To blog φεστιβαλιάζεται αυτές τις μέρες σε τρελά ωράρια, αλλά για να μην σας παρουσιαστούν σύνδρομα στέρησης να έρθετε να παρακολουθήσετε live το 12 Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους και το 9ο Camera Zizanio, ή, τέλος πάντων, άμα δεν μπορείτε (ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ??? ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ…) άντε, κάνουμε την παραχώρηση να σας αφήσουμε να κάτσετε στα αβγά σας, με την προϋπόθεση ότι θα παρακολουθείτε το blog του Ζιζανίου, της εφημερίδας του Φεστιβάλ…. Γραμμένη από παιδιά, για όλον τον κόσμο…

(Α, και άμα μας στέλνετε και κανένα ταπεράκι με τίπτις φαγώσιμο, καλοδεχούμενο….. :-ΡΡΡΡ)

😀

-Sorry, που άργησα, ήμουν στο ΚΤΕΛ και φόρτωνα στο Fabia τις κινητές εκθέσεις για να αρχίσουμε να στήνουμε αύριο στα σχολεία.
-Και το blog?
-E? Εεεεε…. εεεε…. Είναι που δεν έχω υλικό ακόμα… ;-Ρ (Πού είναι αυτά τα Ζιζάνια, είπαμε?)

-Το Ζιζάνιο, αποτελούσε πάντα ένα βήμα λόγου για τα παιδιά, για τις μέρες του Φεστιβάλ.
-Λόγο, έχουμε, logo έχουμε?

-Έχεις γράψει ποτέ ransom note?
-Έτσι όπως τα έχεις πεταμένα, για random note κάνουνε….
-Μπα, όσπου να έρθουν τα πρώτα άρθρα από τα παιδιά, μάλλον για phantom το βλέπω!!
;-Ρ

http://zizanionews.wordpress.com/
(Take a peek backstage, before the grand opening in a week or so…. Work in progress…)

Ωχ…. Μα, όχι, ΠΕΣ ΤΩΡΑ, δεν φέρνει λίγο του WALL-E, τούτο εδώ? (Εχμ… ψιτ, καλέ, ζούπα το λίγο εκείνο το ακρουλάκι που εξέχει…. ΕΞΕΧΕΙ ΛΕΜΕΕΕΕΕ….)
;-Ρ

-Μπλα, μπλα, μπλα, μεγαλύτερη γραμματοσειρά, μπλα, μπλα, μπλα, μπλα, single space, μπλα, μπλα, μπλα, μπλα, ενώ εδώ έχει 1,5, μπλα, μπλα, μπλα, μπλα…
-Ναι, οk, στο episode ΧΧΧVIII, που θα ξαναχτυπήσουμε, θα έχουμε The Return of the Κεντάει….
;-Ρ

-Α, φιόγκο?? Όχι καντηλίτσα??
;-Ρ

-Πως πάει?
-Τέλεια!!! Εντελώς, ε-μπρι-στική διάθεση, full mode!!!
;-Ρ

Και στην οθόνη, η Λόλα έτρεχε….

Στον χώρο του Φεστιβάλ, (που πλέον σιγά σιγά θα γίνει το σπίτι μας μέχρι τις 12 Δεκέμβρη, όχι τίποτε άλλο, να κάνουμε και λίγη παρέα στο Χρήστο ;-Ρ Χρήστο, πόσα λεπτά είπες θα μιλήσει ο Παγουλάτος μεθαύριο? Δεκαπέντε?? ΑΧΑΧΑ, καλά,ναι, θα φέρω χρονόμετρο…) και ο κύκλος που λεπτό το λεπτό μεγάλωνε, έβαλε στη σειρά τις μουσικές εκδηλώσεις, τους συγγραφείς, τις κινητές εκθέσεις, τις αιτήσεις, τις προβολές για τα σχολεία… Και φέτος, Ζιζανιοποιούμαστε… Αναμείνατε στις οθόνες και τα παράθυρά σας για το μεγάλο (φετινό) ντεμπούτο των Ζιζανίων, σε νέο σπίτι, με καινούρια μορφή!

