«Slow food»

Μυρσίνη Μακρέλλη, Β΄ Λυκείου

Τα τελευταία χρόνια οι άνθρωποι πιεσμένοι από τις καθημερινές τους ασχολίες και υποχρεώσεις κατέφυγαν σε γρήγορες λύσεις σίτισης όπως το junk food. Όμως το γρήγορο φαγητό (fast food) αποδείχτηκε καταστροφικό για τη φύση και τον ανθρώπινο οργανισμό. Για αυτό και ένα καινούριο κίνημα ξεκίνησε για να αντισταθεί στο κατεστημένο. ‘Slow food’ ονομάζεται ένα οικο-γαστρονομικό κίνημα το οποίο έχει στόχο την προώθηση τοπικών πιάτων προστατεύοντας το περιβάλλον και βοηθώντας μικρές επιχειρήσεις να μεγαλώσουν.

Το Slow food ξεκίνησε το 1986 από έναν Ιταλό δημοσιογράφο για το φαγητό και το κρασί, τον Κάρλο Πετρίνι (Carlo Petrini). Ο Πετρίνι πίστευε πως η νέα για εκείνη την εποχή μόδα του fast food θα διάβρωνε σταδιακά την πλούσια γαστρονομική κουλτούρα της Ιταλίας και τον τρόπο παραγωγής και παρασκευής του κλασικού, παραδοσιακού φαγητού. Μάλιστα κάποτε είπε ότι “Ο κόσμος χάνει πολλά είδη φρούτων και λαχανικών κάθε μέρα. Και κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει το φαγητό και την γεύση του χωρίς να είναι οικολόγος’’. Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο δημιούργησε μία οργάνωση, την Agricola, και ήταν ο πρόδρομος του κινήματος Slow food. Το σήμα κατατεθέν τους είναι ένα σαλιγκάρι, καθώς η ιδέα του κινήματος προωθεί ρυθμούς πιο αργούς, έτσι ώστε να αντιλαμβάνεται καλύτερα ο κόσμος τις διατροφικές και όχι μόνο αξίες.

 Η φιλοσοφία του Slow food είναι ‘καλό, καθαρό και δίκαιο φαγητό’, δηλαδή τα συστατικά που χρησιμοποιούνται για τα τρόφιμα είναι οργανικά, τοπικής παραγωγής, έτσι ώστε να προσφέρουν περισσότερη ‘ενέργεια’ και ευχαρίστηση στο καταναλωτή. Οι παραγωγοί οι οποίοι με πολύ κόπο και μεράκι καλλιεργούν φρούτα και ζαρζαβατικά για να δημιουργηθούν τα πιο νόστιμα και αυθεντικά πιάτα, αμείβονται δίκαια για την δουλειά τους. Αυτό το γεγονός τους ενθαρρύνει να συνεχίσουν το έργο τους κρατώντας ζωντανή την παράδοση και την τοπική οικονομία, προστατεύοντας ταυτόχρονα και το περιβάλλον. Το Slow food βοηθάει αγρότες από όλον τον κόσμο, έτσι ώστε να μπορούν να διατηρήσουν τα χωράφια τους και να προστατευτούν από μεγάλες εταιρίες οι οποίες, παράνομα, τα διεκδικούν.

Στην Ελλάδα το Slow food δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο, αφού απαριθμεί μόλις 500 μέλη, αριθμός πολύ μικρότερος από άλλες χώρες. Πρωτεργάτης του κινήματος στην Ελλάδα είναι ο Γιώργος Χατζηγιαννάκης ο οποίος με κέντρο την Σαντορίνη διέδωσε το Slow food και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, όπως την Αττική την Αίγινα, το Ρέθυμνο, την Ικαρία, και σε άλλες περιοχές. Ωστόσο, τα μέλη του  συγκεντρώνονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και διοργανώνουν σεμινάρια και ραντεβού γαστρονομίας, όπου δοκιμάζουν πιάτα και κρασιά από όλες τις περιοχές της Ελλάδας, αλλά και του  κόσμου. Στα συνέδρια αυτά μπορούν να συμμετέχουν πολίτες ευαισθητοποιημένοι στο θέμα της διατροφής αλλά και λάτρεις της παράδοσης.

«Είμαστε ό, τι τρώμε» είναι ένα γνωστό μότο που συναντάμε συχνά όταν θέλουμε να αφυπνίσουμε τις γαστρονομικές μας συνήθειες. Οι πολίτες που μπορούν να ξεχωρίζουν τις γεύσεις, μπορούν να ξεχωρίζουν και τις ιδέες, τις κουλτούρες, το καλό και το κακό. Το Slow Food δεν σημαίνει «gourmet» ή «elite». Είναι μία ιδέα, ένας τρόπος ζωής που έχει μετατραπεί σε κοινωνικό κίνημα το οποίο συνδέεται με την παγκόσμια κατακραυγή εναντίον των κάθε είδους τυποποιήσεων που προκαλεί η παγκοσμιοποίηση, προσπαθώντας να αφυπνίσει τόσο τις διατροφικές μας συνήθειες, όσο και τις συνειδήσεις μας.

 

Πηγές:

Family farming

Σοφία Τελωνιάτη, Β Λυκείου

 

Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) ονόμασε το 2014 ως το Διεθνές Έτος Οικογενειακής Γεωργίας, θέλοντας να υπογραμμίσει πόσο σημαντικός είναι ο θεσμός του “family farming”.

Στα ελληνικά το family farming  μεταφράζεται ως οικογενειακή γεωργία, και αναφέρεται σε εκείνες τις παραγωγικές μονάδες στις οποίες το μεγαλύτερο ποσοστό (αν όχι το σύνολο) της εργασίας παρέχεται από τα μέλη της οικογένειας. Ακόμα, υπάρχει οικογενειακή ιδιοκτησία και οικογενειακός έλεγχος στην παραγωγή που συνεπάγεται, όχι πάντα, τη διαγενεακή μεταβίβαση της.

