ο μίτος του φορολογικού λαβύρινθου

Αρχική / δημοσιεύματα / ο μίτος του φορολογικού λαβύρινθου
Η alfavita.gr παρουσιάζει το ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΟΔΗΓΟ της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων στον οποίο μπορεί ο καθένας και η καθεμιά να βρει απαντήσεις σε ερωτήματα φάσης φύσεως. Στις σελίδες του Φορολογικού Οδηγού θα βρείτε χρήσιμες πληροφορίες που θα σας βοηθήσουν να πάρετε καλύτερες και ταχύτερες αποφάσεις σε θέματα φορολογικού περιεχομένου. Το περιεχόμενο του Φορολογικού Οδηγού ανανεώνεται σε συνεχή βάση με νέες πληροφορίες. Ο ιστοχώρος βρίσκεται υπό διαρκή βελτίωση έτσι ώστε να καλύπτει πληρέστερα τις ανάγκες http://www.gsis.gr/forologikos_odigos/main_forolo.html.

Οι κυριότερες πληροφορίες βρίσκονται:
http://www.alfavita.gr/anakoinoseis/anak20080303d.php

«δέσμιοι» των εναλλακτικών λύσεων

Αρχική / δημοσιεύματα / «δέσμιοι» των εναλλακτικών λύσεων
Ο στρατηγός Ξιανγκ Γου έκαψε τα πλοία και κατέστρεψε τις κατσαρόλες των ανδρών του για να αφοσιωθούν στο μοναδικό στόχο, την προέλαση

The New York Times

Την επόμενη φορά που θα προσπαθήσετε να ιεραρχήσετε τις λύσεις που ανοίγονται μπροστά σας, που θα προσπαθήσετε να κάνετε μια επιλογή -ποιο φίλο να συναντήσετε, ποιο σπίτι να αγοράσετε ή ακόμα ποια σταδιοδρομία να ακολουθήσετε- αναρωτηθείτε απλά τι θα έκανε στη θέση σας ο Ξιανγκ Γου.

Ποιος είναι ο Ξιανγκ Γου; Ηταν ένας Κινέζος στρατηγός του 3ου π.Χ., που αφού οδήγησε τα στρατεύματά του στην αντίπερα όχθη του ποταμού Γιανγκτσέ, στην περιοχή των εχθρών, έκανε ένα πείραμα για να προάγει την ικανότητα των οπλιτών του να λαμβάνουν αποφάσεις: κατέστρεψε τα σκεύη όπου ετοίμαζαν το συσσίτιό τους και έκαψε τα πλοία τους. Οπως τους εξήγησε, ήθελε με αυτό τον τρόπο να τους βοηθήσει να επικεντρωθούν στο μοναδικό ορθό δρόμο: στην προέλαση.

Είναι απολύτως βέβαιο ότι η αιτιολόγησή του δεν εκτιμήθηκε από τους στρατιώτες που είδαν τη μοναδική δυνατότητα οπισθοχώρησης που διέθεταν -και άρα σωτηρίας- να παραδίδεται στις φλόγες. Ομως, ο Ξιανγκ Γου δικαιώθηκε, τόσο στο πεδίο των μαχών όσο και στα μάτια των ερευνητών που ασχολούνται με τις κοινωνικές επιστήμες.

Ο Κινέζος στρατηγός είναι ένα από τα πρότυπα που χρησιμοποιεί στο νέο του βιβλίο «Predictably Irrational» (Προβλεπόμενα παράλογος), ο Νταν Αριελί, καθηγητής Οικονομικών της Συμπεριφοράς στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ). Πρόκειται για ένα βιβλίο διασκεδαστικό και ταυτόχρονα διδακτικό, που πραγματεύεται τις ανθρώπινες αδυναμίες, μεταξύ των οποίων και η εμμονή μας να διατηρούμε όλες τις εναλλακτικές λύσεις, να μην αποκλείουμε κανέναν δρόμο που ανοίγεται μπροστά μας. Ο στρατηγός Ξιανγκ Γου αποτελεί μια σπάνια εξαίρεση του κανόνα, ήταν ένας πολεμιστής που κέρδισε στα πεδία των μαχών απλώς και μόνον διότι ήταν «απρόβλεπτα λογικός».

Φυσικά, οι περισσότεροι δεν καλούμεθα να λάβουμε τόσο οδυνηρές και τόσο σκληρές αποφάσεις.

Ούτε καν οι φοιτητές στον «Ναό της Λογικής», στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης δεν το τολμούν. Οπως αποδείχθηκε πειραματικά, εκατοντάδες φοιτητές δεν κατάφεραν να αποκλείσουν κάποιες εναλλακτικές λύσεις, παρότι έβλεπαν ότι η στρατηγική τους ήταν ανόητη και επιζήμια.

Τα πειράματα δεν ήταν παρά μια μορφή παιχνιδιού κατά το οποίο σιγά σιγά ο παίκτης ξεγυμνωνόταν από τις δικαιολογίες που συνήθως χρησιμοποιούμε για να αφήσουμε ανοικτούς όλους τους δρόμους, για να μην θάψουμε τίποτα στο παρελθόν. Μπορεί, ας πούμε, να μην γνωρίζουμε με ποιο τρόπο λειτουργεί ένας εξειδικευμένος τύπος φλας φωτογραφικής μηχανής, αλλά πείθουμε τον εαυτό μας ότι «καλό θα ήταν» να αγοράσουμε μηχανή που το διαθέτει, μήπως και χρειαστεί.

Ισως, πάλι, τίποτα να μην μας ενώνει, πια, με τον άνθρωπο που μας τηλεφωνεί και όμως αδυνατούμε να πούμε «φτάνει πια» και να θάψουμε οριστικά τη σχέση στο παρελθόν.

Τα παιδιά μας εξαντλούνται από την κόπωση λόγω του φόρτου των εξωσχολικών μαθημάτων: το κολύμπι, το μπαλέτο, το πιάνο, τα κινέζικα. Κι όμως, επ? ουδενί, δεν θα τους επιτρέψουμε να παρατήσουν το πιάνο. «Μπορεί μελλοντικά να χρησιμεύσει. Πού να ξέρει κανείς», σκεφτόμαστε.

