Νικηφόρος Βρεττάκος

Η αμυγδαλιά ανθίζει ,γοητεύει και  προμηνύει την Άνοιξη!!!

Την ύμνησαν οι ποιητές ,την ζωγράφισαν οι ζωγράφοι, την τίναξαν οι ερωτευμένοι…

Σύμβολο της ελπίδας,της αέναης αγάπης, της γονιμότητας…

Ποιος μπορεί να αντισταθεί στην ομορφιά της….

Ζωγραφίζουμε τον μύθο της Αμυγδαλιάς,  με την όμορφη Φυλλίδα και το Δημοφώντα.

Μαθαίνουμε για τον καρπό της και τη χρήση του.

Εμπνευσμένοι από τον Van Gogh και τον πίνακά του…κάναμε τη δική μας αμυγδαλιά.

Το κλαδί με αραιωμένη μπογιά και φύσημα με καλαμάκι

τα λουλούδια τα κάναμε με τύπωμα από μπουκάλι

και οι αμυγδαλιές μας…έτοιμες!!!!!

Σταγόνες φωτός και βροχής

Είναι ένα φως γύρω μας και μέσα μας, που δε στερεύει.
Δε χωράει ο πόνος μες στο φως.

Ας τον διώξουμε, θα τον διώξουμε.
Όπου κι αν ψάξεις είναι φως, το φως κερδίζει απ’ την αρχή τα χέρια μας.
Είναι άνοιξη πια, δε χωράει η πίκρα μέσα στο φως.
Να λες: ουρανός· κι ας μην είναι.

Γιάννης Ρίτσος.

Τα κάλαντα της άνοιξης

Χελιδόνα – Παραδοσιακό

Κόκκινη και λευκή κλωστή δεμένη… στο χέρι βάζουμε την πρώτη ημέρα του Μαρτίου .

Σύμφωνα με το έθιμο, την 1η του Μάρτη, οι μητέρες φορούν στον καρπό του χεριού των παιδιών τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον Μάρτη ή Μαρτιά, για να τα προστατεύει από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, που είναι ιδιαίτερα βλαβερός, σύμφωνα με τις λαϊκές δοξασίες.

Ο Μάρτης προφυλάσσει επίσης, όπως πιστεύεται, από τα κουνούπια και τους ψύλλους και ακόμα απομακρύνει τις αρρώστιες και άλλα κακά.

Το βραχιολάκι αυτό το βγάζουν στο τέλος του μήνα, ή το αφήνουν πάνω στις τριανταφυλλιές όταν δουν το πρώτο χελιδόνι, για να τον πάρουν τα πουλιά και να χτίσουν τη φωλιά τους ή το καίνε με το αναστάσιμο φως του Πάσχα.

 Άλλοι πάλι, δένουν τον Μάρτη σε κάποιο καρποφόρο δέντρο, ώστε να του χαρίσουν ανθοφορία, ενώ μερικοί τον τοποθετούν κάτω από μια πέτρα κι αν την επόμενη ημέρα βρουν δίπλα της ένα σκουλήκι, σημαίνει ότι η υπόλοιπη χρονιά θα είναι πολύ καλή.

Το έθιμο του Μάρτη γιορτάζεται ίδιο και απαράλλαχτο στα Σκόπια με την ονομασία Μάρτινκα και στην Αλβανία ως Βερόρε.

 

 Πολλές είναι και οι παροιμίες για τον Μάρτη:

«Μάρτης έβρεχε, θεριστής χαιρότανε».
«Μάρτης βρέχει; Ποτέ μην πάψει».
«Κάλλιο Μάρτης στις γωνιές παρά Μάρτης στις αυλές».
«Κάλλιο Μάρτης καρβουνιάρης παρά Μάρτης λιοπυριάρης».
«Μάρτης βροχερός θεριστής κουραστικός».
«Μάρτης κλαψής, θεριστής χαρούμενος».                           «Σαν ρίξει ο Μάρτης δυο νερά κι Απρίλης άλλο ένα,
χαράς σ’ εκείνο το ζευγά πόχει πολλά σπαρμένα».

Το φαινόμενο του άστατου καιρού του Μάρτη εξηγούν διάφορες λαϊκές  παραδόσεις και το αποδίδουν στη γυναίκα του.