Πώς συνδέεται το κίνημα αυτό με την οικογενειακή γεωργία; Το κίνημα του slow food υποστηρίζει ότι η οικογενειακή γεωργία είναι ένα κλειδί για να αντιμετωπιστούν πολλά από τα προβλήματα του φαγητού που επηρεάζουν το πλανήτη μας. Μερικά από τα θετικά που αναφέρονται, είναι η διατήρηση της βιοποικιλότητας, διότι οι γεωργοί καλλιεργούν μία μεγάλη ποικιλία από είδη και έχουν γνώσεις για τη τέχνη της  καλλιέργειας αυτών. Επιπλέον, αυτή η ποικιλομορφία διασφαλίζει ότι οι αγρότες είναι καλύτερα μονωμένοι έναντι του κινδύνου φυτικών ασθενειών, καθώς και των διαφορετικών συνθηκών και απειλών που παρουσιάζονται από την κλιματική αλλαγή.

Επίσης, σημαντική είναι και η προσφορά στη διαχείριση των φυσικών πόρων , όπως του νερού και του χώματος και την προστασία του περιβάλλοντος. Ακόμα, ενημερωνόμαστε ότι συνεισφέρει στην διατήρηση αγροτικών μέσων διαβίωσης, αφού οι μικρογεωργοί δημιουργούν πολλές θέσης εργασίας στη ύπαιθρο και αυξάνουν τα  έσοδα των κατοίκων εκεί και έτσι ενισχύεται η τοπική κοινωνία.

Εντούτοις,  παρά τα θετικά που παρέχει η οικογενειακή γεωργία, οι μικροκαλλιεργητές αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των χρόνιων υποσιτισμένων ανθρώπων που  αγωνίζονται για να παράγουν αρκετό φαγητό ή εισόδημα για να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες.

Παρόλα αυτά ,αν γίνουν κάποιες αλλαγές, όπως με την εφαρμογή πολιτικών αρχών και με την  ενίσχυση της βιώσιμης παραγωγικότητας, καθώς και τη βελτίωση σε πρόσβαση σε γη και νερό, πιστώσεις και αγορές, η οικογενειακή γεωργία όχι μόνο θα ανακάμψει ,αλλά όλο και περισσότερα άτομα θα θέλουν στο μέλλον να ακολουθήσουν το τομέα αυτό.

Αξιοσημείωτα είναι και μερικά πρότζεκτ που τρέχουν παγκοσμίως ώστε να ενισχύσουν το “family farming”, όπως:

  1. Εarth market: Πρόκειται για ένα παγκόσμιο δίκτυο αγορών που ενισχύει τα τοπικά φαγητά, φέρνει σε επαφή, από όλο τον κόσμο, καταναλωτές και βοηθάει έτσι, τους μικροπαραγωγούς και την οικογενειακή γεωργία. Σε αυτό το εγχείρημα συμμετέχουν 27 χώρες παγκοσμίως, με 74 ενεργές αγορές στην Αμερική, στον Καναδά, στην Ιταλία, στην Τουρκιά, στη Κίνα, στην Αυστραλία και αλλού .           
  2. Presidia projects: Περισσότερες από 500 έδρες  παγκοσμίως παρέχουν υποστήριξη κατευθείαν σε 10.000 μικροπαραγωγούς βοηθώντας τους έτσι να συνεχίζουν να παράγουν τοπικά φαγητά που με τη σειρά τους βοηθάν στη διασφάλιση της βιωσιμότητας ολόκληρης της κοινότητας.            

Τέλος, μπορούμε και εμείς, ατομικά ,να συμβάλλουμε στη ενίσχυση της οικογενειακής γεωργίας με το να ψωνίζουμε σε αγροτικές αγορές, να επισκεπτόμαστε αγροκτήματα και με το να αγοράζουμε τα προϊόντα των γεωργών, βοηθώντας τους έτσι  να βγάλουν τα προς το ζην και να βοηθήσουν και οι ίδιοι με τη σειρά τους όχι μόνο εμάς τους ανθρώπους παρέχοντας πιο υγιεινά φαγητά, άλλα και προστατεύοντας το περιβάλλον και την πανίδα και χλωρίδα που ζει σε αυτό.  

Πηγές  

http://www.moa.gov.cy/moa/da/da.nsf/All/FDADE5524641C610C22580900040FB42/$file/7.pdf

https://www.slowfood.com/what-we-do/themes/family-farming/what-you-can-do/

Κλιματική αλλαγή και διατροφή

Kourosh Nourmohammadi Baygi, Β Λυκείου

Στη σύγχρονη εποχή, η κλιματική αλλαγή είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό θέμα και μπορεί να αλλάξει ή να βάλει σε κίνδυνο τις ζωές των ανθρώπων στην γη. Πολλοί παράγοντες συμβάλλουν στην κλιματική αλλαγή, από δραστηριότητες των εργοστασίων μέχρι τα ρούχα που φοράμε. Ένας από αυτούς τους παράγοντες είναι η διατροφή μας, το φαγητό που καταναλώνουμε, από πού προέρχεται και πού καταλήγει εάν δεν καταναλωθεί.

Με πολύ απλά λόγια, η κλιματική αλλαγή είναι η μεταβολή του παγκοσμίου κλίματος σε μεγάλο χρονικό διάστημα όπως για παράδειγμα η αύξηση της θερμοκρασίας της γης τα τελευταία χρόνια. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι το κλίμα της γης πάντα άλλαζε, άλλα οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει ασυνήθιστες αλλαγές μετά την βιομηχανική επανάσταση. Από τότε, οι άνθρωποι και τα εργοστάσια άρχισαν να καίνε τα ορυκτά καύσιμα. Η καύση των ορυκτών καυσίμων απελευθερώνει διοξείδιο του άνθρακα που θα παραμείνει στην ατμόσφαιρα της γης, και ως αποτέλεσμα, θα αυξηθεί η θερμοκρασία της γης. Οι μελέτες δείχνουν ότι κάθε χρόνο παράγονται 21/3 εκατομμύρια τόνοι διοξειδίου του άνθρακα.

 Η κατανάλωση κρέατος και η παραγωγή των υποπροϊόντων κρέατος (γάλα, τυρί, γιαούρτι κλπ.) οδηγούν στην απελευθέρωση σχεδόν 15% του αερίου θερμοκηπίου που υπάρχει στην ατμόσφαιρα. Δηλαδή αν ήμασταν χορτοφάγοι, θα μπορούσαμε να περιορίσουμε την ποσότητα του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Συμπληρωματικά, τα ζώα χρειάζονται μεγάλη ποσότητα φαγητού και νερού για να ζουν. Γενικά, το φαγητό μας είναι η αιτία του 30% διοξειδίου του άνθρακα, και συντελεί στο 80% της αποδάσωσης και στο 70% της χρήσης του νερού. Ο ρόλος των δέντρων και των δασών είναι εξαιρετικά σημαντικός για την μετατροπή του διοξειδίου του άνθρακα σε οξυγόνο μέσω της διαδικασίας της φωτοσύνθεσης.

