ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ Ένα συναρπαστικό ταξίδι με καράβι την ελληνική γλώσσα

Η οικονομική κρίση πλήττει και το βιβλίο. Η ελληνική βιβλιοπαραγωγή ήταν μειωμένη το 2008 κατά 4,8% συγκριτικά με το 2007 και συνολικά εκδόθηκαν 9.579 νέοι τίτλοι. Τα μη λογοτεχνικά βιβλία (θεωρητικές και θετικές επιστήμες, σχολικά βοηθήματα, βιβλία τέχνης) καταλαμβάνουν την πρώτη θέση με 57%, ενώ ακολουθούν τα παιδικά βιβλία (21,5%) και η λογοτεχνία (21,5%). Σχετικά με τις μεταφράσεις πιο δημοφιλής αναδείχτηκε για άλλη μια φορά η αγγλική γλώσσα με 51,6% και ακολουθούν τα γαλλικά (11,5%), τα ιταλικά (6,7%), τα γερμανικά (4,9%), τα ισπανικά (4,3%) και τα αρχαία ελληνικά (3%). Τα οριστικά στοιχεία για τη βιβλιοπαραγωγή το 2008 θα ανακοινωθούν τον Οκτώβριο από το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου, μια πρόγευση ωστόσο έδωσαν τα μέλη του με αφορμή την 6η Διεθνή Εκθεση Βιβλίου που εγκαινιάζεται την Πέμπτη και θα διαρκέσει μέχρι την Κυριακή στους χώρους της Helexpo στη Θεσσαλονίκη.  AΠΟ: librofan    ΔΕΙΤΕ ΣΤΟ:  http://librofan.blogspot.com

ΒΙΒΛΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
ΟΛΑ ΣΟΥ ΤΑ ΄ΜΑΘΑ, ΜΑ ΞΕΧΑΣΑ ΜΙΑ ΛΕΞΗ (Δ. ΜΠΟΥΡΑΝΤΑΣ)
ΑΝ ΗΤΑΝ ΟΛΑ ΑΛΛΙΩΣ (Α. ΠΑΠΑΔΑΚΗ)
COMPLETE UNKNOWN (Κ. ΤΖΟΥΜΑΣ)
ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ (ΧP. ΔΟΥΜΟΥΛΙΔΟΥ)
ΕΡΩΤΑΣ ΣΑΝ ΒΡΟΧΗ (Λ. ΜΑΝΤΑ)
ΕΝΟΧΑ ΜΥΣΤΙΚΑ (ΝΤ. ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ)
ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΗΜΑΔΙ (Σ. ΒΟΪΚΟΥ)
ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΩ ΑΝ ΔΕΝ ΜΕΓΑΛΩΣΩ (Λ. ΔΙΒΑΝΗ)
ΞΙΦΙΡ ΦΑΛΕΡ (Α. ΚΑΚΟΥΡΗ)
ΧΑΜΕΝΟ ΧΤΕΣ (Α. ΚΟΛΛΙΟΝΤΖΗ)
TO ΤΡΑΜ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ (Ν. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ))
ΘΟΛΟΣ ΒΥΘΟΣ (Γ. ΑΤΖΑΚΑΣ)
Ο ΒΙΟΛΟΝΙΣΤΑΣ (Κ. ΚΑΡΑΚΑΣΗΣ)
ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ (Ε. ΦΑΚΙΝΟΥ)
ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ (Ν. ΘΕΜΕΛΗΣ)
ΕΣΤΩ ΜΙΑ ΦΟΡΑ (Π. ΤΡΑΥΛΟΥ)
ΑΝ ΗΤΑΝ ΟΛΑ ΑΛΛΙΩΣ (ΑΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗ)
ΧΟΡΟΣ ΜΕΤΕΜΦΙΕΣΜΕΝΩΝ (Μ. ΒΑΜΒΟΥΝΑΚΗ)
ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ (Ε. ΤΣΑΜΑΔΟΥ)

ΞΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ
Ο ΝΙΚΗΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ (Π. ΚΟΕΛΟ)
ΝΕΑ ΣΕΛΗΝΗ (ΣΤ. ΜΕΪΕΡ)
ΘΑ ΦΩΝΑΞΩ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ (ΙΡΒ. ΓΙΑΛΟΜ)
ΛΥΚΟΦΩΣ (ΣΤ. ΜΕΪΕΡ)
ΕΚΛΕΙΨΗ (ΣΤ. ΜΕΪΕΡ)
ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ (ΙΡΒ. ΓΙΑΛΟΜ)
ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ (ΝΤ. ΤΖΑΒΑΡΙΑ)
ΠΛΗΓΕΣ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ (Γ. ΚΑΡΑΚΟΓΙΟΥΝΛΟΥ)
ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ (ΜΠ. ΣΛΙΝΚ)
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΧΑΝΝΑ (ΜΠ. ΣΛΙΝΚ)
Ο ΕΝΤΙΜΟΤΑΤΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ (ΤΖ. ΛΕ ΚΑΡΕ)
Η ΠΕΤΡΑ ΤΗΣ ΥΠΟΜΟΝΗΣ (Α. ΡΑΧΙΜΙ)
ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ (ΟΡΧ. ΠΑΜΟΥΚ)
Ο ΓΥΡΙΣΜΟΣ (Β. ΧΙΣΛΟΠ)
ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΤΑΤΟΥΑΖ (Σ. ΛΑΡΣΟΝ)
ΤΟ ΠΙΟ ΓΛΥΚΟ ΟΝΕΙΡΟ (ΝΤ. ΛΕΣΙΓΚ)
ΨΩΝΙΖΩ ΑΡΑ ΥΠΑΡΧΩ (Σ. ΚΙΝΣΕΛΑ)
ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ 24/5/2009
Από: librofan  http://librofan.blogspot.com

