Ο Άμπελος σήμερα θέλει να μας αποχαιρετήσει!!! Είναι η τελευταία μέρα που βρίσκεται μαζί μας και μοιράστηκε όλες τις αναμνήσεις του για το αγαπημένο του φρούτο, που δεν είναι άλλο από το σταφύλι!!!!
Δε θα μπορούσε να φύγει από κοντά μας, χωρίς να μας μιλήσει για τον αγαπήμενο μύθο του Αισώπου, << Η Αλεπού και τα σταφύλια >>.
ΑΙΣΩΠΟΣ
” H Αλεπού και τα σταφύλια”
Μια αλεπού πεινασμένη είδε πάνω σ’ ένα δέντρο πλεγμένη μια
κληματαριά γεμάτη χοντρόρωγα, κατακίτρινα σταφύλια. Τα ζήλεψε και
πολύ επιθυμούσε να τα δοκιμάσει, μα πώς ν’ ανεβεί. Οι αλεπούδες δεν είναι
γατιά, να πιάνουνται με τα νύχια τους και ν’ ανεβαίνουν όπου τους γουστάρει.
Ωστόσο, δοκίμασε κάμποσες φορές.
Πιάστηκε από δω, πιάστηκε από κει, τίποτα δεν κατάφερνε. Καθότανε μόνο κάτω,
σήκωνε τα μάτια της στα σταφύλια, τα κοίταζε καλά καλά κι ο καημός τους την
έτρωγε. Στα κατατελευταία απελπισμένη, για να παρηγορηθεί, κορόιδεψε η ίδια τον
εαυτό της:
– Δε βαριέσαι, δεν πειράζει, ας πάμε παρακάτω… Εξάλλου αυτά δεν τρώγουνται.
Αγίνωτα είναι ακόμη…
Τα σταφύλια, ακούοντάς τη, μοιάζανε να την ειρωνεύονται· να την περιγελούν.
– Ακούς εκεί… Είμαστε, λέει, αγίνωτα!… Εμείς, κυρα-αλεπού, αγίνωτα δεν είμαστε. Γλυκά σαν το μέλι είμαστε. Μα αφού δε μας φτάνεις, τι να πεις… μας λες αγίνωτα, για να ξεγελάσεις την ανημποριά σου!…
Και τι θέλει να πει Αίσωπος;
Ότι είναι εύκολο να υποτιμάμε αυτό που δεν μπορούμε να καταφέρουμε.
Δείτε τώρα τον μύθο….
Κάνουμε τώρα μία δουλίτσα;
Βοήθησε την αλεπού να βρει το κλήμα με τα περισσότερα σταφύλια. Ύστερα χρωμάτιστε το!
Και τώρα ένα παιχνιδάκι…Άφου είδαμε και διαβάσαμε τον μύθο του Αισώπου,βάλτε τις εικόνες στη σωστή σειρα!!!
Ας κάνουμε ένα διαλειμματάκι ακούγοντας το παρακάτω τραγούδι..
Προσέξατε κάτι στο τραγουδάκι; Ο Μανόλης στην ταβέρνα του, έχει πολλά βαρέλια γεμάτα κρασί. Όμως ανακάτεψε τα μικρά με τα μεγάλα και δεν ξέρει πώς να τα βάλει. Πάμε να βοηθήσουμε τον Μανόλη…
Είστε καταπληκτικοί…
Σήμερα Παρασκευή και έχουμε Δανειστική Βιβλιοθήκη!!!
Όμως δε θέλω να διαβάσετε ένα παραμύθι από αυτά που σας έδωσα. Θα δείτε ξανά το παρακάτω ποίημα ¨Τσιριτρί..Τσιριτρό” και στη συνέχεια θα ζωγραφίσετε ότι σας άρεσε, θα γράψετε τον τίτλο του ποιήματος όπως μπορείτε και φυσικά το όνομά σας….