Πείραμα στρατηγικής

Οι φοιτητές του ΜΙΤ έπαιξαν ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι για το οποίο αμείβονταν με χρήματα, αφού τα αναζητούσαν πίσω από τρεις πόρτες που εμφανίζονταν στην οθόνη τους. (Μπορείτε αν θελετε να δοκιμάσετε την τύχη σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://tierneylab.blogs.nytimes.com/2008/02/20/play-the-door-game).

Αρχικά άνοιγαν μια πόρτα πατώντας με τον κέρσορα πάνω στην εικόνα της. Με κάθε επόμενο πάτημα κέρδιζαν λίγα χρήματα, αλλά το ποσό διέφερε κάθε φορά. Χρησιμοποιώντας τα 100 επιτρεπόμενα χτυπήματα, ο παίκτης μπορούσε να αλλάξει δωμάτιο και να αναζητήσει υψηλότερη ανταμοιβή. Ωστόσο, με κάθε αλλαγή δωματίου δαπανούσε και ένα από τα «χτυπήματα», τις ευκαιρίες, που θα του επέτρεπαν να ανοίξει μια πόρτα.

Η καλύτερη στρατηγική ήταν να δοκιμάσει την τύχη του και στα τρία δωμάτια και να παραμείνει σε αυτό όπου υπήρχαν οι υψηλότερες ανταμοιβές. Ακόμα, όμως, και όταν οι παίκτες κατανόησαν τη λογική του παιχνιδιού, μόλις έβλεπαν μπροστά τους κάποιο καινούργιο οπτικό ερέθισμα, μια νέα πόρτα, τα ξεχνούσαν όλα. Αν, παρέμεναν εκτός κάποιου δωματίου, η πόρτα του διαρκώς μίκραινε μέχρις ότου εξαφανιστεί εντελώς.

Οι παίκτες στην πραγματικότητα έπρεπε να αδιαφορήσουν για τις πόρτες που εξαφανίζονταν, κάτι που δεν έπραξαν. Εχασαν πάρα πολλά χτυπήματα – ευκαιρίες προσπαθώντας να ανοίξουν εκ νέου τις θύρες που εξαφανίζονταν από την οθόνη τους με αποτέλεσμα τελικώς να απολέσουν το 15% των κερδών τους. Ακόμα και όταν οι ποινές που τους επιβάλλονταν έγιναν πιο αυστηρές -δεν έχαναν μόνο το δικαίωμα ανοίγματος της πόρτας, αλλά κατέβαλαν και ένα μικρό πρόστιμο- οι φοιτητές εξακολούθησαν να χάνουν χρήματα προσπαθώντας να διατηρήσουν ανοικτές όλες τις πόρτες.

Γιατί, όμως, ήταν τόσο προσκολλημένοι σε στις πόρτες; Οι παίκτες, κατά πάσα πιθανότητα, θα μας έλεγαν ότι θα έπρεπε να διατηρήσουν όλες τις προοπτικές ανοικτές. Ομως, ο δρ Αριελί πιστεύει ότι δεν είναι αυτός ο λόγος.

Για να ανακαλύψει τα κίνητρα των φοιτητών προσέθεσε ένα ακόμα στάδιο στο πείραμα. Αυτή τη φορά ακόμα και όταν η πόρτα εξαφανιζόταν εντελώς από την οθόνη οι παίκτες μπορούσαν να την επαναφέρουν όποτε το επιθυμούσαν.

Ομως ενώ γνώριζαν ότι δεν θα τους κόστιζε τίποτα εξακολούθησαν να προσπαθούν μανιωδώς να διατηρήσουν όλες τις πόρτες στην οθόνη. Προφανώς, δεν ενδιαφέρονταν να διατηρήσουν μια «ευκαμψία» για το μέλλον. Το πραγματικό τους κίνητρο ήταν η επιθυμία να αποφύγουν τον πόνο που τους προκαλούσε η γνώση ότι μια πόρτα έκλεινε.

Η οδύνη της απώλειας «Το κλείσιμο της πόρτας θεωρούνταν απώλεια. Οι φοιτητές ήταν πρόθυμοι να καταβάλουν οποιοδήποτε τίμημα για να αποφύγουν την οδύνη που προκαλεί η απώλεια», εξηγεί ο δρ Αριελί.

Στο πείραμα, το τίμημα της συμπεριφοράς μπορούσε να μετρηθεί εύκολα. Στη ζωή, αντιθέτως, το κόστος δεν είναι τόσο προφανές, καθώς πρόκειται για χαμένο χρόνο ή χαμένες ευκαιρίες. «Αν δεν μπορείτε να παρατήσετε κάποια συγκεκριμένη εργασία στο γραφείο σας, πληρώνετε το τίμημα στο σπίτι», υποστηρίζει ο δρ Αριελί.

«Ισως να εργαζόμαστε περισσότερες ώρες», αναφέρει στο βιβλίο του «χωρίς να αντιλαμβανόμαστε ότι η πιο τρυφερή ηλικία των παιδιών μας χάνεται χωρίς να τη χαρούμε».

Τι μπορούμε να κάνουμε για να απελευθερωθούμε από την καταστρεπτική μας φύση; «Μια απάντηση -εξηγεί ο δρ Αριελί- είναι να θέσουμε περισσότερους κοινωνικούς ελέγχους στη συμπεριφορά μας. Ενα παράδειγμα είναι ο γάμος. Οταν παντρευόμαστε δημιουργούμε μια κατάσταση κατά την οποία υποσχόμαστε τόσο στον εαυτό μας, όσο και στο κοινωνικό σύνολο, ότι δεν πρόκειται να αφήσουμε όλες τις εναλλακτικές λύσεις ανοιχτές. Κλείνουμε τις πόρτες και το αναγγέλλουμε και στην κοινωνία».