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΕΥΠΩΛΗΤΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ 22/5/2009-28/5/2009 ΣΤΙΣ ¨ΒΙΒΛΙΟ-ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ”

 E-book είναι το περιεχόμενο μιας λογοτεχνικής έκδοσης σε ψηφιακή μορφή κυρίως pdf, το οποίο διαβάζεται μέσω μιας ηλεκτρονικής συσκευής που διαθέτει οθόνη υγρών κρυστάλλων (LCD). Όπως το ΜΡ3 αντικαθιστά τους δίσκους βινυλίου, τις μαγνητικές κασέτες ή τα CDs, έτσι και τα e-books αντικαθιστούν τα βιβλία ως «αντικείμενα» με κειμενικό περιεχόμενο. Πως ξεκίνησαν όμως; Το 1971 ο Μάικλ Χαρτ ξεκίνησε το Gutenberg Project, ένα «σχέδιο» που αφορούσε τη συλλογή και ψηφιοποίηση τίτλων βιβλίων και κειμένων. Κάπως έτσι δημιoυργήθηκε η πρώτη ψηφιακή βιβλιοθήκη, που αποτέλεσε τη γέννηση των e-books και αριθμεί σήμερα 28 διαφορετικούς τίτλους Από το 1985 έως το 1992 ο Μπομπ Στάιν, μέσω της Voyager Company που είχε ιδρύσει, κυκλοφορούσε βιβλία σε μορφή CD-ROMs. Το 1995, το Amazon (ιντερνετική εμπορική πύλη) άρχισε να πουλά (κανονικά, όχι e-books) βιβλία μέσα από το site του, ενώ το 1998 εμφανίστηκαν τα πρώτα e-books που μπορούσαν να διαβαστούν μέσω των συσκευών Rocket ebook και Softbook. Το 2000 ο Στίβεν Κινγκ κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Riding Bullet» μόνο σε ψηφιακή μορφή. Από το 2002 και μετά διάφοροι εκδοτικοί οίκοι αποφάσισαν ότι θα είναι σκόπιμο και επικερδές να πωλούν τα βιβλία τους σε ψηφιακή μορφή. Το 2006 n Sony έβγαλε στην αγορά το SonyReader, ενώ την επόμενη χρονιά (2007) η Amazon απάντησε με το Kindle. Τα τελευταία δύο χρόνια (2008 και 2009) διάφορες εταιρείες κυκλοφόρησαν και συνεχίζουν να κυκλοφορούν συσκευές για τα e-books σε διάφορες τιμές, οι οποίες περιέχουν από 10 έως 20 βιβλία στη μνήμη τους. Ένα e–book είναι συνήθως ένα ολοκληρωμένο έργο, οποιουδήποτε θέματος, από τη λογοτεχνία ως τις επιστήμες, από ένα τεχνικό εγχειρίδιο έως ένα μυθιστόρημα ή μία ποιητική συλλογή. Βασικό χαρακτηριστικό του είναι ότι επιχειρεί να δώσει στο χρήστη την ίδια αίσθηση με αυτή που αποκομίζει από την ανάγνωση ενός “παραδοσιακού” βιβλίου, καθώς και τις ίδιες βασικές “δυνατότητες” που αυτό παρέχει, σημαντικά όμως ενισχυμένες από τη χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας. Έτσι, ένα e–book είναι χωρισμένο σε κεφάλαια, το διαβάζουμε σελίδα – σελίδα, μπορούμε να υπογραμμίσουμε όσα μας ενδιαφέρουν ή να κρατήσουμε σημειώσεις σε οποιοδήποτε σημείο του, να εισαγάγουμε έναν σελιδοδείκτη για να θυμόμαστε πού έχουμε μείνει ή να τονίσουμε κάποιο σημαντικό σημείο και πολλά άλλα.Φυσικά, τα e–books μάς δίνουν δυνατότητες άγνωστες στα έντυπα βιβλία (καλούμενα πλέον και “p–books“). Μπορούμε να εκτελέσουμε αναζητήσεις στο κείμενο για να βρούμε κάποια φράση ή λέξη, να αλλάξουμε το μέγεθος ή τον τύπο των γραμμάτων ή να αναζητήσουμε την ερμηνεία μίας λέξης στο ενσωματωμένο λεξικό που συνοδεύει πολλές από τις συσκευές ή το λογισμικό που χρησιμοποιείται. Σε πολλές περιπτώσεις, εφόσον ο εκδότης το έχει επιτρέψει, μπορούμε να μεταφέρουμε αυτούσια τμήματα του κειμένου σε άλλες εφαρμογές (εφόσον διαβάζουμε σε υπολογιστή ή PDA) ή να εκτυπώσουμε ό,τι μας ενδιαφέρει. Μία φορητή συσκευή μπορεί να αποθηκεύσει από 10 έως 100 διαφορετικά e–books, ένας αριθμός που πρακτικά γίνεται απεριόριστος αν δουλεύουμε σε κάποιον υπολογιστή. Η βιβλιοθήκη μας μπορεί να ανανεώνεται πολύ εύκολα και απλά, ενώ καθόμαστε στο γραφείο μας, καθώς μπορούμε να αγοράσουμε ένα βιβλίο μέσα σε λίγα λεπτά και να το μεταφέρουμε άμεσα μέσω του Internet, το οποίο παράλληλα βρίθει δωρεάν βιβλίων στα οποία μπορούμε να έχουμε πρόσβαση. Βέβαια, ένα e–book μπορεί να περιέχει γραφικά αλλά και να είναι εμπλουτισμένο με ήχο, βίντεο ή Internet links, ενώ όπως συμβαίνει σε κάθε εφαρμογή hypertext και στον World Wide Web, μας δίνεται η δυνατότητα να προσπελάζουμε την πληροφορία με μη σειριακό τρόπο, ακολουθώντας τα links, κάτι αναντικατάστατο προκειμένου για υλικό αναφοράς. Πλεονεκτήματα των ψηφιακών βιβλίων:ΣΥΝΕΧΕΙΑ>>> Διαβάστε όλο το άρθρο »

