Δεύτερη συνάντηση για τα σεμινάρια Moodle που διοργανώνονται για δεύτερη συνεχή χρονιά!! Way to go, guys!!!
;-D

-A, καλώς τηνα!!!! Μπράβο παιδί μου, θυμήθηκες ότι έχεις και το moodle? Πως έτσι?
-Είχα καιρό να σας δω και ήρθα να σας βασανίσω!!! Θες κάτι?
-Ναι, ρε!!! Να διορθώσεις καμιά εργασία και να μας πεις πως γίνεται η 7.1!!
…………………..
-Έχει κυλικείο εδώ?
-Όχι, αλλά σηκώσαμε το μισό σουπερμάρκετ για να έχουμε μπουφέ!
-ΤΕΛΕΙΑ!!!! Και καφεδάκι, και νεράκι, και σοκολατάκια!!! Αλλά, συγνώμη, σε ποιό target group απευθύνεται το κρουασάν με τον Μπομπ τον Σφουγγαράκη?? Δεν είναι για ενήλικες το σεμινάριο?
-Προφανώς, αλλά, πες τώρα, δεν είναι ασορτί με την λιλά μπλούζα και τον ροζ φάκελο???
-Χοχο, καλά, πάρε εσύ αυτό, και δώσε μου εμένα το μπλε, που κομποζάρει με το hubάκι!
;-D
…………………..

-(Ψιτ, δε μου λες, τώρα που είσαι Πρόεδρος θα πρέπει να σε σέβομαι?)
-(Χαχα, καλό!!! Λες να τα καταφέρεις? Στο μεταξύ δεν παρατάς το pda? Δες εδώ το φανταστικό μου Philips)
-ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ, δεν θα μου σπάσετε εμένα τα νεύρα με τα μπιχλιμπίδια σας και τα δεν-ξέρω-γω-πόσα παρλαπιπίδια χώρητικότητά σας… (Για φέρτο λίγο εδώ αυτό το ομορφούλικο….)
…………………..

-Τελικά αυτό το μάθημα για το Joomla θα το ανεβάσεις ολόκληρο ποτέ?
-Δεν θέλω αυθάδειες από τους μαθητές… Το Joomla είναι τόσο εύκολο που δεν χρειάζεται να σας το δείξω για να το μάθετε! (Ψιτ, εσύ, φέρε το laptop στην ταβέρνα και το συζητάμε το θέμα…) Άλλωστε, διαλέξτε… Ή θα πηγαίνουμε για κοψίδια, ή θα σας ετοιμάζω φλασάκια με tutorials…
-Ναι, ναι, τώρα που το θέτεις έτσι το ζήτημα, είναι πάρα πολύ εύκολο….

-Τελικά αυτό το πράγμα λέγεται Τζούμλα ή Ζούμλα?
-ΠΡΑΜΑ??? Γκρρρ…. Είπαμε, σεβασμός οι μαθητές, γιατί σας βλέπω να κάνετε δικτυακούς τόπους με το Word….

-Πού θα πάμε να τσιμπήσουμε το κατιτί μας? Γιατί αυτά τα κουρασάν μου ανοίξαν την όρεξη…
-Πάμε στον Πιτσιρίκο.
-Σε αυτόν με το blog?
-Όχι ρε, σε αυτόν με τα κοτομπέικα… Πάλι θα φάμε μπέικα σήμερα!!
…………………..

-Είδατε χτες βράδυ αυτά που λέγαν η Μαριέττα, ο Αρσένης και οι λοιποί? Τσίμα τσίμα, κόντεψα να το πάθω το εγκεφαλικό!
-Βρε, δεν είπαμε δεν λέμε βρισιές στο τραπέζι????
-Ναι, δίκιο έχεις, μπορεί να κόψει το τζατζίκι…. Και άσε, μετά, ποιός μας γλυτώνει, μπορεί να μας στείλει ο Αρούλης τον μάγειρά του! Τζίζους…..
;-D

