Στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων από το θεματικό άξονα «Φροντίζω το Περιβάλλον» και με τίτλο «Οι φύλακες του Δάσους» ,απευθυνθήκαμε στο γεωπόνο του χωριού, κ. Ζερβανταρίδη Φώτη, τον οποίο ευχαριστούμε πολύ για τα δενδρύλλια που μας έδωσε για να κάνουμε δεντροφύτεψη στην αυλή του σχολείου.
Φυτέψαμε μια ροδακινιά, μια βυσσινιά και τρεις μηλιές!!!
Καλή μας επιτυχία!!!
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Νευροϊνωμάτωσης παρουσιάσαμε στα παιδιά το παραμύθι «Ο Μπαλωματούλης». Πρόκειται για ένα παραμύθι που αναφέρεται στη διάγνωση και ανακοίνωση της νόσου στους μικρούς ασθενείς με Νευροϊνομάτωση με πρωταγωνίστρια μία μικρή καμηλοπάρδαλη.Το παραμύθι προβάλει αισιόδοξα μηνύματα και προορίζεται να ενημερώσει με όσο πιο απλό και προσιτό τρόπο γίνεται τα παιδιά τα οποία πολύ συχνά ξεκινούν από πολύ μικρή ηλικία πληθώρα εξετάσεων, δύσκολες επεμβάσεις και θεραπείες. Μιλώντας για τη νόσο, την διαφορετικότητα και την αποδοχή, η ιστορία της μικρής καμηλοπάρδαλης, βοηθάει τα παιδιά να ενημερωθούν και να εξοικειωθούν με το άγχος της διάγνωσης .
Αποφασίσαμε να στηρίξουμε το δικό μας παιδί και όλα τα παιδιά που αντιμετωπίζουν δυσκολίες καθώς και τους γονείς τους…
Σχεδιάσαμε το ανθρώπινο σώμα, μιλήσαμε για τις μεταλλάξεις των κυτάρων (με όσο πιο απλά λόγια γίνεται).Το DNA είναι αυτό που μας χαρακτηρίζει (έλικας που μοιάζει με σκάλα φτιαγμένη από πολύχρωμα καλαμάκια). Τι γίνεται όμως όταν τα κύτταρά μας μεταλλάσσονται; (βάσεις μπαλονιών)… πώς μοιάζουν; Μιλήσαμε για τα συμπτώματα που εμφανίζει αυτή η νόσος.Είναι κάτι καφέ κηλίδες; Έχουμε όλοι καφέ κηλίδες;Μπορούμε να γίνουμε όλοι καμηλοπάρδαλη σαν τον Μπαλωματούλη; Τελικά όλοι έχουμε καφέ κηλίδες αφού όλοι αφήσαμε το αποτύπωμα αγκαλιάς στους συμμαθητές μας…Όλοι είμαστε ίδιοι και ισότιμοι στην αγάπη, στην αγκαλιά αλλά και στη χαρά και τη μάθηση. Μια δράση για όλους εμάς τους ίδιους, διαφορετικούς και μοναδικούς!!!
Στο τέλος της δράσης όλα τα παιδιά πήραν από ένα μπισκότο και ένα μπαλόνι με το σήμα του Πανελλήνιου Συλλόγου Ασθενών & Φίλων Πασχόντων από νευροϊνωμάτωση « Ζωή με NF ».
Μια τέτοια μέρα δώσαμε κι εμείς φόρο τιμής στις 353.000 ψυχές που χάθηκαν, που κάηκαν, μάνες που έμειναν πίσω, παιδιά που ταξίδεψαν για ένα καλύτερο αύριο…
Τα παιδιά ζωγράφισαν τα σπίτια, τις φωτιές, πιάσανε τα άγια χώματα και μάθανε για το Τζιβαέρι, τι είναι και τί συμβολίζει…
Φτιάξανε το καράβι του ξεριζωμού, μεταφέροντας το δικό τους Τζιβαέρι, το δικό τους πολύτιμο λίθο. Η Αστερομάτα ήταν το κίνητρό μας…
Πρέπει να διδάσκονται στα σχολεία όλες οι Γενοκτονίες. Όχι από θέμα καταγωγής, αλλά από θέμα αρετής!
Δράση Παγκόσμιας αλλά και τοπικής Ιστορίας.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ, ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΙ ΤΙΜΩ!!!
Διαβάσαμε το βιβλίο το Σελ Σιλβερστάιν “Το δέντρο που έδινε”.
Η ιστορία αναφέρεται στη σχέση μιας μηλιάς και ενός παιδιού καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Όταν το παιδί είναι μικρό επισκέπτεται καθημερινά τη μηλιά, κάνει κούνια στα κλαδιά της και κάθεται στη σκιά της. Μεγαλώνοντας όμως το παιδί ζητάει όλο και περισσότερα από αυτήν ενώ περνάει όλο και λιγότερο χρόνο μαζί της…
Κάθε μέρα το παιδί την επισκέπτονταν, μάζευε τα μήλα της, σκαλφάλωνε στον κορμό της και έκανε κούνια στα κλαδιά της. Και η μηλιά ήταν ευτυχισμένη… Όσο το παιδί μεγάλωνε ζητούσε όλο και περισσότερα ξανά και ξανά και ξανά… και το δέντρο όλο έδινε , έδινε κι έδινε …και χαιρόταν η καρδιά του.
