ΠΕΜΠΤΗ 21 ΜΑΙΟΥ 2020

 

3, 2, 1, ΚΑ – ΛΗ – ΜΕ – ΡΑ!!!! Καλημέρα σε όλους.

 

Πριν ξεκινήσουμε το μάθημά μας, θα ήθελα να σας πω, ότι σήμερα είνα μία από τις σημαντικότερες γιορτές της Εκκλησίας μας, η γιορτή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης.

 

 

Ο Μεγάλος Κωνσταντίνος γεννήθηκε το 237 στη Ναϊσό της Σερβίας. Ο πατέρας του Κωνστάντιος μοιράστηκε με τον Γαλέριο τον αυτοκρατορικό θρόνο της Ρώμης και μετά το θάνατό του ο Κωνσταντίνος ανέλαβε το ανατολικό τμήμα. Ο Μέγας Κωνσταντίνος είδε στον ουρανό το σημείο του Τίμιου Σταυρού και άκουσε φωνή να του λέει Εν Τούτω Νίκα. Βλέποντας ότι το μέλλον της αυτοκρατορίας ήταν στην Ανατολή, ίδρυσε την Κωνσταντινούπολη στο Βυζάντιο, εκεί που ενώνεται η Δύση με την Ανατολή. Ο πρώτος χριστιανός βασιλιάς της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας έστειλε τη μητέρα του Ελένη στα Ιεροσόλυμα να βρει τον Τίμιο Σταυρό.

Η αγία Ελένη προστάτευσε τον χριστιανισμό και ίδρυσε πολλές εκκλησίες και μοναστήρια στους Αγίους Τόπους. Πέθανε λίγο μετά τη μεταφορά του Τίμιου Σταυρού στην Κωνσταντινούπολη.

Η παράδοση θέλει την Αγία Ελένη να ανακαλύπτει τον Σταυρό του Χριστού οδηγούμενη από τη μυρωδιά του βασιλικού, γιαυτό και το φυτό έχει την τιμητική του και όλες οι εικόνες που φέρουν τη μορφή των δύο ισαποστόλων στολίζονται με βασιλικό .

 

Όποιος θέλει, μπορεί να εκτυπώσει το παρακάτω φύλλο εργασίας.

 

 

 

 

 

 

Κόψτε την παρακάτω εικόνα πάνω στις γραμμούλες και στη συνέχεια βάλτε στη σωστή σειρά για να σχηματιστεί η λέξη τρύγος.

 

 

 

 

Το γλυκό και νόστιμο σταφύλι κάνει το δικό του ταξίδι για να μας δώσει το κρασί του.

 

 

 

 

Η διαδικασία λοιπόν είναι η εξής:

 

 

 

 

 

 

 

πηγή:http://dreamskindergarten.blogspot.com/

 

Ας κάνουμε τώρα μια μικρή δουλίτσα

 

 

 

Ώρα για παιχνιδάκι…

 

 

 

 

 

 

ΤΟ ΑΜΠΕΛΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΣΤΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

 

Στο Χριστιανισμό το αμπέλι θεωρείται ιερό
φυτό και το σταφύλι ένας
ευλογημένος καρπός

 

 

 

 

 

Στη Θεία Κοινωνία το κρασί
γίνεται το αίμα του
Χριστού

 

 

 

 

 

Προστάτης του αμπελιού στη θρησκεία μας είναι ο Άγιος Τρύφωνας!!

 

 

 

ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΚΡΑΣΙ

 

Στην ελληνική μυθολογία, εκτός από τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου, που θεωρούνταν οι σημαντικότεροι, υπήρχαν και άλλοι θεοί που δεν κατοικούσαν στο θεϊκό αυτό βουνό. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο θεός Διόνυσος.

 

Ήταν ο πιο πρόσχαρος από τους θεούς και από τους πιο αγαπητούς στους ανθρώπους γιατί ο Διόνυσος τους πρόσφερε το αμπέλι και το κρασί.

Και στους θεούς ήταν αγαπητός. Άλλωστε τους είχε βοηθήσει αρκετές φορές. Πολύτιμη υπήρξε η συμμετοχή του ίδιου και των συντρόφων του στη μάχη που έδωσαν οι θεοί εναντίον των Γιγάντων.

Όλοι οι θεοί τον σέβονταν, αλλά μεγάλη ευγνωμοσύνη του όφειλε ιδιαίτερα η Ήρα, επειδή μόνος αυτός, απ’ όλους τους θεούς, έπεισε το γιο της, τον Ήφαιστο, να επιστρέψει στον Όλυμπο και να την απελευθερώσει από τα δεσμά της.

Ο εύθυμος θεός ταξίδευε συνέχεια κι επισκεπτόταν πολλές χώρες και πολιτείες για να μάθει στους ανθρώπους πώς να καλλιεργούν τα κλήματα και πώς να φτιάχνουν από τους καρπούς τους το κρασί. Και βέβαια, ως θεός της χαράς και του κεφιού, δεν ταξίδευε μόνος του.

Τον ακολουθούσε ένα πολύβουο πλήθος. Στο πλήθος αυτό έβλεπες γυναίκες που χόρευαν με έξαλλο τρόπο, τις Μαινάδες, όπως λέγονταν, και παράξενα όντα που ήταν άνθρωποι και ζώα μαζί. Αυτούς τους έλεγαν Σάτυρους και Σιληνούς.

Πιστοί ακόλουθοι του θεού πορεύονταν μαζί του στα μεγάλα ταξίδια. Με επικεφαλής τον Διόνυσο διέσχισαν την Αίγυπτο, τη Λιβύη κι άλλες χώρες στην Αφρική. Έπειτα πήγαν και στην Ασία, στους Άραβες, στους Λυδούς, στους Φρύγες, φτάνοντας μέχρι και την Ινδία, όπου και ο πιο τολμηρός θαλασσοπόρος δεν κατάφερε να φτάσει.

Αλλού τους υποδέχονταν φιλικά, αλλού τους κορόιδευαν ή τους αντιμετώπιζαν σαν εχθρούς. Πάντα όμως επικρατούσε η καλοσύνη του Διόνυσου και των συντρόφων του. Γρήγορα συμφιλιώνονταν με τους κατοίκους, που μάθαιναν πώς να καλλιεργούν το αμπέλι.
Το υπέροχο ποτό που κερνούσε ο θεός σκόρπιζε παντού το κέφι. Έκανε τους ανθρώπους να ξεχνούν τις στενοχώριες τους και να ζωγραφίζεται στα πρόσωπά τους το χαμόγελο. Όπου περνούσε ξεκινούσε τρικούβερτο γλέντι και δεν ακούγονταν άλλο τίποτα παρά οι εύθυμοι ήχοι των μουσικών οργάνων και τα ζωηρά τραγούδια.

 

 

Μεγάλοι ζωγράφοι ζωγράφισαν τον θεό Διόνυσο.

Ένας από τους πιο ωραίους πίνακες, είναι ο “Μικρός Βάκχος” του Θεόφιλου Χατζημιχαήλ .

Ο Διόνυσος έχει καθίσει σ’ ένα βαρέλι ζαλισμένος από το κρασί που πίνει. Ο μικρός Διόνυσος στεφανωμένος με τσαμπιά από σταφύλια κρατάει ένα σκήπτρο με σταφύλια στο δεξί του χέρι, ενώ με το αριστερό του χέρι σηκώνει ένα ποτήρι κρασί, σα να εύχεται «εις υγείαν». Στον πίνακα αναγράφεται ο τίτλος «Βάκχος,θεός του οίνου, θεός των αρχαίων»

 

 

 

Σειρά σας τώρα, γίνετε μικροί ζωγράφοι και φτιάξτε τον δικό σας Διόνυσο!!!!!

 

 

 

Το μάθημά μας τελειώνει για σήμερα με τον χορό των σταφυλιών….

 

 

 

 

Σας φιλώ γλυκά!!!!

 

 

 

 

Παρακάτω δείτε τις δουλίτσες σας από το προηγούμενο μάθημα.