-Άντε, ποιός θα κάνει την δήλωση στα κανάλια?? Περιμένει η κάμερα!!
-Τρελλάθηκες, εγώ κόβω τα εισητήρια, δεν βλέπεις?
-Επειδή βλέπω το λέω, κόβεις εισητήρια ή πιάνεις το πίτσι πίτσι με τον κόσμο?
-Και τι φταίω εγώ αν είναι όλοι φίλοι μου?
-Τελείωνε λέμε, να πας να μιλήσεις!
-Μίλα εσύ, εγώ δεν θέλω…
-Εγώ δεν μπορώ, είμαι αχτένιστος!
-Να πάει ο άλλος από δίπλα σου, ναι ρε, εσύ με το μούσι που γελάς!! Για να σε δούμε, που όλο θέλετε να στέλνετε εμένα! (Πού είναι το κρασί, είπαμε??)
-Α, εγώ δεν μπορώ, είμαι αξύριστος!!!
-Συγνώμη, τελικά σε μένα ποιός θα κάνει τις δηλώσεις? Γιατί θέλω να πάρω και πλάνα και από μέσα!!
-Αυτή εδώ, που έβγαλε και τα φρύδια της!!
-@#$%$#^%$^&*%^*&&^$#%@#!$!#$!
………

-Δε μου λες, πάλι με το πουκάμισο είσαι εσύ??? Παιδί μου, Γενάρη μήνα έχουμε, πας καλά??
-Μα κάνει ζέστη, αφού!
-Άστηνα, πάλι καλά, προχτές ήτανε με το κοντομάνικο…..
-Γιατί? Αυτό έχει μακριά μανίκια?
………

-Πού είναι οι Σουγκαρέοι??
-Πήγανε πάνω, στον εξώστη, γιατί? Σου έπεσε το ζάχαρο??
-Όχι, αλλά έχουνε τα πατατάκια!!
;-D
………

-(Ψιτ, δε μου λες, γιατί άναψε το φως τώρα που την φιλάει??)
-(Τι να σου πω, φαίνεται, φιλάει καλά και φώτισε ο τόπος…)
-(Δηλαδή, συγνώμη, αν της κάνει και τίποτε άλλο, τι θα δούμε? Σουπερνόβα? Για να βγάλω τα γυαλιά ηλίου αν είναι…)
………

-(Ρε, συ!! Αυτή πηδάει την περίφραξη!!)
-(Ναι, πρόκειται για το γνωστό τείχος του Λεμονίνου!!)
………

-(Τι είπε το δικαστήριο, θα κόψουν τις λεμονιές σε ύψος 30 εκατοστών?)
-(Ναι, θα τις κάνουνε μπονσάι…)
-(Δηλαδή, τώρα πλέον δεν θα τις λένε λεμονιές, θα είναι λεμονανιές??)
;-D

*Update (at school)
-XAXAXAXA!!!! Καλό αυτό που γράφεις! Δε μου λες, ξέρεις μήπως, λοιπόν, πως λέγονται τα λεμόνια που μένουν κάτω και σαπίζουν?
-Για πες…
-Λεμονιανιά!!!
;-D

Awwww, Daveako, cheers!!!! Thanks for the blip!
;-D

Special delivery for Daveako, who’s gotta go to work (tough luck, hehehehe) breakfast for him, dessert for me, listening to his blips (hoho, the neighbours are in for a treat)!!!! Hey, Daveako, I really miss all those BHS sessions! and Father Teds!!! HAHAHAHHA!!! Ever wonder where Godgillaki is?
;-P

……….
-Καλά, χτες δεν έκανες μπισκοτάκια σοκολάτας??? Τι έγινε η λαμαρίνα?? (Πωπω, φανταστικά γίνανε όμως…)
-Εχμ.. βλέπεις να έχει περισσέψει κανένα πουθενά εδώ γύρω??
-??!!!! Εεεεεεε…… Ααα….. χμ…
…………

-Αδυνάτισες, ή μου φαίνεται?
-Τρελλάθηκες, ή μου φαίνεται?
…………

-Πότε θα έρθεις να ξανακάνουμε εκείνη την σουπίτσα?
-Γιατί, περίσσεψε καθόλου τεκίλα??
-Όχι πολύ, αλλά έφερε καινούρια ο Koyan από το Άμστερνταμ!
…………