Επίσης, η τοποθεσία στην οποία το φαγητό έχει παραχθεί, επηρεάζει την κλιματική αλλαγή. Για παράδειγμα, η Αμερική δεν έχει γόνιμα εδάφη άρα η παραγωγή των φαγητών στην Αμερική δεν είναι πολύ αποδοτική και καλή για το κλίμα. Επιπλέον, τα περισσότερα μας φαγητά θα καταλήξουν στα σκουπίδια. Σύμφωνα με μελέτες, οι Ευρωπαίοι πετάνε σχεδόν 95kg του φαγητού τους στα σκουπίδια κάθε χρόνο. Πολλοί υποστηρίζουν ότι μια σωστή και ισορροπημένη διατροφή, στην οποία θα τρώμε όσο το σώμα μας χρειάζεται, μπορεί να σώσει το κλίμα.

            Εν κατακλείδι, μικρά πράγματα όπως η καθημερινή μας διατροφή, έχουν σχέση με το κλίμα της γης και μπορούν να το αλλάξουν. Η κλιματική αλλαγή, έχει ήδη αλλάξει τις ζωές όλων μας και πριν να χειροτερεύσει, όλες οι χώρες πρέπει να συνεργαστούνε μαζί ώστε να βρεθεί μια βιώσιμη λύση.

Διατροφή και κλιματική αλλαγή

Μαρίτα Στεφανέλλη, Β Λυκείου

 

Η σχέση διατροφής και κλιματικής αλλαγής, εκ πρώτης όψεως, δεν υφίσταται. Με άλλα λόγια, δύσκολα ένας συνειρμός σκέψεων με βάση τη διατροφή θα οδηγηθεί στην κλιματική αλλαγή και το αντίστροφο. Κι όμως, αυτές οι δύο έννοιες είναι άρρηκτα συνδεδεμένες, όσο παράλογο ή παράδοξο κι αν μοιάζει. Ειδικά στη σημερινή εποχή, είναι αδιαμφισβήτητο το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού παραμελεί την υγιεινή διατροφή και στρέφεται προς πιο ανθυγιεινές και λιγότερο χρονοβόρες επιλογές. Με αυτόν τον τρόπο, δημιουργείται μια νοοτροπία που βασίζεται στον χρόνο και αποσκοπεί, ολοκληρωτικά, στην απόκτησή του, εις βάρος όλων των άλλων αγαθών και αξιών.

Σε αυτό το σημείο, εμπλέκεται και το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής• ο άνθρωπος που έχει αποκτήσει τη συγκεκριμένη λανθασμένη νοοτροπία, αδιαφορεί εξίσου για τη διατροφή του όσο και για το περιβάλλον. Θέτει τον χρόνο ως προτεραιότητα, κάτι που έχει ως επίπτωση να παραμελεί οποιαδήποτε ασχολία θεωρεί χρονοβόρα, όπως για παράδειγμα την ανακύκλωση ή τον περιβαλλοντικό εθελοντισμό. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, εστιάζει στο παρόν, αφαιρώντας από τις επόμενες γενιές την ευκαιρία να βρουν ένα ασφαλές, προστατευμένο περιβάλλον από την κλιματική αλλαγή και γενικότερα τις καταστροφικές, εγωιστικές πράξεις των αδιάφορων ανθρώπων της σύγχρονης εποχής.

Κατά συνέπεια, μόνο εάν επιφέρουμε δραστικές αλλαγές στην παραπαίουσα και ατομοκεντρική νοοτροπία μας θα επιτευχθούν και σημαντικές βελτιώσεις κατά της κλιματικής αλλαγής, στο πλαίσιο συλλογικών δράσεων και αποφάσεων. Ας μην λησμονούμε, άλλωστε, ότι το περιβάλλον είναι κάτι που κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας και οφείλουμε να το κληροδοτήσουμε αναλλοίωτο στις μελλοντικές γενιές.

«Θετικοί» στον κορωνοϊό;

Στελλίνα Βόμβα, Β Λυκείου

 

Είναι γεγονός πως ο κορωνοϊός ήρθε για να ταράξει τις ζωές όλων μας. Φυσικά δεν είναι μόνο οι νοσούντες αυτοί οι οποίοι έχουν δει την καθημερινότητά τους να αλλάζει αλλά όλοι οι πολίτες. Έχουμε έρθει αντιμέτωποι με μία πρωτόγνωρη κατάσταση η οποία κάθε άλλο παρά ευχάριστη μας είναι. Οι ζωές μας έχουν πάρει άλλη τροπή καθώς ακόμη και τα πιο αυτονόητα, όπως η ελεύθερη μετακίνηση στους δρόμους ή μία βόλτα, θεωρούνται πλέον απαγορευμένα. Ωστόσο, θα έκανε καλό σε όλους να εστιάσουμε στα θετικά της όλης κατάστασης, που όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, υφίστανται.

Πρώτα απ’ όλα, η πανδημία λειτούργησε ως ευκαιρία να γίνουν βελτιώσεις στον ατομικό τομέα. Ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά αποκτά υπεύθυνη συνείδηση και μαθαίνει να παίρνει σωστές αποφάσεις για το καλό τόσο το δικό του όσο και του κοινωνικού συνόλου. Κατά συνέπεια, αποκτά και κοινωνική ευθύνη εφόσον πλέον ενδιαφέρεται και φροντίζει για το κοινό καλό. Μένουμε όλοι σπίτι όχι μόνο για να προστατεύσουμε τον εαυτό μας από τη πανδημία, αλλά και για να προστατεύσουμε τους συνανθρώπους μας που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες και για τους οποίους ο ιός μπορεί να αποβεί θανατηφόρος. Μαθαίνουμε να παίρνουμε συνειδητές αποφάσεις και να δρούμε για το «εμείς» κι όχι για το «εγώ».