«Οι σκέψεις σας φωνάζουν τόσο δυνατά, που δεν ακούω εκείνο που μου λέτε»
Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ήμαστε μια
γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να
περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό
ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο
το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή.
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.
Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα κάνοντας κόντρες. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένες από μέταλλο και είχαν κοφτερές
γωνίες. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες
κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας
σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε
φρένα. Παίζαμε «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση.
Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν
γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους.
Κανείς δεν μπορούσε να μας βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάζαμε τα κόκαλα
και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους
«υπεύθυνους». Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και
δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με
λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο
εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε
να το ξεπερνάμε.Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως
κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια
νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά
φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν
πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι.Δεν είχαμε Playstations, τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να
βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά
βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό,
αμπάριζα… μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω,
τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε
χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι
εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε
σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και
δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου!
Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους
φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους
γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν
υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να
συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη!Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες
στην παραλία χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς
μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην
άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια
κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο
chat room.Είχαμε δίψα για τον άλλον, ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα. Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς» … συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί!
Από: anast 20/5/09

Από: aanasto

Στη γοητευτική Σύρο στις 8, 9, 10 Μαΐου 2009 πραγματοποιήθηκε το «5^ο Πανελλήνιο Συνέδριο των Εκπαιδευτικών για τις ΤΠΕ – Αξιοποίηση Τεχνολογιών της Πληροφορίας και της Επικοινωνίας (ΤΠΕ) στη Διδακτική Πράξη», το οποίο διοργάνωσαν:  ΣΥΝΕΧΕΙΑ>>>> Διαβάστε όλο το άρθρο »

                   

MΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΄ΝΑΙ Η ΝΕΡΑΪΔΑ

                           Νίκος Καζαντζάκης   

           “… Ποτέ δεν είχα δει τη μητέρα μου να γελάει, χαμογελούσε μόνο, και τα βαθουλά μαύρα μάτια της κοίταζαν τους ανθρώπους γεμάτα υπομονή και καλοσύνη.

Πηγαινόρχουνταν σαν πνεύμα αγαθό μέσα στο σπίτι, κι όλα τα πρόφταινε ανέκοπα κι αθόρυβα, σα να ‘χαν τα χέρια της μιαν καλοπροαίρετη μαγική δύναμη, που κυβερνούσε με καλοσύνη την καθημερινήν ανάγκη.

Μπορεί και να ‘ναι η νεράιδα, συλλογιζόμουν κοιτάζοντάς τη σιωπηλά, η νεράιδα που λεν τα παραμύθια, και κινούσε στο παιδικό μυαλό μου η φαντασία να δουλεύει: μια νύχτα ο πατέρας μου, περνώντας από τον ποταμό, την είδε να χορεύει στο φεγγάρι, χίμηξε, της άρπαξε το κεφαλομάντιλο, κι από τότε την έφερε σπίτι και την έκαμε γυναίκα του. Κι ολημέρα τώρα πάει κι έρχεται η μάνα μέσα στο σπίτι και ψάχνει να βρει το κεφαλομάντιλο, να το ρίξει στα μαλλιά της, να γίνει πάλι νεράιδα και να φύγει.

Την κοίταζα να πηγαινοέρχεται, ν’ ανοίγει τα ντουλάπια και τις κασέλες, να ξεσκεπάζει τα πιθάρια, να σκύβει κάτω από το κρεβάτι, κι έτρεμα μην τύχει και βρει το μαγικό κεφαλομάντιλο της και γίνει άφαντη…”

Νικος Καζαντζάκης
“Αναφορά στον Γκρέκο” (απόσπασμα)
Από: librofan: http://librofan.blogspot.com 

ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ, EVER

Όπως τα επελεξαν 16.000 ακροατές της Δημόσιας Ραδιοφωνίας των ΗΠΑ (δηλαδή ένα αρκετά διαβασμένο και “αριστερόστροφο”(!?) κοινό)