Ομως, μπορούμε να προσπαθήσουμε να πετύχουμε το ίδιο και μόνοι. Μπορούμε να κάνουμε
επιτέλους τις επιλογές μας: να παραιτηθούμε από επιτροπές, να περιορίσουμε τους καταλόγους αυτών στους οποίους στέλνουμε χριστουγεννιάτικες κάρτες, να επαναξιολογήσουμε με ποια τελικά χόμπι θα ασχοληθούμε και ποια θα εγκαταλείψουμε και τελικά να ακολουθήσουμε το παράδειγμα ανθρώπων που «έκλεισαν τις πόρτες», όπως ο στρατηγός Ξιανγκ Γου.

Ωστόσο, αν οι τακτικές που ακολούθησε ο Κινέζος στρατηγός σάς φαίνονται «σκληρές» ο δρ Αριέλι προτείνει ένα άλλο πρότυπο λογικής συμπεριφοράς: τον Ρετ Μπάτλερ, τον πρωταγωνιστή του «Οσα Παίρνει ο Ανεμος». Είναι πρότυπο λόγω της στιγμής της υπέρτατης λογικής στο τέλος της έγγαμης ζωής του. Η Σκάρλετ, όπως όλοι μας, δεν μπορεί να αντέξει τον πόνο της απώλειας, αλλά ο Ρετ αναγνωρίζει ότι ο γάμος του έχει τελειώσει και βάζει οριστικό τέλος, κλείνοντας διά παντός την πόρτα. Πραγματικά, δεν του καίγεται καρφί.

Καθημερινή Hμερομηνία δημοσίευσης: 01-03-08

ο καιρός

Χωρίς φτυαράκι το χειμώνα δεν έχει κουβαδάκι το καλοκαίρι

Στη Γερμανία, που δεν φημίζεται για χώρα χωρίς καλοκουρδισμένο κράτος, αν γλιστρήσεις στο χιόνι και σπάσεις το πόδι σου έξω από σπίτι ή μαγαζί, ο ιδιοκτήτης σε αποζημιώνει χωρίς δεύτερη κουβέντα με τουλάχιστον 6.000 ευρώ. Τόσο κοστίζει η μήνυση που του κάνεις γιατί δεν καθάρισε το πεζοδρόμιο και το δρόμο του.

Στη Γερμανία, βέβαια, οι άνθρωποι είναι ακόμα σε άγρια κατάσταση και μπανάλ. Δεν έχουν υπηρετικό προσωπικό και πηγαίνουν στο σχολείο και στις δουλειές τους ακόμα με τα πόδια όταν το χιόνι έχει σκεπάσει και τον τελευταίο κωλόδρομο. Πραγματική φρίκη.

Δεν είναι τυχαίο, ίσως, το γεγονός ότι μ’ αυτή τη νοοτροπία υποχρέωναν κόσμο και κοσμάκη στην Κατοχή να δουλεύει ασταμάτητα στα τάγματα εργασίας με περισσή σκληρότητα.

Το αποκορύφωμα της βαρβαρότητας αυτού του λαού, αλλά και άλλων γειτονικών, όπως η Αυστριακοί, οι Ελβετοί, οι Σκανδιναβοί είναι ότι, ενώ έχουν όλο τον τεχνικό εξοπλισμό για να καθαρίζουν μέχρι και την τελευταία νιφάδα χιονιού, δεν περιμένουν τα μηχανήματα.

Βγάζουν τα φτυάρια από τις αποθήκες τους και με τα χέρια καθαρίζουν τους δρόμους και τα πεζοδρόμια, ενώ ταυτόχρονα ρίχνουνε και ζεστό νερό για να λιώνει ο πάγος.

Θα μου πεις, στην Ελλάδα δεν έχουμε αποθήκες. Τις νοικιάζουμε για 500 ευρώ το μήνα στους Φιλιππινέζους, που είναι πλούσιοι. Εντάξει. Μπορούμε να πάρουμε μια επιδότηση από την Ευρωπαϊκή Ενωση για την καταστροφή μισού εκατομμυρίου φίκων μπέντζαμιν στα μπαλκόνια από το χιονιά και μ’ αυτήν να φτιάξουμε νέες αποθήκες για να τις νοικιάσουμε 600 ευρώ στους Αλβανούς. Επειδή θα ‘ναι καινούριες.

Και τα φτυάρια; Τα φτυάρια, χρυσή μου, τα χρησιμοποιούν μόνο κάτι βάρβαροι χειρώνακτες Βορειοευρωπαίοι για τα χιόνια. Εμείς τα χρησιμοποιούμε μόνο για να θάψουμε κανένα φίλο, κανένα συγγενή, κανένα γείτονα, κανέναν γκόμενο, πίσω από την πλάτη τους πάντα.

Αντε και κανέναν υπουργό, κανένα δήμαρχο, που δεν έρχεται να πλύνει το Τσερόκι που γέμισε χιόνια. Οι ανίκανοι.

Υπάρχει πάντα ένα κρίσιμο φιλοσοφικό ερώτημα στον αέρα: Γιατί ζει ο άνθρωπος; Θέλω να πω, ζει για να δουλεύει ή ζει για να ευχαριστιέται όσο πιο πολύ γίνεται τη ζωή;

Είναι φανερό ότι οι βάρβαροι λαοί, που έτσι και τους πεις ότι δεν πας σήμερα δουλειά γιατί έχεις πυρετό, σου στέλνουν το γιατρό στο σπίτι, δεν ξέρουν να ζουν.

Κατ’ αρχήν έχουν πάντα συγκοινωνία, βρέξει-χιονίσει. Μεγάλη ταλαιπωρία. Για τους οδηγούς των λεωφορείων και των τραμ.

Μετά, οι υπάλληλοι στις υπηρεσίες είναι πίσω από τα γραφεία τους, βρέξει-χιονίσει, με αποτέλεσμα να μην τολμάς να πεις ότι δεν το ‘χεις το δίπλωμα, γιατί ήταν κλειστό απ’ το χιονιά το ΚΕΠ. Ασε που το ΚΕΠ δεν κλείνει ποτέ. Λειτουργεί με τους βάρβαρους κανόνες της βόρειας Ευρώπης, που είναι εκεί για να εξυπηρετούν τους πολίτες. Μεγάλη ταλαιπωρία. Για όλους τους υπαλλήλους δημοτικού, δημόσιου και ιδιωτικού.