Κάποτε οι μήνες αποφάσισαν να παντρευτούν. Ο καθένας βρήκε μια γυναίκα που του άρεσε και την παντρεύτηκε. Ο Μάρτης δε φρόντισε το ζήτημα μόνος του και έβαλε προξενητάδες να του βρούνε μια γυναίκα. Εκείνοι του φέρανε μια κοπέλα η οποία ήταν τυλιγμένη με ένα μαντίλι και του είπαν ότι είναι πολύ όμορφη. Ευκολόπιστος όπως ήταν, την παντρεύτηκε.
Όταν όμως έμειναν μόνοι και έβγαλε το μαντίλι της, τι να δει;

Δεν υπήρχε πιο άσχημη στον κόσμο!

Από τότε κάθε φορά που τη θυμόταν άστραφτε, βροντούσε, έβρεχε, έριχνε μπόρες, έκανε παγωνιές. Μόνο όταν ξεχνιόταν μερικές φορές, ηρεμούσε, γαλήνευε κι έκανε καλό καιρό!

Σε άλλες περιοχές η παράδοση θέλει το Μάρτη να έχει δύο γυναίκες, τη μια πολύ όμορφη και φτωχή και την άλλη πολύ άσχημη και πλούσια.

Ο Μάρτης κοιμάται στη μέση και όταν γυρίζει κατά την άσχημη, κατσουφιάζει και ο καιρός χαλάει, όταν όμως γυρίζει κατά την όμορφη, χαίρεται και γελάει, και ο καιρός είναι καλός, ζεστός με ήλιο. Τις περισσότερες φορές όμως γυρίζει κατά την άσχημη επειδή αυτή είναι η πλούσια που τρέφει και την φτωχή, την όμορφη.
Έτσι άλλωστε προτιμούν το Μάρτιο και οι χωρικοί:

βροχερό, επειδή η σοδειά τους θα είναι καλύτερη.

 

Η Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε έτσι από τον χριστιανικό λαό και σημαίνει πνευματική και σωματική “κάθαρση”. Επίσης μια άλλη εκδοχή είναι πως ονομάστηκε έτσι επειδή οι νοικοκυρές καθάριζαν τα σκεύη τους όλη μέρα από το φαγοπότι της αποκριάς.

Μια χαρακτηριστική λέξη που χρησιμοποιούμε είναι τα Κούλουμα ,που είναι η καθαροδευτεριάτικη έξοδος και το πέταγμα του χαρταετού. Κατά τον Νικόλαο Πολίτη, πατέρα της ελληνικής λαογραφίας, τα κούλουμα προέρχονται από τη λατινική λέξη Culumus που σημαίνει αφθονία αλλά και το τέλος, δηλαδή το τέλος της αποκριάς. Ότι κι αν σημαίνει όμως η λέξη αυτή στις μέρες μας είναι ημέρα διασκέδασης, φαγητού και οικογενειακής συνύπαρξης.

Οι χαρταετοί-Μίκης Θεοδωράκης

Το πέταγμα του χαρταετού έχει τη δύναμη να ξεσηκώνει σε όλο τον κόσμο μικρούς και μεγάλους και να τους παρασύρει σ’ ένα διαφορετικό, αλλά πάντοτε πολύχρωμο πανηγύρι χαράς.

Για τα ελληνικά κούλουμα, ο χαρταετός κατασκευαζόταν πάντα από τα ίδια τα παιδιά, με ή χωρίς τη βοήθεια των δικών τους, με απλά υλικά, όπως χαρτί, καλάμι ή λεπτό πηχάκι, σπάγγο και εφημερίδες και με περισσεύματα από τις αποκριάτικες κορδέλες.

Η χαρά όλων αλλά ιδιαίτερα των παιδιών είναι το πέταγμα του χαρταετού που θέλει ιδιαίτερη μαστοριά και ιδανικές καιρικές συνθήκες φυσικά. Κάποιες πληροφορίες ερμηνεύουν το πέταγμα του χαρταετού σαν την επιθυμία του ανθρώπου να διώξει μακριά το κακό.

Και ο δικός μας χαρταετός…..

Τι είναι όμως οι Απόκριες και το καρναβάλι;

Απόκριες ονομάζονται οι τρεις εβδομάδες πριν από τη Μεγάλη Σαρακοστή.  Ονομάστηκε έτσι, επειδή τη περίοδο αυτή, συνηθίζεται να μην τρώνε κρέας οι Χριστιανοί,  δηλαδή «να απέχουν από κρέας».

