ΣΑΤΙΡΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ (εκφωνήθηκε σε πρωτοχρονιάτικη εκδήλωση της Περιηγητικής Λέσχης Πρέβεζας)                           Στον Παπαγιάννη, το σταθμό που κυβερνά ωραία,                     ευχόμαστε να έχει ορθή και μακρουλή …κεραία.                                 Στη Σόφη επί των εκδρομών χάριν του εκδρομέως,                         συχνά να κάνει εκδρομές και μη το σκα ….δρομέως.                               Η Καίτη των διαλέξεων, στο νου της πάντα να ‘χει                                   το ότι διά λέξεων δεν γίνεται η …μάχη.                                               Στον Αριστείδη ευχόμαστε, για τη βιβλιοθήκη                                       το μέγα ενδιαφέρον του να βγάλει απ’ τη …θήκη.                               Στο Σταύρο, που εισπράκτορας ωραίος καμαρώνει,                       πολλούς – πολλούς συνδρομητές ο Σταύρος να σταυρώνει.                     Σ’ αυτόν που τόσο τακτικά κρατάει το Ταμείον,                                     να ξέρει πάντοτε το “συν” και ν’ αγνοεί το “μείον”.                               Σ’ αυτόν που ανατέθηκε φροντίς για εκδηλώσεις,                             έργα να δούμε ευχόμαστε κι όχι κενές δηλώσεις.                                     Το Μίλιο – που ορίστηκε να γράφει εις τον Τύπον –                   ευχόμαστε δραστήριον και όχι …για τον τύπον.                                   Στο Γραμματέα, που πομπό επίσης συντονίζει,                           ευχόμαστε να ‘χει γερό και ίσιο …κατσαβίδι.                                       Στη Μαίρη τη σπικέρισσα – στολίδι ευγενείας –                         ευχόμαστε από καρδιάς ρεκόρ …φωνογενείας.                                   Στο Μίχο τον εκφωνητή, θα ευχηθούμε τώρα                                       να μεγαλώσει πιο πολύ …ακροατών η ώρα.                                         Με Πρόεδρο ευχόμαστε τον ρέκτη τον γιατρόν                                     τα μέλη βασιλόπιτα κάθε χρονιά να τρων.                                         Του χρόνου να ‘μαστε καλά (να ‘μαστε στα καλά μας)                         και η “άγια βασιλόπιτα” να ‘ναι βοήθειά μας.                                       Και εις έτ’ πολλά.

ΣΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΩΝ ΠΑΤΡΩΝ (αναφέρεται σε εκδρομή της Περιηγητικής Λέσχης Πρέβεζας στο καρναβάλι της Πάτρας)         Στο καρναβάλι των Πατρών η λέσχη μας, με το παρντόν,             εσκάρωσε μια εκδρομή στ’ αλήθεια …καρναβαλική.                             Όλα τα μέλη της εκεί εγίναν …περιηγητικοί                               σκαπέτησαν εδώ κι εκεί χωρίς καμία συνοχή.                     Μπερδεύτηκαν και οι βαθμοί απλοί και αξιωματικού                               κι έγιν’ η Περιηγητική έρις περί …ηγετική.                                 Κατάλυμα θαυμάσιο στη Ναύπακτο Γυμνάσιο,                                       σε δάσκαλο Γυμναστικής εκάναμε …γυμνάσιο.                                 Στους νέους μπήκαν τα μπουρμπούλια να χορέψουν στα Μπουρμπούλια   ν’ αναδέψουν τα …μπουρμπούλια που ‘ναι μέσα στα σακούλια.               Σ’ άλλους αυτό θα άρεσε εάν ελείπαν αι …Ε.Σ.Α.Ι,                           τέτοια το ξέρουν οι μεσιέ γίνονται μόνο …βερεσέ.                                 Το πούλμαν εκοιμήθηκε – λεωφορείο ξύπνιο –                                   αυτό θαρρώ οφείλεται στον Πατρινό τον …(ξ)ύπνο.                       Μάλαμα είν’ ο οδηγός, ήρεμος σαν το λάδι,                                         μα άνθρωπος είναι κι αυτός, θέλει και λίγο …χάδι.                               Να δώσει κέφι ο αρχηγός γυρίζει σαν το μύλο,                                     μα φόβος είν’ πως έγινε των …έριδων το μήλο.                                   Τις θέσεις τους αλλάζανε τα μέλη κάθε ώρα,                                       μα πάντοτε ήταν μαζί τα όμορφα τα …κόρα.                                       Και κάποιος που διέταξε “ο νόμος καρεκλάκι”                                       το κόκκινό του άλλαξε με …μαύρο καρεκλάκι.                                     Του χρόνου να ‘μαστε καλά να ξαναπάμε πάλι                                     και στη ζωή μας πάντοτε να ‘χουμε καρναβάλι.                                   Υ.Γ. Προσοχή! Τα εν οίκω μη εν δήμω.