Ακόμη κάτι στο οποίο έχει επιδράσει θετικά η πανδημία είναι οι οικογενειακές σχέσεις. Οι ρυθμοί της ζωής είναι τόσο γρήγοροι και οι υποχρεώσεις των ανθρώπων τόσο πολλές που έχουμε καταλήξει παρόλο που ζούμε κάτω από την ίδια στέγη να μη βλεπόμαστε με την οικογένειά μας όσο θα θέλαμε. Η καραντίνα υπήρξε ο λόγος που τα μέλη της οικογένειας τώρα περνάν περισσότερο χρόνο μαζί, συζητάνε, κάνουν όλοι μαζί δραστηριότητες και γενικά αναπληρώνουν τον χαμένο χρόνο από τη ρουτίνα.

Ακόμη κάτι για το οποίο ίσως και θα έπρεπε να αισθανόμαστε τυχεροί μες στην ατυχία μας είναι η ανάπτυξη της σύγχρονης εκπαίδευσης. Η τεχνολογία και οι υπηρεσίες που προσφέρει μας βοήθησαν να ανακαλύψουμε καινούργιες μεθόδους διδασκαλίας οι οποίες θα φανούν χρήσιμες και στο μέλλον. Εκτός από την εκπαίδευση, η τεχνολογία βοήθησε στο να έχουμε όλες της δημόσιες υπηρεσίες στην οθόνη του υπολογιστή ή του κινητού μας. Αυτό είναι κάτι το οποίο αναμφίβολα θα μας φανεί χρήσιμο και μετά τη πανδημία.

Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός ότι μένοντας σπίτι το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, τα τροχαία ατυχήματα έχουν μειωθεί σημαντικά. Η κυκλοφορία στους δρόμους είναι ελάχιστη και δεν κυκλοφορούν πλέον μεθυσμένοι οδηγοί που βάζουν σε κίνδυνο τις ζωές τους αλλά και των άλλων. Δυστυχώς, αυτό είναι ένα θετικό αποτέλεσμα το οποίο θα φύγει μαζί με τη πανδημία.

Ακόμη κάτι για το οποίο αξίζει να γίνει αναφορά είναι το περιβάλλον και το γεγονός ότι πλέον δε μολύνεται ακατάπαυστα από τον άνθρωπο. Η κυκλοφορία στους δρόμους έχει μειωθεί, επομένως και τα καυσαέρια των αυτοκινήτων δε ρυπαίνουν πλέον τη φύση. Επίσης, μεγάλες βιομηχανίες και εργοστάσια έκλεισαν προσωρινά. Έτσι, δε μολύνεται πλέον ούτε ο αέρας που αναπνέουμε αλλά ούτε και τα νερά από τα απόβλητά τους. Η φύση πλέον αναπνέει χωρίς τον άνθρωπο να την καταστρέφει μέρα με τη μέρα. Ας ελπίσουμε πως όλοι θα αντιληφθούμε τη θετική επίδραση της πανδημίας στο περιβάλλον και δε θα τα γκρεμίσουμε όλα σε μια μέρα μετά την εξάλειψή της.

Ο κορωνοϊός δεν είναι σίγουρα κάτι ευχάριστο σε παγκόσμιο επίπεδο. Αντιθέτως, έχει φέρει την αναστάτωση στις ζωές μας. Ωστόσο, ας ελπίσουμε ότι θα βγούμε από αυτή την κατάσταση έχοντας αποκομίσει όσα περισσότερα θετικά είναι εφικτό να αποκομίσουμε από μία πανδημία.

Μένουμε σπίτι

Μιχαέλα Χαλκιώτη, Β Λυκείου

 

Την ίδια στιγμή που όλοι ενημερωνόμαστε με μεγάλες ταχύτητες για τα δεδομένα του νέου ιού που είναι ευμετάβλητα, κάνοντας σχέδια για το τι θα συμβεί όταν τα τραγικά γεγονότα της πανδημίας λάβουν τέλος, κάποιοι άνθρωποι πασχίζουν να αντιμετωπίσουν την δύσκολη πραγματικότητα.

Τα προβλήματα πληθαίνουν. Πέρα από ελάχιστους κλάδους που ευνοούνται οι υπόλοιποι επαγγελματίες έχουν «αφεθεί» στα δύσκαμπτα γρανάζια της οικονομίας. Ορισμένες διαδικασίες προσπαθούν να αντικατασταθούν με την βοήθεια της τεχνολογίας (οι πλέον παγκόσμια γνωστές εφαρμογές  zoom, skype..) άλλοτε επιτυχώς και άλλοτε όχι. Πρώτη από αυτές και η εκπαίδευση που παρά τον μεγάλο αριθμό μαθητών και τα τεχνικά προβλήματα, παίρνει σιγά σιγά μία νέα μορφή, εγκαταλείπει τον διαχρονικό της χαρακτήρα και εκσυγχρονίζεται.

Και όσο ο καιρός περνά, αυξάνονται τόσο τα κρούσματα του κορονοϊού όσο και τα φαινόμενα ενδοοικογενειακής βίας. Και αυτό διότι ο  πανικός που προκαλείται σε κάθε γωνία του πλανήτη έχει και αρκετές αρνητικές επιδράσεις στην ψυχολογία των ανθρώπων. Ας μην ξεχνάμε ότι αυτές τις ημέρες γυναίκες σε όλο τον κόσμο βρίσκονται «φυλακισμένες» στο σπίτι με τον κακοποιητή τους.

Σε εθνικό επίπεδο, τα καθημερινά δελτία πανδημίας του κ.Τσιόδρα έχουν εξελιχθεί σε τελετουργία καθησυχασμού της καθηλωμένης κοινωνίας. Παρόλα αυτά, αναδύονται  θεωρίες που ευτελίζουν την ανθρώπινη αξία. Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε άνθρωποι να λένε ότι οι ασθενείς και νεκροί από τον ιό ήταν πολύ μεγάλης ηλικίας, με πολλαπλές ασθένειες αφήνοντας να εννοηθεί, λανθασμένα, ότι η απουσία τους δεν θα γίνει αισθητή.