Αυτή είναι και η δουλίτσα που θα έχετε για το Σαββατοκύριακο…
Εδώ θα κάνετε τη δουλίτσα σας….
Και για το τέλος….είστε έτοιμοι; Ώρα για χορό!!!
Σας εύχομαι ένα όμορφο και ξένοιαστο Σαββατοκύριακο….Σας περιμένω ξανά τη Δευτέρα!!!!
Πριν ξεκινήσουμε το μάθημά μας, θα ήθελα να σας πω, ότι σήμερα είνα μία από τις σημαντικότερες γιορτές της Εκκλησίας μας, η γιορτή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.
Ο Μεγάλος Κωνσταντίνος γεννήθηκε το 237 στη Ναϊσό της Σερβίας. Ο πατέρας του Κωνστάντιος μοιράστηκε με τον Γαλέριο τον αυτοκρατορικό θρόνο της Ρώμης και μετά το θάνατό του ο Κωνσταντίνος ανέλαβε το ανατολικό τμήμα. Ο Μέγας Κωνσταντίνος είδε στον ουρανό το σημείο του Τίμιου Σταυρού και άκουσε φωνή να του λέει Εν Τούτω Νίκα. Βλέποντας ότι το μέλλον της αυτοκρατορίας ήταν στην Ανατολή, ίδρυσε την Κωνσταντινούπολη στο Βυζάντιο, εκεί που ενώνεται η Δύση με την Ανατολή. Ο πρώτος χριστιανός βασιλιάς της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας έστειλε τη μητέρα του Ελένη στα Ιεροσόλυμα να βρει τον Τίμιο Σταυρό.
Η αγία Ελένη προστάτευσε τον χριστιανισμό και ίδρυσε πολλές εκκλησίες και μοναστήρια στους Αγίους Τόπους. Πέθανε λίγο μετά τη μεταφορά του Τίμιου Σταυρού στην Κωνσταντινούπολη.
Η παράδοση θέλει την Αγία Ελένη να ανακαλύπτει τον Σταυρό του Χριστού οδηγούμενη από τη μυρωδιά του βασιλικού, γιαυτό και το φυτό έχει την τιμητική του και όλες οι εικόνες που φέρουν τη μορφή των δύο ισαποστόλων στολίζονται με βασιλικό .
Όποιος θέλει, μπορεί να εκτυπώσει το παρακάτω φύλλο εργασίας.
Αυτές τις μέρες ασχολούμαστε με το θέμα << Από το αμπέλι …στο κρασί >> και ο φίλος μας ο Άμπελος σήμερα μας προτείνει να ασχοληθούμε με τον Τρύγο!!!
Τι σημαίνει άραγε Τρύγος; Θυμάται κανείς;
Ας παρακολουθήσουμε το παρακάτω βίντεο και θα καταλάβετε..Πατήστε πάνω στη λέξη Τρύγος
Στο Χριστιανισμό το αμπέλι θεωρείται ιερό φυτό και το σταφύλι ένας ευλογημένος καρπός
Στη Θεία Κοινωνία το κρασί γίνεται το αίμα του Χριστού
Προστάτης του αμπελιού στη θρησκεία μας είναι ο Άγιος Τρύφωνας!!
ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΚΡΑΣΙ
Στην ελληνική μυθολογία, εκτός από τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου, που θεωρούνταν οι σημαντικότεροι, υπήρχαν και άλλοι θεοί που δεν κατοικούσαν στο θεϊκό αυτό βουνό. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο θεός Διόνυσος.
Ήταν ο πιο πρόσχαρος από τους θεούς και από τους πιο αγαπητούς στους ανθρώπους γιατί ο Διόνυσος τους πρόσφερε το αμπέλι και το κρασί.
Και στους θεούς ήταν αγαπητός. Άλλωστε τους είχε βοηθήσει αρκετές φορές. Πολύτιμη υπήρξε η συμμετοχή του ίδιου και των συντρόφων του στη μάχη που έδωσαν οι θεοί εναντίον των Γιγάντων.
