίποτα… οι άνθρωποι πρέπει να είναι ευτυχισμένοι και να έχουν ήθος….
Γιατί πράγματι,  η επιτυχία, βρίσκεται στο πόσο ευτυχισμένους ανθρώπους έχεις γύρω σου… Καλά τα λες φιλενάδα….
;-D

… αλλά στα μέρη μας, τίποτα πια δεν μας πτοεί, ούτε οι μπόρες, ούτε οι καταιγίδες, γιατί σε αυτήν την γωνιά, ένας ήλιος πάντα λάμπει μιας αρχίσαν οι ρυθμοί του Φεστιβάλ, αυτή την φορά με ρεμπέτικα για πιάνο και μπουζούκι!!! Οι «6 λαϊκές ζωγραφιές», έργο 5 για πιάνο, του Μάνου Χατζηδάκι και τα ρεμπέτικα τραγούδια των Τσιτσάνη, Μητσάκη, Χατζηχρήσου και Καλδάρα, στον Απόλλωνα! Και η φετινή κορδέλα για τις προφεστιβαλικές εκδηλώσεις, κόπηκε!

;-D

– (Πσσττ… αυτό το έργο δεν το έχουμε ξαναδεί κάπου???)
– (Ναι, αλλά εκεί είχαμε βρε παιδί μου και κανένα ποτάκι και μεζέ στο τραπέζι…!!!)

-(Για μια στιγμή νόμισα πως θα τραγουδήσει…)
-(Άσε, κι εγώ… που θα πάει, θα τον πείσουμε την επόμενη!!! Πσστ… Χρήστο, Χρήστο….)

-(Ωχ, καλέ, αυτός ξανανέβηκε στην σκηνή…)
-(Έλα, έλα, βγάλε την κάμερα, τώρα που έφυγαν τα κανάλια, μπορεί να πει καμιά νότα.. Ω, ρε, χρυσό θα το πουλήσουμε το βίντεο στο CNN…. Α, τζίφος… τους μουσικούς παρουσιάζει….)

-Φτου… δεν βαριέσαι, έλα, για πάμε, έχει κρασιά το πρόγραμμα!!!!
;-D

Και έτσι, ξεκινάει ένα 15νθήμερο+ που ο Απόλλωνας γίνεται δεύτερο σπίτι, με ατελείωτες ώρες σε αυτά τα καθίσματα, με την οθόνη μπροστά μας, ένα ανοικτό παράθυρο στις γωνιές όλου του κόσμου!!
Εσείς? Δεν θα έρθετε λοιπόν???
;-D

Βροχή και καταιγίδες από 4 νομούς στο πέρα και στο δώθε, αλλά και πολύ γέλιο, μα πάααρα πολύ γέλιο, (ok, και φαΐ σούπερ ντούπερ, γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε, παρόλο που μου έμεινε η απορία με το τσουρέκι περτικάλι και πως διαδρά με την σοκολάτα , ρόφημα ή σε στερεή μορφή) και ξημερώματα, με την πόλη τεράστια, να ανασαίνει τεμπέλικα την νύχτα, με τα φώτα της  πιάτο, να απλώνεται σε όλον τον ορίζοντα και τα σύννεφα, πάπλωμα ζεστό, διαδοχικά να πλένουν και να λασπώνουν το Fabia!
Και ήλιος και βροχή..
;-D

Μια βόλτα στα χωριά, που ο χρόνος τα έχει γυρίσει inside out… Χωριά με ελάχιστους κατοίκους, χωριά με σπίτια πέτρινα, σπίτια που κρύβουν μέσα τους μαγεία, σπίτια με στέγη τον ουρανό…

Τελικά δεν είμαι η μόνη με την πετριά στο μπλε… ζωγραφισμένοι τοίχοι, τοίχοι λουλακί, τοίχοι μπλε… Μέσα κι έξω, το μέσα έξω παντού!

;-D

Το παλιό, και το καινούριο σε μια αποτυχημένη προσπάθεια να πάρει λίγη από την γοητεία του παρελθόντος, με την ασβεστωμένη όψη!
;-D

Και από τα χωριά με την άπλετη θέα στην ραχοκοκαλιά της κοιλάδας του Αλφειού, ο ναός της Αθηνάς, με την.. εχμ… άπλετη θέα!!!
;-D

Κρόκοι, κρόκοι παντού!!! (Mιαμ??)
;-D

Ζωή μέσα στον Νοέμβρη, με τα κούμαρα να κοκκινίζουν παραδίπλα..