Οι φίλοι σιγά σιγά μαζευτήκανε, και οι φίλοι των φίλων, τα πηγαδάκια ανοίγανε και αλλάζανε σύνθεση, με ποιόν να πρωτοκάτσεις, με ποιόν να πρωτομιλήσεις…. Η γλυκιά ατμόσφαιρα των ανθρώπων που μοιράζονται κάτι κοινό κι αγαπημένο…
😉

Και τα όργανα περιμένουνε με υπομονή να κοκκινήσουν λίγο τα ποτήρια… Πρό-βα-τα-κομ-μά-τια, Δάσκαλε!!! ;-Ρ

Τα φώτα σιγά σιγά, μετά τις πρώτες νότες,…

.. από την Ελένη, τον Αντώνη και το Βασίλη, σβύνουν, και η μουσική και το τραγούδι, έχουν το λόγο, μαζί με το κρασί και τα γέλια της παρέας!

-Τώρα που θα γυρίζεις, χαιρέτα μου τον Πλάτανο!!
(κυριολεκτικά, όμως….)

Και το πρωί, μέσα στην παραδοσιακή πρωινή βρόχα (μπα? Σήμερα δεν είχε καμιά καταιγίδα το μαγαζί? Κανέναν σεισμό? Να ξαναχαρούνε και λίγο και τα πιτσιρίκια… ;-Ρ) στην διασταύρωση, το σουρεάλ θέαμα της ημερας: η Τσακιντζού, με το μαλλί-ζουρλί το τσιγάρο να κρέμεται στο στόμα, στα χέρια 2-3 κουταβάκια, και σακούλες πλαστικές από δω κι από κει, διασχίζει το δρόμο….

Κλικ……

-Hey, Ι’m about to leave for the airport to go to Chile!
-Hey, I just came back from a Mexican restaurant! Chili, baby!!! And I’m off to Olympia in a couple of minutes!
-Happy drive!
-Happy flight!!

Spicy life!!
;-D

“The mystery of the beginning of all things is insoluble by us; and I for one must be content to remain an agnostic”
Charles Darwin

Or, is it really? Well, Η Διδασκαλία της Θεωρίας της Εξέλιξης: Θεωρητικά και Παιδαγωγικά Ζητήματα, Ίδρυμα Ευγενίδου  7-8 Νοεμβρίου 2009

Για κοπιάστε, λοιπόν!!
😉

Καλέ, σωπάτε!!!! Το Υπουργείο Παιδείας (οκ, και όλα τα λοιπά μπλα μπλα του τίτλου… ;-Ρ) ανακάλυψε ότι, ΝΑΙΙΙΙΙ, AAAA, ΩΩΩΩΩΩ, έχει (ήδη??) web based εφαρμογή για την πιο αποτελεσματική καταγραφή των γριπαπουσιών…. Πάλι καλά…. Όχι τιπτις άλλο, να κάνουμε ένα πάρτυ που  επιτέλους, διαπιστώσανε ότι υπάρχει κοινή λογική…  Τώρα, άντε, και με το καλό, και κανένα bridge ανάμεσα στις υπάρχουσες βάσεις δεδομένων? Μπας και βγάλει κανείς ποτέ καμιά άκρη? Και συντονιστούμε? Efficiency, you know? OEO???
;-Ρ

Εεεεχμ… φίλε…. οκ, μην κάνεις άλλο πίσω… Πάμε και λίγο μπροστά, λοιπόν….

Όγδοη χρονιά Κινηματογραφικής Λέσχης, (μα ποιός άχρηστος δεν ανανεώνει το blog επιτέλους, να μας θαυμάσει ο κόσμος? ;-Ρ) και η πάγια απορία μας μένει…
-Πάρε πρόγραμμα και αφίσα να δώσεις στους φίλους σου για την επόμενη ταινία!
-Οι φίλοι μου είναι Πυργιώτες, δεν πάνε κινηματογράφο…
Και αναρωτιέσαι τί διαφορά κάνεις σε ένα μέρος μετά από τόσα χρόνια, και προσπαθείς, και πάντα μέσα στην αίθουσα, οι ίδιοι και οι ίδιοι άνθρωποι με μικρές διαφοροποιήσεις από χρονιά σε χρονιά, κάποιοι πρωτόφερτοι συνάδελφοι στο νομό που μετά παίρνουν μετάθεση και κάποιοι από τους φοιτητές…. Αλλά κατά τα άλλα, οι ίδιοι πενήντα συν πλην άνθρωποι. Πλην ελαχίστων προβολών.

