Γράμμα στο μεγάλο ρεμπέτη Μάρκο Βαμβακάρη.

Αγαπητέ Μάρκο,

Ένιωσα την ανάγκη να σου γράψω αυτό το γράμμα έστω και καθυστερημένα σα να είσαι ακόμα στη ζωή.

Θέλω να σου εκμυστηρευτώ κάποια πράγματα.

Τυχαία έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο της βιογραφίας σου.

Διαβάζοντας το πολύ προσεκτικά ένοιωσα σα να σε γνώριζα εκείνη τη στιγμή.

Όλα όσα γράφει το βιβλίο για τα παιδικά σου χρόνια και τον αγώνα της ζωής σου με συγκλόνισαν τόσο πολύ που άλλαξα άποψη τόσο για σένα όσο και για τα τραγούδια σου.

Αναγκάστηκες από μικρή ηλικία να παλέψεις με θεούς και δαίμονες για να βοηθήσεις τον εαυτό σου και την οικογένεια σου και δε λύγισες ποτέ από τις δυσκολίες.

Αγωνίστηκες με πάθος γι αυτό που αγάπησες και κατάφερες αν και αυτοδίδακτος  με τα λίγα γράμματα που ήξερες να γίνεις ένας μεγάλος δημιουργός του ρεμπέτικου τραγουδιού.

Για όλους αυτούς τους λόγους όσοι σε αγάπησαν και σ αγαπούν, σε πίστεψαν και σε πιστεύουν σε ονομάζουν ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ του ΡΕΜΠΕΤΙΚΟΥ τραγουδιού , αποδίδοντας την τεράστια σημασία του έργου σου.

Σου αξίζει ΜΕΓΑΛΕ Μάρκο Βαμβακάρη αυτός ό βαρύτιμος τίτλος.

Όμως αρκετά σε κούρασα με τη φλυαρία μου.

Κλείνοντας το γράμμα μου θέλω να σε ευχαριστήσω τόσο εγώ όσο και το Σχολείο μου, το ΣΔΕ Σύρου, για την μεγάλη παρακαταθήκη που αφήνεις.

Είμαστε πολύ περήφανοι για Σένα.

Γεια και χαρά Μεγάλε Μάρκο Βαμβακάρη

Ασπασία Πογιατζόγλου