Το αποκορύφωμα της αγριότητας είναι που στην Ισπανία, ας πούμε, αλλά και στην Ολλανδία και αλλού δεν βρίζεται ο κόσμος στις υπηρεσίες, στις τράπεζες, στα νοσοκομεία, όπου υπάρχουν ουρές και παρέχονται υπηρεσίες. Είναι μια κατάσταση άνευρη, χωρίς ίχνος ζωντάνιας, πάθους και αντίδρασης. Μια πραγματική ισοπέδωση για τους πολίτες.

Ολα αυτά τα δεινά τα περνάνε οι ξένοι λαοί από την εμμονή τους να δουλεύουν. Βαυκαλίζονται με την εντύπωση -μια ανώμαλη θεωρία του Διαφωτισμού- ότι άμα οι άνθρωποι δουλεύουν σαν κοινωνικό σύνολο, μια και μαζεύτηκαν σε πόλεις, διευκολύνουν ο ένας τη ζωή του άλλου και περνάνε καλύτερα όλοι μαζί.

Δεν έχουν τη δική μας ιστορική πείρα, που δείχνει ότι ό,τι και να κάνεις, δυο μέτρα γης σε περιμένει και μια και σε περιμένει, η ζωή είναι ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο κώλος μας.

Ενδεχομένως, γι’ αυτό και είναι μονίμως κατειλημμένος από τους κάθε λογής βαρβάρους ο κώλος μας. Εγχώριους και ξένους.

Συνήθως η υστερία, η ανοργανωσιά, η έλλειψη υπηρεσιών, η διάλυση της ζωής μιας κοινωνίας προέρχεται επειδή δεν υπάρχει κράτος. Εδώ προέρχεται επειδή δεν υπάρχουν πολίτες.

Μ’ αρέσει που σκληρίζουν αγανακτισμένοι όλοι αυτοί, που είχανε διακοπές ρεύματος, οι μισοί από τους οποίους έχουν σπρώξει συγγενείς και φίλους, με δόντια, βύσματα και μέσα να προσληφθούν στη ΔΕΗ και τις άλλες υπηρεσίες δημόσιου συμφέροντος, όχι επειδή έχουν τα προσόντα, αλλά για να βρει μια θεσούλα το παιδί, να έχει τη σιγουριά και τα προνόμια της συντεχνίας.

Αλλά το ρεύμα, το νερό, την αποχέτευση, το τρένο, το λεωφορείο, το νοσοκομείο, τη σύνταξή του, την εφορία, το δικαστή, τον τροχονόμο, τα εκχιονιστικά του δήμου και τα σκουπιδιαρέικα τα θέλει να δουλεύουνε ρολόι. Τα απαιτεί.

Με υπαλλήλους, διευθυντές και προϊστάμενους της ήσσονος προσπάθειας και των μικρότερων δυνατών απαιτήσεων!

Ρε δε μας χέζεις ελληνάρα.

Αυτό το αποκλεισμένοι από τα χιόνια δεν το κατάλαβα. Αποκλεισμένοι από κα ‘να μπαράκι; Από το Mall; Από την επιστροφή στην επάρατο εργασία;

Και κοίτα μη γλιστρήσει και πέσει ο κανακάρης ή η κοκόνα σου κι ανοίξουνε κανένα κεφάλι, γιατί μπορεί να μάθουν ότι επιζούν και χωρίς να έχουν ανάγκη την υπερπροστασία σου, και τι θα γίνεις.

Αν καταλάβουν πως το σημαντικότερο δεν είναι να είσαι μάνα ή πατέρας. Αυτό είναι ό,τι πιο φυσικό, πρωτόγονα ζωώδες. Το κάνει και το φίδι.

Αν καταλάβουν πως το σημαντικότερο είναι να τους χτίσεις έτσι, που να μη σ’ έχουνε ανάγκη.

Να ‘ναι γεμάτοι επειδή υπήρξες.

Δεν ανέβαινε το τζιπ την Κηφισίας ε; Ρε γαμώτο! Ρόδες είχες βάλει;

ΥΓ Με την παρότρυνση της Αμερικής και της Βρετανίας η κατεχόμενη από το ΝΑΤΟ περιοχή του Κοσσυφοπεδίου αυτοανακηρύχτηκε αυτόνομο κράτος, αποσχιζόμενη έτσι βιαίως από τη Σερβία, στην οποία ανήκει ως επαρχία.

Το γεγονός δεν θα ήταν πρόβλημα αν οι Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου είχαν πολεμήσει εδώ και αιώνες κατά των Σέρβων «κατακτητών», ώστε να μπορέσουν μια μέρα να διεκδικήσουν επιτυχώς την ανεξαρτησία τους.

Αντιθέτως, το γεγονός ότι οι μόνοι, που πολέμησαν κατά των Σέρβων για να γίνει ανεξάρτητο το Κόσοβο είναι οι Βρετανοί και οι αμερικανικές ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις, χρησιμοποιώντας εξ αρχής σαν μισθοφόρους, από μικρές αγγελίες σε εφημερίδες και από συμμορίες λαθρεμπόρων το άνθρος των αλβανών τυχοδιωκτών, προδικάζει απλώς το ιστορικά επαναλαμβανόμενο:

Ανεξαρτησία, που δεν τις κερδίζεις με το αίμα σου, τη χάνεις με το αίμα σου.

Το πρόβλημα είναι, ότι με τέτοια ευρωαμερικανικά εγκλήματα θα χυθεί στο μέλλον και το αίμα των αμέτοχων γειτόνων.

