Αυτή την εβδομάδα, στο Νηπιαγωγείο μας, στα πλαίσια της Δράσης του Ενεργού Πολίτη που τρέχουμε όλη τη χρονιά ,σε συνεργασία με το Δίκτυο 16 Νηπιαγωγείων πανελλαδικά,  ταξιδέψαμε σε έναν κόσμο γεμάτο χρώματα, εκπλήξεις και… “παράξενους” ανθρώπους! Με αφορμή το υπέροχο βιβλίο του Νίκου Ανδρικόπουλου, “Η χώρα με τους παράξενους ανθρώπους“, ανοίξαμε μια μεγάλη συζήτηση για όλα όσα μας κάνουν να διαφέρουμε, αλλά και για όλα όσα μας ενώνουν.

Μέσα από τα μάτια του ήρωα, ανακαλύψαμε ότι το “παράξενο” είναι συχνά απλά το “διαφορετικό” – κάτι που δεν έχουμε γνωρίσει ακόμα. Τα παιδιά προβληματίστηκαν, γέλασαν και τελικά κατέληξαν σε ένα σπουδαίο συμπέρασμα: ο κόσμος μας θα ήταν πολύ βαρετός αν ήμασταν όλοι ίδιοι!

1η Δραστηριότητα: Κολάζ

• Ξεφυλλίσαμε περιοδικά με πορτρέτα ανθρώπων. Τα παιδιά έκοψαν μάτια, στόματα, μαλλιά και ρούχα από διαφορετικούς ανθρώπους (διαφορετικές ηλικίες, φυλές, στυλ) και τα συνέθεσαν όλα μαζί για να φτιάξουν έναν “νέο” κάτοικο της χώρας.

Στόχος: Να οπτικοποιήσουν την έννοια της πολυπολιτισμικότητας και της αποδοχής – το πώς διαφορετικά κομμάτια μπορούν να φτιάξουν ένα πανέμορφο σύνολο.

2η Δραστηριότητα

• Κατασκευή με Πλαστελίνη: “Ο δικός μου Παράξενος Φίλος“
• Αυτή η δραστηριότητα επέτρεψε στα παιδιά να αφήσουν τη φαντασία τους ελεύθερη χωρίς τους περιορισμούς του “σωστού” ή του “λάθους”.
• Υλικά:
• Πλαστελίνες σε έντονα χρώματα.
• “Παράξενα” υλικά: πούλιες, ματάκια χειροτεχνίας, καλαμάκια.
• Οδηγίες:
• Ζήτησα από τα παιδιά να πλάσουν έναν άνθρωπο που θα μπορούσε να ζει στη χώρα του βιβλίου.
• Ενθάρρυνα τις ασυμμετρίες: Μπορεί να έχει τρία χέρια, πέντε μάτια, ή πόδια σαν ελατήρια!
• Μόλις τελείωσαν, το κάθε παιδί έδωσε ένα “παράξενο” όνομα στο πλάσμα του και μου είπε τι του αρέσει να τρώει.

3η Δραστηριότητα

• Ο Χορός των Παράξενων Πλασμάτων” (Κινητική)
• Υπό την μουσική υπόκρουση διαφόρων ρυθμών(από πολύ γρήγορη τζαζ μέχρι αργή κλασική και ροκ).Τα παιδιά έπρεπε να κινηθούν στο χώρο όχι σαν άνθρωποι, αλλά σαν πλάσματα από τη χώρα του βιβλίου. Πηδηξαν σαν ελατήρια, σύρθηκαν, κινήθηκαν αέρινα ή με “κοφτές” κινήσεις ρομπότ. Όταν η μουσική σταματούσε, έπρεπε να παγώσουν σε μια “παράξενη” πόζα. Στόχος: Η αποδόμηση των στερεοτύπων για το πώς “πρέπει” να μοιάζει η κίνηση και η απελευθέρωση του σώματος.

Τα χρώματα της Χλόης

• Κολλήσαμε σε ένα μπαλόνι κορδέλες πολύχρωμες. Το μπαλόνι συμβόλιζε την χλόη. Ένα παιδί κρατούσε το μπαλόνι από το στόμιό του. Κάθε φορά που ένα παιδί ξεκολλούσε από το μπαλόνι μια κορδέλα (ένα χρώμα),το παιδί που κρατούσε το μπαλόνι απελευθέρωνε κι από λίγο αέρα . Στο τέλος το μπαλόνι ξεφούσκωσε τελείως, δείχνοντας παραστατικά πώς χάνεται η εσωτερική μας δύναμη όταν δίνουμε τα πάντα δίχως όρια στους άλλους.

Δραστηριότητα 2η:Το άδειο ποτήρι

• Σ’ ένα ποτήρι (συμβόλιζε τη Χλόη)τοποθετήσαμε πολύχρωμες γκοφρέ κορδέλες. Δίπλα , δυο άδεια ποτήρια(οι άλλοι αρουραίοι).Καθώς τα παιδιά μετέφεραν τις κορδέλες από το ποτήρι της χλόης στα ποτήρια των λοιπών αρουραίων, πρόσεξαν ότι η Χλόη έμεινε τελικά άδεια ενώ οι άλλοι γέμισαν  από τα χρώματά της. Έτσι τα παιδιά είδαν με παραστατικό τρόπο το όριο ανάμεσα στην προσφορά και την αυτοθυσία.

Δραστηριότητα 3η:Κινητικό παιχνίδι

• Το κάθε παιδί έγινε η Χλόη. Διάλεξαν από μια χρωματιστή κορδέλα και ξεκίνησαν να χορεύουν ,υπό την μουσική υπόκρουση του τραγουδιού true colours. Κατά τη διάρκεια του χορού τους ακουγόταν το παράγγελμα…η Χλόη που κρατάει την κόκκινη κορδέλα να την αφήσει στο κέντρο της μοκέτας . Το παιδί που είχε την κόκκινη κορδέλα, μόλις την τοποθετούσε κάτω στο χαλί συνέχιζε να χορεύει αλλά αυτή τη φορά υποτονικά μιας και είχε χάσει το χρώμα του .Έτσι τα παιδιά βίωσαν την έλλειψη ενέργειας που νιώθουμε όταν χάνουμε τον εαυτό μας.

Κατασκευή

• Τα παιδιά φτιάξανε τη δική τους Χλόη χρησιμοποιώντας χάρτινα πιάτα ,τέμπερες και γκοφρέ πολύχρωμες λωρίδες .Χόρεψαν ζωηρά παρέα με την χλόη που είχε ανακτήσει όλα της τα χρώματα και γιόρτασαν την μοναδικότητά της.