ΣΤΟ ΖΑΛΟΓΓΟ (αναφέρεται σε εκδρομή της Περιηγητικής Λέσχης Πρέβεζας στο μνημείο του Ζαλόγγου)                                               Η Λέσχη μας στων εκδρομών εμπήκε πάλι τον χορόν                             κι εξέδραμε στο Ζάλογγον, εκεί στο χώρο των χορών.                   Ωραίος ήτανε ο δρόμος μα πλήρης λακκουβών,                               γιαυτό αρχίσαμε συντόμως κι εμείς …ηρωικόν χορόν.                             Κι ενώ τη λειτουργία αργούν κι η Λέσχη μας νό έρδε               επανελήφθη το γνωστόν του Μπούμπουλη το “έρδε”.                 Επήγαμε και στον κρημνόν όπου σε πιάνει ζάλη                                       στο πέσιμο των γυναικών με τα παιδιά αγκάλη.                                   Μία που είδε τον κρημνόν λέει “ας πέσω κάτω                                         με το παιδί στην αγκαλιά αλλά όχι εις το …βράχο!”                                   Κι η ανηφόρα δυστυχώς φανέρωσε στοιχεία                                         όπου κρυμμένα ήτανε εις τα Ληξιαρχεία…                                   Εφάγαμε πολλά ψητά και στον καθένα ανήκει                                   μιας και δε βγήκαν στα λεπτά να δώσει …πανωπροίκι.                   Μπόλικο ήταν το κρασί που το στομάχι εδέχθη,                                 τόσο που πλήρες έν σταμνί στα πόδια μας μπερδεύθη.                         Τα αρχαία επεσκεύθημεν αγάλματα, μουσεία,                                       μα και κουκούτσες είδαμε (να είχαμε καμία…!)                                   Και στο αρχαίο θέατρο εις του βωμού την πέτρα                       απαγγελία άκουσα απ’ όμορφη …Ηλέκτρα.                                     Πρέπει να πλατυνθεί η οδός Κασσώπης (στο Ωδείο)                             εκεί που μία πάει μονή να τις χωράει δύο.                                             Κι όταν η δύσις μ’ αίματα βάφεται και σκοτάδι,                                     τα “ηλιοβασιλέματα” ο αρχηγός μας άδει.                                             Γι αυτό και άλλα του καλά που ο καθείς μας ξέρει,                             πολύ επάξια κρατά σφυρίχτρα εις το χέρι.                                         Του χρόνου να ‘μαστε καλά (να ‘μαστε στα καλά μας)                           κι ο “Άγιος” ο “Ζάλογγος” να είναι βοήθειά μας!

Αφιέρωμα στο Μοναστήρι                                                                  Αφού ανεβήκαμε στον ιερό βράχο                                                        απ’ όπου οι Σουλιώτισσες έπεσαν                                            προτιμώντας το θάνατο από την ατίμωση                                            και ανέβηκαν έτσι στην υπέρτατη δόξα,                                            κατεβήκαμε στο μυσταγωγικό αυτό Μοναστήρι                                        για να ανεβούνε λίγο οι ψυχές μας προς το Θεό,                                  πριν κατεβούμε πάλι στα ταπεινά μας έργα.