Γ. Παπαδόπουλος Τετράδης

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ – 24/02/2008

μη σπαταλάτε το μέλλον μου

Αρχική / δημοσιεύματα / μη σπαταλάτε το μέλλον μου

Από το μπάνιο και τραπέζι, ως τον κήπο και τις μετακινήσεις σαςΟΙΚΟ της ΚαθημερινήςΤης ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΜΑΝΔΡΑΚΟΥΡεπορτάζ: ΜΑΡΙΝΑ ΛΙΜΠΕΡΗhttp://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathcommon_2_04/02/2008_1287209

Amy Winehouse -You know I’m no good

Αρχική / music video/lyrics / Amy Winehouse -You know I’m no good

Meet You Downstairs In The Bar And Heard
Your Rolled Up Sleeves And Your Skull T-shirt
You Say Why Did You Do It With Him Today?
And Sniff Me Out Like I Was Tanqueray

Cause You’re My Fella, My Guy
Hand Me Your Stella And Fly
By The Time I’m Out The Door
You Tear Me Down Like Roger Moore

I Cheated Myself
Like I Knew I Would
I Told Ya, I Was Troubled
You Know That I’m No Good

Upstairs In Bed, With My Ex Boy,
He’s In The Place, But I Cant Get Joy,
Thinking Of You In The Final Throws, This Is When My Buzzer Goes

Run Out To Meet Your Chicks And Bitter
You Say When We’re Married Cause Youre Not Bitter
There’ll Be None Of Him No More
I Cried For You On The Kitchen Floor

I Cheated Myself
Like I Knew I Would
I Told Ya, I Was Troubled
You Know That I’m No Good

Sweet Reunion, Jamaica And Spain
Were Like How We Were Again
I’m In The Tub Youre On The Seat
Lick Your Lips As I Soak My Feet

Then You Notice Lickle Carpet Burn
My Stomach Drops And My Guts Churn
You Shrug And It’s The Worst
To Truly Stuck The Knife In First

I Cheated Myself Like I Knew I Would
I Told Ya I Was Troubled, You Know That I’m No Good
I Cheated Myself, Like I Knew I Would
I Told Ya I Was Troubled, Yeah Ya Know That I’m No Good

όταν μας κλέβουν το μέλλον…

Αρχική / δημοσιεύματα / όταν μας κλέβουν το μέλλον…

Γιατί νοιώθω ότι ταιριάζει τόσο πολύ η εικόνα (Το προσφυγικό στρατόπεδο σε προάστιο του Ναϊρόμπι, στο οποίο διέμεναν τις τελευταίες εβδομάδες, αποχαιρετούν η Κενυάτισσα μητέρα με τον γιο της. Προορισμός τους, η πατρογονική γη.) με το κείμενο
της Τάνιας Γεωργιοπούλου -όλα από την Καθημερινή 9 Φεβ. 2008.

Πριν από λίγο καιρό φιλοξενήθηκα σε σπίτι φίλων στο Μόναχο. Ανοιχτοί και φιλικοί -αντίθετα από τις φήμες που θέλουν τους Γερμανούς ψυχρούς και απόμακρους- μου ξεκαθάρισαν ότι ένα «νόμο» του σπιτιού δεν έπρεπε να παραβιάσω. Τον τρόπο που διαχωρίζονται τα οικιακά απορρίμματα, πλαστικά, γυαλιά, χαρτικά και οργανικά, σε διαφορετικούς κάδους εντός σπιτιού, προκειμένου να διευκολυνθεί η διαδικασία ανακύκλωσης στη συνέχεια. Η τοπική αστυνομία κάνει συχνά εφόδους στα σπίτια, για να τσεκάρει αν χωρίζεις σωστά τα σκουπίδια σου. Αν όχι, σου κόβει γερό πρόστιμο», με πληροφόρησαν.

Είχα ξεχάσει αυτό το περιστατικό, άλλωστε σε σχέση με όσα συμβαίνουν εδώ, περιβαλλοντικά, η Γερμανία ήταν κάτι σαν επίσκεψη σε άλλο πλανήτη, όταν εντόπισα γείτονα να πετάει τη σακούλα σκουπιδιών στον μπλε κάδο όπου συγκεντρώνονται οι συσκευασίες που προορίζονται για ανακύκλωση. Οταν τόλμησα να τον ρωτήσω «γιατί», έλαβα την αποστομωτική απάντηση. «Γιατί έτσι μου κάνει κέφι. Εσένα τι σε νοιάζει»;

Με νοιάζει βέβαια για πολλούς λόγους: Γιατί οι ενέργειες του καθενός από εμάς, εφόσον χρειάζεται να μοιραζόμαστε την ίδια γειτονιά, πόλη, χώρα, επηρεάζουν και τη ζωή των υπολοίπων. Γιατί όταν εγώ υπακούω σε κάποιους κανόνες ώστε να μπορεί να λειτουργήσει αυτή η κοινωνία, θα προτιμούσα και οι άλλοι να κάνουν το ίδιο. Γιατί όσο περνάει από το χέρι μου, θα ήθελα και η επόμενη γενιά να μπορεί να ζήσει σε αυτόν τον πλανήτη τουλάχιστον στις ίδιες συνθήκες με αυτές που έζησα εγώ αν όχι καλύτερες. Γιατί αν δεν φτάσουμε τους στόχους που ορίζει η Ευρωπαϊκή Ενωση όσον αφορά την ανακύκλωση, θα πληρώσουμε πρόστιμο ως χώρα, το οποίο όμως θα επιβαρύνει τον καθένα από εμάς.

Θα ήμουν βέβαια αφελής αν πίστευα ότι αυτά τα επιχειρήματα μπορούν να πείσουν κάποιον που συμπεριφέρεται όπως του κάνει κέφι και μάλιστα υπερασπίζεται αυτό του το δικαίωμα. Η εκπαίδευση θα μπορούσε να λειτουργήσει βοηθητικά, αλλά θα χρειαζόταν να περάσουν μία ίσως και δύο γενεές για να αποδώσει καρπούς.

Καθώς λοιπόν «το πιο δύσκολο πράγμα είναι να αλλάξουν οι νοοτροπίες», η νομοθεσία θα μπορούσε να βοηθήσει τη χώρα να κάνει ένα βήμα μπροστά, παρά τις αντιστάσεις ή τις αδράνειες της κοινωνίας, διαπαιδαγωγώντας τους πολίτες -γιατί όχι;- στα βήματα της Γερμανίας.