;-D

Μια θάλασσα από σύννεφα στον ουρανό….

Μια θάλασσα από λουλούδια στη γη…

Mar adentro… Ο ναός της Αθηνάς, κατασκευασμένος από κογχυλιάτη λίθο. Μια πρώην θάλασσα στα ανθρώπινα κτίσματα.

;-D

Και στο βουνό, κοχύλια…

;-D

Oh, καλέ, το Chicken Run!!!! Ή αλλιώς, κοτόσουπα με πόδια!
;-D

Κι εκεί που πας, ωραία και καλά, νά ‘το και το γκάλοπ της ημέρας…

Χμ… κοίτα, εγώ νομίζω πολλά, θα σας τα έλεγα, αλλά μας διαβάζουν και παιδιά εδώ πέρα…

;-D

-Καλά, ρε, δεν το καθάρισες το κρεμμύδι πριν το ψήσεις?

-Σιγά ρε, Παριζιάνοι, που το θέλετε και καθαρισμένο το κρεμμύδι…. Δε με παρατάτε λέω εγώ..
-Φέρε παιδί μου λίγο βούτυρο και αλάτι για τις πατάτες!!
-Γιατί, αφήσατε και τίποτα για να αλατίσουμε? Την φλούδα μόνο βλέπω…
;-D

-Θες παγωτό?
-Τι παγωτό έχεις? Βανίλια ή Σοκολάτα?
-Άνοιξε και δες..
-ΖΝΤΟΪΝΚ….. (α, τι? Μόνο αυτά?? Τςτςτςτς… Ούτε καν η μισή ΕΒΓΑ!!!)
;-D

… κι ας είχε ομίχλη στα βουνά, οι νότες της διαδρομής, συνεχίστηκαν Δίπλα στο Ποτάμι με τους Ενδελέχεια και….

… τα Υπόγεια Ρεύματα, γιατί ήταν μεγάλη αδικία που τους έχασα σε 3 διαφορετικές συναυλίες το καλοκαίρι!! Και μιας και τους στερήθηκα στον Άρδα, στον Αλφειό και στην Καλαμάτα, ήρθε η αναπάντεχη έκπληξη των φίλων, και χτυπηθήκαμε και λίγο!!! (Ψιτ, παιδιά, αν είναι να έχετε τέτοιες εκπλήξεις, να έρχομαι κάθε ΣΚ!!!! Λοιπόν, τι άλλο θα ακούσουμε???)
;-D

Μιας και ο Κωνσταντίνος είναι κλεισμένος από ηλεκτροφόρα σύρματα στο Γιοχάνεσμπουργκ, τι να γίνει, δεν είχαμε κανέναν να μας πετάει καραμέλες στην dte και αναγκαστήκαμε να φερθούμε σαν φυσιολογικοί επισκέπτες…. Γιατί όπως είναι γνωστόν, είμαστε πολύ φαν της τεχνολογίας (και της τεκνολογίας να πω? Γιατί τί technology, τί τεκνόlogy!!!) Λοιπόν, αρχίστε να σημειώνετε ΤΙ θέλω για δώρο (εκτός από τις διάφορες μουσικές σκηνές, μην τα μπερδεύουμε…): μικρό βιντεοπροβολάκι χειρός, προβάλει από κάρτα μνήμης, συνδέεται με usb και είναι γενικά, πολύ τρελό gadgetάκι, και ό,τι πρέπει για το σχολείο!!!!!
;-D

Διαδραστικός πίνακας.. Τι να λέμε, τό ‘χει το DNA μας να τα ζουλεύουμε αυτά τα πράγματα… Και να μην ξεχνάμε το πολύ αγαπημένο, την στερεοσκοπική οθόνη!!!! Τι??? Ακόμα δεν μου την παραγγείλατε??? Μα, μα… θα σας αφήνω κι εσάς να παίζετε… (όταν κοιμάμαι…)
;-D

Καλό το αλογατάκι, πάρτε τό μου και αυτό, να το πουλήσω να πάρω κάτι ψηλότερο να πηγαίνω στα βουνά, τις θάλασσες και τα ποτάμια!!!!
;-D

To περίπτερο που είχε την δεύτερη περισσότερη κίνηση εκτός από τους λατρεμένους Linuxάδες, που ήταν οι πιο καλοί, οι πιο καταπληκτικοί, οι πιο ζωντανοί, οι πιο χιπ τύποι!!!!