Ανάλογη με την ελληνική λέξη Αποκριά είναι και η λατινική λέξη Καρναβάλι (Carneval, Carnevale, από τις λέξεις Carne=κρέας και Vale=περνάει).

Ονοµάζεται και Τριώδιο. Η λέξη προέρχεται από το «τρεις ωδές» που σηµαίνει οι τρεις ύµνοι που συνηθίζουµε να λέµε στην εκκλησία.

Κατά την διάρκεια αυτών των ηµερών, γιορτές και εκδηλώσεις οργανώνονται παντού και οι άνθρωποι διασκεδάζουν πολύ, και κυρίως τα παιδιά. Οι ενήλικες και τα παιδιά µεταµφιέζονται µε αστεία κουστούµια, χορεύουν, τραγουδούν και παρακολουθούν παρελάσεις καρνάβαλων καθώς και άλλες δραστηριότητες, που οργανώνονται από τους δήµους όλων σχεδόν των πόλεων της Ελλάδας.

Απόκριες στην Ελλάδα και στον κόσμο.

(Εποπτικό υλικό)

Απόκριες στο Ρίο ντε Τζανέιρο

Απόκριες στη Βενετία

Μπούλες στη Νάουσα Ημαθίας ( Παραδοσιακό Δρώμενο)

 Αλευρομουτζουρώματα στο Γαλαξίδι την Καθαρά Δευτέρα, ένα πρωτότυπο και μοναδικό θέαμα

Κουδουνοφόροι στο Σοχό Θεσσαλονίκης,  ένα δρώμενο, τουλάχιστον 150 χρόνων,  που συνδέεται με την ευφορία της γης, και τελείται την περίοδο της Αποκριάς, με αποκορύφωμα το τριήμερο της Τυρινής και της Καθαρής Δευτέρας.

Η ξακουστή «Μόστρα» των Θυμιανών της Χίου έχει ρίζες στα χρόνια του Μεσαίωνα όταν οι πειρατές λυμαίνονταν το Αιγαίο. Ο μύθος λέει ότι μια Τυρινή Κυριακή όταν διασκέδαζαν οι Θυμιανούσοι, βγήκαν στις γειτονικές ακτές πειρατές.

Το Κοζανίτικο καρναβάλι με τους γνωστούς φανούς του και τα ξακουστά χάλκινα

αλλά και και κρναβάλια σε πολλές πόλεις της Ελλάδας όπως το Ξανθιώτικο , το γειτονικό μας Τυναβίτικο, του Μοσχάτου και το ποιο γνωστό το Πατρινό καρναβάλι.

Έτσι… οι Απόκριες τελειώνουν…… και αρχίζει η Σαρακοστή , δηλαδή  έχουµε 40 ηµέρες για το Πάσχα…

και  η δική μας Κυρά Σαρακοστή , ιδέα από ΕΔΩ

Η Καθαρά ∆ευτέρα έχει τα δικά της έθιµα.

Οι Έλληνες συνήθως τρώνε συγκεκριµένα είδη θαλασσινών (χταπόδι, καλαµάρια, γαρίδες και µύδια), µια ποικιλία τουρσί λαχανικών (ειδικά µικρές πράσινες πιπεριές, καρότα και κουνουπίδι), ελιές και ορεκτικά φτιαγµένα για την µοναδική λαγάνα. Τα ορεκτικά είναι νηστίσιµα, όπως ταραµοσαλάτα (φτιαγµένη από αυγά ψαριού).

Μην ξεχνάτε! ∆εν πρέπει µα πλύνετε το κεφάλι σας την εβδοµάδα µεταξύ της «Κυριακής της Απόκρεω» και της «Κυριακής της Τυρινής»! Είναι η εβδοµάδα του τυριού και τα µαλλιά σας θα γίνουν άσπρα σαν το τυρί!!!!!!!!!!!

Και ήρθε η ώρα να διώξουμε αυτά που μας στεναχωρούν,  και

να βάλουμε στολές….

διαβάζουμε το παραμύθι

φτιάχνουμε το Α του Αρλεκίνου, μια πολύ όμορφη εργασία από

Los Niños

φτιάχνουμε την μάσκα του Αρλεκίνου….