Σταγόνα στον ωκεανό των προσπαθειών, μήπως και αποκτήσουν κάποτε περισσότερες παραστάσεις αυτοί που είναι γύρω σου και βγούνε από το τέλμα που βρίσκονται και διαμαρτύρονται για αυτό…. Και οι συζητήσεις γύρω από τις αιτίες, πάντα στο φουαγιέ του Απόλλωνα, με το ποτήρι το κρασί στο χέρι, ή τον καφέ, τους ξηρούς καρπούς…
-Στον κάμπο είναι διαφορετικά. Άλλοι άνθρωποι. Έρχονται από την Αμαλιάδα για τις προβολές… Κι εδώ?
Ο πολιτισμός είναι η πολυτέλεια των λίγων….

Η Αμφιβολία, το Βαλς με τον Bashir, ατέλειωτες συζητήσεις στο διάλειμμα και μετά το τέλος των ταινιών, όλοι αργοπορούνε στην έξοδο, πηγαδάκια, τόσες σκέψεις που περπατάνε από τον έναν στον άλλον,τόσα συναισθήματα και ιδέες που θέλεις να εκφράσεις.

-Τα μικρά μέρη είναι σχεδόν παντού ίδια…. Αν έχεις ενδιαφέροντα, θάβεσαι. Δεν θα βρεις κανέναν να τα μοιραστείς.
-Μα, αυτή η μιζέρια παντού, με πληγώνει…. Είναι κρίμα, να υπάρχει τόση ομορφιά γύρω σου, και να μην μπορείς να συννενοηθείς με κανέναν και για τίποτα..
-Εγώ στο λέω, καλά είσαι εκεί που είσαι… Εδώ, θα σε φάει η μιζέρια των άλλων… Εκεί τουλάχιστον, πάει στο καλό, έναν κινηματογράφο, μια λέσχη, ένα φεστιβάλ, τα έχετε. Εδώ δεν κουνιέται φύλλο.
-Μερικοί τόποι, πραγματικά, δεν αξίζουν τους κατοίκους τους… Γίνομαι κακιά, το ξέρω, αλλά άμα δεν φροντίσεις τον τόπο σου, πώς να σε φροντίσει κι αυτός? Και αναγκαστικά θα πέσεις στη μίρλα και τη μιζέρια… Πως να μη φεύγουν τα νέα παιδιά?

Και οι συζητήσεις επί των συζητήσεων, δίνουν και παίρνουν… Στην καινούρια ταβέρνα που άνοιξε ο Παναγιώτης στο χωριό εδώ και ένα χρόνο, και το όνειρό του είναι, αντί να την μεγαλώσει και να την κάνει με περισσότερα πιάτα, να την  μικρύνει, και να σερβίρει λίγα και καλά… καγιανά, παραδοσιακά μεζεδάκια, σπιτικό φαγητό, με λίγο κόσμο, δεν τον νοιάζουν οι πολλοί, οι λίγοι και οι καλοί…
-Εδώ όλοι κοιτούν το εύκολο κέρδος, θα σου πει και θα έχει δίκιο…. Εγώ θέλω να έχω λίγα πιάτα και τέλεια ποιότητα στο φαΐ…