1. The Harry Potter series, by J.K. Rowling
2. To Kill a Mockingbird, by Harper Lee
3. The Kite Runner, by Khaled Hosseini
4. Bridget Jones’s Diary, by Helen Fielding
5. Pride and Prejudice, by Jane Austen
6. Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood, by Rebecca Wells
7. The Great Gatsby, by F. Scott Fitzgerald
8. The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy, by Douglas Adams
9. Fried Green Tomatoes at the Whistle Stop Cafe, by Fannie Flagg
10. The Poisonwood Bible, by Barbara Kingsolver
11. The Time Traveler’s Wife, by Audrey Niffenegger
12. Life of Pi, by Yann Martel
13. The Joy Luck Club, by Amy Tan
14. The Hobbit, by J.R.R. Tolkien
15. The Catcher in the Rye, by J.D. Salinger
16. Gone with the Wind, by Margaret Mitchell
17. Bel Canto, by Ann Patchett
18. The Lord of the Rings, by J.R.R. Tolkien
19. Middlesex, by Jeffrey Eugenides
20. Water for Elephants, by Sara Gruen
21. The Adventures of Huckleberry Finn, by Mark Twain
22. The Bean Trees, by Barbara Kingsolver
23. The No. 1 Ladies’ Detective Agency, by Alexander McCall Smith
24. The World According to Garp, by John Irving
25. Catch-22, by Joseph Heller
26. The Prince of Tides, by Pat Conroy
27. Like Water for Chocolate, by Laura Esquivel
28. The Princess Bride, by William Goldman
29. The Accidental Tourist, by Anne Tyler
30. Twilight, by Stephenie Meyer
31. A Confederacy of Dunces, by John Kennedy Toole
32. East of Eden, by John Steinbeck
33. The Red Tent, by Anita Diamant
34. Beach Music, by Pat Conroy
35. One Hundred Years of Solitude, by Gabriel Garcia Marquez
36. Rebecca, by Daphne Du Maurier
37. Ender’s Game, by Orson Scott Card
38. Lonesome Dove, by Larry McMurtry
39. The Thorn Birds, by Colleen McCullough
40. The Amazing Adventures of Kavalier & Clay, by Michael Chabon
41. Pillars of the Earth, by Ken Follett
42. Anna Karenina, by Leo Tolstoy
43. Interview with the Vampire, by Anne Rice
44. Cold Mountain, by Charles Frazier
45. Empire Falls, by Richard Russo
46. Under the Tuscan Sun, by Frances Mayes
47. The Count of Monte Cristo, by Alexandre Dumas
48. Even Cowgirls Get the Blues, by Tom Robbins
49. I Know This Much Is True, by Wally Lamb
50. Murder on the Orient Express, by Agatha Christie
51. Little Women, by Louisa May Alcott
52. The Stand, by Stephen King
53. She’s Come Undone, by Wally Lamb
54. Dune, by Frank Herbert
55. The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society, by Mary Ann Shaffer and Annie Barrows
56. Love in the Time of Cholera, by Gabriel Garcia Marquez
57. Alice’s Adventures in Wonderland, by Lewis Carroll
58. Lolita, by Vladimir Nabokov
59. The Godfather, by Mario Puzo
60. A Tree Grows in Brooklyn, by Betty Smith
61. Animal Dreams, by Barbara Kingsolver
62. Jaws, by Peter Benchley
63. Good in Bed, by Jennifer Weiner
64. Angle of Repose, by Wallace Stegner
65. Snow Falling on Cedars, by David Guterson
66. The Old Man and the Sea, by Ernest Hemingway
67. The Fountainhead, by Ayn Rand
68. Breakfast of Champions, by Kurt Vonnegut
69. Cat’s Cradle, by Kurt Vonnegut
70. The Big Sleep, by Raymond Chandler
71. The Sun Also Rises, by Ernest Hemingway
72. The Hunt for Red October, by Tom Clancy
73. Cold Sassy Tree, by Olive Ann Burns
74. The Lord of the Flies, by William Golding
74. Bonfire of the Vanities, by Tom Wolfe [tie]
76. Wuthering Heights, by Emily Bronte
77. Outlander, by Diana Gabaldon
78. The Shell Seekers, by Rosamunde Pilcher
79. Prodigal Summer, by Barbara Kingsolver
80. Eye of the Needle, by Ken Follett
81. Cannery Row, by John Steinbeck
81. The Pilot’s Wife, by Anita Shreve [tie]
83. All the Pretty Horses, by Cormac McCarthy
84. The Girl with the Dragon Tattoo, by Stieg Larsson
85. The Little Prince, by Antoine De Saint-Exupery
86. The Road, by Cormac McCarthy
87. One for the Money, by Janet Evanovich
88. Shogun, by James Clavell
89. Dracula, by Bram Stoker
90. The Unbearable Lightness of Being, by Milan Kundera
91. Presumed Innocent, by Scott Turow
92. Franny and Zooey, by J.D. Salinger
93. The Secret History, by Donna Tartt
94. Dead Until Dark, by Charlaine Harris
95. Summer Sisters, by Judy Blume
96. The Shining, by Stephen King
97. How Stella Got Her Groove Back, by Terry McMillan
98. Lamb, by Christopher Moore
99. Sick Puppy, by Carl Hiaasen
100. Treasure Island, by Robert Louis Stevenson

___________________________________________________

ΠΑΟΥΛΟ ΚΟΕΛΟ

………………………………………………………………………………………………………�

ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ:(Πατήστε αντίστοιχα γι΄αυτό που σας ενδιαφέρει)

“ΤΟ ΒΗΜΑ”-ΒΙΒΛΙΟ

Ιn.gr -ΒΙΒΛΙΑ

Βιβλία, Συγγραφείς   Βιβλιοπωλεία     Βιβλιοπωλεία On-line     Εκδόσεις Ηλεκτρονικές, Πολυμέσα     Εκδοτικές Εταιρείες

 Εκδοτικοί Οίκοι

 Εκδοτικοί Οίκοι On-line

e-go.gr -BIBΛΙΟ   “ΤΟ ΕΘΝΟΣ”-ΒΙΒΛΙΟ

      

 ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ.