Θα μπορούσε, με λίγα λόγια, να προβλέπονται συγκεκριμένες ποινές- πρόστιμα για την παραβίαση περιβαλλοντικών κανόνων και υποχρεώσεων.

Ετσι θα γίνει σαφές ότι η τήρησή τους δεν είναι οικειοθελής παραχώρηση προς το κακόμοιρο το περιβάλλον που υποφέρει, από όποιον έχει καλή διάθεση, αλλά αναγκαία και επιβεβλημένη συνθήκη. Αν η ανακύκλωση, για παράδειγμα, συνιστάται αλλά δεν επιβάλλεται, είναι σαφές ότι πολλοί θα επιλέξουμε τον εύκολο δρόμο. Bέβαια, η θεσμοθέτηση υποχρεωτικών περιβαλλοντικών κανόνων για τους πολίτες προϋποθέτει ότι κάποιος θα αναλάβει το περίφημο «πολιτικό κόστος» να διδάξει απρόθυμους συχνά μαθητές, ότι κοντά στις άλλες, υπάρχουν και οι περιβαλλοντικές παραβάσεις.

Αφού όμως το να κλέβεις πορτοφόλια θεωρείται αξιόποινη πράξη, γιατί να μην ισχύει το ίδιο και όταν κλέβεις το μέλλον της επόμενης γενιάς σε αυτόν τον πλανήτη;

Peter Green -In the skies

Αρχική / music video/lyrics / Peter Green -In the skies

Written by Peter Green and J.S. Green.

Oh, theres a way to keep the dark from the light
And theres a way to take the cold out of the night
And when I see its glow
The sun and moon are shadowed
By the everlasting day

When I reach up my hand
To the loving son of man
The bread of life will keep my soul alive

Theres a place where rivers flow in the street
Where fruit and healing leaves are seen on a tree
Where emerald walls shine clear
And golden streets run far and near
Behind the gates where his angels names appear

When I reach up my hand
To the loving son of man
The bread of life will keep my soul alive

And he will wipe away the tears from our eyes
As we watch this old world fade when it dies
And a new one shall come
And it will be heaven
And its waiting for us there in the skies

In the skies
In the skies
In the skies
In the skies

Fleetwood Mac -Man of the World

Αρχική / music video/lyrics / Fleetwood Mac -Man of the World

Peter Green

Shall I tell you about my life
They say Im a man of the world
Ive flown across every tide
And Ive seen lots of pretty girls

I guess Ive got everything I need
I wouldt ask for more
And theres no one Id rather be
But I just wish that Id never been born

And I need a good woman
To make me feel like a good man should
I dont say Im a good man
Oh, but I would be if I could

I could tell you about my life
And keep you amused Im sure
About all the times Ive cried
And how I dont want to be sad anymore
And how I wish I was in love

Elvis Presley -Runaway (live ?69)

Αρχική / music video/lyrics / Elvis Presley -Runaway (live ?69)

Μ’ αυτό το τραγούδι ανοίγαμε τις παραστάσεις μας και ήταν Νο 1 όταν γεννήθηκε η αγάπη μου.

Del Shannon

As I walk alone I wonder what went wrong with our love
A love that was so strong
And as I still walk on I think of the things we’ve done together
While our hearts were young
Chorus: I’m walkin’ in the rain
Tears are falling and I feel the pain
Wishing you were here by me
To end this misery and I wonder
I wawawawawonder
Why wawawawawhy she ran away
And I wonder were she will stay
My little runaway

Πυξ Λαξ -Μοναξιά μου όλα

Αρχική / music video/lyrics / Πυξ Λαξ -Μοναξιά μου όλα

Στίχοι: Φίλιππος Πλιάτσικας & Όλγα ΒλαχοπούλουΜουσική: Φίλιππος ΠλιάτσικαςΣτις άδειες πόλεις που γυρνάςεικόνες σε ξοδεύουναδύναμος να προσκυνάςαυτούς που σε ληστεύουνΣαν δαίμονας να κουβαλάςτου κόσμου τους χειμώνεςστα μάτια της να κυνηγάςπαλιούς μικρούς κανόνεςΜοναξιά μου όλα, μοναξιά μου τίποταμη μ’ αφήνεις τώρα που είναι όλα πιο δύσκολαέρωτα μου όλα, κι έρωτά μου τίποταμη μ’ αφήνεις τώρα που είναι όλα πιο δύσκολαΤις νύχτες ντύνεσαι μικρόςκάποιον θα ξεγελάσειςκαι ένα κακό που ήρθε χθεςτρέχεις για να προφτάσειςΜοιάζουν οι δρόμοι με φωτιάτα βράδια του θανάτουέρωτας που μυρίζει πιααρένα στο άγγιγμά του

Πυξ Λαξ -Έπαψες αγάπη να θυμίζεις

Αρχική / music video/lyrics / Πυξ Λαξ -Έπαψες αγάπη να θυμίζεις

Στίχοι: Φίλιππος Πλιάτσικας & Νίκος Παπαγεωργίου & Όλγα ΒλαχοπούλουΜουσική: Φίλιππος ΠλιάτσικαςΟ καφές σου έχει κρυώσεικαι το ράδιο κλειστό τώρα για μέρεςσε θυμάμαι είχες ξαπλώσειστου μονού μου κρεβατιού τις καλημέρεςΤο ξέρω πως δεν το διάλεξααν έπρεπε τη σκέψη μου να ορίζειςμα ακόμα δεν κατάλαβαγιατί έπαψες αγάπη να θυμίζειςΥπάρχουν το νιώθω υγρά μονοπάτιαυπάρχουν κομμάτια από φως στη σιωπήτραγούδια που ?γίναν με δάκρυα στα μάτιατραγούδια που ?γίναν απλά η αφορμήΤο ξέρω πως δεν το διάλεξααν έπρεπε τη σκέψη μου να ορίζειςμα ακόμα δεν κατάλαβαγιατί έπαψες αγάπη να θυμίζεις