Οι απόψεις, φυσικά, διίστανται. Ακούγεται ακόμη ότι η ασέβειά μας προς τη φύση είναι εκείνη που μας «φυλάκισε» στα σπίτια μας. Σίγουρα η γνώμη αυτή φαίνεται ορθότερη αφού η βελτίωση και η «ανάσα» που έχει πάρει  η φύση λόγω του δραστικού περιορισμού κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας είναι εμφανής.

Είναι σίγουρο πάντως ότι μετά από όλο αυτό οι έγκλειστοι θα έχουν εξοικειωθεί  σε μεγάλο βαθμό με την τεχνολογία, οι άνθρωποι ίσως να αποκτήσουν περισσότερη ψυχραιμία, κοινωνική συνείδηση. Μπορεί ο κορονοϊός να είναι η ευκαιρία για κάθε λαό να κατανοήσει τη δύναμη της συλλογικής προσπάθειας, όσον αφορά την τήρηση των μέτρων, και την ανάγκη ύπαρξης στέρεων μηχανισμών, όπως εκείνου της δημόσιας υγείας, που φαίνεται να έχει επιβαρυνθεί αρκετά.

 

 

 

Το χαστούκι του κορωνοϊού στον «παντοδύναμο» άνθρωπο του 21ου αιώνα

 

Μιχαέλα Βερβέρη, Β Λυκείου

 

Καθημερινά βομβαρδιζόμαστε από ειδήσεις για νεότερα δεδομένα σχετικά με τον ιό που έχει αλλάξει την ζωή μας ανεπιστρεπτί. Εικόνες που θυμίζουν τον αιγυπτιακό μύθο σχετικά με τις 10 πληγές του Φαραώ, δυσοίωνα μηνύματα για τη «χαλιναγώγηση» της επιδημίας, η μίζερη καθημερινότητα των ανθρώπων που προσπαθούν να σταματήσουν την εξάπλωση αλλά και η αδυναμία του παγκόσμιου οργανισμού υγείας να επισπεύσει την παραγωγή του σωτήριου εμβολίου, υποδεικνύουν πως είμαστε μάρτυρες σε μία από τις πιο σκληρές στιγμές της ανθρωπότητας, η οποία αγκομαχά να επιβιώσει. Το μέλλον είναι αδιαμφισβήτητα αβέβαιο και σίγουρα όταν χαράξει μία καινούργια αυγή για την ανθρωπότητα τίποτε δεν θα είναι ίδιο.

Ο κορωνοϊός έχει επιβάλλει έναν νέο τρόπο ζωής που ακόμη οι άνθρωποι προσπαθούν να συνηθίσουν και που ακόμη αντιδρούν σε αυτόν. Η νέα πραγματικότητα, ωστόσο, έχει επιφέρει μερικές θετικές προεκτάσεις σε κάποιους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το γεγονός ότι έχει επανέλθει μετά από πολύ καιρό στη ζωή μας η έννοια της κοινωνικής ευθύνης και της κοινωνικής συνείδησης. Οι άνθρωποι είχαν ξεχάσει τις αξίες αλτρουισμός, ενσυναίσθηση, συμπόνοια. Μήπως ο κορωνοϊός είναι η ευκαιρία για να θυμίσει στους ανθρώπους την αλληλεγγύη, την ανάγκη για ομόνοια και ενότητα; Μήπως ζούμε μία περίοδο «εξανθρωπισμού» της ανθρωπότητας ώστε να διδαχθούμε ξανά το «αγαπάτε αλλήλους»; Ένα είναι σίγουρο· ότι μετά από αυτήν την τρικυμία και ο τελευταίος άπιστος Θωμάς θα συνειδητοποιήσει την κοινή μοίρα των ανθρώπων και ότι τα χρήματα, η εξουσία και οι διακρίσεις δεν είναι τίποτε άλλο από εφήμερα «ανθρώπινα» πράγματα-ψευδαισθήσεις, χωρίς ουσιαστική σημασία. Έτσι θα αναδυθούν οι βαθύτερες αξίες. Μία από τις σημαντικότερες είναι, φυσικά, η οικογένεια. Μέσα στη δίνη της πανδημίας οι οικογένειες ξανά σμίξανε, ενώ μέχρι πρόσφατα λόγω των ραγδαίων ρυθμών ζωής οι σχέσεις μεταξύ των μελών ήταν λιγοστές και, ίσως, απλώς τυπικές. Τώρα δόθηκε η ευκαιρία στα μέλη να γνωριστούν καλύτερα και να κάνουν δραστηριότητες μαζί, μια δυνατότητα που ίσως δε θα είχανε ποτέ. Τέλος, ο άνθρωπος αρχίζει να δείχνει περισσότερο ενδιαφέρον και μέριμνα για την επιστήμη και το περιβάλλον.

Ακόμη, οι άνθρωποι αναγκάστηκαν να υιοθετήσουν συνήθειες που ποτέ από μόνοι τους δε θα ενστερνίζονταν. Δεν είναι τυχαίο πως σύμφωνα με έρευνες εκατομμύρια άνθρωποι έμαθαν, επιτέλους, πως να πλένουν τα χέρια τους, κάτι τόσο ασήμαντο και δεδομένο μπροστά σε όλες τις κατακτήσεις του ανθρώπου, αλλά και τόσο σημαντικό για την υγεία του. Επιπλέον, τα άτομα αξιοποίησαν τον άπλετο ελεύθερο χρόνο τους με γυμναστική, ανάπτυξη των ταλέντων τους και άλλες δραστηριότητες που τους ενισχύουν την καλή διάθεση. Έτσι αντισταθμίζεται ο αρνητικός συναισθητισμός που προκαλείται από τον τραυματισμένο ψυχισμό των ανθρώπων εξαιτίας της τραγικότητας της κατάστασης. Είναι γεγονός πως η ψυχολογία των ανθρώπων είναι άσχημη. Κυριαρχούν ο πανικός, η αβεβαιότητα, η μελαγχολία και οι περιπτώσεις κατάθλιψης αυξάνονται. Η παράνοια του φόβου οδηγεί σε αντικοινωνικότητα και ανθρωποφοβία από τους ίδιους τους ανθρώπους. Ωστόσο, με αισιοδοξία και ψυχικό σθένος όλα θα αντιμετωπισθούν.