-Τι ακούς παιδί μου και κουνιούνται και τα πατώματα???
-Insane In The Brain ? Cypress Hill, από το blip του Dave…
-A, πες μας έτσι…. την αυτοβιογραφία σου….
;-D
*Update, μετά από απαίτηση των φανατικών αναγνωστών μας (είπαμε παιδιά, να πάτε να το κοιτάξετε αυτό το θεματάκι σας…)

-Άσε κάτω το μπρι…. Το έχεις τσακίσει σχεδόν όλο μόνη σου..
-Το κρατάω όμηρο μέχρι να με αφήσετε να τσιμπήσω και λίγο jamon…
-Σε λίγο θα μας πεις ότι τσιμπάς και σαν πουλάκι, εδώ πέρα!
-ΝΑΙ!!!! (Στρουθοκάμηλος)
…….

-Πάρε τα λεφτά πίσω, κερνάει ο Βασίλης!
-Γιατί κερνάς, αφού όλα εγώ τα έφαγα?
-Επειδή γιόρταζα παιδί μου…
-Ναι, αλλά δεν σου πήραμε δώρο!
-Χοχο, τώρα όμως θα μου πάρετε!
;-D

Και επειδή ο Koyan είναι στα Αμστελόδαμα (τί μας φέρνεις είπαμε???), και η φιλενάδα στο stoapeirοέικο ασθενεί ελαφρώς, το Fabia, αμέσως μετά το σχολείο (την περιβαλλοντική, τα δελτία τύπου, ένα γρήγορο μαγείρεμα και μια μικροφασίνα) έφυγε άμεσα προς παροχή ιατρικής και ανθρωπιστικής βοήθειας στην κολλητή…. Αφού λοιπόν με έντεχνο τρόπο κατορθώσαμε να μην αποκτήσουμε τατουάζ από τα (λασπωμένα) πατουσάκια της Κίκας, και κυκλοφορώντας με 1 (και σε άτακτα χρονικά διαστήματα 2) παιδί για σκουλαρίκι, ώρα για δουλειές!!

-Σου δανείζω αυτό για να το φοράς μέχρι όσο θα είσαι εδώ!
-(Τζετ… ταιριάζει και με το μπλουζόνι!!!)

-(Ώπα, ούτε elf magic, αυτό ανοίγει κιόλας!!)

Γιατί άμα οι φίλοι είναι άρρωστοι, χαλάλι και τα μαθήματα φωτογραφίας (σόρρυ Δάσκαλεεεεεε, σόρρυ Καπετάνιεεεεεε…. Δεν πιστεύω να πήγατε για σουβλάκια χωρίς εμένα??? Όχι τίποτε άλλο αλλά θέλω ξανά εκείνο το ανέκδοτο με το playmobil…)  οφείλεις να πας νωρίς για να τους ψωνίσεις από το σούπερ μάρκετ (=να πιες καφέ) , να πας στο φαρμακείο (=να παίξεις με την Ιωάννα και να ψάχνεις πλυντήρια στο ίντερνετ), να μαγειρέψεις (εχμ… δηλαδή να σου κάνει η φιλενάδα τηγανιτές πατάτες χωρίς τύψεις με λίγα λόγια) και κυρίως, να πλύνεις τα πιάτα και να πας την άλλη μέρα το πρωί, τα παιδιά στο σχολείο!!!
Το οποίον σημαίνει στην άπταιστον ελληνικήν, τσακίζω-τεκίλες-βλέποντας-χαζές-σειρές-με-τους-ίδιους-ηθοποιούς-στην-τιβι!!! (Έλα, Ηλία, μην παραπονιέσαι, ρακόμελα με την άλλη…)
;-D

-H τεκίλα έχει σίδηρο??
-Δεν νομίζω, αλλά άμα πιούμε αρκετές μπορούμε να γλύψουμε τα κάγκελα!!

