Σε συνεργασία με τους δασκάλους του Δημοτικού Σχολείου Σταυρωμένου, διαφορετικές μέρες, όλα τα τμήματα, πραγματοποιήσαμε επίσκεψη στο σχολείο. Τα παιδιά ήλθαν σε μια πρώτη επαφή με τους διάφορους χώρους (αυλή, γήπεδο μπάσκετ, κυλικείο, βιβλιοθήκη κ.α.) και μπήκαν στην αίθουσα της πρώτης δημοτικού, όπου είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν με τη δασκάλα και τα παιδιά για το πρόγραμμά τους.
Την Τετάρτη 5 Ιούνιου πραγματοποιήσαμε την εκδρομή μας στο Μελιδόνι, όπου επισκεφτήκαμε το Μουσείο Ερπετών και το Σπήλαιο. Παρά την πολλή ζέστη άφησε ωραίες αναμνήσεις σε μικρούς και μεγάλους !!!!
…. τα παρατηρήσαμε να μεγαλώνουν τα κόψαμε και τα γευτήκαμε …. ήταν πεντανόστιμα!!!!
Το Σάββατο 25 Μαίου, στο Σταυρωμένο, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων μνήμης για τους ήρωες της Μάχης της Κρήτης, συμμετείχε και το σχολείο μας. Και του χρόνου!!!!
Μετά τις διακοπές του Πάσχα, δύο καινούρια ξύλινα παιχνίδια τοποθετήθηκαν στην αυλή μας, ένα σπιτάκι και ένα πειρατικό καράβι. Έδωσαν μεγάλη χαρά στους μικρούς μαθητές μας που κάθε μέρα την ώρα του διαλείμματος τρέχουν να πάρουν μια θέση σε αυτά και να παίξουν. Ευχαριστούμε πολύ το Rimondi Grand Hotel (Νέα Μαγνησία) και το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας και για τις δωρεές !!!!
Τα παιδιά πλέον είναι εξοικειωμένα με την έννοια των συναισθημάτων και με τη διερεύνηση τους και κάθε Τετάρτη περιμένουν με ενδιαφέρον και περιέργεια ποιο θα είναι το συναίσθημα που θα βρεθεί στο κέντρο ενδιαφέροντός μας. Την προηγούμενη βδομάδα ασχοληθήκαμε με το συναίσθημα της ζήλειας. Με αφόρμηση από τις εικόνες του προγράμματος “Βήματα για τη ζωή” συζητήσαμε πότε ζηλεύουμε, πώς το καταλαβαίνουμε, τι μπορούμε να κάνουμε για να νιώσουμε καλύτερα. Στόχος μας είναι η επίγνωση από αυτή τη μικρή ηλικία και η διαχείριση στο βαθμό που μπορεί το κάθε παιδί. Ειδικά η ζήλεια είναι ένα συναίσθημα πολύ συχνό και πολύ δυσάρεστο κυρίως στην παιδική ηλικία. Η αποδοχή είναι το πρώτο βήμα για τη διαχείρισή του…..
Ξεκινήσαμε το αφιέρωμα στον μήνα Μάιο με την ανάγνωση του ακόλουθου ποιήματος:
Είμαι ο Μάιος.
Επιτρέψτε μου το όνομά μου κι εγώ να σας πω.
Μάη ή Μάιο με λένε και έχω γιορτές ένα σωρό.
Η πρώτη μου μέρα είναι η Πρωτομαγιά
είναι η μέρα που ο κόσμος δεν πάει δουλειά.
Στο σπίτι μένει ή βόλτες κάνει
στην πόρτα του κρεμά μαγιάτικο στεφάνι.
Μα και οι άλλες μέρες μου είναι μια γιορτή
γιατί θα δεις να ανθίζει η ζωή
όπου και αν κοιτάξεις
είναι βέβαιο ότι θα χαμογελάσεις.
Με το παρόν ποίημα τα παιδιά γνωρίζουν τον μήνα Μάιο και μέσα από δραστηριότητες και το έθιμο της Πρωτομαγιάτικου στεφανιού Επειδή φέτος η Πρωτομαγιά έπεσε στις πασχαλινές διακοπές, αντί για πρωτομαγιάτικο στεφάνι φτιάξαμε πρωτομαγιάτικες μπάλες. Κολλήσαμε λουλούδια πάνω σε στρογγυλά κομμάτια διαφανούς πλαστικού που ντύνουν τα βιβλία. Κολλήσαμε στο πρώτο φύλλο λουλούδια και μετά σκεπάσαμε τα λουλούδια με ένα δεύτερο φύλλο. Έτοιμες οι λουλουδάτες διαφανείς μπάλες.
Οι πασχαλινές διακοπές τελείωσαν και το σχολείο αρχίζει ξανά. Η ξεγνοιασιά των διακοπών πέφτει πάνω σε μια “έγχρωμη” πρώτη μέρα και πολλά χαμόγελα στο σχολείο.
Παιχνίδι: Τί έχει αλλάξει;
Α μέρος: Τα παιδιά κάθονται στο κύκλο και παρατηρούν το ένα το άλλο Αναφέρουν τι έχει αλλάξει στον καθένα (π.χ. έκοψε τα μαλλιά του, του λείπει ένα δοντάκι κλπ.) και τι έχει παραμείνει το ίδιο / Ένα παιδί σηκώνεται όρθιο και στέκεται στη μέση του κύκλου / Οι υπόλοιποι το παρατηρούν με προσοχή
Β΄μέρος: Το παιδί βγαίνει από την αίθουσα και αλλάζει κάτι στην εμφάνισή του π.χ λύνει τα κορδόνια του / Όποιος βρει τί άλλαξε πάνω του, όταν επιστρέψει, παίρνει τη θέση του.
ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ
Ομαδικό πάζλ πασχαλινών αναμνήσεων: Τα παιδιά βάζουν το χεράκι μέσα σε μία βαλιτσούλα. Βγάζοντας το χεράκι από τη βαλίτσα το κινούν προς τα πάνω, σαν να πετούν κάτι προς το ταβάνι. Με τα μάτια της φαντασίας μας διαβάζουμε το πανό που ξετυλίγεται: γράφει “Πασχαλινές Αναμνήσεις” . Έπειτα ζωγραφίζουν πάνω σε ένα κομμάτι χειροποίητου παζλ κάτι που θυμούνται από τις πασχαλινές τους διακοπές. Κάτι από όλα όσα είδαν και τους έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση. Έτσι δημιούργησαν ένα ομαδικό παζλ.