ΕΧΟΥΜΕ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΑΛΕΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ:

 ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ  ΜΑΝΤΑ ΛΕΝΑ Εκδόσεις: ΨΥΧΟΓΙΟΣ

ΤΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ  ΔΗΜΟΥΛΙΔΟΥ ΧΡΥΣΗΙΔΑ – ΧΡΥΣΑ Εκδόσεις: ΨΥΧΟΓΙΟΣ 

ΟΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΘΕΜΕΛΗΣ ΝΙΚΟΣ Εκδόσεις: ΚΕΔΡΟΣ

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ  ΤΖΙΡΙΤΑ ΜΑΡΙΑ Εκδόσεις: ΨΥΧΟΓΙΟΣ

ΟΤΑΝ ΕΚΛΑΨΕ Ο ΝΙΤΣΕ ΓΙΑΛΟΜ ΙΡΒΙΝ Εκδόσεις: ΑΓΡΑ

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ  ΡΟΝΤΑ ΜΠΕΡΝ  Εκδόσεις: ΛΙΒΑΝΗΣ

ΛΥΚΟΦΩΣ  ΜΑΓΙΕΡ ΣΤΕΦΑΝΙ  Εκδόσεις: ΠΛΑΤΥΠΟΥΣ

 ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ  ΑΛΙΕΝΤΕ ΙΖΑΜΠΕΛ  Εκδόσεις: ΩΚΕΑΝΙΔΑ

ΑΠΟ: librofan

  http://librofan.blogspot.com/”                                                         Επιστροφή

 Κάποιο κρύο πρωινό του Ιανουαρίου, ένας άντρας κάθησε σε ένα κεντρικό σταθμό του μετρό και ξεκίνησε να παίζει το βιολί του. Έπαιξε για περίπου 45 λεπτά. Κατά τη διάρκεια αυτών των 45 λεπτών, δεδομένου ότι ήταν ώρα αιχμής, πέρασαν από μπροστά του αρκετές χιλιάδες άνθρωποι, οι περισσότεροι πηγαίνοντας στη δουλειά τους. Τρία λεπτά μετά την έναρξη της μουσικής, ένας μεσήλικος κύριος παρατήρησε ότι υπήρχε ένας μουσικός που έπαιζε βιολί, τον κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα και συνέχισε το βιαστικό του βηματισμό. Ένα λεπτό αργότερα, ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολάριο, από μια κυρία που το πέταξε στο καπέλο του καθώς περνούσε από μπροστά του χωρίς να σταματήσει καθόλου. Λίγο αργότερα, κάποιος ακούμπησε στον τοίχο και τον άκουσε για λίγο, αλλά μετά κοίταξε το ρολόι του και έφυγε βιαστικός. Πιο πολύ από όλους τους περαστικούς, ασχολήθηκε μαζί του ένα τρίχρονο αγόρι που ήθελε να σταματήσει για να ακούσει, αλλά η μητέρα του τον τράβηξε για να συνεχίσουν τη διαδρομή τους. Το παιδί κοιτούσε συνεχώς προς τα πίσω καθώς απομακρυνόταν. Το ίδιο επαναλήφθηκε και με άλλα παιδιά και τους γονείς τους, οι οποίοι – χωρίς καμία εξαίρεση – τα τράβαγαν για να συνεχίσουν το δρόμο τους.Στα 45 λεπτά μουσικής, συνολικά σταμάτησαν για να ακούσουν – έστω και για λίγο – μόνο 6 άνθρωποι. Περίπου 20 άνθρωποι έριξαν λεφτά στο καπέλο καθώς συνέχιζαν να περπατούν, χωρίς να ελαττώσουν την ταχύτητα του βηματισμού τους. Η συνολική είσπραξη ήταν 32 δολάρια. Όταν η μουσική σταμάτησε και υπήρξε σιωπή, κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δε χειροκρότησε, ούτε υπήρξε κανενός άλλου είδους αναγνώριση. Αυτό που δεν ήξερε κανείς ήταν ότι ο συγκεκριμένος βιολιστής ήταν ο Joshua Bell, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου, και έπαιζε με ένα βιολί Stradivarius αξίας 3,5 εκατομμυρίων δολαρίων, κατασκευασμένο από τον ίδιο τον Antonio Stradivari το 1713. Δύο ημέρες νωρίτερα, ο Joshua Bell έπαιξε σε ένα κατάμεστο θέατρο της Βοστώνης και η τιμή ενός κάτω του μετρίου εισιτηρίου ήταν 100 δολάρια. Ο Bell αμοίβεται με περίπου 1000 δολλάρια το λεπτό! Το συγκεκριμένο πείραμα, δηλαδή το να παίξει ο Joshua Bell στο σταθμό του μετρό incognito, οργανώθηκε από την εφημερίδα Washington Post, ως μέρος μιας κοινωνικής μελέτης περί του τι εκλαμβάνουμε ως σημαντικό, τι μας αρέσει, και σε τι δίνουμε προτεραιότητα. γενική περιγραφή του πειράματος ήταν: Σε ένα συνηθισμένο περιβάλλον, σε μια ακατάλληλη ώρα, αντιλαμβανόμαστε το ωραίο; Σταματάμε για να το ευχαριστηθούμε; Αναγνωρίζουμε το ταλέντο σε ένα μη-αναμενόμενο περιβάλλον;   

 

 

 

ΑΠΟ ΤΟ: “ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ”

Μισθολογικά-Συνταξιοδοτικά Εκπαιδευτικών από 1/7/2009 : Κύρια σύνταξη – ΤΕΑΔΥ – ΜΤΠΥ – ΕΦΑΠΑΞ  (από το Γιάννη Μπαλάγκα ΙΠΕΜ – ΔΟΕ) (14/5/09)