-Θα σας πάει η Σοφία στο σχολείο! Καλό σχολείο παιδάκια!!!
-Ευχαριστώ, μαμά!!!
-Ευχαριστώ, μαμά!!
-Ευχαριστώ, φιλενάδα!!
…..
-Τώρα έχουμε κι εμείς αυτοκίνητο του Sport Billy!!!! Αλλά δεν έχει τόσα πράγματα όπως το δικό σου!
;-D

Προκήρυξη του Επαναστατικού Κουρτινόξυλου, όπως δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα “Το κατσίκι” και στην εκπομπή Ρεπορτάζ Χωρίς Τσίνορα για την απόπειρα επιπεδοποίησης κεφαλής της τυχερής νεαρής καθηγήτριας.

“Το Επαναστατικό Κουρτινόξυλο αναλαμβάνει την ευθύνη για την έντεχνη επίθεση στις 14 Γενάρη εναντίον καθηγήτριας των ΜΑΤ (Μαθητών Άνευ Ταμπέλας) που φρουρούσε το γραφείο διόρθωσης εργασιών αγγλικής, ως απάντηση στο άνανδρο κρέμασμα χωρίς σιδέρωμα της μπορντώ κουρτίνας. Επίσης, αναλαμβάνει την ευθύνη για την επίθεση στις 15 Σεπτεμβρίου εναντίον της ιδίας σε παρακείμενη αίθουσα για την παράλογη επιμονή της να ανοίγει την κουρτίνα και τα παράθυρα όταν έχει ζέστη και ήλιο με αποτέλεσμα να ξυπνάνε οι μαθητές από τον βαθύ λήθαργο της βαρεμάρας και να ακούνε τα πουλιά που κελαηδάνε αμέριμνα.

Στο άνοιγμα της κουρτίνας απαντά?ε ?ε κουρτινόξυλα. Η αντίσταση κατά της βαρύτητας σύντομα θα αποκαλυφθεί. Την περι?ένου?ε…

Σταθήκα?ε πάνω από το θύμα και το ση?αδέψα?ε. Δεν είχε χρόνο, αλλά αντέδρασε γιατί είχε οπλισ?ένες πρόκες…”

;-D

-Δε μου λες, τα βιβλία τα έχεις εκεί για να μη μας βλέπεις, ή για να μη σε βλέπουμε??
-Όχι ρε, κάνω ασκήσεις στατικότητας και ισσορροπίας!
-Σίγουρα? Όχι ανισσορροπίας?
– @$#%@#!$#^%&

-ΧΑΧΑ, τώρα πες μας, είσαι εσύ vertically challenged ή είναι ψηλές οι στοίβες???
-Όχι, απλά είναι μελετημένο σύστημα για να σηκώνεστε όρθιοι όταν μου μιλάτε!!!
…….
– Αχ, ωραία!!!! Τελικά δεν πάχυνα στις γιορτές όπως πίστευα!!!
-Πως το κατάλαβες?
-Αφού χωράω να περάσω _μαζί με την τσάντα_ παιδί μου… Και μάλιστα κάθετα!!! Τςτςτςτς…

-Καλά, το βιβλίο του Dirac για την κβαντομηχανική ποιός το παρήγγειλε??? Τέτοια μου κάνετε και δεν θα διαβάσω ποτέ για τον ΑΣΕΠ….
-Εγώ, τι εννοείς? Δεν ξέρω από επιστήμη επειδή είμαι αγγλικού??
-Όχι, ρωτάω γιατί είναι πολύ εξειδικευμένο!! Και μου τα βάζεις και εδώ δίπλα… Πόσο να αντέξει ένας άνθρωπος στις προκλήσεις? Και καλά αυτά… αλλά και ΧΥΛΟΠΙΤΕΣ??? Έλεοοοος…..
-Κοίτα να δεις, εμείς όπως ξέρεις, είμαστε και πολύ συνδυαστικοί τύποι… Η κβαντομηχανική με το κοτόπουλο με χυλοπίτες στο πήλινο είναι πολύ καλός συνδυασμός… Και με τα κρασιά του Χατζόπουλου επίσης… Δεν φταίω εγώ αν εσύ παρασύρεσαι…
– $#%!@#$!%^%$^@$@ ΑΣΕΠ…..

