Δημοσιεύθηκε στην οι 12 θεοί του Ολύμπου

Άδης, ο θεός του κάτω κόσμου

Αδελφός του Δία και του Ποσειδώνα. Γιος του Κρόνου και της Ρέας και βασιλιάς του Κάτω Κόσμου. Κατοικούσε μόνιμα στα έγκατα της γης με τη σύζυγο του Περσεφόνη. Ονομάζονταν και χθόνιος Ζευς.

Η Περσεφόνη σύμφωνα με το μύθο ήταν κόρη του Δία και της Δήμητρας. Την απήγαγε ο Άδης και την έκανε γυναίκα του. Ήταν λοιπόν η βασίλισσα του Κάτω Κόσμου. Συμβόλιζε τη σπορά και τη βλάστηση. Η αρπαγή της από τον Άδη ήταν κεντρικό θέμα στα Ελευσίνια Μυστήρια. Ως σύζυγος του Άδη ήταν τρομερή και σκοτεινή, ενώ όταν έβγαινε στην επιφάνεια γινόταν μια γλυκιά και ευεργετική θεότητα για τον άνθρωπο.

Ο Άδης επίσης δεν ήταν μόνο ένας τρομερός και άγριος θεός. Ήταν θεός της γεωργικής αφθονίας, αφού η γη ήταν ταυτόχρονα και πηγή των καρπών του ανθρώπου και μια φυλακή των νεκρών. Με την ιδιότητα αυτή ονομάζονταν Πλούτωνας, δηλαδή χορηγός του πλούτου.

Δημοσιεύθηκε στην οι 12 θεοί του Ολύμπου

Ποσειδώνας, ο θεός της θάλασσας

Ήταν γιος του Κρόνου και της Ρέας . Είχε αδέλφια του το Δία, τον Πλούτωνα, την Ήρα, τη Δήμητρα και την Εστία.

Όταν ο Δίας έριξε από το θρόνο του τον πατέρα τους Κρόνο, οι τρεις αδελφοί μοίρασαν τον κόσμο μεταξύ τους. Ο Ποσειδώνας έγινε κύριος της θάλασσας και γενικά όλων των νερών. Μολονότι ο Ησίοδος τον θεωρεί μεγαλύτερο σε ηλικία από το Δία, ο Ποσειδώνας δέχεται τα πρωτεία του Δία και πάντοτε υποχωρεί στη θέλησή του.

Κατοικούσε σ’ ένα ολόχρυσο παλάτι στο βυθό της θάλασσας, στις Αιγές. Πού ακριβώς όμως φαντάζονταν οι αρχαίοι Έλληνες αυτήν την πόλη δεν ξέρουμε. Γυναίκα του ήταν η Αμφιτρίτη και μαζί της κυβερνούσε το βασίλειό του. Όλες οι θαλάσσιες θεότητες, και γενικά όσες είχαν σχέση με το νερό, ήταν υποταγμένες σ’ αυτόν. Ανέβαινε και στον Όλυμπο, για να πάρει μέρος στις συνελεύσεις των θεών.

Δεν ήταν μονάχα ο άρχοντας της θάλασσας. Ήταν και κύριος όλων των φαινομένων της. Αυτός προκαλεί θύελλες και αυτός τις κατευνάζει. Με την τρίαινά του προκαλεί τους σεισμούς και τις εκρήξεις των ηφαιστείων. Δημιουργεί νησιά, σκοπέλους και πηγές. Δίνει ευνοϊκό άνεμο στους ναυτικούς, που τους προστατεύει. Είναι προστάτης επίσης των ψαράδων.

Αφού είναι θεός των νερών, είναι και θεός της βλάστησης. Γι’ αυτό μερικοί μύθοι του έχουν σχέση με τους μύθους της Δήμητρας. Επειδή οι αρχαίοι παρομοίαζαν με άλογα τα κύματα, που ήταν εξουσιαστής τους, ο Ποσειδώνας θεωρήθηκε προστάτης των αλόγων και των ιπποδρομιών. Εξάλλου παιδιά του ήταν τα μυθικά άλογα Πήγασος και Αρείονας. Είχε και άλλα παιδιά, πολλά, άντρες άγριους και δυνατούς π.χ. τον Ανταίο, το Βούσιρη, τον Πολύφημο, τον Κύκνο, τον τρίτωνα, τους Λαιστρυγόνες, το Νηλέα, τον Πελία κ.ά. Γενικά σχετίζεται με πρωτόγονες δυνάμεις και τέρατα και καταδιώκει με αυτά όσους τον εξοργίζουν.

Τον λάτρευαν σε πάρα πολλά μέρη της Ελλάδας, κυρίως σε ακρωτήρια και στις παραθαλάσσιες περιοχές. Η πιο σπουδαία γιορτή του ήταν τα Ίσθμια. Σ’ αυτή τη γιορτή θυσίαζαν στον Ποσειδώνα κυρίως μαύρους ταύρους, αγριόχοιρους και κριάρια. Σύμβολά του ήταν το δελφίνι, το άλογο, το πεύκο, γιατί από αυτό κατασκευάζονταν τα καράβια, και προπάντων η τρίαινα. Στην τέχνη εικονίζεται σαν άντρας δυνατός, μεγαλοπρεπής, γενειοφόρος, άλλοτε με μανδύα και άλλοτε τελείως γυμνός.

Δημοσιεύθηκε στην οι 12 θεοί του Ολύμπου

Δίας, ο βασιλιάς των θεών

Ο Δίας ή Ζευς σύμφωνα με την αρχαία ελληνική θεογονία είναι ο “Πατέρας των θεών και των ανθρώπων” που κυβερνά τους Θεούς του Ολύμπου. Αυτός είναι ο θεός του ουρανού και του κεραυνού στην ελληνική μυθολογία. Είναι το νεότερο παιδί του Κρόνου και της Ρέας. Στις περισσότερες παραδόσεις είναι παντρεμένος με την Ήρα, αν και στο μαντείο της Δωδώνης, σύζυγος του αναφέρεται η Διώνη. Είναι γνωστός για τις ερωτικές περιπέτειες του. Αυτό οδήγησε σε πολλούς ευσεβείς και ηρωικούς απογόνους, συμπεριλαμβανομένων της Αθηνάς, του Απόλλωνα, της Άρτεμης, του Ερμή, της Περσεφόνης (από την Δήμητρα), του Διόνυσου, του Περσέα, του Ηρακλή, της Ωραίας Ελένης, του Μίνωα και των Μουσών (από την Μνημοσύνη). Από την Ήρα έχει αποκτήσει τον Άρη, την Ήβη και τον Ήφαιστο, ενώ από τη Διώνη απέκτησε την Αφροδίτη. Ο Δίας υπήρξε ανέκαθεν μετεωρολογικός θεός, ελεγκτής της αστραπής, του κεραυνού και της βροχής. Ήταν ο δυνατότερος και σπουδαιότερος όλων των μυθολογικών όντων και θεών. Ο Θεόκριτος περίπου το 265 Π.Κ.Ε. έγραψε: «άλλοτε είναι καθαρός ο Δίας, άλλοτε βρέχει». Στο ομηρικό έπος της Ιλιάδας έστελνε τους κεραυνούς στους εχθρούς του. Άλλα εμβλήματά του, ήταν ο αετός και η αιγίς.