Και τα παιδιά στο σχολείο, δεν ξεκολλούν από την βιβλιοθήκη, ψάχνουν να βρουν τις λέξεις που τους ταιριάζουνε, ψάχνουν να βρουν κάποιον να δώσει βάση στα ενδιαφέροντα που έχουνε ή που θέλουνε να αποκτήσουνε και δεν ξέρουνε πώς….
-Κυρία, καλά κάνετε και τρώτε μήλο στο διάλειμμα, κι εμείς έτσι πρέπει να κάνουμε!
-Ναι, είδες? Την πρασόπιτα την έφαγα πριν, αυτό είναι το επιδόρπιο!!!
-Κυρία, δεν μας δώσατε κι εμάς λίγη όμως…..
-Δεν πειράζει… πάρε αυτό το βιβλίο για την σωστή διατροφή, έχει και συνταγές μέσα!! ;-Ρ
-ΚΥΡΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑ…. ό,τι και να σας πούμε, πάλι βιβλίο θα καταλήξετε να μας δώσετε???
-Όχι, μην το βλέπεις τόσο στενά το πράγμα, μπορώ να σας δώσω και dvd με ντοκυμαντέρ!!!! Έχω ένα για το σύμπαν που θα το λατρέψετε!!!
;-Ρ

Και προσπαθείς να τους δείξεις πως μπορούν να είναι πιο αποτελεσματικά, να μάθουνε και με άλλους τρόπους, να δούνε τον κόσμο γύρω τους….
-Κυρία, όλη μέρα στα φροντιστήρια τρέχουμε…. Πού να προφτάσουμε να διαβάσουμε και βιβλία…
-Οκ, πάρε ένα Αστερίξ λοιπόν… Και για δες εδώ, έχουμε και άλλα του Αριστοφάνη σε κόμικς, τι στο καλό, τζάμπα τις κάνετε τις Κότες???

-Κυρία? Την βιογραφία του Τσε την έχουμε στη βιβλιοθήκη?
-Μη μου βάζετε ιδέες…. Στο μεταξύ, για πάρε τη Μαφάλντα….

-Εμένα μου αρέσουνε οι ιστορίες αγάπης!
-;-) Από την αγάπη ξεκινούνε όλα!!!

-Εγώ κυρία θέλω να κάθομαι εδώ και να ξεφυλλίζω τα βιβλία… αυτά με τις φωτογραφίες του πλανήτη από ψηλά….. Και με τα ζώα… Δεν μου αρέσει να διαβάζω….

Συμπυκνωμένες ζωές σε διαλείμματα…. Μικροί άνθρωποι που κάνουν μια στάση της ζωής τους και ρίχνεις  φευγαλέες ματιές σε αυτό που πρόκειται να γίνουν… Κάποια θα τα ανακαλύψουν εκεί, ανάμεσα στις ερωτήσεις του trivial pursuit και της ναυμαχίας.

-Κυρία, πότε θα ξεκινήσει το φεστιβάλ? Θα μας πάτε κινηματογράφο φέτος? Να διαλέξετε καλή ταινία…

Στα μικρά μέρη, ο πολιτισμός είναι πολυτέλεια. Η πολυτέλεια των λίγων, η πολυτέλεια που τελικά την καλλιεργείς με πολύ κόπο και δεν είναι ούτε αυτονόητη ούτε αυθύπαρκτη.  Η πολυτέλεια για αυτούς που έχουνε καναπέ και τον χρησιμοποιούνε για συζητήσεις και όχι σαν το έπιπλο μπροστά από την τηλεόραση.

Ο πολιτισμός στα μικρά μέρη, είναι το εισητήριο για τον έξω κόσμο. Για αυτόν που θα σου δείξει ότι είσαι κοινωνικό ον και πως τα πάθη και τα λάθη σου τα μοιράζονται και άλλοι.

-Είναι απίστευτο όμως, όταν λένε πολιτισμό εδώ που μένεις, εννοούνε τα σκυλάδικα?
-Κάνεις λάθος. Τα κλαρίνα εννοούνε. Τα οποία, όταν δεν είναι τα πανηγυρτζίδικα με τις κονσόλες με τα πρίμα στην τσίτα, είναι σκέτη μαγεία…..
-Είναι λεπτή η γραμμή που διαχωρίζει όμως το trash από το παραδοσιακό…
-Θα έλεγα απλώς ότι είναι μεγάλο το λούκι που πέφτουν όλοι μέσα… Και μένουν εκεί…

-Παλιόκαιρος παντού και σε όλα…
-Καθόλου…. there is no such thing as bad weather, only the wrong clothes..
-Σοφιστείες….
-Καθόλου…. απλά δηλώνω συμμετοχή χωρίς όρους…. for good or for bad..
😉

-Aκόμα λίγο όμως, και θα σαπίσουμε…

-Oh, well… Εμείς, όχι…. για τους άλλους, δενμπορώ να ξέρω….