-Το Fabia έχει μέσα ένα TERAς!!!!!!!!! ΛΑΛΑΛΑΛΛΑΛΑΑΑΑ!!
-Μόνο ένα? Είσαι σίγουρη?? Τέεεεεεεεεεεεεεεεεερααααααας!!!
;-D

-Συγνώμη, η ταινία είναι βωβός κινηματογράφος???
-Όχι, έχει ήχο αλλά είχαμε την κουβέντα για τον Μητσοτάκη έξω στο φουαγιέ, και καταλαβαίνεις…
-ΣΑΚΟΥΛΗΗΗΗΗΗΗΗ!!! Ρε, συντόνισε τα ηχεία και βάλτην από την αρχή!!!
-ΧΑΧΑΧΑ, λες μετά όμως να μην έχει εικόνα???

…………
– Πσσστ… Να σου πω, περιμένουμε που περιμένουμε… Ή να πάμε να φιληθούμε με την τρίτη σειρά που δεν φιληθήκαμε ακόμα, ή βγάλε τα σοκολατάκια που περίσσεψαν!!!
-Τι εννοείς “περίσσεψαν”???
-Μα αφού έφαγα μόνο 2…. Που πήγαν τα υπόλοιπα 2 σακουλάκια?
-Εχμ… στους υπόλοιπους??
-Διαμαρτύρομαι!!!! Άσε που δεν είχε και κονιάκ!!!
-Είναι που έλειπε το κυλικείο παιδί μου!!!! Την άλλη φορά θα τα φέρουμε από το σπίτι μας!

-Α, ωραία, έχουμε και σοκολατάκι σήμερα μαζί με το εισητήριο?
-Ναι, ναι, για να ευχηθούμε για την καλή χρονιά!!!
-Και αυτή είναι η επόμενη ταινία?
-Ναι, με εκείνη, θα σας δίνουμε και ένα λεμόνι μαζί με το εισητήριο!!!
-Σίγουρα? Μήπως και καμιά γάζα για να είμαστε και στην επικαιρότητα?

00:30 π.μ.

-Δε μου λες… Μπας και ξεκίνησες να κάνεις επιτέλους εκείνη την @#$%^%$^%$!##!@ εισήγηση??
– ΝΑΙΙΙΙ!!! Μόλις πριν μισή ώρα!! (Καλά, πως το κατάλαβες??)
-Εμ… πες έτσι, για αυτό έκανε σεισμό… Όχι τίποτε άλλο, θα μας μείνουνε και τα μαρουλικά αμανάτι… Τζάμπα η λίστα των εγκεκριμένων λαχανικών για να σου εκσφενδονίσουμε… Τι λες, θα προφτάσεις μέχρι το πρωί, ή θα την γράφεις στο Fabia??
-@!#$$%$^&^*$#%@$#!#$@%$#%^&^$*&&*(^&$
-Τι??? Κάνεις και post στο blog?? ARGHHHHHHHHH…. Μα, καλά, πω αισχύνη??? Είναι ξημερώματα λέμεεεεε… δούλευε…
-Μα, δουλεύω… εσάς!!! Anyway, I am multitasking…
– Ω, ρε, κοίτα να δεις που τελικά δεν αγοράσαμε αρκετά λαχανικά…. Κουνουπίδια και μπρόκολα πρέπει να σου πετάξουμε, όχι μαρούλια και λεμονόκουπες μόνο… Γκρρρ….. Πως να μην κουνηθεί ο τόπος όλος? Καημένοι σύνεδροι….