;-D

Αχ, τι συγκίνηση… ο πρώτος υπολογιστής που χρησιμοποίησα… ακόμα έχω το space invaders του mac…. Σνιφ…. (σημειώστε και ένα MacBook ή έναν iMac, δεν με πειράζει… ό,τι θέλετε.. είμαι βολικός άνθρωπος εγώ, και _κυρίως_ χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις!!!)

;-D

Χοχοχο, και η ατάκα του Δάσκαλου, που έγραψε στο Τζίτζικα και τον Μέρμηγκα…
“Αν ο Μήτσος τρώει, γίνεται τρωμπέτας??”(MOYAXAXA, όχι τίποτε άλλο, με τόσο γέλιο, γλυτώνουμε και το γυμναστήριο: κάνουμε κάτι κοιλιακούς, τζιτζί…)
;-D

Α, ok, και η οθονίτσα με τα μπιχλιμπίδια καλή είναι!!!! Να μην χρειαζόμαστε και γυαλιά…

;-D

Τελικά, το υπόγειο είχε περισσότερο νταβαντούρι από πάνω που ήταν οι κουστουμάτοι των εταιρειών, και κολλήσαμε στις κονσόλες και τα φώτα!!!!! The beat was hip, baby!!!
;-D

ARGHHHHH… πάλι ξέχασα να πάρω το φωτόσπαθό μου….
;-D

Όου, να τα πειράξω αυτά τα κουμπάκια???? Αν και είναι λίγα σχετικά με εκείνη την παραδιπλανή τους!!!

;-D

ΑΑΑΑΑΑΑΑ!!! ΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!!!! (Θέλω κι άλλο, θέλω κι άλλο….)
;-D

Τι?? Δεν είμαστε εμείς σοβαροί και αξιοπρεπείς??? ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΕΙΠΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ??
;-D

Νέο Μουσείο Ακρόπολης για την έκθεση με τίτλο “Νόστοι-Nostoi” και με μεγάλη προσπάθεια αντισταθήκαμε στο να ενώσουμε τις τελίτσες… Τζίζους πια… δεν μπορούσανε να βάλουνε ένα πλεγματάκι για να μην είναι σκέτο το γυαλί και λιποθυμούνε οι ιλιγγιαζόμενοι? Έπρεπε να κάνουν όλο το Μουσείο πουά????

Δις γουέι, ντουγρού… (Εχμ… τώρα ξέρουμε από που εμπνεύστηκε ο Σταθόπουλος…)
;-D

Αχ, μα είναι φανταστικό αυτό… (το μπλεδάκι στη βάση, όλα τα λεφτά…)
;-D

Ok, είναι λίγο φρίκη να το ξεσκονίζεις, αλλά καταπληκτικό τραπέζι θα πρέπει να ήτανε!! (το μοναδικό στο είδος του…)!!!
;-D

Και το διάσημο μπιζού! (Βρε παιδιά, έτσι και μπλεχτεί το μαλλί εκεί, τί γίνεται??)
;-D

Συρματοπλέγματαααααα!!!! (Είδες Κωνσταντίνε, και οι αρχαιότητες μέσα στους φράχτες και τα σύρματα….)
;-D

Ώπα, ο ξάδερφος του R2D2 ή η εξέλιξη των Daleks?
;-D

Well, no time to get bored in Ancient Olympia, και οι εργασίες του  πρώτου Διεθνούς Εργαστηρίου με τίτλο: «Διαχείριση του Κινδύνου Καταστροφών στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς», στο Συνεδριακό Κέντρο ΣΠΑΠ, από τo World Heritage Centre της Unesco, σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού, γέμισε την σημερινή μέρα, και αναλαμβάνει και τον ίδιο ρόλο για το αυριανό μας πρωινό!!!