και  τρέχουμε στο χορό…

αλλά δεν σταματάμε εκεί… αν και μας έχουν αποδεκατίσει οι ιώσεις…

φτιάχνουμε καπέλο γελωτοποιού  και στολίζουμε μια μάσκα με τα χρώματα που μας αρέσουν…

αλλά και Minions και χελωνονοντζάκια

Από τις ποιο αγαπημένες γιορτές των παιδιών είναι οι Απόκριες.

και αγαπημένος μασκαράς, ο κλόουν ή παλιάτσος !!!!

Ξεκινάμε λοιπόν με ένα αγαπημένο τραγούδι

Ο Παλιάτσος – Παιδική Χορωδία

και συνεχίζουμε με ένα τραγούδι του Γ. Σακελλαρίδη

Ο Κλόουν

Διαβάσαμε το πολύ ωραίο βιβλίο

και το κάναμε να …πετάξει!!!!

Σχεδιάσαμε τα χαρακτηριστικά των δικών μας κλόουν

 και ένα φύλλο στα μαθηματικά από το αγαπημένο

Νηπιαγωγός για πάντα….

και λίγο τέχνη….γιατί …..

“τελικά είναι πολύ εύκολο να κάνεις κλόουν…….Θα γίνουμε καλλιτέχνες για κλόουν!!!!”

κάναμε και τον εαυτό μας κλόουν

ιδέες από το Pinterest!!!

Τέλος …κλόουν με cd….

Tο δεύτερο δεκαήμερο του Ιανουαρίου συνήθως ηρεμεί ο καιρός, πέφτει το κρύο και έτσι έχουμε για μερικές μέρες μια σχετική καλοκαιρία.
Oι κάπως ζεστές αυτές χειμωνιάτικες ημέρες, είναι οι γνωστές ως “Αλκυονίδες ημέρες”.
Η ονομασία “Αλκυονίδες ημέρες” οφείλεται στους αρχαίους Έλληνες και την συναντάμε στον Αριστοτέλη.

Οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν αυτοί που από τους πρώτους είχαν παρατηρήσει τις λίγες μέρες καλοκαιρίας που παρουσιάζονται το χειμώνα που σύμφωνα με τον πανάρχαιό μας μύθο, πήραν το όνομά τους από την Αλκυόνα, το ψαροπούλι της ακτής που κλωσά τα αυγά του αυτές τις μέρες.
Μια άλλη εκδοχή για την προέλευση της ονομασίας των αλκυονίδων ημερών είναι ότι έλαβαν το όνομά τους, από τον αστέρα Αλκυόνη των Πλειάδων. Η ονομασία του άστρου οφείλεται στο πτηνό αλκυόνη. Το άστρο αλκυόνη αυτή την εποχή μεσουρανεί κατά τις εσπερινές ώρες του Ιανουαρίου και όταν ο ουρανός είναι ανέφελος, το άστρο Αλκυόνη είναι ορατό στο σύμπλεγμα των Πλειάδων σαν κορώνα της «Πούλιας» δηλαδή των Πλειάδων.

Ποιο είναι όμως το μήνυμα των Αλκυονίδων  Ημερών;

Συμβολικά οι Αλκυονίδες Μέρες  μπορούν να παρομοιαστούν  σαν την  ελπίδα μέσα στην απόγνωση ή σαν την αισιοδοξία μέσα στην απαισιοδοξία. Μέσα στις κρύες μέρες του χειμώνα υπάρχει αυτή η ζεστή διακοπή των λίγων αυτών ημερών που μας προετοιμάζει να υποδεχθούμε την άνοιξη και το καλοκαίρι γεμάτοι με ελπίδα και αισιοδοξία κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Μετά την αφήγηση του παραμυθιού το δραματοποιήσαμε και φτιάξαμε ένα εικονόλεξο με το μύθο της Αλκυόνης.

Τέλος έγινε ελεύθερη εικαστική απόδοση του μύθου.