Πυξ Λαξ & Κατσιμιχαίοι -Ανόητες Αγάπες

Αρχική / music video/lyrics / Πυξ Λαξ & Κατσιμιχαίοι -Ανόητες Αγάπες

Στίχοι: Χάρης & Πάνος ΚατσιμίχαςΜουσική: Χάρης & Πάνος ΚατσιμίχαςΠρώτη εκτέλεση: Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας & Πυξ Λαξ (Ντουέτο)Τα φέραμε από δω τα φέραμε από κειάντε ξανά τα ίδια τα ίδια απ’ την αρχήτα φέραμε από δω τα φέραμε από κειεγώ ξανά στο τίποτα στο γενικά εσύ στο γενικάΝύχτες δίχως όνομα νύχτες χωρίς σκοπόχαμένοι από χέρι χαμένοι και οι δυοανόητες αγάπες ανόητα φιλιάλόγια λόγια λόγια λόγια ψεύτικαΤώρα τι να σου πω τι να μου πεις κι εμέναέτσι όπως παίξαμε κι οι δυο με ζάρια πειραγμένατα φέραμε από δω τα φέραμε από κειεγώ ξανά στο τίποτα στο γενικά εσύ στο γενικάΝύχτες δίχως όνομα νύχτες χωρίς σκοπόχαμένοι από χέρι χαμένοι και οι δυοανόητες αγάπες ανόητα φιλιάλόγια λόγια λόγια λόγια ψεύτικα

Raining pleasure -Kemal

Αρχική / music video/lyrics / Raining pleasure -Kemal

This is the story of foolish Prince Bass Fiddle and wise Jerry Kemal.
As you remember, last time, the Prince was found without a dime on the Ponce Valdez while Jerry
watched from a tree…

In the land of Ali Baba near the Sea of Babalee,
Lived a man who played the zither with a pronoun on his knee.
He would dance among the fuzzy trees and bring the birds to life
And his name was Prince Bass Fiddle and he loved his ugly wife.

He would sing the songs of Lutvee in his very special way
And he puffed tea with his lumpy head and sleep all night and day.
With his turban and his leicester faced the thieves of Germany
But beware great Prince Bass Fiddle, you’ll be hanging from a tree.

Fifty days and nights they waited for a sign from old Ratan
To pretend to wear the colours of the Emperor Charlie Chan.
So they strolled into the forest with a song and energy
To find bay leaves in the cauldron of the mad witch Betty Lee.

Came the answer from a leaf top that was found upon the ground
“Only time and Prince Bass Fiddle will repair your bellies round.
Search the highlands search the lowlands, cruise the Sea of Babalee,
But remember that your children need the food from filigree.”

Then one day in Abalone came a messenger to say
That onion-head Bass Fiddle broke in half no more to play.
Will we lose our land of Lutvee to the bearded men of Cleaves?
Only miracles can save us and some tricks inside our sleeves.

From the sky there was an answer to the question of the plebes
“You will meet a tall dark stranger wearing black and blue cannives.
Who is Lucy, who is Nestor? We should only be there now.
Why it’s Aphrodite Milton and his keeper Prince Kemal.

Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ
ενός νεαρού πρίγκηπα,της ανατολής
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,
που νόμισε ότι μπορέι να αλλάξει τον κόσμο.
αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.

Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό
στη Μοσσούλη, τη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.

Κι ενας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί.
τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ’ αλλάξουν οι καιροί.

Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά
ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά
απ’ τον Τίγρη στον Ευφράτη, απ’ τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.

Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει την θηλειά
μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.

Με δύο γέρικες καμήλες μ’ ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ’ αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.

Σ’ ένα μήνα σ’ ένα χρόνο βλέπουν μπρός τους τον Αλλάχ
που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
«νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί,
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»

Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ
Καληνύχτα…

Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις

Raining pleasure -Love me

Αρχική / music video/lyrics / Raining pleasure -Love me

Love me love me
The poet’s says:
“I think I don’t like poetry!
I don’t like poetry!
But there is nothing-like
A sacred, clever, nice and lovely line…”
The singer says:
“oh, shame! Humiliation!
Desperation!
I’ve got a microphone but nothing else,
I’ve nothing to say at all!”

One look in your eyes was enough
To geld all dawns and quench all sunsets
Beware the love (one step at a time)
-ever heard about castration?
It’s too soon, don’t ask me to go.
I don’t yet know why I wanna stay
Just, love me love me love me

The reader says:
“my god, I read a book,
The writer’s dead! And,
I’m feeling so betrayed
I’m feeling scared and sad and lonely!”
The lover says:
“I think we started the wrong way ‘
So we ended up wrong.
But you still run in my blood,
So twist the knife and love me till I bleed”

The d.j. says:
“I play what I play for I can’t
Cry louder than the music I play!”
Dear god says:
“I’m no use without your care
Your help and support!
Be the thorn inside, my heart
Be the child in my womb
Just don’t say you love me”

Who let the love grow old?
And who’s the one that made it pompous?
Even the things I used to love most
They kind of make me throw up
Been so long I don’t wanna be here
Yet I’ve just started to want to go
So, love me, love me, love me

Φίλιππος Πλιάτσικας -Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα

Αρχική / music video/lyrics / Φίλιππος Πλιάτσικας -Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα

Στίχοι: Φίλιππος ΠλιάτσικαςΜουσική: Φίλιππος ΠλιάτσικαςΠρώτη φορά που την είδα, στεκότανε,τη νύχτα εκείνη που η Ρώμη καιγότανε,χιλιάδες χρόνια φωτιά και μηνύματα,μα δεν ξεχνώ του κορμιού της τα κύματα.Την είδα πάλι στις όχθες του Βόλγα,που ένας στρατιώτης τη φώναξε Όλγα,κάτι ψιθύρισε μέσα στο κρύο,τότε μου ‘χε φανεί τόσο αστείο.Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα,θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.Κάτι αν μπορούσα στον κόσμο να άλλαζα,θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.Στο Πάλος νύχτα τ’ όνομά της αφήνει,γραμμένο κάπου στου Κολόμβου την πρύμνη,τότε που οι Ισπανοί ξεκινούσαν,και για μια άγνωστη μοίρα μεθούσαν.Βρέθηκε κάποια στιγμή στη Γαλλία,πρώτη του Μάη σε μια άδεια πλατεία,σε λίγο οι φοιτητές θα ξεσπούσαν,και μια αλλιώτικη ζωή θα ζητούσαν.Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα,θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.Κάτι αν μπορούσα στον κόσμο να άλλαζα,θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.Σήμερα έχει στα χέρια ένα αγόρι,πάλι ξεκίνησαν οι Σταυροφόροι,μα ποιος ακούει και ποιος ενδιαφέρεται,για ένα κόσμο που βράζει και φλέγεται.Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα,θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.Κάτι αν μπορούσα στον κόσμο να άλλαζα,θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.