Μία ακόμη θετική επίπτωση που επέφερε ο ιός είναι ο εκσυγχρονισμός της παιδείας. Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα αξιοποίησε ψηφιακά εκπαιδευτικά εργαλεία για να βελτιώσει τη διαδικασία της μάθησης αλλά και ως απάντηση στην πρόκληση των κλειστών σχολείων. Πρόκειται για μία απαραίτητη αναβάθμιση που θα έπρεπε να είχε πραγματωθεί εδώ και χρόνια, έτσι ώστε να μην έβρισκε απροετοίμαστους η νέα κατάσταση καθηγητές και μαθητές, αλλά έστω και αργά, ο «σκοπός αγιάζει τα μέσα». Επίσης, η τεχνολογία αποτέλεσε αρωγό και για κάποιους εργαζομένους, ώστε να μπορούν να διεκπεραιώσουν τις υποχρεώσεις τους από το σπίτι και να μη χάσουν το μισθό τους. Με αυτόν τον τρόπο, η τεχνολογία έγινε κέντρο και άξονας συνέχειας της ανθρώπινης καθημερινότητας, δείχνοντας στους ανθρώπους το βαρυσήμαντο ρόλο της σε όλους τους τομείς και υπογραμμίζοντας τις δυσχέρειες των τεχνολογικά αναλφάβητων.

Ακόμη, η τεχνολογία είναι αλληλένδετη με την οικονομία και την πολιτική. Μπορεί η παγκόσμια οικονομία να έχει επιβαρυνθεί βαρύτατα από τα λουκέτα στις επιχειρήσεις και τις δημόσιες δαπάνες εξαιτίας του ιού, αλλά υπάρχουν προοπτικές ανάκαμψης σε άλλους κλάδους, όπως στη βιομηχανική ιατρική και τα τρόφιμα. Βέβαια, την παγκόσμια οικονομική δυσπραγία προσπαθούν να εκμεταλλευτούν κάποιοι συμφεροντολόγοι πολιτικοί, οι οποίοι επιδιώκουν να δημαγωγήσουν το λαό και να εκμεταλλευτούν τον πόνο του για να εξασφαλίσουν μία «καρέκλα».

Η νέα δεκαετία άνοιξε το κουτί της Πανδώρας και μας υποδέχτηκε, ας ελπίσουμε, με τον ισχυρότερο εχθρό, η μάχη εναντίον του οποίου θα είναι σύντομη και η ανθρωπότητα θα αναδειχθεί νικηφόρα. Ωστόσο, η σωτηρία προδιαγράφει σκληρό αγώνα και πολλές θυσίες εκ μέρους των ανθρώπων. Οι απώλειες θα είναι χιλιάδες, όπως σε κάθε πανδημία κάθε αιώνα και οι άνθρωποι θα μείνουν για αρκετή περίοδο «παγωμένοι» από τον τρόμο της Μέδουσας-ιού, αφήνοντας τραύματα στη ψυχή τους, αλλά η νίκη θα τους αποζημιώσει. Ας ελπίσουμε πως οι άνθρωποι μετά κορωνοϊού θα είναι πιο δυνατοί, θα έχουν πάρει πολλά μαθήματα, θα έχουν εκτιμήσει όσα είχαν χάσει, θα έχουν αναθεωρήσει και θα ζήσουν τη ζωή τους ελεύθερα, όπως ονειρεύονταν πίσω από τα τζάμια των σπιτιών τους!

Εμπόλεμη ζώνη η πόλη της Μυτιλήνης

 

Μαριάννα Ιορδάνου, Β΄ τάξη

Στο απόγειο των εξελίξεων σήμερα η πόλη της Μυτιλήνης καθώς οι έντονες  ενέργειες των δυο παρατάξεων, προσφύγων και ντόπιων, φτάνουν την κατάσταση στα άκρα. Οδομαχίες, ανθρωποκυνηγητά, επιδρομές στρατιωτικών ελικοπτέρων αντικαθιστούν το αρμονικό και φιλήσυχο νησιωτικό περιβάλλον. Εικόνες με τη χρήση χημικών έναντι προσφύγων, συμπεριλαμβανομένων παιδιών και γυναικών, καθώς και κατεστραμμένες  περιουσίες και βίαιες εικόνες σφαγμένων ζώων πρωτοστατούν, κάνοντας  τον γύρο του διαδικτύου.

Για ακόμη μια φορά οι αθετημένες προεκλογικές υποσχέσεις αλλά και η ανικανότητα  για την λήψη δραστικών αποφάσεων βρίσκει ανυπεράσπιστους και απροετοίμαστους τους πολίτες της Λέσβου. Παράλληλα κυβερνητικό σχέδιο για τη δημιουργία νέων δομών στην Δυτική Λέσβο τίθεται επί τάπητος αλλά απορρίπτεται άρδην από τον κόσμο στα νησιά.

Η οργή ξεχειλίζει και ο διχασμός ανάμεσα στα νησιά αγγίζει κόκκινο. Οι ακραίες φωνές του ‘’πετάξτε τους στην θάλασσα’’ ολοένα και πληθαίνουν. Παρόλα αυτά το αίτημα για αποσυμφόρηση των νησιών βρίσκει σύμφωνους τους περισσότερους. Είναι γεγονός πως τα νησιά έχουν παραγκωνιστεί από την πλευρά της κυβέρνησης, πράγμα που τα καθιστά παίγνιο πολιτικών σκοπιμοτήτων.

Σε τελευταίες εξελίξεις, οι πρόσφυγες –μετανάστες συνέχισαν τις κινητοποιήσεις. Συγκεκριμένα συγκεντρώθηκαν στο Δημοτικό Θέατρο Μυτιλήνης, αφήνοντας τον δρόμο ανοιχτό ακόμη και μια ώρα αργότερα. Όμως η κυβέρνηση φαίνεται να ενοχλήθηκε από την ειρηνική αυτή διαδήλωση καθώς στο σημείο έφτασαν δυνάμεις ΜΑΤ διακόπτοντας την κυκλοφορία. Την ώρα που η κυβέρνηση στοχοποιεί μια ειρηνική διαδήλωση σαν παραβατική συμπεριφορά, εμφανίζεται να καλύπτει τις αντιδράσεις κατοίκων της Μόριας που απαίτησαν να μην πατήσουν το πόδι τους οι διαδηλωτές κατά την επιστροφή τους στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης και, πολύ περισσότερο, τη ρατσιστική βία των ναζιστικών ομάδων κρούσης που βρήκαν ευκαιρία να επαναδραστηριοποιηθούν στο νησί.

