Αφού διηγηθήκαμε στα παιδιά το μύθο της Αθηνάς και του Ποσειδώνα, κάναμε μια μικρή δραματοποίηση του μύθου με πρωταγωνιστές τον Θεό Δία, τον Βασιλιά Κέκροπα, την Θεά Αθηνά, τον Θεό Ποσειδώνα και τον αγγελιοφόρο Θεό Ερμή… Με αφορμή το Μύθο της Αθηνάς και του Ποσειδώνα ζωγραφίσαμε τους δικούς μας αμφορείς και φτιάξαμε σχετικό φύλλο εργασίας.

Μέσα από κατάλληλο οπτικό-ακουστικό εποπτικό υλικό μιλήσαμε για τα ελαιόδεντρα, για το μάζεμα της ελιάς, για τα ελαιοτριβεία και για τη χρησιμότητα του λαδιού! Μυρίσαμε το λάδι, το γευτήκαμε και πήγαμε ένα μικρό περίπατο κοντά στον ελαιώνα του σχολείου μας!

Παρατηρήσαμε τα μικρά ελαιόδεντρα που έχουμε στην αυλή του σχολείου και μάλιστα βρήκαμε ότι έχουν και λίγες ελιές.

Βάψαμε … ζωγραφίσαμε….

… και τέλος χορέψαμε το γνωστό τραγούδι “Έφτασε ο καιρός” του Κώστα Μουντάκη.

Ντίλι-ντίλι το καντήλι Είναι ένα διδακτικό κλιμακωτό τραγούδι από τον Μαρμαρά Προποντίδας, που ασκεί τα παιδιά μέσα από την επανάληψη, στην κατανόηση λογικών αλληλουχιών. Το τραγούδι αυτό το ζωγραφίσαμε, το τραγουδήσαμε και είδαμε επί ευκαιρία πως ανάβει ένα καντηλάκι: τι χρειάζεται , πως σβήνει

1. (Γεμίσαμε το μικρό ειδικό μπολ με λάδι και νερό. Φροντίσαμε η αναλογία λαδιού και νερού να είναι 1 προς 4, δηλαδή το 1/4 να αποτελείται από νερό και το υπόλοιπο από ελαιόλαδο. Μικρότερη αναλογία σημαίνει ότι το καντηλάκι θα σβήσει πιο νωρίς απ’ ό,τι θα θέλατε.

2. Περάσαμε το φυτίλι μέσα από την τρύπα που έχει η καντηλήθρα, έτσι ώστε να προεξέχει μόνο το 1/4 του φιτιλιού. Αυτή η αναλογία βοηθάει στο να διατηρείται χαμηλή η φλόγα.

3. Τοποθετήσαμε το στην επιφάνεια του λαδιού με προσοχή, ώστε να μην αναποδογυρίσει.

4. Αφού το έχετε τοποθετήσει, τότε μόνο ανάψτε το. Μην το ανάψετε πιο πριν, διότι είναι πιο πιθανό να αναποδογυρίσει κατά την τοποθέτηση ή και να τραυματιστούμε.

Ντίλι-ντίλι-ντίλι, ντίλι το καντήλι που έφεγγε και κένταγε η κόρη το μαντίλι, ντίλι-ντίλι-ντίλι. Ήρθε ο ποντικός , πήρε το φιτίλι μέσ’ από το καντήλι που έφεγγε και κένταγε η κόρη το μαντίλι, ντίλι-ντίλι-ντίλι Ήρθε και η γάτα, έφαγε τον ποντικό που πήρε το φιτίλι μέσ’ από το καντήλι που έφεγγε και κένταγε η κόρη το μαντίλι, ντίλι-ντίλι-ντίλι. Ήρθε και ο σκύλος κι έπνιξε τη γάτα που έφαγε τον ποντικό που πήρε το φιτίλι μέσ’ από το καντήλι που έφεγγε και κένταγε η κόρη το μαντίλι, ντίλι-ντίλι-ντίλι. Ήρθε και το ξύλο και σκότωσε το σκύλο που έπνιξε τη γάτα που έφαγε τον ποντικό που πήρε το φιτίλι μέσ’ από το καντήλι που έφεγγε και κένταγε η κόρη το μαντίλι, ντίλι-ντίλι-ντίλι. Ήρθε κι η φωτιά κι έκαψε το ξύλο που σκότωσε το σκύλο που έπνιξε τη γάτα που έφαγε τον ποντικό που πήρε το φιτίλι μέσ’ από το καντήλι που έφεγγε και κένταγε η κόρη το μαντίλι, ντίλι-ντίλι-ντίλι. Ήρθε και το ποτάμι κι έσβησε τη φωτιά που έκαψε το ξύλο που σκότωσε το σκύλο που έπνιξε τη γάτα που έφαγε τον ποντικό που πήρε το φιτίλι μέσ’ από το καντήλι που έφεγγε και κένταγε η κόρη το μαντίλι, ντίλι-ντίλι-ντίλι Ήρθε και το βόδι, ρούφηξε το ποτάμι που ’σβησε τη φωτιά που έκαψε το ξύλο που σκότωσε το σκύλο που έπνιξε τη γάτα που έφαγε τον ποντικό που πήρε το φιτίλι μέσ’ από το καντήλι που έφεγγε και κένταγε η κόρη το μαντίλι, ντίλι-ντίλι-ντίλι. Νά τος και ο κυνηγός και σκότωσε το λύκο που έφαγε το βόδι που ρούφηξε το ποτάμι που ’σβησε τη φωτιά που έκαψε το ξύλο που σκότωσε το σκύλο που έπνιξε τη γάτα που έφαγε τον ποντικό που πήρε το φιτίλι μέσ’ από το καντήλι που έφεγγε και κένταγε η κόρη το μαντίλι, ντίλι-ντίλι-ντίλι. Ντίλι-ντίλι-ντίλι, ντίλι το καντήλι που έφεγγε και κένταγε η κόρη το μαντίλι, ντίλι-ντίλι-ντίλι. Από το βιβλίο: Aνθολόγιο για τα παιδιά του Δημοτικού, μέρος πρώτο, Oργανισμός Eκδόσεως Διδακτικών Bιβλίων, 1975

Ταιριάζουμε τους πίνακες με τους ελαιώνες Με τη βοήθεια του μεγενθυτικου φακού εντοπίζουμε ποιος πίνακας μικρός ταιριάζει με τον αντίστοιχο του μεγάλο.

Η κιβωτός του Νωε-το περιστέρι και το κλαδί ελιάς.

Κόψαμε ζωάκια πολλά και γεμίσαμε την κιβωτό του Νώε.