Rory Gallagher -Shadow play

Αρχική / music video/lyrics / Rory Gallagher -Shadow play


In the flinty light, it’s midnight
And stars collide.
Shadows run, in full flight
To run, seek and hide.
I’m still not sure what part I play
In this shadow play, this shadow play.
In the half light, on this mad night
I hear a voice in time.
Well, I look back, see a half-smile
Then it’s gone from sight.
Won’t you tell me how I can find my way
In this shadow play, this shadow play.
Sounds come crashing
And I hear laughing
All those lights just blaze away.
I feel a little strange inside
A little bit of Jekyll, a little Mr. Hyde.
Sounds come crashing
Can I hear laughing?
All those lights just blaze away.
I feel a little strange inside
A little Dr. Jekyll, a little Mr. Hyde.
Thoughts run wild, free as a child
Into the night.
Across the screen a thin beam
Of magic light.
Things they just don’t look the same
In this shadow play, this shadow play
Shadow play, shadow play.
I can’t run away from this shadow play

Iggy Pop -The passenger

Αρχική / music video/lyrics / Iggy Pop -The passenger

I am the passenger
And I ride and I ride
I ride through the citys backside
I see the stars come out of the sky
Yeah, theyre bright in a hollow sky
You know it looks so good tonight
I am the passenger
I stay under glass
I look through my window so bright
I see the stars come out tonight
I see the bright and hollow sky
Over the citys a rip in the sky
And everything looks good tonight
Singin la la la la la-la-la la
La la la la la-la-la la
La la la la la-la-la la la-la
Get into the car
Well be the passenger
Well ride through the city tonight
See the citys ripped insides
Well see the bright and hollow sky
Well see the stars that shine so bright
The sky was made for us tonight
Oh the passenger
How how he rides
Oh the passenger
He rides and he rides
He looks through his window
What does he see?
He sees the bright and hollow sky
He see the stars come out tonight
He sees the citys ripped backsides
He sees the winding ocean drive
And everything was made for you and me
All of it was made for you and me
cause it just belongs to you and me
So lets take a ride and see whats mine
Singing…
Oh, the passenger
He rides and he rides
He sees things from under glass
He looks through his windows eye
He sees the things he knows are his
He sees the bright and hollow sky
He sees the city asleep at night
He sees the stars are out tonight
And all of it is yours and mine
And all of it is yours and mine
Oh, lets ride and ride and ride and ride…
Singing…

Robbie Williams -Me and my monkey

Αρχική / music video/lyrics / Robbie Williams -Me and my monkey

It was me and my monkeyHim with his dungarees and rollerbladesSmoking filter tips reclining in the passenger seat of my supercharged jet black ChevroletHe had the soft top downHe liked the wind in his faceHe said ?Son, you ever been to Vegas?? I said ?No? he said ?That?s where we?re gonna go, you need a change of place?And when we hit the strip with all the wedding chapels and the neon signs he said?I left my wallet in El Segundo? and proceeded to take two grand of mineWe made tracks to the Mandalay Bay hotelAsked the bell boy if he?d take me and my monkey as wellHe looked in the passenger seat of my car and with a smile he said?If your monkey?s got that kind of money sir, and we?ve got a monkey bed?Me and monkeyWith a dream and a gunHoping my monkeyDon?t point that gun at anyoneMe and monkeyLike Butch and the Sundance KidTrying to understandWhy he did what he didWhy he did what he didAnd at the elevator I hit the 33rd floorHe had a room up top with a panoramic view it?s like nothing you?ve ever seen beforeHe went to sleep in the bidet and when he awokeHe ran his little monkey fingers through the yellow pagesCalled up escort services and ordered some oki dokeForty minutes later there came a knock at the doorIn walked this big, bad-ass baboon into my bedroom with 3 monkey whores?Hi, my name is Sunshine. These are my girls. Lace my palm with silver baby oh yeah and they?ll rock your world?So I watched pay per view and polished my shoes and my gunWas sticking on Kurt Cobain sing about lithiumThere came and knocked at the door and in walked Sunshine?What?s up?? – ?You better get your ass in here boy your monkey is having too much of a good time?Me and my monkeyDrove in search of the sunMe and my monkeyDon?t point that gun at anyoneMe and my monkeyLike Billy the KidTrying to understandWhy he did what he didWhy he did what he didGot tickets to see Sheena EastonThe monkey was highSaid it was a burning ambition to see her before he diedWe left before encoresHe couldn?t sit stillSheena was a blast babyBut my monkey was illWhen I played black jackKept hittin? 23Couldn?t help but notice this Mexican just staring at meOr was it my monkeyI couldn?t be sureIt?s not like you?ve never seen a monkey in rollerblades and dungarees beforeNow don?t test my patience cause we?re not about to runThat?s a bad-ass monkey boy and he?s packing a gun?My name is Rodriguez? he says with death in his eye?I?ve been chasing you for a long time amigosAnd now your monkey is gonna die?Me and my monkeyDrove in search of the sunMe and my monkeyWe don?t wanna kill no MexicanBut we got ten itchy fingersOne thing to declareWhen the monkey is highYou do not stareYou do not stareYou do not stareLooks like we got ourselves a Mexican stand off here boyAnd I ain?t about to runPut your gun down boyHow did I get mixed up with this fucking monkey anyhow