Το παραμύθι είναι μια παραβολή για τη γονεϊκή αγάπη που προσφέρεται άνευ όρων και ορίων.
Ετοιμάσαμε μια κατασκευή όπου πάνω σε μια μηλιά βάλαμε τη φωτογραφία του κάθε παιδιού με τη μητέρα του, το κείμενο του βιβλίου «Το δέντρο που έδινε» και ένα φακελάκι με σποράκια τα οποία το παιδί θα σπείρει μαζί με τη μαμά του και όταν βλαστήσει τι φυτό θα της το χαρίσει.
Κατασκευάσαμε και ένα καδράκι με ένα μπουκέτο λουλούδια και ένα ποίημα για τη μητέρα.
Με αφορμή τον εορτασμό της Πρωτομαγιάς , μιλήσαμε για το διπλό συμβολισμό της μέρας. Για τη γιορτή της Άνοιξης που η φύση ξαναγεννιέται αλλά και για τον αγώνα των εργατών για την καθιέρωση ανθρώπινων συνθηκών στην εργασία.
Θέλοντας να τηρήσουμε το έθιμο του Πρωτομαγιάτικου στεφανιού που λέει ότι πρέπει να το κρεμάμε στην πόρτα του σπιτιού μας για καλή τύχη, αποφασίσαμε να κάνουμε έναν περίπατο , να μαζέψουμε τα υπέροχα αγριολούλουδα που πλημμυρίζουν όλο το χωριό αυτή την εποχή και να φτιάξουμε κι εμείς το δικό μας Πρωτομαγιάτικο στεφάνι για να το κρεμάσουμε στην πόρτα του σχολείου μας.
Και το στεφάνι της Πρωτομαγιάς σε κατασκευή…
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!
Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα χορού, είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε μια συνδιδασκαλία με την εκπαιδευτικό της Αγγλικής γλώσσας Mary Xantzi και την κυρία Laura Mavrodafni, καθηγήτρια Ισπανικών και Ελληνικών στο Πανεπιστήμιο της Βαλένθια.
Ευχαριστούμε θερμά και είναι τιμή μας που αλληλεπιδράσαμε μέσα απ’ αυτή τη συνδιδασκαλία.
Ντυθήκαμε Σπανιόλες και Σπανιόλοι, χορέψαμε Φλαμένκο. Αγγλικούς χορούς, τον Ελληνικό παραδοσιακό χορό «Γερακίνα», είχαμε την ευκαιρία να μάθουμε λέξεις στα Ισπανικά…
Ετοιμάσαμε και γευτήκαμε όλοι τοπικά εδέσματα της Κοζάνης, φτιάξαμε τη Σαγκρία μας, φάγαμε τα ωραιότατα Αγγλικά εδέσματα που ετοίμασε η καλή μας συνάδελφος των Αγγλικών Μαρία και τους προσφέραμε τα αρωματικά φυτά που καλλιεργούνται στην Ξηρολίμνη ( τσάι του βουνού, ρίγανη, λεβάντα και έλαιο λεβάντας).
Επίσης σαν αναμνηστικό της τόσο εποικοδομητικής μας συνεργασίας, τους χαρίσαμε έναν πίνακα ζωγραφικής που φιλοτέχνησαν τα παιδιά καθώς και μια πολύ όμορφη εικόνα με το ρολόι της Κοζάνης πάνω σε βυζαντινό κεραμίδι δια χειρός της κυρίας Ευαγγελίας.
Φτάνουμε σε λίγες μέρες στη μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης. Το Πάσχα!
Κόψαμε τα έξι πόδια της κυράς Σαρακοστής. Μας μένει άλλο ένα που αντιστοιχεί στη Μεγάλη Εβδομάδα!
Μιλήσαμε για τη ζωή του Χριστού από τη γέννησή του έως και τη Σταύρωση και την Ανάστασή του.
Αναζητήσαμε και μάθαμε ήθη και έθιμα του Πάσχα τόσο του τόπου μας όσο και από άλλα μέρη της Ελλάδας.
Διαβάσαμε βιβλία με πασχαλινές ιστορίες.
Μάθαμε τα κάλαντα του Λαζάρου για να τα τραγουδήσουμε το Σάββατο του Λαζάρου!
Ετοιμάσαμε πασχαλινές κατασκευές όπως: την εικόνα της Ανάστασης του Χριστού πάνω σε βυζαντινό κεραμίδι, καλαθάκια ,όπου βάλαμε μέσα αυγά που διακοσμίσαμε στο σχολείο και άλλα καλούδια, κάρτες με ευχές για Καλό Πάσχα…
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου στις 2 Απριλίου διαβάσαμε το βιβλίο « Βλέπω τον κόσμο όπως είμαι» της Σοφίας Πανίδου, συμμετέχοντας στην Πανελλήνια Δράση Φιλαναγνωσίας «Διαβάζουμε μαζί» που διοργανώθηκε από τη κ. Άννα Στουμπίδη, υπεύθυνη της ομάδας «Νηπιαγωγοί εν δράσει».
Η συμμετοχή μας στη συγκεκριμένη δράση παρουσιάστηκε σ’ ένα συνεργατικό padlet που δημιούργησε η κ. Χαρά Βούρα υπεύθυνη της σχολικής βιβλιοθήκης «Κυψέλη».
Κατασκευάσαμε κυάλια για να δούμε τον κόσμο μέσα από τα δικά μας μάτια και συνθέσαμε το δικό μας ποίημα.
Μιλήσαμε για το μεγάλο παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και αναθέσαμε σε κάθε παιδί (με τη βοήθεια κάποιου μεγάλου) να βρει πληροφορίες γι’αυτόν καθώς και να παρακολουθήσει στο You Tube ένα παραμύθι του και να ζωγραφίσει την εικόνα που του άρεσε.
Με συζήτηση και διαβάζοντας και ξεφυλλίζοντας το βιβλίο της Ροδούλας Παππά «Πώς φτιάχνεται ένα παιδικό βιβλίο», μάθαμε τα στάδια από τα οποία περνά η κατασκευή ενός βιβλίου από τη στιγμή που θα συλλάβει την ιδέα ο συγγραφέας έως τη στιγμή που θα έρθει στα χέρια μας και θα μας ταξιδέψει…Κατασκευάσαμε μικρά βιβλία και το κάθε παιδί έγινε συγγραφέας καθώς με τη βοήθεια ενός μεγάλου, έγραψε μέσα μια μικρή ιστορία και έγινε εικονογράφος ζωγραφίζοντας τις εικόνες που είχε στο μυαλό του. Επίσης πήραν ρόλους επιμελητή κειμένου, τυπογράφου, μακετίστα,σελιδοποιητή, βιβλιοπώλη…
Στήσαμε τη γωνιά του παραμυθιού.
Αποφασίσαμε να ταξιδέψουμε στη χώρα που γεννήθηκε ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Ψάξαμε και βρήκαμε τη Δανία στο χάρτη. Στήσαμε μέσα στην τάξη μας το αεροπλάνο που θα μας μεταφέρει εκεί. Ετοιμάσαμε τα εισητήριά μας, πήραμε τις αποσκευές μας και έτοιμοι για απογείωση…
Και φυσικά οι αεροσυνοδοί μας πρόσφεραν σάντουιτσ με ψωμί ολικής αλέσεως με αγγούρι και αυγό όπως συνηθίζουν να τρώνε στη Δανία.
Γράψαμε τη λέξη «ΒΙΒΛΙΟ» και σε άλλες γλώσσες… 
Τέλος ετοιμάσαμε σελιδοδείκτες με λόγια του Άντερσεν , για να τους χρησιμοποιούμε στις αναγνώσεις μας…
Ένα γράμμα στον ουρανό…μια φωτογραφία ελευθερίας, αγνότητας και απεραντοσύνης του Ουρανού, από το νηπιαγωγείο Ξηρολίμνης. Ένα όραμα της Κολομβιανής καλλιτέχνιδας Gloria Posada « ένα γράμμα στον ουρανό» στο πλαίσιο του Διεθνούς Συνεδρίου « Nurturing active global citizens for a word on the move ».
Με αφόρμηση το βιβλίο της Ευγενίας Φακίνου«Τα Ελληνάκια», μιλήσαμε για την επέτειο της 25ης Μαρτίου, και δημιουργήσαμε το δικό μας βιβλίο «Τα Ελληνάκια» διασκευή από τα παιδιά του νηπιαγωγείου Ξηρολίμνης.
Κατασκευάσαμε ένα καδράκι με εικόνα από το παραπάνω βιβλίο
Κάναμε καδράκι με τους ήρωες, και ένα καραβάκι με το σύνθημα «Ελευθερία ή Θάνατος»
Μιλήσαμε για τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και κατασκευάσαμε μια χειροτεχνία-βιτρό με την εικόνα του Ευαγγελισμού.
Ετοιμάσαμε το σκηνικό για τη γιορτή
Ετοιμάσαμε στεφάνι για να καταθέσουμε και να τιμήσουμε τους ήρωες
Καλέσαμε γονείς, κηδεμόνες και συγγενείς να έρθουν στη γιορτή μας και…
είμαστε έτοιμοι.
Καταθέσαμε στεφάνι και πήραμε μέρος στην παρέλαση…
Χρόνια Πολλά σε όλους!!!