-Τουλάχιστον έχεις εδώ την σκηνή αν κάνει και άλλον, ή θα την βγάλουμε στο στρώμα δίπλα στο ποτάμι?
-@#$^%^&^*&&#$%^@!@#!@!$@
;-D

H πόλη. Κάπου μέσα σε αυτό το πάπλωμα τσιμέντου, κάποιος ερωτεύεται, κάποιος ακούει το πρώτο κλάμα του παιδιού του, κάποιος την τελευταία πνοή, κάποιος μόλις ανοίγει την τηλεόραση, κάποιος σωπαίνει, κάποιος φωνάζει, κάποιος παρκάρει, κάποιος δεν έχει ελπίδα, κάποιος την βρίσκει, κάποιος μιλάει, κάποιος ακούει, κάποιος παίζει με RPG, κάποιος παίζει RPG, κάποιος βλέπει τον φόνο, κάποιος τον διαπράττει, κάποιος σωπαίνει, κάποιος φωνάζει, κάποιος διαβάζει, κάποιος μαγειρεύει, κάποιος κλαίει, κάποιος γελάει, κάποιος σκέφτεται, κάποιος αδρανεί, κάποιος βγαίνει στον δρόμο, κάποιος κλείνει την κουρτίνα, κάποιος ανοίγει το παράθυρο, κάποιος βλέπει παράθυρα, κάποιος γράφει ένα ποίημα, κάποιος σκοτώνει μια ελπίδα, κάποιος κεντάει την μοναξιά του, κάποιος αγκαλιάζει την παρέα του, κάποιος κοιτάει ένα παιδί που κοιμάται, κάποιος κλείνει τα μάτια, κάποιος στοχεύει μια σφαίρα, κάποιος γίνεται στόχος, κάποιος σωπαίνει, κάποιος φωνάζει, κάποιος βγαίνει στους δρόμους, κάποιος κλείνεται στο καβούκι του, κάποιος προσπαθεί να βγάλει συμπέρασμα, κάποιος προσπαθεί να θολώσει τα νερά, κάποιος κάνει μικροπολιτική, κάποιος σωπαίνει, κάποιος φωνάζει, κάποιος βοηθάει σε στρατόπεδο προσφύγων, κάποιος πλένει ένα Hummer, κάποιος καθαρίζει μια πληγή, κάποιος πετάει πάνω απ΄την πόλη, κάποιος κοιμάται σε ένα παγκάκι, κάποιος φοράει ένα σκουλαρίκι, κάποιος φοράει μια σύριγγα, κάποιος, κάποιος, κάποιος, καποιος….  Κάποιος σωπαίνει, κάποιος φωνάζει…. Και τα βήματά σου στην μια πλευρά ή στην άλλη, είναι στην πραγματικότητα μια αβέβαιη διαδρομή πάνω στην κόψη ενός ξυραφιού….

Προσοχή! Στα επόμενα 2 χιλιόμετρα γίνονται θανατηφόρα ατυχήματα
Choose life

– Θεία, εγώ τον φοβάμαι τον πόλεμο….
– Κι εγώ, μωρό μου, κι εγώ….

Ατάκες που αγαπήσαμε αυτές τις μέρες…. (ok, και τις νύχτες… χιχιχι)…

-(Πσσστ…. τι στο καλό κάνει ο Νικ με το Science Illustrated και το χαρτί και το καλαμάρι δίπλα στο δέντρο? Τον Αη Βασίλη??? Αφού δεν φοράει κόκκινα λέμε…)
-(Άσε, λύνει ένα πρόβλημα λέει….)
-Α, ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΙ!!! Εδώ ήρθαμε για να δημιουργήσουμε προβλήματα, όχι για να λύσουμε!!!!

-Συγνώμη, το cheesecake είναι καλτσόνε????
-Άσε παιδί μου τις απορίες και πιάσε τον κάβουρα για να ανοίξουμε την σαμπάνια, δεν βρίσκω την τανάλια…
-Εχμ… εντάξει (τον κάβουρα? Εχμ… how weird is that!?!! Μήπως να φέρω και τον γρύλλο από το Fabia?) Δε μου λες, ποιούς από τους απέναντι δεν χωνεύουμε??? Για να ξέρεις να πετάξεις εκεί τον φελλό όταν την ανοίγεις…. Βλέπω κάτι ωραίες τζαμαρίες!!!!
-Ναι, ναι, καλά… πες μας τώρα τελικά, στην τάρτα σοκολάτα έβαλες φλουρί?? Όχι τίποτις άλλο, μην τρέχουμε κανέναν στα επείγοντα έτσι όπως την καταβροχθίζουνε!
-…..