Aπό: Δ.Ο.Ε 14/5/2009

Την προσπάθεια των τελευταίων χρόνων να συμβάλλουν στα μουσικά και πολιτιστικά δρώμενα της Ηλείας  μετέτρεψε  και σε σύλλογο, με ονομασία “ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΗΛΙΔΑΣ”, μια ομάδα φίλων της μουσικής με πρωτεργάτη τον καθηγητή Μουσικής Γιώργο Γκιτζίρη.                                                                                                                      

Δείτε περισσότερα εδώ: http://orchestra-pyrgou.blogspot.com/

ΑΠΟ: ”ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ”

Ο Ελληνοαμερικανός βιολόγος, γιατρός και πανεπιστημιακός Νίκολας Χρηστάκης βρέθηκε στη φετινή λίστα των «100 σημαντικότερων» του «ΤΙΜΕ» για τη θεωρία του περί του ιού της ευτυχίας. Σύμφωνα με τον καθηγητή, «όταν οι άνθρωποι γύρω μας γίνονται πιο ευτυχείς, γινόμαστε και εμείς … Όταν δύο φίλοι βρίσκονται σε απόσταση μικρότερη του μιλίου και ο ένας γίνει πιο ευτυχισμένος, οι πιθανότητες να ευτυχήσει και ο φίλος του αυξάνονται κατά 15%».

 Είναι λοιπόν κολλητική η ευτυχία. Όταν όλοι γύρω σου ευτυχούν, είσαι υποχρεωμένος να συμμετάσχεις και εσύ στη γενική ευωχία. Μη σκεφτείς ούτε για αστείο να σε πιάσει το παράπονο, γιατί του άλλου του ήρθαν δεξιά ενώ εσένα σε πάει πηδώντας. Μην αποτολμήσεις ούτε προς στιγμήν να ενδώσεις σε Φθονερές σκέψεις και ζηλέψεις την καλοτυχία του άλλου. Μη διανοηθείς να υποπέσεις σε αμαρτωλές γκρίνιες τύπου: «πουτάνα κοινωνία, άλλων τους τρέχουν από τα μπαντζάκια και εγώ κωλοχτυπιέμαι για μπαρμπούτσαλα». Και κυρίως μακριά από ύποπτες θεωρίες περί άνισης κατανομής του πλούτου, περί ταξικών προσδιορισμών, περί κοινωνικής επιρροής και οικονομικής ισχύος. Έτσι και αλλιώς τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία. Παρότι ο Λασκαράτος πολύ εύστοχα είχε αναρωτηθεί: «Μήπως όμως φέρνουν τη δυστυχία;»  Κατά τον δρα Χρηστάκη, την ευτυχία μπορεί να μην τη φέρνουν τα λεφτά, τη φέρνουν όμως τα λεφτά των άλλων. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να τους πλησιάσεις σε ικανή χιλιομετρική απόσταση ώστε να κολλήσεις την ευτυχία τους, χωρίς μάλιστα να χρειαστείς και τα λεφτά τους. Αν λοιπόν σε πιάσουν οι μαύρες σου, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να εντοπίσεις ένα τσούρμο χαρούμενων τύπων και να τους πάρεις από πίσω. Βρες τίποτα εύθυμους που εκκωφαντικά θα σφύζουν από ευτυχία και πιάσε τους κουβέντα. Ούτε λεπτό μη σταθείς να αναρωτηθείς «μωρέ, τι χαζομαλ…ς είναι αυτοί» γιατί θα απολέσεις την ευτυχία του να κολλήσεις την αρρώστια τους. Αλλά ακόμη και αν είσαι τζόρας, βρε παιδί μου, μιζέρης και σκατόψυχος και γουστάρεις τη δυστυχία σου και την καταβρίσκεις με τις αστοχίες, τις ατυχίες, τις στραβές και τα μπινελίκια, πάλι δεν τη γλιτώνεις. Θα σου έρθει η ευτυχία κατακέφαλα, αφού ο ιός της ευτυχίας των παρακείμενων νοσούντων μοιραία θα μεταδοθεί και σε σένα. Μία απορία μένει. Αν σε κάθε παρέα ευδιάθετων τύπων γίνει κολλιτσίδα ένα τσούρμο δυστυχείς και αναξιοπαθούντες, δεν θα διακυβευθεί η καλή διάθεση των πρώτων; Δηλαδή προτού προλάβει να μεταδοθεί ο ιός της ευτυχίας να κατισχύσει εκείνος της συμφοράς και της κακοτυχίας; Με αποτέλεσμα να χάσουν οι ευτυχισμένοι το κέφι τους και να μην έχουν ευτυχία να μεταβιβάσουν; Και τότε αναθαρρήσει ο ιός της δυστυχίας, προσλάβει επιδημικές διαστάσεις και μας πάρει όλους και μας σηκώσει; Και μία δεύτερη. Αφού κατά τον καθηγητή Χρηστάκη η ευτυχία είναι τόσο κολλητική, γιατί ήδη δεν υφιστάμεθα παγκοσμίως τις συνέπειες της πανδημίας της; Τι εμποδίζει την καλπάζουσα ίωση να κατακυριεύσει τον πλανήτη και να μας χαρίσει απλόχερα τα συμπτώματα της χαράς και της καλοπέρασης; 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ

 jparaske@enet.gr  

   Στο κέντρο της Αυστριακής πρωτεύουσας και σε απόσταση μόλις 500 μέτρων από την πλατεία του Αγίου Στεφάνου (όπου βρίσκεται και ο ομώνυμος καθολικός καθεδρικός ναός της πόλης), βρίσκεται ένας στενός δρόμος, η Fleischmarkt7. Στο νούμερο 13, ο επισκέπτης αντικρίζει ένα μεγαλοπρεπές μέγαρο, σωστό κομψοτέχνημα. Το αρχιτεκτονικό αυτό στολίδι στεγάζει τον Ορθόδοξο Ιερό Καθεδρικό Ναό της Βιέννης.
Η παρουσία των Ελλήνων στη Βιέννη
Η παρουσία των Ελλήνων στην Αυστριακή πρωτεύουσα χάνεται στα βάθη των αιώνων. Από τη βυζαντινή ακόμα εποχή, οι Ορθόδοξες Πριγκίπισσες: Θεοδώρα Κομνηνή (1148), Θεοδώρα Αγγελίνα (1203) και Σοφία Λάσκαρι (1220), παντρεύτηκαν γόνους Αυστριακών αριστοκρατικών οικογενειών και μεταλαμπάδευσαν το βυζαντινό πνεύμα στην Κεντρική Ευρώπη. Πολλοί Έλληνες κατά τη διάρκεια του 17ου και 18ου αιώνα είχαν συνάψει ισχυρές εμπορικές και οικονομικές σχέσεις με τη Βιέννη. Στη πόλη αυτή φιλοξενήθηκαν πολλοί Διδάσκαλοι του Γένους, προωθήθηκαν τα ελληνικά γράμματα μέσα από τις περίφημες εκδόσεις των ελληνικών τυπογραφείων, προετοιμάσθηκε με κάθε μέσο ο Αγώνας της Παλιγγενεσίας του Έθνους και βρήκε μαρτυρικό θάνατο, ο υμνητής της ελευθερίας Ρήγας Βελεστινλής (Φεραίος). Τον αρχιερατικό θρόνο της Ιεράς Μητροπόλεως Αυστρίας λάμπρυνε με την παρουσία του στις αρχές του 20ού αιώνα, ο ήρωας Μακεδονομάχος Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης και αργότερα (1963 – 1991) ο Μητροπολίτης Αυστρίας Χρυσόστομος Τσίτερ (κατά σάρκα ανεψιός του Εθνομάρτυρα Μητροπολίτη Σμύρνης, Αγίου Χρυσοστόμου). Από το 1991 πηδαλιούχος της τοπικής εκκλησίας είναι ο Μητροπολίτης κ. Μιχαήλ (Στάικος), ο οποίος προσπαθεί να τονώσει το θρησκευτικό αίσθημα της ελληνικής παροικίας και να συντηρήσει την εκκλησιαστική και ιστορική παράδοση της επαρχίας του.
Η ιστορία του Ναού
Η Ελληνική Κοινότητα της Βιέννης, το 1782, αγόρασε το μεγαλοπρεπές αυτό κτήριο, από τον Κόμη Joh. Von Stockhammer και ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Peter Mollner τη μετατροπή του σε Εκκλησία. Ο Αυστριακός καλλιτέχνης τοποθέτησε στη μέση του οικοδομήματος το κωδωνοστάσιο και το ρολόι. Το 1851 συνεχίσθηκαν οι εργασίες εντός του ναού, με την ορθομαρμάρωσή του και την ανέγερση του γυναικωνίτη. Το μεγαλύτερο έργο των δαπανών ανακαίνισης και εξωραϊσμού του Ναού κάλυψε με προσωπικές του δαπάνες ο (μετέπειτα μεγάλος εθνικός ευεργέτης) Βαρόνος Σίμων Σίνας. Ο ευεργέτης κάλεσε το φημισμένο Δανό αρχιτέκτονα Θεόφιλο Χάνσεν (έργα του οποίου είναι τα μεγαλύτερα δημόσια κτήρια της Αθήνας), να ολοκληρώσει τις εργασίες του Ναού και να δώσει στο κτήριο τα απαραίτητα αρχιτεκτονικά στοιχεία που να το κάνουν να μοιάζει με βυζαντινό Ορθόδοξο Ναό. Τις δαπάνες για την αποπεράτωση του Ναού κάλυψε εξ’ ολοκλήρου ο Βαρόνος. Στις 21 Δεκεμβρίου 1858, έγιναν τα επίσημα θυρανοίξια – εγκαίνια του πρώτου Ορθόδοξου Ναού στην Αυστρία.
 Ο Ναός της Αγίας Τριάδος
Ο ναός εξωτερικά είναι σε κόκκινο χρώμα, ενώ τα πολλά δίλοβα καμαροειδή παράθυρα, του δίνουν τη μορφή βυζαντινού εκκλησιαστικού κτηρίου. Πάνω από την είσοδο του Ναού βρίσκονται σε χάλκινες πλάκες οι απεικονίσεις της Αγίας Τριάδος, του Αγίου Συμεών, της Αγίας Αικατερίνης, του Αγίου Γεωργίου και της Θεοτόκου Βρεφοκρατούσας. Εισερχόμενος στο ναό ο προσκυνητής υποβάλλεται από το ημίφως του πρόναου – διαδρόμου που θυμίζει το παλαιοχριστιανικό αίθριο και τον οδηγεί στον κυρίως Ναό. Το τέμπλο του ναού είναι ξυλόγλυπτο και επιχρυσωμένο. Στο αριστερό μέρος του Ναού βρίσκεται ο κυλινδρικός άμβωνας με οξυκόρυφη απόληξη προς τα κάτω ενώ το αναλόγιο του είναι ένας εστεμμένος δικέφαλος αετός. Το Ιερό δεν ακολουθεί τη συνήθη τριμερή διάρθρωση αλλά αποτελείται από ένα ενιαίο κυκλικό χώρο στη μέση του οποίου βρίσκεται το παλαιοχριστιανικού ρυθμού κιβώριο της Αγίας Τραπέζης. Πρωτοτυπία αποτελεί η Αγία Πρόθεση του Ιερού, η οποία περιβάλλεται από δύο ξύλινους ραβδωτούς κίονες με την απεικόνιση του οφθαλμού του Κυρίου.  Στο δεύτερο όροφο του κτηρίου, στεγάζονται τα γραφεία της Ιεράς Μητροπόλεως Αυστρίας, η κατοικία του επισκόπου, οι αίθουσες των βιβλιοθηκών και η Ελληνική Εθνική Σχολή, η οποία ιδρύθηκε το 1801 και συνεχίζει μέχρι σήμερα, το σημαντικό πνευματικό της έργο. Τόσο η ενορία της Αγίας Τριάδος όσο και η Σχολή τελούν υπό την επιτροπεία του 12μελούς Κοινοτικού Συμβουλίου. Για επικοινωνία: Ιερός Ορθόδοξος Καθεδρικός Ναός Αγίας Τριάδος Βιέννης, Fleischmarkt 13, 1010, Wien, Austria, τηλ: 0043 – 1 – 53.32.965, fax: 0043 – 1 – 53.33.889.“ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ”

