Εδώ Πολυτεχνείο!
Θα σας πω μια ιστορία για ένα δάσος μακρινό,
κει την αρχηγία πήρε ένα λιοντάρι δυνατό.
Με το ζόρι είχε ανέβει μόνο του στην εξουσία
αψηφώντας έτσι απλά νόμους και δημοκρατία.
Συμπεριφερόταν πάντα σαν τα άγρια θηρία
και τα ζώα κάναν λόγο για στυγνή δικτατορία.
Έπειτα εξεγερθήκαν, φτάνει πια η υπομονή,
ήρθε η ώρα πια ν’ ακούσει τη δική τους τη φωνή!
Και φωνάζοντας του λένε “Φύγε ΤΩΡΑ, θες δε θες!
Ήρθε η ώρα επιτέλους να κηρύξουμε εκλογές!”
Και ευθύς τις κάλπες στήσαν και τα μπλε τα παραβάν
και το λιονταράκι τώρα κλαψουρίζει “Ωχ αμάν…”
Άραγε ποιος θα ‘ναι τώρα ο καινούργιος αρχηγός;
Κείνον πρέπει να ορίσει μοναχός του ο λαός!
Και οι εκλογές τελειώσαν, φτάσαμε σε ισοπαλία,
ίσως να ακολουθήσει άλλη μια ψηφοφορία…
Τα παιδιά όμως προτείναν πως υπάρχει κι άλλη λύση:
Δε χρειάζεται μονάχα ένα ζώο να κερδίσει.
Όλα έχουν να προσφέρουν, το καθένα μια ιδέα,
λύσεις σ’ όλα θα βρεθούνε συζητώντας στην παρέα!
ΤΕΛΟΣ











