-Γιατί έχει τόσα δαμάσκηνα εδώ πέρα?? Πού είναι τα κεφτεδάκια?
-Είναι για μετά, για την πόκα!
-Τι, δηλαδή δεν φτάνει που είσαι κωλόφαρδος και μας μαδάς κάθε χρόνο, τώρα μας φέρνεις και δαμάσκηνα?
-Ναι, ρε, άσε θα μας φανούν χρήσιμα όταν μας ξαναπεί “έχω πενταρέ του άσσου/εξαρέ,/φλος/χρώμα”, δεν θα χρειαστεί να του πούμε “δε μας χέζεις ρε, με το φύλλο σου”!!
-Χμ.. μήπως όμως τότε είναι καλύτερη ιδέα να τα τρώγαμε εμείς? Χιχιχιχιχιχιχι…
;-D

-Μουρλό είσαι παιδί μου, μέσα στον ψόφο και την βροχή τώρα σου ήρθε να δεις το σκάφος?
-Κάνω προπόνηση για τις ρεγκάτες!
-Στη στεριά??? Τουλάχιστον έτσι είμαστε ασφαλείς!!!!

-Συγνώμη, ΑΥΤΗ είναι η σκάλα για το σκάφος? Α, ωραία, ευκαιρία να προσθέσω και 2 σπασμένα πόδια και κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις στην πνευμονία και τα κρυοπαγήματα!
-Η σκάλα είναι πάρα πολύ ωραία, τα τακούνια σου είναι το πρόβλημα!
-Τα τακούνια μου δεν θα ήταν πρόβλημα αν υπήρχε σκαλί να πατήσουνε!
-Τι εννοείς? Επειδή λείπει ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΣΚΑΛΙ κάνεις έτσι?
-Άντε, καλά, ευτυχώς που είμαι ευλύγιστη και πολύ καλή στα σκαρφαλώματα… Και με χωρίς γάντια παρακαλώ…
-(Όχι, ρε γιαμαμότο… δεν θα πέσει… φτου…)

-Χμ… καλά, θα σας πάρω καινούρια σχοινιά και καινούρια σημαιάκια για τα βαφτίσια του Αντάρη γιατί τώρα πολύ φλουφλέ όνομα έχει… Πότε είπαμε είναι τα βαφτίσια και η καθέλκυση του σκάφους?

-Χμ… έλα μου ντε.. καλή ερώτηση… πότε είπαμε ξανάρχεσαι?
-Να σου πω, αντί για σαμπάνια μήπως να σπάγαμε ένα μπουκάλι τσίπουρο? Γιατί το κρασί θα κάνει λεκέ…

Και οι μέρες περνάνε με τα βασικά εφόδια (τα άλλα, πηρούνια, ποτήρια, συνδαιτυμόνες και τα σχετικά δεν τα αποκαλύπτουμε, προσωπικά δεδομένα είπαμε… χοχοχοχοχοχο!!! Αν και αποφάσισα τι καινούρια ποτήρια θα αγοράσω, γιατί έχουμε και ένα επίπεδο επιτέλους!!!!!!) τα οποία είναι και θεραπευτικά όσον αφορά τις ιώσεις και οι νύχτες το εξής αυτό, μην επαναλαμβανόμαστε, επιτέλους!!!
;-D

Αν και τελικά, αυτές οι μέρες και οι νύχτες ήταν πολύ κοντές για να φτάσουνε για όλους και κάποια εφόδια μείναν παραπονεμένα στην τσάντα!!!! Αλλά, δεν φταίω εγώ, κύριε Πρόεδρε, παρασύρομαι!!! Πόσες έχουμε ακόμα???? Μόνο 360????? ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ… με το ζόρι προφταίνουμε!!
;-D