“Στη δικιά μας πράξη,κάνουμε την φιλία πράξη”
Στα πλαίσια του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων με τίτλο «Στη δική μας πράξη, κάνουμε τη φιλία πράξη»,
πραγματοποιήσαμε με τα παιδιά μια σειρά από όμορφες και βιωματικές δραστηριότητες.
1)🔹 Γνωριμία με τα συναισθήματα
Μιλήσαμε για τα συναισθήματά μας: ποια είναι και πότε τα νιώθουμε.
Πότε αισθανόμαστε χαρά, λύπη, φόβο, θυμό και άλλα συναισθήματα που μας συνοδεύουν στην καθημερινότητά μας.
Μέσα από συζήτηση, παιχνίδι και παραδείγματα, προσπαθήσαμε να κατανοήσουμε
πώς μπορούμε να αναγνωρίζουμε τα συναισθήματά μας
και πώς να τα διαχειριζόμαστε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Παίξαμε το παιχνίδι μνήμης:”Ενα φίδι τρομερό που φοβάται το νερό”.
2)🔹 Ανακαλύπτω ποιος είμαι
Σε αυτή τη δραστηριότητα τα παιδιά κλήθηκαν να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους και να ονομάσουν ένα χάρισμα που πιστεύουν ότι έχουν. Μιλήσαμε για όσα μας κάνουν μοναδικούς και ξεχωριστούς και για το πόσο σημαντικό είναι να αγαπάμε και να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας.
Παίξαμε το παιχνίδι «Το κουτί με το μυστικό».
Μέσα σε ένα κουτί κρύψαμε έναν καθρέφτη και φωνάξαμε τα παιδιά ένα ένα, ζητώντας τους να κρατήσουν μυστικό αυτό που θα δουν μέχρι να τελειώσει το παιχνίδι.
Πριν ανοίξουν το κουτί, τους λέγαμε:
«Εδώ μέσα θα δεις το πιο σημαντικό πρόσωπο στη ζωή σου!»
Τα παιδιά έσκυβαν με περιέργεια και… τι έκπληξη! Στον καθρέφτη αντίκριζαν το δικό τους πρόσωπο!
Έκπληξη, χαρά, γελάκια, αλλά και αυθόρμητες αγκαλιές ήταν μερικές από τις αντιδράσεις τους, γεμίζοντάς μας συγκίνηση και χαμόγελα.
Στη συνέχεια, διαβάσαμε παραμύθια που ενισχύουν την αυτοεκτίμηση και την αποδοχή του εαυτού μας, όπως το βιβλίο «Το Κάτι Άλλο», ανοίγοντας όμορφες συζητήσεις για τη διαφορετικότητα και τη μοναδικότητα του καθενός.
3)🔹 Παιχνίδι: «Ο ιστός της φιλίας»
Καθίσαμε όλοι μαζί οκλαδόν στο πάτωμα, σχηματίζοντας έναν μεγάλο κύκλο. Η εκπαιδευτικός κρατούσε ένα κουβάρι μαλλί και έδωσε τη μία του άκρη στο πρώτο παιδί, κρατώντας την άλλη στο χέρι της. Ταυτόχρονα, είπε για εκείνο μια καλή κουβέντα, για παράδειγμα:
«Ο/Η … ζωγραφίζει πολύ όμορφα.»
Το παιδί κρατούσε το μαλλί και, καθώς το ξετύλιγε, το έδινε σε ένα άλλο παιδί, λέγοντας με τη σειρά του μια θετική φράση για τον/τη συμμαθητή/τριά του. Έτσι, το παιχνίδι συνεχίστηκε μέχρι όλα τα παιδιά να πουν μια καλή κουβέντα για κάποιον από την ομάδα.
Σιγά σιγά, το μαλλί άρχισε να μπλέκεται και να σχηματίζεται ένας μεγάλος ιστός. Κανείς δεν άφηνε το νήμα, γιατί όλοι ήμασταν συνδεδεμένοι μεταξύ μας.
Μέσα από το παιχνίδι, τα παιδιά κατανόησαν με βιωματικό τρόπο πως όλοι είμαστε σημαντικοί, πως τα λόγια μας έχουν δύναμη και πως όταν συνεργαζόμαστε και στηρίζουμε ο ένας τον άλλον, είμαστε μια δυνατή ομάδα.
Στην συνέχεια, με την καρδιά ,τα παιδιά μιλούσαν για τον εαυτό τους,με το μικρόφωνο για τους φίλους τους…
Στο τέλος ζωγράφισαν το φίλο τους και τους έκαναν δώρο την ζωγραφιά…