Όλοι οι θεοί τον σέβονταν, αλλά μεγάλη ευγνωμοσύνη του όφειλε ιδιαίτερα η Ήρα, επειδή μόνος αυτός, απ’ όλους τους θεούς, έπεισε το γιο της, τον Ήφαιστο, να επιστρέψει στον Όλυμπο και να την απελευθερώσει από τα δεσμά της.
Ο εύθυμος θεός ταξίδευε συνέχεια κι επισκεπτόταν πολλές χώρες και πολιτείες για να μάθει στους ανθρώπους πώς να καλλιεργούν τα κλήματα και πώς να φτιάχνουν από τους καρπούς τους το κρασί. Και βέβαια, ως θεός της χαράς και του κεφιού, δεν ταξίδευε μόνος του.
Τον ακολουθούσε ένα πολύβουο πλήθος. Στο πλήθος αυτό έβλεπες γυναίκες που χόρευαν με έξαλλο τρόπο, τις Μαινάδες, όπως λέγονταν, και παράξενα όντα που ήταν άνθρωποι και ζώα μαζί. Αυτούς τους έλεγαν Σάτυρους και Σιληνούς.
Πιστοί ακόλουθοι του θεού πορεύονταν μαζί του στα μεγάλα ταξίδια. Με επικεφαλής τον Διόνυσο διέσχισαν την Αίγυπτο, τη Λιβύη κι άλλες χώρες στην Αφρική. Έπειτα πήγαν και στην Ασία, στους Άραβες, στους Λυδούς, στους Φρύγες, φτάνοντας μέχρι και την Ινδία, όπου και ο πιο τολμηρός θαλασσοπόρος δεν κατάφερε να φτάσει.
Αλλού τους υποδέχονταν φιλικά, αλλού τους κορόιδευαν ή τους αντιμετώπιζαν σαν εχθρούς. Πάντα όμως επικρατούσε η καλοσύνη του Διόνυσου και των συντρόφων του. Γρήγορα συμφιλιώνονταν με τους κατοίκους, που μάθαιναν πώς να καλλιεργούν το αμπέλι. Το υπέροχο ποτό που κερνούσε ο θεός σκόρπιζε παντού το κέφι. Έκανε τους ανθρώπους να ξεχνούν τις στενοχώριες τους και να ζωγραφίζεται στα πρόσωπά τους το χαμόγελο. Όπου περνούσε ξεκινούσε τρικούβερτο γλέντι και δεν ακούγονταν άλλο τίποτα παρά οι εύθυμοι ήχοι των μουσικών οργάνων και τα ζωηρά τραγούδια.
Μεγάλοι ζωγράφοι ζωγράφισαν τον θεό Διόνυσο.
Ένας από τους πιο ωραίους πίνακες, είναι ο “Μικρός Βάκχος” του Θεόφιλου Χατζημιχαήλ .
Ο Διόνυσος έχει καθίσει σ’ ένα βαρέλι ζαλισμένος από το κρασί που πίνει. Ο μικρός Διόνυσος στεφανωμένος με τσαμπιά από σταφύλια κρατάει ένα σκήπτρο με σταφύλια στο δεξί του χέρι, ενώ με το αριστερό του χέρι σηκώνει ένα ποτήρι κρασί, σα να εύχεται «εις υγείαν». Στον πίνακα αναγράφεται ο τίτλος «Βάκχος,θεός του οίνου, θεός των αρχαίων»
Σειρά σας τώρα, γίνετε μικροί ζωγράφοι και φτιάξτε τον δικό σας Διόνυσο!!!!!
Το μάθημά μας τελειώνει για σήμερα με τον χορό των σταφυλιών….
Σας φιλώ γλυκά!!!!
Παρακάτω δείτε τις δουλίτσες σας από το προηγούμενο μάθημα.