Έφυγε το βράδυ του Σαββάτου από τη ζωή, στα 85 του χρόνια, ο κορυφαίος καραγκιοζοπαίχτης και δάσκαλος Ευγένιος Σπαθάρης.Ο Ευγένιος Σπαθάρης του Σωτηρίου, ψυχή του Καραγκιόζη και γενικότερα του θεάτρου Σκιών γεννήθηκε στην Κηφισιά τον Ιανουάριο του 1924.

Μετά τις σπουδές του άρχισε να ασχολείται με τη ζωγραφική και ιδιαίτερα με τους ήρωες του θεάτρου σκιών, από τους πρωτοπόρους του οποίου, ήταν ο πατέρας του. Ξεκίνησε την πορεία του δίνοντας ο ίδιος παραστάσεις αρχικά στη διάρκεια της κατοχής, σε θέατρα της Αθήνας, σε Πρεσβείες, στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη κ.α. Από τότε έδωσε πληθώρα παραστάσεων τόσο στην Ελλάδα όσο και σε χώρες του εξωτερικού, συμμετέχοντας σε διεθνή φεστιβάλ και συνέδρια ειδικά για το θέατρο σκιών.

Παρουσίασε πολλά έργα με ήρωα τον Καραγκιόζη, και με ηθοποιούς, στο Κρατικό Θέατρο Β. Ελλάδος, στο «Ελληνικό Χορόδραμα», στο Θέατρο Χατζώκου, (Θεσσαλονίκη), στο Θέατρο Συντεχνίας κ.α. με τις παραστάσεις

«Το ταξίδι», «Το καταραμένο φίδι», «Ο δικτάτωρας», «Ο Αλέκος με τα κυδώνια» κ.α. Κυκλοφόρησε περίπου 15 έργα σε δίσκους και το 1980 άρχιζε να παίζει στη τηλεόραση.

Ο Ευγένιος Σπαθάρης ήταν μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, του Ινστιτούτου Παγκοσμίου Θεάτρου (της ΟΥΝΕΣΚΟ ενώ έκανε περιοδείες σε πολλές χώρες. Αλλά και ως ζωγράφος έλαβε μέρος σε πολλές εκθέσεις ατομικές και ομαδικές στην Αθήνα, Ζυρίχη, Παρίσι και Νέα Υόρκη.

Τιμήθηκε με Βραβείο Ρώμης (1962), με το Α’ Μετάλλιο του Πρίγκιπα του Μοντ, Α’ Βραβείο Πολωνίας (1978), Α’ Μετάλλιο Τοσκανίνι (Ιταλία) το 1978 κ.ά. Τέλος το 2007 τιμήθηκε ιδιαίτερα από το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού για την μεγάλη του προσφορά στο καλλιτεχνικό αυτό είδος για το οποίο του αναγνωρίστηκε ο τίτλος του μεγάλου δασκάλου.

Το 1991 ιδρύθηκε το Σπαθάρειο Μουσείο Θεάτρου Σκιών Δήμου Αμαρουσίου, το οποίο λειτουργεί συστηματικά από το 1996, με στόχο την προβολή του θεάτρου σκιών και του καραγκιόζη. Αξιοσημείωτη είναι η συνεργασία του με το Διονύση Σαββόπουλο.

Ζωγραφικά λαϊκά έργα του παρουσιάστηκαν σε γκαλερί της Αθήνας ενώ ταξίδεψε τον καραγκιόζη στα πέρατα του κόσμου και απέσπασε πολλές διακρίσεις. Τις τελευταίες ημέρες νοσηλευόταν στο ΚΑΤ μετά από ατύχημα που του προκάλεσε πολλαπλά κατάγματα.

Ο Άγγελος Σικελιανός είχε αναφέρει για τον Ευγένιο Σπαθάρη: «Η τέχνη του Σπαθάρη είναι στη βάση της λαϊκής ψυχής και ζωής και μακάριος όποιος την αντικρίζει με τη σοβαρότητα που της οφείλεται. Μέσα της δεν κατασταλάζει μόνο η λαγαρή θυμοσοφία του λαού μας μπρος στα ανάποδα του κόσμου, αλλά σκεπάζεται και η πηγαία δύναμη που ΄χει μέσα του και με την οποία υπερνικά αυτά τα ανάποδα με ψυχισμό ασύγκριτο, ανεβαίνοντας απ’ τα σκαλιά της θείας του εξυπνάδας ως με τις κορφές τον ηρωισμού».