-Θεία, εμένα μου αρέσει να παίζω με lego… Μπορώ να φτιάξω ό,τι θέλω…
-Κι εμένα, μωρό μου, κι εμένα…
😉

(Μα είναι τροπικοί εδώ πέρα σας λέω αφού!)
;-Ρ

-Μα, κοίτα τι γλυκούλικα που είναι!!!!
-ΧΑΧΑ, ναι, ναι, κανονικά, μόνο το νηπιαγωγείο πρέπει να κάνει παρέλαση!!! Τα πιτσιρίκια είναι όλα τα λεφτά!
-Ναι, και μετά μεγαλώνουν και γίνονται επιταγές!!! Ακάλυπτες ως επί το πλείστον…..

-Κοίτα, οι μελλοντικοί μας πελάτες!
-Πάλι καλά, τουλάχιστον είναι κάμποσοι… γιατί σαν να παραλιγοστέψαμε εδώ πέρα!!

-Συγνώμη, έχει όνομα αυτός ο καιρός? Ξεκινάω από τα σκαλάκια με ήλιο, και στα 10 μέτρα, συννεφιά και μετά ήλιος και πάλι συννεφιά… Σαν έργο του Kim Ki-Duk καταντήσαμε, άσε που αυτή η αναποφασιστικότητα είναι πολύ σπαστική τελικά.
-Κάτσε, περίμενε…. σε λίγο θα ερθει και η μπόρα… Τι νομίζεις? Τζάμπα σου είπε ο ωριλάς να μετακομίσεις από εδώ?
-Χμ… και ύστερα σου λέει, ποιό μικροκλίμα…

-Είναι αδικία όμως… δεν έχει πλάκα να βλέπεις να χορεύουνε οι άλλοι, σκοπός είναι να χορεύεις κι εσύ…
-Μα, αφού τα βαριέσαι τα τσάμικα…
-Ε, ναι, αλλά στο επόμενο επεισόδιο θα έχουμε Ικαριώτικο… κρατάω καβάτζα από τώρα…
-Κράτα τη μηχανή μη σου πέσει καλύτερα, δεν τον βλέπω και πολύ σόι ακόμα αυτόν τον αντίχειρα…
;-Ρ

-Καλά, δεν φτάνει που μας τα έπρηξες όλες αυτές τις μέρες με τις ταινίες, άρχισες και με τα βιβλία τώρα?
-Δεν φταίω εγώ, είμαι φιλομαθής… Και παρασύρομαι εύκολα!
-Ε, ναι, είσαι επιρρεπής, δεν μπορώ να πω… Τελατίνι το έκανες το καημένο το Fabia, να δω πότε θα τα μπήξει και δεν θα πηγαίνει πουθενά… A, και τώρα που το θυμήθηκα… Δε μου λες, την αφίσα και το πρόγραμμα για την επόμενη προβολή τα έκανες?
-ΟΧΙ!
-Καλά, κανόνισε, γιατί σε λίγες ώρες, τέρμα η 28η….
;-Ρ

-Κυρία, γιατί δεν μας ελέγξανε με τους ανιχνευτές μετάλλων εμάς πριν περάσουμε την πεζογέφυρα για την αφή???
-Είδες? Άμα έχεις πρόσωπο στην κοινωνία βρε παιδί μου!!