Καλημέρα!!! Πώς ξυπνήσατε σήμερα; Ελπίζω να είστε χαρούμενοι αλλά και ξεκούραστοι, γιατί ο φίλος μας ο Άμπελος , που συνεχίζει να βρίσκεται στην ψηφιακή μας τάξη, σας έχει αναθέσει καινούριες αποστολές…
Ας δούμε πρώτα τον καιρό…
Τα θυμάστε τα σύμβολα του καιρού; Είμαι σίγουρη γι’ αυτό…άρα σήμερα έχει…
Ήλιο με σύννεφα!!!!
Για να ξυπνήσουμε καλά, πάμε να τραγουδήσουμε το γνωστό μας τραγουδάκι, της παρεούλας μας…
Είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε.
Το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή ενός ανθρώπου παιδιά είναι η ΕΙΡΗΝΗ και η ΦΙΛΙΑ !!! Θα μου πείτε ,μα αφού κυρία εμείς μιλάμε για το σταφύλι. Τι σχέση έχουν η ειρήνη,η φιλία και το σταφύλι;
Ακούστε πρώτα το τραγούδι και θα καταλάβετε…
To «Γλυκό τσαμπί σταφύλι» της Μαρίας Γουμενοπούλου, είναι ένα τρυφερό, αντιπολεμικό ποίημα, που μας μιλάει για τη φιλία, τη διαφορετικότητα, την αλληλεγγύη και την ειρήνη.
Πώς μπορούν να σταματήσουν οι πόλεμοι; Αναρωτιούνται τα παιδιά καθώς ανησυχούν για τους φίλους τους, μα μέσα τους ξέρουν…
Την απάντηση τη δίνουν μέσα από το ποίημα της Μαρίας Γουμενοπούλου.
πηγή:http://taniamanesi-kourou.blogspot.com/
Μερικές ερωτήσεις κατανόησης που μπορείτε να κάνετε εσείς οι γονείς στα παιδιά:
-τι συναισθήματα μας προκάλεσε το ποίημα;
-για ποιο λόγο τα παιδιά θέλουν να μπουν σε ένα πύραυλο;
-τι αποφάσισαν να κάνουν;
-Όταν τελικά το κατάφεραν, πώς νομίζετε ότι ένιωσαν;
Η απάντηση λοιπόν είναι ΜΙΑ!!!!
Αν αγκαλιαστούμε σφιχτά όλοι μαζί και φτιάξουμε ένα πραγματικό ανθρώπινο τσαμπί σταφύλι,τότε θα έρθει στον κόσμο η ΕΙΡΗΝΗ!!!!!
Πάμε να φτιάξουμε το δικό μας γλυκό τσαμπί σταφύλι!!!!
και επειδή όλοι είμαστε φίλοι, ας τους ζωγραφίσουμε….
Τι λέτε συνεχίζουμε; Ο Άμπελος παιδιά σήμερα ήταν λίγο κουρασμένος, μπέρδευε συνέχεια τους αριθμούς. Τι λέτε τον βοηθάμε;
Μετρήστε τα τσαμπιά και γράψτε τον σωστό αριθμό..
Βάλε στα κοτσάνια τόσες ρώγες, όσες λέει η καρτέλα…
Σας αποχαιρετώ με ένα τραγουδάκι…
και δύο παζλάκια που μπορείτε να τα κάνετε, όταν ξεκουραστείτε!!!
Του Βαγγέλη Ηλιόπουλου από το περιοδικό ” Παράθυρο στην εκπαίδευση”
Σας άρεσε;
Πάρτε τώρα τέμπερες και πινελάκια και φτιάξτε το δικό σας σταφυλάκι…
Θέλω τώρα να δούμε μια εικόνα
Τι παρατηρείτε;
Οτι το τσαμπί του σταφυλιού συγκρατείται από το βλαστό του φυτού με το κοτσάνι,ενώ οι ρώγες αποτελούνται από το φλοιό, τη σάρκα και τα κουκούτσια και τα φύλλα του χρησιμοποιούνται στη μαγειρική (ντολμάδες).Τα σταφύλια μπορούν να καταναλωθούν ως έχουν ή να χρησιμοποιηθούν είτε για γλυκίσματα (γλυκό του κουταλιού) είτε για την παρασκευή σταφίδων, κρασιού, άλλων οινοπνευματωδών ποτών όπως το τσίπουρο και τελικά οινοπνεύματος (αιθανόλης).
Δείτε τα προιόντα του σταφυλιού
Ενώστε τώρα τους παρακάτω αριθμούς και θα σχηματιστεί ένα προιόν που παράγεται από το σταφύλι. Για μαντέψτε….
Μα φυσικά το ΚΡΑΣΙ, που θα μιλήσουμε στο επόμενο μάθημα.
Ας ακούσουμε για να χαλαρώσουμε λιγάκι ένα τραγούδι
Καλήμέρα και καλή εβδομάδα!!! Εύχομαι να περάσατε ένα πολύ, πολύ όμορφο Σαββατοκύριακο.
Σήμερα είναι Δευτέρα και ο μήνας μας όλο και μεγαλώνει….έγινε 18 ημερών και ο καιρός έξω έχει…
μα φυσικά ηλιοφάνεια!!!!
Πριν πολύ πολύ καιρό στο Νηπιαγωγείο μας, το φθινόπωρο, είχε έρθει ξαφνικά, ανάμεσα από τα σταφύλια, τις σταφίδες, το κρασί και όλα τα υπόλοιπα,ένα όμορφο παλικάρι. Το όνομά του Άμπελος. Φορούσε μια παράξενη φορεσιά και μας φάνηκε ότι ήρθε από ένα κόσμο……μυθικό
Και δεν είχαμε άδικο. Ο επισκέπτης μας, ταξίδεψε από τα βάθη των αιώνων, ήρθε στο Νηπιαγωγείο μας πολύ συγκινημένος, γιατί όλες αυτές οι μυρωδιές από τα σταφύλια, το κρασί και τις υπόλοιπες αμπελο……λιχουδιές που είχαμε στο σχολείο μας, του έφεραν αναμνήσεις. Αναμνήσεις που θέλησε να τις μοιραστεί μαζί μας.
Όμως τότε δεν πρόλαβε να μας πει όλα όσα ήθελε…και έτσι το Σαββατοκύριακο μου έστειλε ένα γράμμα παιδιά που έλεγε τα εξής:
<<Αγαπητά μου παιδιά εύχομαι να είστε όλοι καλά. Ελπίζω να με θυμάστε.Είμαι εκείνος ο φίλος σας, που έστειλε το μούστο και κάνατε μουστοκούλουρα, που πήγαμε μαζί στον αμπελώνα της κυρίας Λίτσας, τη μαμάς της Νικολέτας. Μήπως με θυμηθήκατε;:;; Δεν ξεχασα την υπόσχεσή μου και για αυτή τη βδομάδα θα είμαι ξανά κοντά σας για να σας πω όσα πρέπει να ξέρετε για μένα και τη ζωή μου. Θέλετε;>>
Τι λέτε λοιπόν, είστε έτοιμοι να μάθουμε τα πάντα για τον φίλο μας τον Άμπελο; Άλλωστε ήταν κάτι που είχαμε ξεκινήσει να κάνουμε πριν κλείσουν τα σχολεία. Ας ακούσουμε τι έχει να μας πει ο νέος μας φίλος….
Ποιος ήταν λοιπόν ο Άμπελος ;
Η ιστορία του ξεκινάει από τα βάθη της αρχαιότητας….
ΑΜΠΕΛΟΣ
(φυτό άμπελος)
Ο Άμπελος ήταν γιος ενός Σάτυρου και μιας Νύμφης, μεγαλωμένος στα βουνά της Φρυγίας. Ο Νόννος τον περιγράφει σαν έναν νέο Σάτυρο, με όμορφα μαλλιά, λαιμό, ώμους, χείλη, αγαπημένο του θεού Διόνυσου και πιστό ακόλουθό του. Ο Διόνυσος, σε ένα παραλήρημα ερωτικού λόγου, αναρωτιέται ποιοι αθάνατοι μπορεί να είναι οι γονείς του, και αναφέρει ανάμεσα στους άλλους τη Σελήνη και τον Ήλιο, τις Χάριτες και τον Απόλλωνα, θεωρεί την ομορφιά του νέου ουράνια και τη συγκρίνει με της κερασφόρου Σελήνης, με του οινοχόου των θεών Γανυμήδη, του Φαέθοντα, του Νάρκισσου, και τον παρομοιάζει με τον θεό Έρωτα, όμως χωρίς φτερά και βέλη, σε θνητή υπόσταση, όχι όμως με μητέρα την Αφροδίτη, γιατί δεν θα μπορούσε ο πατέρας του να είναι ο Ήφαιστος ή ο Άρης. Και όταν ο νέος έπαιζε τον αυλό του στα φρυγικά όρη, ο Διόνυσος τον άκουγε χαρούμενος, ενώ όταν απουσίαζε, κανένα χαμόγελο δεν σχηματιζόταν στο πρόσωπο του θεού.
Σύμφωνα με τον Νόννο (Διονυσιακά 11.185 κ.ε.) η Σελήνη τιμώρησε τον αλαζόνα Άμπελο, γιατί την προκάλεσε. Έστειλε μια μύγα στα πλευρά του ταύρου που ο Άμπελος είχε καβαλικέψει γεμάτος έπαρση, ότι δεν χρειαζόταν πια τη Σελήνη να του στείλει κανέναν κερασφόρο οδηγό του κοπαδιού· γιατί ο ίδιος και κέρατα είχε και είχε σταθεί πάνω στον ταύρο. Και η προσωποποιημένη θεά του φεγγαριού έστειλε μια μύγα που τρέλανε τον ταύρο και τον έκανε να πηδά σαν άλογο και να προκαλεί καταστροφές στα χωράφια. Τέλος, ο μαινόμενος ταύρος ξεκοίλιασε με τα κέρατά του τον Άμπελο. Η θλίψη του Διόνυσου για τον θάνατο του αγαπημένου του ήταν μεγάλη, τόσο που οι Μοίρες τον λυπήθηκαν και μετέτρεψαν το αγόρι στο ομώνυμο φυτό.
Ετσι ο Άμπελος μεταμορφώθηκε σε αυτό το φυτό που όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά ΤΟ ΑΜΠΕΛΙ!!!!
Το Αμπέλι, ο βασιλιάς του Σεπτεμβρίου, περιμένει να το γνωρίσουμε, παρέα με τον Άμπελο, αφού αυτός έδωσε το όνομά του σε αυτό το…….ταλαντούχο φυτό.
Δείτε το φυτό που ονομάζεται Αμπέλι
Θέλω τώρα σε ένα φύλλο χαρτί να φτιάξετε το δικό σας αμπέλι και να γράψετε το όνομά του ΑΜΠΕΛΙ
Τι είναι όμως το αμπέλι;
Το αμπέλι είναι ένα οπωροφόρο μεσογειακής προέλευσης, θαμνώδες, ξυλώδες, με κλαδιά κληματίδες και φύλλα που πέφτουν το χειμώνα. Ο κορμός του αμπελιού (κούτσουρο) έχει ύψος από μερικά εκατοστά έως λίγα μέτρα, ανάλογα με τον τρόπο που έχει διαμορφωθεί. Από το κούτσουρο ξεκινούν οι μακριές κληματίδες που φέρουν, σε αντιστοιχία προς τους κόμπους, τα φύλλα και, σε θέση αντίθετη προς αυτά, τις ψαλίδες με τις οποίες το κλίμα μπορεί να προσκολληθεί στα στηρίγματα. Τα φύλλα έχουν μακριούς μίσχους, συνήθως, είναι λεία στην πάνω επιφάνεια και χνουδωτά στην κάτω επιφάνεια και ανάλογα με την ποικιλία, παρουσιάζουν διαφορετικό αριθμό λοβών (στις περισσότερες περιπτώσεις έχουν 5 λοβούς μυτερούς με οδοντωτή παρυφή). Τα άνθη μικρά, πρασινωπά, ασήμαντα είναι συγκεντρωμένα σε βότρεις και ανοίγουν τον Μάιο – Ιούνιο. Οι βότρεις, που συχνά είναι όρθιοι και κατόπιν κρέμονται προς τα κάτω, σχηματίζονται πάνω σε κληματίδες, σε αντιστοιχία προς τους κόμπους και σε θέση αντίθετη προς τα φύλλα, όπως οι ψαλίδες. Ο καρπός είναι ράγα (ρώγα) σφαιρική ή ωοειδής, διαφόρων χρωμάτων (από άσπρο – πράσινο μέχρι μαύρο) και διαστάσεις ανάλογα με την ποικιλία και περιέχει από 1 μέχρι 4 σπόρους (κουκούτσια). Ο καρπός του αμπελιού (σταφύλι) ωριμάζει από τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο, ανάλογα με την ποικιλία.
Ο καρπός του αμπελιού λοιπόν ονομάζεται ΣΤΑΦΥΛΙ. Υπάρχουν πολλά είδη σταφυλιών, όπως:
τα μωβ σταφύλια
τα κόκκινα σταφύλια
και τα λευκά σταφύλια
Ας φτιάξουμε τώρα το δικό μας σταφύλι…
Πολύ ωραία. Κάποτε υπήρχε ένα σταφύλι που θύμωνε πολύ!!! Θέλετε να μάθετε τον λόγο; Διαβάστε και δείτε το παραμύθι..
Το Σταφύλι που θύμωνε εύκολα
ΕΝΑ ΣΤΑΦΥΛΙ ΚΑΠΟΤΕ σε ένα μανάβικο είχε την κακή συνήθεια να θυμώνει όταν δεν του έκαναν οι άλλοι τα χατήρια. Τόσος μάλιστα ήταν ο θυμός του, που κάθε φορά που θύμωνε, κοκκίνιζε ολόκληρο και γινόταν πιο κόκκινο κι από παντζάρι.
Τα άλλα φρούτα και λαχανικά του μανάβικου πάλι, το θεωρούσαν ανώριμο για αυτή του τη συμπεριφορά και το απέφευγαν. Και έτσι οι μήνες περνούσαν, και από κει που τα καλοκαίρια το σταφύλι ήταν άγουρο, μόλις ήρθε ο Σεπτέμβρης άλλαξε το φυσικό του χρώμα και από πράσινο που ήταν, έγινε κόκκινο. Τα άλλα φρούτα και λαχανικά του κήπου παραξενεύτηκαν πολύ στην αρχή, όμως τις επόμενες μέρες, αφού είδαν πως όλο και κοκκίνιζε, πίστεψαν πως είχε θυμώσει πολύ. Έτσι άρχισαν να το αποφεύγουν και να του γυρνούν την πλάτη, από φόβο μην ξεσπάσει πάνω τους.
Το κακό λοιπόν παράγινε, όταν μια μέρα του Σεπτέμβρη που ακόμη είχε καλό καιρό, μάζεψαν τα μπανιερά τους και πήγαν στην παραλία χωρίς να του πουν τίποτα. Αυτό μόλις δεν βρήκε κανέναν στο μανάβικο πίστεψε ότι του έπαιζαν κρυφτό. Έτσι λοιπόν άρχισε να ψάχνει παντού, πίσω από τελάρα και κουτιά, και να ρωτάει: “Γιατί μου κρύβεστε;”.