Το σύστημα κοινωνικής βαθμολόγησης στην Κίνα.

Παναγιώτης Μανώλης, Β Λυκείου

 

Πώς λειτουργεί και που αποσκοπεί;

 Την πρώτη ψηφιακή δικτατορία σύμφωνα με νέες ανακοινώσεις ετοιμάζεται να θέσει σε εφαρμογή η Κίνα από το 2020. Με τη βοήθεια της βιντεοεπιτήρησης και τους σαρωτές αναγνώρισης προσώπων, θα επιτηρεί λεπτό προς λεπτό, κάθε έναν από τα 1,5 δισεκατομμύρια πολίτες της.

Το πρόγραμμα ονομάζεται «κοινωνική πίστωση» και εφαρμόζεται ήδη πιλοτικά σε 40 πόλεις της αχανούς χώρας. Επί της ουσίας είναι ένας μαζικός έλεγχος των πολιτών, σε πραγματικό χρόνο, με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης.

Οι αρχές μπορούν να αναγνωρίζουν πρόσωπα, να σαρώνουν το σώμα, να παρακολουθούν όλους τους πολίτες σε οποιοδήποτε σημείο της κινεζικής επικράτειας κι αν βρίσκονται. Παράλληλα οι κάμερες τροφοδοτούν το σύστημα «κοινωνικής βαθμολόγησης» με προσωπικά δεδομένα, το οποίο βασίζεται στην επιβράβευση, την τιμωρία και τη δημόσια ταπείνωση.

Το σύστημα βαθμολογεί τους πολίτες ανάλογα με την συμπεριφορά που καταγράφουν οι κάμερες. Στη συνέχεια λογισμικά τεχνητής νοημοσύνης, διαχωρίζουν τους πολίτες σε καλούς – που δεν δημιουργούν πρόβλημα στην κοινωνία- και σε «κακούς». H κινεζική κυβέρνηση αναφέρει πως σκοπός του είναι «να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση για θέματα ακεραιότητας και το επίπεδο αξιοπιστίας μεταξύ των μελών της κοινωνίας.

Πως πραγματοποιείται αυτό;

 Η βαθμολόγηση του κάθε πολίτη ξεκινάει στην ηλικία των 18. Το άριστα είναι το 1000 ή το Α. Η βαθμολογία του αυξάνεται ή μειώνεται ανάλογα με τις πράξεις του.

Αν για παράδειγμα, οι κάμερες καταγράψουν ότι ο πολίτης βρήκε ένα πορτοφόλι και το παραδώσει στις αρχές, αν βοηθήσει έναν ηλικιωμένο να διασχίσει το δρόμο ή αν δώσει αίμα, τότε η βαθμολογία του αυξάνεται και συγκαταλέγεται στους αξιοσέβαστους και καλύτερους πολίτες της κοινωνίας. Κατά συνέπεια επιβραβεύεται. Με λίγα λόγια η «η κοινωνική πίστωση – βαθμολόγηση» για τον κάθε Κινέζο πολίτη, είναι το διαβατήριο του στην κοινωνία, η δεύτερη του ταυτότητα.

Το πιο αμφιλεγόμενο στοιχείο είναι πως η βαθμολογία του καθενός δεν θα επηρεάζεται μόνο από όσα λέει

και κάνει ο ίδιος αλλά και από όσα λένε και κάνουν οι online φίλοι του, ανεξαρτήτως της μεταξύ τους αλλήλεπιδρασης.

Στην Κίνα του μέλλοντος, εκτός από την αναγνώριση προσώπου, η ταυτοποίηση του πολίτη θα γίνεται και από την στάση του σώματος του. Κατά συνέπεια, τα επόμενα χρόνια, θα είναι ολοένα και πιο δύσκολο για κάποιον να ξεφύγει από τον κρατικό έλεγχο. Με 200 εκατομμύρια «έξυπνες» κάμερες, εγκατεστημένες σε ολόκληρη τη κινεζική επικράτεια, δηλαδή 1 κάμερα ανά 7 κατοίκους,    οι Κινέζοι σε λίγους μήνες, θα είναι οι πιο επιτηρούμενοι πολίτες στον κόσμο.

Εκτός από την συμπεριφορά τους, όλες οι συνήθειες τους και η καθημερινότητα τους θα περνάει από το μικροσκόπιο της επιτήρησης, το οποίο δεν θα χάνει την παραμικρή λεπτομέρεια.

Η ένταξη στο σύστημα αυτό θα καταστεί υποχρεωτική για κάθε πολίτη και νομικό πρόσωπο που δραστηριοποιείται στην Κίνα από το 2020 όταν το κράτος θα έχει αναπτύξει το δικό του πρόγραμμα, ωστόσο ήδη από το 2015 η κινεζική κυβέρνηση παραχώρησε σε οκτώ κινεζικές εταιρείες ειδική άδεια για να αναπτύξουν τα δικά τους πιλοτικά προγράμματα ώστε να δοκιμαστούν οι λογάριθμοι που θα χρησιμοποιηθούν τελικά και να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα του.

  Από τις οκτώ εταιρείες που αδειοδοτήθηκαν, οι δύο δραστηριοποιούνται σε επιχειρηματικά πεδία όπου η συλλογή τεράστιου όγκου δεδομένων είναι αναπόσπαστο κομμάτι για τη σωστή λειτουργία τους.

Μία από αυτές είναι και η Sesame Credit. Πρόκειται για θυγατρική της γιγαντιαίας πολυεθνικής ηλεκτρονικού εμπορίου Alibaba, η οποία ανήκει στις εταιρείες που χρησιμοποιούν κατ’ εξοχήν οι Κινέζοι για online αγορές, πληρωμή υπηρεσιών διασκέδασης και λογαριασμών, μεταφορά χρηματικών ποσών και εξόφληση υποχρεώσεων όπως δίδακτρα κ.λπ.