-Περδόν, τι είναι αυτό το φανάρι?
-Τςτςτςτς… μα δε βλέπεις? Η φλόγα κονσέρβα από τη χτεσινή πρόβα, μήπως γίνει καμιά στραβή και δεν ανάψει σήμερα άμα βγει καμία ξεγυρισμένη συννεφιά ξαφνικά…
-Γουάτ? Θα έρθει ο Μητσοτάκης?
-Μπα, μη χαίρεσαι, τι την βάλαμε νομίζεις την αντιηλιακή? Θα ψηθούμε, στο λέω..

-ΡΕΤΑ, ΡΕΤΑ, λες να πετάξουνε καμιά ματωμένη γούνα φώκιας και να έχουμε τα ωραία της προηγούμενης αφής?
-Όχι, ρε συ… θα την μπερδέψουνε εδώ μέσα με τις ζωντανές..
;-Ρ

-Blah, blah, blah, Mr President of the Hellenic Republic, blah, blah, blah,….
-(Καλά, ρε σύ, τί λέει αυτός, είναι εδώ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας?)
-(Σσσσςςς… σταμάτα να ακούσουμε, έτσι όπως πάει σε λίγο θα μας πει ότι είναι εδώ ο Elvis και ο Michael Jackson…)
-… and I want to thank Coca Cola, blah, blah, blah, blah,…
-(Α, εντάξει, είπα κι εγώ… θα προσκυνήσουμε, ή δεν θα προσκυνήσουμε το άδολο και αφιλοκερδές πνεύμα του ολυμπισμού… ΖΗΤΩ Η ΕΨΑ, ΡΕ…..)
;-Ρ

-Συγνώμη, ΤΙ είπε? Γίνεται η αφή στο temple of Filippeion? ΜΟΥΑΧΑΧΑ!!
-Κάτσε, κάτσε, μπορεί να χλιδιάσανε και να την κάνουνε και στο Λεωνιδαίο….

-Μπα? Πρωτότυπο τριποδάκι!!!
-Ναι, ρε, θες κάτι? Αφού το ναρθηκάκι έχει τη σωστή γωνία και ΔΕΝ κουνιέται!
;-Ρ

-Μα, πού είναι αυτό το φλάουτο?

-Τι να σου πω, κονσέρβα πρέπει να είναι όπως το κόβω…. πολύ πλούσια την ακούω την μουσική…

-Ρε, τον κακομοίρη, δεν του φτάνει το μακρυμάνικο και το μακρυπόδικο, φοράει και το σκουφί και τα γάντια, ψητό στην γάστρα τον βλέπω…
-Άσε, την θερμοπληξία θα την πάθει μόλις αρχίσει να τρέχει με τη δάδα μέσα στο λιοπύρι….. Καλά το έχουνε το ασθενοφόρο εδώ όξω…

-Χοχοχοχοχο, έτσι όπως θα πετάξει το περιστέρι, φαντάζεσαι να το πιάσει κανένα τσιρλιπιπί???
-Μουαχαχαχα!! Ναι!! Και το ωραίο είναι, ότι, όπου και να πέσουν οι κουτσουλιές, δεν θα κάνουν διαφορά!!
-Μπα, μην το λες, στο άσπρο συνολάκι, θα φαίνεται!!!
;-Ρ

-Καλά, απίστευτο δεν είναι που τρέχουνε με την όπισθεν και φωτογραφίζουνε και ΔΕΝ πέφτουνε?
-Ναι, ναι!!! Είδες, άμα χρησιμοποιείς την Δύναμη….

-Ευτυχώς πήγαν και ήρθαν γρήγορα, την άλλη φορά κάναμε δέκα ώρες να βγούμε από εδώ μέσα!!!
-Ναι, βέβαια την άλλη φορά, είμασταν και κάνα δυο χιλιάδες…

-ΧΑΧΑ, το καλό είναι πως δεν φοβάσαι ότι θα πάρει τίποτα φωτιά άμα σκοντάψει ο τύπος με τη δάδα πάνω στην βλάστηση!!!
-Ε, ναι, ό,τι έχει ξαναβγεί, είναι νανοειδές και πυρίμαχο!!!
😉

-Κρόνιο το είπαμε αυτό, ή Κώνιο?
-Μπα, κάναμε στροφή στη Γεωμετρία?