Όταν με τα πολλά δεν είδε να του απαντάει κανείς, άρχισε να θυμώνει. Τότε είδη μπροστά του την Κλημεντίνη, η οποία έκανε ώρες ολόκληρες να ετοιμαστεί, με αποτέλεσμα εκείνη τη μέρα τα φρούτα να την ξεχάσουν πίσω. Αυτή μόλις είδε το σταφύλι έτσι κατακόκκινο, απ’ το φόβο της έτρεξε κατευθείαν και κρύφτηκε πίσω από έναν μεγάλο καθρέφτη στον οποίο είχε την κακή συνήθεια να κοιτιέται με τις ώρες.
Το σταφύλι έτρεξε να την πιάσει, όμως αυτή άρχισε να τρέχει σε κύκλους γύρω απ’ τον καθρέφτη για να του ξεφύγει. Μαζί και το σταφύλι, και σταματημό δεν είχαν, ώσπου κάποια στιγμή, με την άκρη του ματιού του είδε την ανάκλασή του στον καθρέφτη, και αναφώνησε: “Ποτέ μου δεν με έχω ξαναδεί έτσι κόκκινο!”.
Σαστισμένο, έμεινε να κοιτάει τον καθρέφτη με τις ώρες και να προσπαθεί να καταλάβει τι του είχε συμβεί. Η Κλημεντίνη πάλι, περπατώντας στις μύτες και όσο πιο αθόρυβα μπορούσε, κατευθύνθηκε προς τον κήπο έξω απ’ το μανάβικο για να του ξεφύγει. Δεν πρόλαβε να φτάσει ως την εξώπορτα και το σταφύλι άρπαξε τον καθρέφτη και έτρεξε προς το μέρος της, φωνάζοντας: “Ο καθρέφτης σου είναι χαλασμένος και με δείχνει πιο κόκκινο απ’ ότι είμαι!”.
Έτσι οι δυο τους συνέχισαν το κυνηγητό, αυτή τη φορά έξω στον κήπο, το σταφύλι για να δώσει τον καθρέφτη πίσω στην Κλημεντίνη, και αυτή για να του ξεφύγει. Αφού έτρεξαν και έτρεξαν, η Κλημεντίνη με τα πολλά βρήκε μια κληματαριά γεμάτη ώριμα σταφύλια, την οποία σκαρφάλωσε για να σωθεί.
Τότε το θυμωμένο σταφύλι κοντοστάθηκε, και αφού ξανακοίταξε καλά τον εαυτό του στον καθρέφτη καθώς και τα σταφύλια της κληματαριάς, γέμισε περιέργεια να καταλάβει τι είχε συμβεί, αφού τόσο καιρό καμάρωνε για το πράσινο χρώμα του.
Τα σταφύλια τότε πάνω στην κληματαριά του είπαν: “Όπως αλλάζει ο καιρός και οι εποχές, έτσι αλλάζουμε και μεις χρώμα, όταν πια… ωριμάζουμε!”.
Μόλις το άκουσε, το σταφύλι δάκρυσε, αφού κατάλαβε πως οι εποχές που δεν του χάλαγε κανένας χατήρια από φόβο μην κοκκινίσει, είχαν φύγει ανεπιστρεπτί. “…Εγώ τουλάχιστον, ας μείνω για πάντα πράσινο”, σιγομουρμούρισε, σκουπίζοντας τα δάκρυά του.
Δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει τη φράση του, και πέρασε ένας αγρότης, ο οποίος το μάζεψε μαζί με όλα τα κόκκινα σταφύλια της κληματαριάς, και αφού τα έβαλε στο πατητήρι για να κάνει μούστο, με αυτά έφτιαξε το πιο νόστιμο κρασί.
Σας άρεσε;
Πριν σας αποχαιρετήσει για σήμερα ο φίλος μας ο Άμπελος, άφησε κάτι για σας .
Ενώστε τους αριθμούς από το 1 εως το 29 και δες τι θα σχηματιστεί!!!!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.ΕντάξειΔιαβάστε περισσότεραΜη αποδοχή