Έι, παιδιά, φυσάει εκεί, βάλτε καμιά πέτρα ακόμα γιατί το μπανεράκι το βλέπω αερόστατο… (ωραίο το γραφιστικό συνολάκι, μπερδεγουέι..)
;-D

Και φυσικά, αφού ήρθε το K9 και έλεγξε για εκρηκτικά το χώρο (ο Μπαγκς είπαμε?? Θα έρθει μετά και ο Μπάνυ??) ήρθε μετά και το βαρύ πυροβολικό για να κυρήξει την έναρξη του εργαστηρίου! (Χοχο, το μπαλόνι για τις νεροβόμβες το πιάνει ο Μπαγκς?)
;-D

Χμ… η “αυταπάρνηση” που ακούσαμε, είναι το να αρνούνται τα αυτιά σου να ακούνε ψεύτικα λόγια και υποσχέσεις?? (Ψιτ… αυτοί οι έρημοι οι συμβασιούχοι, ΠΟΣΗ αυταπάρνηση πια να δείξουνε??? Ή και αυτοσυγκράτηση??? Εγώ πάντως, από κάποιο σημείο και μετά, έδειξα την αυτοσυγκράτηση του Αρκά….)
;-D

Και όλοι βουρ, στο Σύγγρειο, για τα εγκαίνεια της ψηφιακής έκθεσης!! Άντε, άντε, τυχερούληδες, τώρα θα μπορείτε κι εσείς οι κοινοί θνητοί να απολαύσετε τα παιχνίδια που μας αρέσει να ζουλάμε!!!!

Χοχο, Fujitsu-Siemens ήταν τα PDA?? Χιχιχι, αφού σας το είπα… πάρτε κάτι άλλο…
;-D

Shoot them, guys!!! Kαλά λέει και το διπλανό κάθισμα, με τόσα φλας θα έχει κάνει τζιτζί μαύρισμα, ούτε σολάριουμ!!! Α, και υπόψην, δεν είναι playstation αυτό το πράγμα με το χρονολόγιο… πηγαίνει και με το ένα χέρι!!!!
;-D

Ναι, ναι, είπαμε, αυτό το θέλουμε…
;-D

Και τώρα που το σκέφτομαι, και το δεύτερο δεν θα έδειχνε άσχημα στο γραφείο!!!
;-D

Έλα, άντε να τελειώνουμε, έχουμε και ανακοινώσεις να παρακολουθήσουμε (ok, και ένα καφεδάκι στα πεζούλια!!!)
;-D

Τα όπλα του αιώνα μας, έτοιμα!!!
;-D

Περιμένοντας τον Γκοντό??
;-D

Ωπ… κάπου το ξέρω εγώ αυτό!!!!! Είπαμε, γεύση σοκολάτα, μην επαναλαμβανόμαστε!!! (Να δω τι θα κάνατε χωρίς την τσάντα μου!!!)
;-P

A.. δηλώσεις, είπαμε… με φόντο το Κρόνιο!!!!
Και αφού τελειώσαν οι φιέστες και τα συναφή, το καλύτερο μέρος της ημέρας άρχισε, με τις ανακοινώσεις των μελών της UNESCO , του ICOMOS, του ICCROM, και ταξιδέψαμε μέσα σε πολιτικές διαχείρισης καταστροφών, risk management, είδαμε case studies από την Ρωσία, την Ουγκάντα, το Νεπάλ.

Σημαντική, η ανάγκη εθνικής πολιτικής όσον αφορά όχι μόνο την διαχείριση, αλλά κυρίως την πρόληψη για την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς ανά τον κόσμο. Όλες οι ανακοινώσεις, εκπληκτικές και to the point. Κρίμα που δεν ήταν κανένας πολιτικός για να ακούσει…
;-D

To πρωί μας (άλλα έντεκα πακέτα με βιβλία σκάσανε σήμερα….. Σε λίγο θα χρειάζομαι σκάλα για να μπω και να βγω στο γραφείο μου, με τα Dune σε πρώτο πλάνο… Bookworm on the loose!!)…

;-D

Και το βράδυ μας….
Ανοίξαμε, και σας περιμένουμε!
;-D