Το σύστημα της Sesame Credit

Θα εξετάζει την πιστοληπτική ικανότητα των πολιτών, δηλαδή αν «εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους», αν δηλώνουν ορθά τα προσωπικά τους στοιχεία, τις συμπεριφορές και προτιμήσεις τους και τέλος τις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Οι πρώτες τρεις κατηγορίες δεν είναι κάτι που θα έπρεπε να μας ξενίζει ιδιαίτερα, εξάλλου τα ίδια περίπου στοιχεία μας συλλέγονται κι επεξεργάζονται από τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς προκειμένου να εκδώσουμε μια πιστωτική κάρτα ή να πραγματοποιήσουμε άλλες συναλλαγές.

Η τέταρτη και η πέμπτη κατηγορία στοιχείων όμως είναι εκείνες που εύλογα προκαλούν ανησυχίες σε όσους δεν επιθυμούν να ζήσουν μια οργουελική πραγματικότητα όπου κάθε επιλογή, ακόμα και άκρως προσωπική  θα καταγράφεται και θα επεξεργάζεται, ώστε το κράτος να αποφανθεί αν είσαι «καλός», «χρήσιμος» και «αξιόπιστος» πολίτης και αναλόγως να σε επιβραβεύσει ή να σε τιμωρήσει ακόμα και αν δεν έχεις προβεί σε κάποια παράνομη πράξη.

Τι προβλέπεται για τους αναξιόπιστους πολίτες;

  Όσοι έχουν χαμηλή βαθμολογία θα τιμωρούνται με συνδέσεις διαδικτύου χαμηλότερης ταχύτητας, περιορισμένη πρόσβαση σε εστιατόρια και χώρους διασκέδασης και αναψυχής και την αφαίρεση του δικαιώματος να ταξιδεύουν ελεύθερα εκτός της χώρας.

Ακόμα, η κατάταξη των πολιτών θα επηρεάζει την κοινωνική τους ασφάλιση, τη δυνατότητα να αποκτήσουν ιδιωτική ασφάλιση ή το να γίνουν δεκτά τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία.

Σε όσους έχουν ιδιαίτερα χαμηλή βαθμολογία θα απαγορεύεται η απασχόληση στον δημόσιο τομέα και σε επαγγέλματα όπως του δημοσιογράφου ή του δικηγόρου καθώς εκεί η «αξιοπιστία» θεωρείται απαραίτητη για την άσκησή τους.  Το κυβερνητικό έγγραφο που περιγράφει τις συνέπειες της χαμηλής αξιοπιστίας αναφέρει επί λέξει πως το κοινωνικό σύστημα αξιοπιστίας θα «επιτρέπει στους αξιόπιστους να κυκλοφορούν ελεύθερα παντού κάτω από τους ουρανούς ενώ θα δυσκολεύει τους αναξιόπιστους στο να κάνουν έστω και ένα βήμα».

Ο Meng Xiang, επικεφαλής του εκτελεστικού τμήματος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δήλωσε: «Έχουμε υπογράψει ένα μνημόνιο με πάνω από 44 κυβερνητικά τμήματα ώστε να περιορίζουμε τα «αναξιόπιστα» άτομα σε πολλαπλά επίπεδα».

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως ήδη 1,65 εκατομμύρια πολίτες που βρίσκονται στη μαύρη λίστα δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το τρένο για τις μετακινήσεις τους ενώ  τα τελευταία 4 χρόνια έχει απαγορευθεί η πτήση με αεροπλάνο σε 6,15 εκ. άτομα λόγω «κοινωνικών παραπτωμάτων».

   

    Πηγές:

Επιτακτική η ανάγκη ριζικών αλλαγών στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα

Μιχάλης Καλατζής, Β Λυκείου

  Η φινλανδική κοινωνία εφαρμόζει κατά γράμμα το ρητό «όλα είναι εκπαίδευση» στο εκπαιδευτικό της σύστημα. Σε αυτό έχουν ληφθεί μέτρα τα οποία έχουν εκφέρει το αποζητούμενο αποτέλεσμα και γι’ αυτό τον λόγο πρέπει να ενσωματωθούν και στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.

   Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το φινλανδικό μοντέλο, κάθε εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να δώσει προτεραιότητα στην αναδημιουργία του σχολικού προγράμματος. Αναλυτικότερα, πρέπει να αυξηθεί το σχολικό ωράριο και τα μαθήματα να αντικατασταθούν από θεματικές ενότητες. Οι ενότητες αυτές, οι οποίες θα προσεγγίζουν τα γνωστικά αντικείμενα, θα έχουν ως κύριο στόχο να προϊδεάζουν και να καθοδηγούν τους μαθητές με βάση τα ενδιαφέροντα και τις ικανότητές τους.

    Επιπλέον, οι μαθητές δεν θα πρέπει να αξιολογούνται με τη μέθοδο της μετωπικής διδασκαλίας αλλά θα πρέπει να εργάζονται σε ομάδες κατά την διάρκεια των σχολικών ωρών. Έτσι, οι μαθητές θα αναπτύξουν σε μεγαλύτερο βαθμό το πνεύμα της συνεργασίας και θα νιώθουν μεγαλύτερη άνεση μέσα στην τάξη. Ακόμη, θα πρέπει να επιτευχθεί και εξατομικευμένη μάθηση ώστε να προωθούνται και οι προσωπικοί στόχοι κάθε μαθητή. Επιπρόσθετα, στα σχολεία πρέπει να πραγματοποιείται σωστή χρήση της τεχνολογίας από τους μαθητές για τη μέγιστη απόδοσή τους σε κάθε διδακτική ώρα.

   Τέλος, ο κάθε εκπαιδευτικός πρέπει να διαθέτει υψηλά επαγγελματικά προσόντα, για να μπορεί να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις των παραπάνω μεταρρυθμίσεων. Θα πρέπει να διδάσκει σε ολιγομελή τμήματα έως και 15 παιδιά. Με αυτόν τον τρόπο θα έχει τη δυνατότητα να αφιερώνει περισσότερο χρόνο σε κάθε μαθητή, ανάλογα με τις δυνατότητες του καθενός, με αποτέλεσμα οι μαθητές ως σύνολο να αντιλαμβάνονται καλύτερα τη διδακτική ύλη κάθε φορά. Επίσης θα πρέπει να έρχεται σε συχνή επικοινωνία με τους κηδεμόνες των μαθητών του, για να αναφέρει την πρόοδό τους και να τους ενημερώνει για τις ικανότητες που παρουσιάζει κάθε παιδί.

Πηγές: https://www.huffingtonpost.gr/#blogRail

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων