• Α – Αναγέννηση: Η εποχή που η τέχνη ξαναγεννήθηκε με σπουδαίους ζωγράφους όπως ο Λεονάρντο ντα Βίντσι.
• Β – Βαν Γκογκ (Van Gogh): Ο ζωγράφος με τις έντονες πινελιές που αγαπούσε τα κίτρινα ηλιοτρόπια και την έναστρη νύχτα.
• Γ – Γλυπτική: Η τέχνη του να φτιάχνεις τρισδιάστατα έργα από μάρμαρο, πηλό, ξύλο ή μέταλλο.
• Δ – Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (El Greco): Ο παγκόσμιος Έλληνας ζωγράφος με τις χαρακτηριστικές μακριές και λεπτές φιγούρες.
• Ε – Εξπρεσιονισμός: Το καλλιτεχνικό ρεύμα όπου οι ζωγράφοι δεν σχεδιάζουν την πραγματικότητα, αλλά τα δυνατά τους συναισθήματα.
• Ζ – Ζωγραφική: Η μαγική τέχνη που χρησιμοποιεί χρώματα και πινέλα για να γεμίσει μια λευκή επιφάνεια με ιστορίες.
• Η – Ηλιογραφία: Η πρώτη μορφή φωτογραφίας που χρησιμοποιούσε το φως του ήλιου για να αποτυπώσει μια εικόνα.
• Θ – Θερμά Χρώματα: Το κόκκινο, το κίτρινο και το πορτοκαλί που μας θυμίζουν τη φωτιά, τον ήλιο και το καλοκαίρι.
• Ι – Ιμπρεσιονισμός: Οι ζωγράφοι βγαίνουν έξω από το εργαστήριο και αποτυπώνουν το παιχνίδισμα του φωτός στη φύση.
• Κ – Κολάζ: Η τεχνική όπου κόβουμε κομμάτια από χαρτιά ή υφάσματα και τα κολλάμε μαζί για να φτιάξουμε ένα έργο.
• Λ – Λαϊκή Τέχνη: Η παραδοσιακή τέχνη ενός τόπου, όπως τα έργα του αυθόρμητου Έλληνα ζωγράφου Θεόφιλου.
• Μ – Μονέ (Monet): Ο Γάλλος ζωγράφος που λάτρευε να ζωγραφίζει τις αντανακλάσεις του νερού και τα νούφαρα στον κήπο του.
• Ν – Ντανταϊσμός: Ένα κίνημα γεμάτο χιούμορ που έδειξε ότι η τέχνη μπορεί να γίνει με καθημερινά, απλά αντικείμενα.
• Ξ – Ξυλογραφία: Μια τεχνική χαρακτικής όπου σκαλίζουμε ένα σχέδιο σε ξύλο, βάζουμε μελάνι και το αποτυπώνουμε στο χαρτί.
• Ο – Οριγκάμι: Η παραδοσιακή ιαπωνική τέχνη του να διπλώνεις το χαρτί για να δημιουργήσεις ζωάκια και σχήματα.
• Π – Πικάσο (Picasso): Ο δημιουργός που άλλαξε τον κόσμο της τέχνης, δείχνοντας τα αντικείμενα από πολλές πλευρές ταυτόχρονα.
• Ρ – Ρεαλισμός: Όταν οι καλλιτέχνες επιλέγουν να ζωγραφίζουν τον κόσμο ακριβώς όπως τον βλέπουν, χωρίς να αλλάζουν τίποτα.
• Σ – Σουρεαλισμός: Η τέχνη των ονείρων και της φαντασίας, όπως τα λιωμένα ρολόγια στα έργα του Σαλβαδόρ Νταλί.
• Τ – Τέχνη του Δρόμου (Street Art): Οι πολύχρωμες τοιχογραφίες (γκράφιτι) που ομορφαίνουν τους τοίχους των πόλεων.
• Υ – Υδατογραφία (Ακουαρέλα): Τα διάφανα και φωτεινά χρώματα που απλώνονται στο χαρτί αφού τα ανακατέψουμε με νερό.
• Φ – Φοβισμός: Το κίνημα όπου οι καλλιτέχνες χρησιμοποιούσαν άγρια, πολύ έντονα και «λάθος» χρώματα (π.χ. έναν πράσινο ουρανό).
• Χ – Ψυχρά Χρώματα: Το μπλε, το πράσινο και το μωβ που μας φέρνουν στο μυαλό τη θάλασσα, τον πάγο και τη δροσιά.
• Ψ – Ψηφιδωτό: Η δημιουργία εικόνων ενώνοντας χιλιάδες μικρές ψηφίδες από πέτρα, γυαλί ή πλακάκι.
• Ω – Ώχρα: Το γήινο, ζεστό κιτρινοκαφέ χρώμα που χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

Άνοιγμα σε νέο παράθυρο

Άνοιγμα σε νέο παράθυρο

Άνοιγμα σε νέο παράθυρο

Άνοιγμα σε νέο παράθυρο