Για άνδρες και γυναίκες

Μετά από την επίσκεψη μας στον Ιππικό Όμιλο της Γκιώνας (Ξάνθη), θέλησα να μάθω περισσότερα πράγματα για την ιππασία και να τα μοιραστώ μαζί σας! Δείτε τί βρήκα. . . .!
Η Ιππασία είναι ένα από τα αρχαιότερα αθλήματα. Η εφαρμογή ίδιων κανόνων βαθμολόγησης ανδρών και γυναικών, καθώς επίσης και η επιβράβευση όχι μόνο του ιππέα αλλά και του αλόγου, καθιστούν την Ιππασία μοναδική ως άθλημα.
Ο ιππέας και το άλογο θεωρούνται μια ομάδα. Απαιτούνται χρόνια συστηματικής προσπάθειας προκειμένου να μπορούν να εκτελούν ασκήσεις δεξιοτεχνίας, ταχύτητας, αντοχής και υπερπήδησης εμποδίων. Η ιππασία είναι ολυμπιακό άθλημα από το 1900.
Τα αναγνωρισμένα από τη Διεθμή Ομοσπονδία Ιππασίας (Federation Equestre Internationale – FEI) αγωνίσματα είναι τα ακόλουθα: Υπερπήδηση εμποδίων, Ιππική δεξιοτεχνία, Ιππικό τρίαθλο, Reining, Γυμνιππευτική (vaulting), Μαραθώνιος και Αμαξοδήγηση (driving)
Ο εξοπλισμός
Εξοπλισμός Ιππέα
Ο βασικός εξοπλισμός του ιππέα ή της αμαζόνας για τα αγωνίσματα Υπερπήδησης εμποδίων και το Cross Country αποτελείται από το προστατευτικό καπέλο ιππασίας, παντελόνο ιππασίας, μπότες ιππασίας και σακάκι. Οι ιππείς φορούν πουκάμισο και γραβάτα ενώ οι αμαζόνες φορούν πουκάμισο με κολαρίνα.
Εξοπλισμός Ίππου
Σέλα: Η σέλα σχεδιάστηκε για να βοηθά τον ιππέα να διατηρεί την ισορροπία και το κάθισμά του στον ίππο. Η σέλα είναι σχεδιασμένη έτσι ώστε να ταιριάζει στον ίππο και να συμβάλλει στη δουλειά για την οποία αποσκοπεί.
Ηνία: Είναι σχεδιασμένα έτσι ώστε να κρατάνε τη στομίδα στο στόμα του ίππου. Υπάρχουν διαφόρων ειδών ηνία για να ταιριάζουν σε κάθε τύπο αλόγου καθώς επίσης και διαφορετικών ειδών στομίδες.
Στομίδες: Αποτελούν το συνδετικό κρίκο της επαφής του ίππου με του ιππέα. Ο τύπος της στομίδας ανταποκρίνεται και στον έλεγχο που επιθυμεί να έχει ο ιππέας στον ίππο του.
Μπότες ίππων (περικνημίδες τριβής), καμπάνες, επίδεσμοι: Οι περικνημίδες αποτελούν προστατευτικά των ποδιών και των οπλών των αλόγων. Χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια της προπόνησης ή του αγώνα και αποτελούν βασικό εξάρτημα για τη καλύτερη προστασία και αποφυγή τραυμάτων στο βασικότερο και ουσιαστικότερο μέρος του ίππου. Οι επίδεσμοι, οι οποίοι είναι φτιαγμένοι συνήθως από ελαστικό ή μάλλινο ύφασμα, χρησιμοποιούνται τόσο στην προπόνηση όσο και στο στάβλο και συμβάλλουν στη ανακούφιση των ποδιών του ίππου.

<a href="“>Το 1ο πούμσε
Ένα δείγμα της δουλειάς μας …κι ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους μαθητές.Στο μέλλον ίσως μάθουμε να αξιοποιούμε περισσότερο τις δυνατότητες της συνεργασίας για παραγωγή ομαδικού έργου,ανάπτυξη επικοινωνιακών δεξιοτήτων και κριτικής σκέψης.
Η Κολύμβηση είναι άθλημα κίνησης μέσα στο νερό. Ως άθλημα, το κολύμπι, είναι από τα πιο παλιά και συνηθέστερα. Οι αρχαίοι Έλληνες του έδιναν πολλή προσοχή και θεωρούσαν άσχημο πράγμα το να μην μπορεί κάποιος να κολυμπά. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 περιλήφθηκε ως ιδιαίτερο άθλημα και το κολύμπι κι από τότε έγινε ένα από τα πιο αγαπητά αγωνίσματα.
Ισχύουν, όπως για όλα τα αθλήματα, διατάξεις και κανόνες της κολύμβησης. Τα αγωνίσματα που διεξάγονται είναι: Για τους άνδρες, 100 μ., 200 μ., 400 μ., 1500 μ. ελεύθερης κολύμβησης, 4Χ200 μ. ομαδικό και 4Χ100 ατομικό, 200 μ. πεταλούδα και 100 μ. ύπτιο κ.ά.
Για τις γυναίκες είναι τα ίδια εκτός από τα 1500 μ. που τα έχουν 800 μ.
Οι τρόποι με τους οποίους μπορεί κανείς να κολυμπά είναι πολλοί.
Το πρόσθιο κολύμπι, το πιο απλό, ξεκούραστο και συνηθισμένο κολύμπι. Σ’ αυτή την περίπτωση ο άνθρωπος μέσα στο νερό κινείται έτσι ακριβώς όπως ο βάτραχος.
Το κρόουλ ή το ελεύθερο κολύμπι. Το σώμα βρίσκεται σ’ επίπεδη σχεδόν θέση με το νερό, μπρούμητα δηλ., με το πρόσωπο προς το νερό και τα χέρια κινούνται ελεύθερα κάνοντας κυκλικές κινήσεις, η μισή καμπύλη του κύκλου γίνεται μέσα από το νερό κι η άλλη μισή πάνω απ’ την επιφάνειά του, στον αέρα.
- Πρόσθιο πεταλούδας. Ο κολυμβητής κινείται έτσι που δίνει την εντύπωση της πεταλούδας, όπως αναπηδά πάνω στο νερό.
- Το ναυτικό ή το πλάγιο. Ο κολυμβητής κινείται πλάγια μέσα στο νερό, πότε από τη μια πλευρά, πότε απ’ την άλλη.
- Το ύπτιο κολύμπι, όταν ο κολυμβητής βρίσκεται σε θέση ανάσκελη μέσα στο νερό, με την πλάτη του δηλ. στην επιφάνεια του νερού.
- Κατάδυση. Για να κολυμπήσει κάποιος μ’ αυτόν τον τρόπο, πρέπει να έχει μάθει να ελέγχει πολύ καλά την αναπνοή του, επειδή χρειάζεται να παραμείνει για ορισμένο διάστημα κάτω από το νερό. Πρέπει να διατηρεί τα μάτια ανοιχτά, για ν’ αποφύγει πιθανά κτυπήματα.