Μικρός, Κουτσός, Κρυάρης, Κλαδευτής, Λησμονιάρης (γιατί όταν ξεκινάει να βρέχει ξεχνά να σταματήσει), Χορευτής, Φλιάρης, Κούντουρος και Κουτσοφλέβαρος είναι  οι πιο γνωστές ονομασίες του σ΄όλη τη χώρα. Ξέρουμε πως είναι ο μήνας με τις λιγότερες μέρες, τις είκοσι οκτώ  και τα δίσεκτα χρόνια παίρνει άλλη μια και μεγαλώνει, χωρίς ποτέ να  καταφέρνει να φτάσει τους υπόλοιπους…

Είναι το στερνοπούλι του χειμώνα, το δεύτερο εγγόνι του χρόνου, ο μήνας των φλεβών δηλαδή των υπόγειων νερών  που αναβλύζουν από τη γη λόγω των πολλών βροχών. Ο πιο χαρούμενος και σκανδαλιάρης μήνας που αν και κουτσός ξέρει να χορεύει, να διασκεδάζει, να αγαπά τις σκανταλιές.

Μια παράδοση λέει, πως…

Μια φορά κι έναν καιρό που τα αμπέλια που είχαν ο Δεκέμβρης, Γενάρης και ο Φλεβάρης δεν τους έδωσαν πολύ κρασί, αποφάσισαν να ενώσουν όσο έβγαλαν  και να το βάλουν  όλοι μαζί σε ένα βαρέλι. Ο Φλεβάρης που το είχε βάλει πρώτος, μια μέρα, χωρίς να ρωτήσει τους άλλους δυο, το τρύπησε στο κάτω μέρος για να  πιει λίγο κρασί. Φυσικά δεν ήπιε μόνο το δικό του αλλά και των άλλων. Σαν το μάθανε τα αδέλφια του, θύμωσαν πολύ. Για να τον τιμωρήσουν ο καθένας τους του πήραν μια μέρα. Κι από τότε έχουν τριάντα μία κι εκείνος μόνο είκοσι οκτώ…

Κατασκευή μικρού βιβλίου με το μύθο του Φλεβάρη

Τα παιδιά ζωγραφίζουν τον μύθο.

και το κάναμε βιβλιαράκι.

και ένα φύλλο εργασίας  στη γλώσσα από

Μαθαίνω για το Φεβρουάριο

Ζωγραφίζουμε μια παροιμία για το Φεβρουάριο

 το τραγούδι των πιγκουίνων

Ένα παιχνιδοτράγουδο που μας ενθουσίασε και έγινε η αφορμή  να μιλήσουμε για τα ζώα στους πόλους της γης αλλά και γενικότερα για τη ζωή στους πόλους.

Μας εντυπωσίασαν οι πιγκουίνοι και τους ζωγραφίσαμε με νερομπογιές. Μια ιδέα από το διαδίκτυο…

Πολύ ωραίο και το animation

Ο πιγκουίνος που ήθελε να πετάξει

Συνεχίσαμε με τα ζώα σε χειμερία νάρκη.

Διαβάσαμε το καταπληκτικό βιβλίο

“Λιγουλάκι χειμώνας”

και το ρώσικο παραμύθι

”Το μαγικό γάντι” 

και τα δραματοποιήσαμε.

Σσσσσσς ήρθε η ώρα για ύπνο!

Αινίγματα και αντιστοίχηση.

και

από μας που δεν κρυώνουμε,γιατί …..

μας ζεσταίνουν τα παραμύθια που διαβάζουμε με ποιο αγαπημένο…

Μας άρεσε πολύ “Ο χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει” ,

και φτιάξαμε τους δικούς μας χιονάνθρωπους.

 Εικονογραφούμε τους μήνες,

ακούγοντας τα τραγούδια του Παντελή Θαλασσινού.

Ο χρόνος του Γενάρη

 Γράφουμε παραμύθι με 10 χειμωνιάτικες λέξεις

που δόθηκαν από  τα παιδιά….

Οι τέσσερις εποχές

Ένα αγαπημένο θέμα μετά τις Χριστουγεννιάτικες διακοπές.

Το δέντρο των 4 εποχών με  λαδοπαστέλ και νερομπογιές.

και ΝΑΙ!!!!

είμαστε πολύ χαρούμενοι γιατί οι ταΐστρες για τα πουλιά είναι έτοιμες ( με μπουκάλια από γάλα,  ζωγραφική και κολάζ από τα παιδιά)

και αφού τις γεμίσαμε με σποράκια, τις κρεμάσαμε στα δέντρα.